8758 resultaten.
Over het geweten.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
538 Ik heb sindsdien niet stil gezeten.
Hoe ik dat kon weten
Ben ik helaas vergeten.…
Ik KAN het niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 Je ligt daar, met halfopen ogen
stil
je ademt niet meer
doodstil
het is voorbij
en ik kan niet
bij je vandaan
Je ligt daar
ik druk je ogen toe
het is over-
het is uit
en ik blijf bij je
tot de dood
ons scheidt toch?…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
807 Hij keek stil voor zich uit
geplaagd door al zijn kwalen
De dood zat hem op de hielen
en dwong hem niet te dralen.
Dus hief hij het glas om
nog eens te kunnen proosten
met niemand in de buurt
die hem zou kunnen troosten.…
Zo simpel is het
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.136 Jij bent de waarheid
waar ik ben
de tijd staat stil
de klok verstrijkt
en wij zijn altijd samen.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2003.…
Duif
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 uit een
wolk van
licht
fladderde
een witte duif
boven
het woeste
zeegezicht
stil en
als maar
stiller
de zoete
winden
uit de
woning
van
't hemellicht…
BIER EN BITTERBALLEN OP M'N BEGRAFENIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.738 Ik wil bier en bitterballen
op m'n begrafenis
misschien zelfs
"een paard in de gang"
de fanfare en veel confetti
Ik vier de dood niet
ik vier het leven
mijn voltooide leven
te kort voor velen
te vroeg voor mij
Maar als kind
van het verstandshuwelijk
tussen leven en dood
sluit ik het tenminste
uiteindelijk vrolijk af
Als ik van…
ode aan de knoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
132 Ode aan de Knoop
Er was eens een knoop, zo trots en rond,
die zich vastklampte aan een overhemd van bond.
“Hier zit ik dan, in het volle zicht,
als de ster van de show, wat een gezicht!”
De knoop sprak fier tot de knoopsgat:
“Zie hoe ik schitter, wat ben ik glad!”
Het knoopsgat zuchtte en zei met een lach,
“Zonder mij ben jij gewoon een…
T WAAR BETER STIL TE BLOEIEN...
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.391 't Waar beter stil te bloeien als een bloem,
En stil te sterven bij de dood van 't jaar,
Stil af te vallen als 't Novemberblad,
Dat zich, onmerkbaar krimpend, mengt met de aard',
Dan al 't gewoel, deze ergernis en pijn.
Wat helpt het slaven in de wildernis?
Wat baat het sloven in een woestenij?…
Reizen, van Hier naar Hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 Ja dan, wordt het tijd om stil te staan,
en onze ogen uit te wrijven.
Om te ervaren dat het precies hier is,
waar we stil zijn blijven staan,
en dat we nergens anders leven.
Tijd om te ontdekken wat we zien.
De doodgewone mensen om ons heen.
Mensen die van harte om ons geven.
Tijd om stil te staan bij wat we horen.…
Onherkenbaar?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
413 te staan in ademnood
zal alles uit noodzaak blijven stromen
in de weerwil van wat we kunnen verwachten,
laat mijn leeg valies achter in het avondrood,
ik sta stil tussen licht en schaduw in de
verlichte bries van de onherkenbare dood.…
Niets is eeuwig
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.310 Alles staat stil
Onder een blauwe hemel
De zon straalt ijzige kou
Als ik God kende
vroeg ik Hem om warmte
En om vogels
Op het plaatsje
Waar jij slaapt jaar na jaar
Want daar hield je zo van
Alles staat stil
Sluimer zacht, ik blijf nog even
Het is heerlijk rustig hier
Ik hoor nog steeds je stem
Lang voor dat we afscheid namen
Je zei…
Stilte om je heen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.425 misschien op
mijn lichaam neer
gaf je toe aan
je gevoelens
had je aan
de liefde geen verweer
Als het stil is
om je heen
en er niemand is
die jouw
blikt doorziet
wat als
we beide vrij
waren geweest
had het leven
voor ons
in het verschiet…
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 Voorbij die eindeloze dag
werden alle dagen nameloos
de verscheurde nachten slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet…
Couveuse
gedicht
2.5 met 103 stemmen
48.460 Kijk hoe stil ze worden bij de luier
die het kleine carcas omvat, zoals de
scherf van een eierschaal het beetje
leven dat de avond niet zal halen.
