Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

CANON IN D

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 801
De tijd opent zich traag vandaag, al zie ik het niet. Het is nog donker. Geen meeuw beweegt en de straatlantaarn valt enkel in zijn eigen schaduw. Hoe dicht mag ik bij je komen als gemis geen enkel geluid maakt en de duinroos zwijgen blijft, ver achter het dalen van de zee.…

Een wijze les

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Achter de wolken slaapt in het bos ‘t droomproces een wijze les het voorjaar wint opnieuw aan kracht een ieder heeft hier lang op gewacht gordijnen waaien open winter is gelopen lentezon geeft vreugde aan kleine trage schaduwen werkelijkheid bekoort dromen er klinken stemmen in de natuur dit is een andere stad…
mobar21 april 2010Lees meer >

mijn kleine leven

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.376
heet: tijd hoe ik mijn lijfje tegen zijn vereelte handpalm smijt opnieuw opnieuw wil ik met mijn voorhoofd door zijn vlees en pezen heen ik blijf hier niet ik ben dit niet dit verrimpelde kind dat handenvol tanden verliest en mandenvol haren o kon ik toveren ik klapte in mijn handen en - alles stond stil - en voor altijd was ik hier traag…
Eva Cox30 juni 2025Lees meer >

avondvoorstelling

netgedicht
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 920
hoog tegen het fluwelen nachtgordijn met als decor,de maan in kwart, tekent zich een prachtig dansfestijn, op de zacht gelaagde lucht, glijdt soepel draaiend, een meeuwen vlucht in hun lichtend zilveren tenue, met zwart getinte toppen aan de vlerk zwenken zij zwierend in dansgenot tegen het hoge nachtelijke zwerk de lange trage vleugels,…
lijda1 augustus 2010Lees meer >

De crypte van creatie

netgedicht
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 755
Dien niet langer jouw verdwaalde droom en kom liggen zij aan zij Maar alvorens wij ons droeve doodskleed schikken open de gordijnen en laat alle sterren vrij want de maan klimt nu kil en de zon zakt reeds traag aan het voeteneind van onze donzen sarcofaag.…

Mutter Courage

gedicht
2.2 met 150 stemmen aantal keer bekeken 19.788
Het regent, maar zij blijft gezond, gezond zoals een moeder moet - een trage, weldoorvoede kloek, voorgoed begraven in haar kroost. Zo leert zij leven van recepten en van remedies tegen zeer dat, eer het komt, genezen wordt. En eeuwigheid is kinderspel. ------------------------------------ uit: 'Bandeloze gedichten', 1996…

Tweezijdig ontleed

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik staar naar de letters die stemmingswisselingen beschrijven, de snelheid is een raadsel want mijn pas is louter traag verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart soms in mij een chemiepark weliswaar zonder witte pakken maar het beeld ervan splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder draagt…
elze18 mei 2011Lees meer >

City Lights

gedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.198
Traag loop ik op het stralend marmer af. Het is, hoe kan het anders, volle maan. Een uil roept. In de verte klinkt geblaf. Ik zie mijn moeder op de sokkel staan.…

Je Bent Zo Lief

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Ik wil niet dat je ruzie maakt want je bent zo lief Toen die nacht jouw stem gedempt en vervormd door de broze tussenmuur Ik volg je silhouet Je gelaatsuitdrukking Traag, je gaat weg En met het sluiten van de deur ben je er niet meer Mijn kopje koude thee Je bent zo lief zo lief [Opgenomen in de bundel "Dicht in de Buurt" (Groningen…
Marilyn16 september 2011Lees meer >

EMILY DICKINSON 341

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Werktuiglijk gaan de voeten op en neer Los van de grond of lucht, zou soms Een trage weg in elk geval Genoegen kunnen kweken zoals steen Kristal en kwarts over het algemeen? Dit is het uur van lood Herdacht, indien men overleefde Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…

Venus en Mars

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Hij lokte haar met sterrendromen en vuurwerk in een leeg heelal tot zij tenslotte viel voor zijn komeet en hem verlustigd traag besteeg nu baart zij daaglijks sterrenregens en voedt hen onderweg met altijd verse melk hij bewaakt zijn kleine sterren spreekt hen vermanend toe als zij uit hun baan willen gaan blijf altijd weg van het zwarte…

toch aanwezig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
wij liepen traag de wereld achterlatend jouw gebaar latent aanwezig in het samen zijn van jouw laatste tred, jij als molen ik als steen, halfzijdig het blik gericht naar waar het noorden jouw einde kruist het natte aan onze voeten speelt met de jonge snuit, harig zoals ons geweten spelt deze aarde de waarheid op haar zwarte kraag wij met…
elze26 december 2013Lees meer >

Zonder haast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
De bladeren bewegen traag als de wind even ruist een eenzame zwarte kraai krast schor zijn eigen lied achter de heg loeit een koe als antwoord op een andere met in zijn snavel een worm rent een merel hippend langs Lang staar ik naar de overkant van het beboste dal gehypnotiseerd door een roofvogel die zweeft met de stromen tot hij langzaam…

Opgave

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 773
Gips doet niet meer bewegen wat moet zij doen wie kan haar begrijpen waar is die tijd van toen Je zal het maar hebben, trage en stijve spieren spieren moeten goed bewegen medicijnen om te compenseren alles zit hierdoor tegen Het kost haar heel veel energie iets bij haar vastzetten wekenlang niemand snapt hoe zij zich voelt het maakt…
Leidy24 september 2014Lees meer >

EN ER VIELEN LELIES

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Zij hebben de kern van ons hart geraakt droegen hun eigen geliefde kleuren waarvan takken traag en uitentreuren op velden verbleven; onaangeraakt ons verbonden onuitwisbaar klaaglied heeft ieder bij de lurven gegrepen wanhopig in maandenlange repen van niet te stollen tranen van verdriet hoe ijzig behouden hooggeplaatste waarin finaal vergane…

Expeditie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
blies wind onder mijn vleugels scheen me bij in de donkerste uren ging mee op de mooiste avonturen er bleek niets waar van die strakke teugels plots bij een diepe kloof waagt zij de sprong heeft ze haar eigen panorama nu regent het hard onder mijn paraplu op zoek naar mijn kompas beweeg ik traag…
René Turk25 januari 2015Lees meer >

Op zoek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Het dak van de oecumene opende zich en oogverblindend licht zoog ons naar de grenzen van het universum tastend op zoek naar het pad van de waarheid die zich als een luchtspiegeling openbaarde en in een trage symfonie langs trok hoger en hoger zagen de bergen en zeeën onder ons kleiner en kleiner worden verdwijnen in het niets en achter…

augustusavond

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
er dreef een lied over de Maas, heel even zweefden spiegelend de klanken van een oud carillon afscheid, een rode zon, hij liet de avond als zijn bruid in witte nevels hullen zulk een schoonheid in te vullen op de oude, trage Maas de vette waas van zomerhitte was al snel vergeten door mijn mobiele telefoon sprak het geweten van een eindeloos…
switi lobi10 september 2015Lees meer >

De man van vroeger heeft geen zin in poëzie

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Trage stakkers die je negeren mag. Een gedicht is een stopwatch die loopt, dan staat de stopwatch weer stil. Hij wil feestelijk uitgedoste mensen maskers afrukken en in hun gezicht zeggen dat alles niet te harden is. Een gedicht mag over de kosmos gaan, maar, zou hij zeggen, niet te vaak.…

Bodem

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
de wind is oppermachtig in het noorden hij geselt de verloren graswoestijn en buldert met beangstigend venijn door stervende of doodgewaande oorden waar nuchter de gesloten noorderlingen totaal doorweekte klei amechtig knechten en kale kromgebogen struiken vechten aleer een trage dood ze zal bedwingen de bodem van het verre wingewest…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
In een diepe toonaard schept een weg traag warm licht op de avond. Een reiziger gaat in vormloze jas, op de schouder een zwaar pak. Hij wenst aan het eind van de reis zich van het gewicht te ontlasten. Het is al laat. Zonder verandering voeren bomen naar een hoog huis, een vertrouwd onderkomen.…

Jouw spoken

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
ik zag je verder lopen dan je passen in het zand hoofd gebogen schouders hangend in een diep verdriet armen zwaaiend in een traag bewegen golven