De telefoon eruit, gordijnen dicht,
zo groot en zo onwerkelijk hun huis
vandaag. Kijk hoe stil ze zijn nu,
niet ontwaken uit hun boze droom.…
Mijn gedachten...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.928 …
Stil bij de werkelijkheid…
Waar ik vastgeketend met beide benen op de grond sta…
Bang om te doen en te laten wat ik wil……
Onbereikbaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.372 ik kijk niet eens om
wil de klanken inhalen
eer zij de hoek om dansen
naar het noorden
daar waar geluid nog
ruimte kent en woorden
nog stilte vinden, vind
ik onvoorwaardelijk
aanvaarding
beide armen
schuin in de lucht
reiken spijt en vergeten
naar diep geslagen
wonden, ik luister
maar het blijft stil
zo stil…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Ik zou weer eens wat moeten dichten
over het stil verlaten perron
de duizend oranje gezichten
een weggeblazen kinderballon
over de onbeheersbare kunst
van stil leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot…
duizendschoon
gedicht
4.2 met 36 stemmen
9.209 vuurlibel argusvlinder
oh oranje tipje
sta stil
zeg mij niks
ik ben van bijenwas
jij het poetskatoen…
gedicht met stilte geschreven
gedicht
3.5 met 35 stemmen
15.289 Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van de leegte zou scheuren het oorzichtig vlies.…
Morgen
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
2.206 Morgen ben ik terug
En hij sloot de deur
Maar het bleef stil
Leven verloor kleur
Morgen kom ik terug
Ik beloof het je echt
Starend achter glas
In stil tranen gevecht
Morgen ben ik terug
Je hoeft niet te wenen
Ik ruik in mijn kussen
Je geur nu verdwenen
Morgen kom ik terug
Dan blijf ik voor altijd
Verlangend hart naïef
Realiteit…
in het land van
gedicht
2.9 met 21 stemmen
2.214 als maar stil kan staan [ ]
-----------------------------------------
uit: 'Tegenvoetig, tweebenig', 2004.…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.1 met 122 stemmen
28.472 Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van de leegte zou scheuren het oorzichtig vlies.
Tot in de vingertoppen eenzaam is het hart
en zo benauwend stil, als het huis dat instort
bij het nauwelijkse rinkelen der sleutels.
----------------------------------
uit: 'Dingen die niet overgaan'.…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
duister
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.277 leeg, zo leeg
lijkt de weg
leeg en zo stil
sst
maak het stiller dan
stil, ze wil
zoveel meer
het volle licht
straalt uitzinnig
verblindt haar
maakt haar lichtzinnig
ze loopt en loopt
door, het einde
bij lang niet in zicht
mag het uit dat licht?…
In de vroege ochtend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 naar hetgeen ik nog niet ken
Maar in de vroege ochtend
Is de drukte even stil
Voel ik eventjes de vrijheid
Heb ik toch nog even
even wat ik wil…
te midden van een regenplas
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
669 de overkant van vele dagen
verbindt zich vreemd tot zonderling
het daglicht dat verloren ging
van luid naar stil, op alle wegen
verbindt zich vreemd, tot zonderling
voor de rurale ogen van de regen
(pantoum)…
vergeten
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.047 En de nacht werd zoals
een uitgedoofde vulkaan
duister met een waas van de maan
De wind kil vernietigend
door dorpen en straten
waar de mensen elkaar haten
En het is stil zo erg stil
niemand waagt zich naar buiten
geen vogel hoor je meer fluiten
En als de dag geen dag meer wordt
en planten uit zullen sterven
de kinderen van morgen…
Mijn grote huis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.088 Mijn grote huis is kil en leeg
jouw stem druipt nog langs de muren
ineens was het stil en je zweeg
jouw leven mocht niet langer duren
Mijn grote huis heeft liefde verstoten
jouw geur hangt nog aan de bank
mijn hart heeft zich afgesloten
geen tranen meer als ik jank
Mijn grote huis is naakt zonder jou
ik word met stil verdriet beloond
ooit…
Mijn grote huis...jouw overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.800 Mijn grote huis is kil en leeg
jouw stem druipt nog langs de muren
ineens was het stil en je zweeg
jouw leven mocht niet langer duren
Mijn grote huis heeft liefde verstoten
jouw geur hangt nog aan de bank
mijn hart heeft zich afgesloten
geen tranen meer als ik jank
Mijn grote huis is naakt zonder jou
ik word met stil verdriet beloond
ooit…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 een waas van blekend blad
de geur van oud geworden lucht
onaangenaam en bitter stil
bewegingsloze ruimte
zijn wereld is op slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest…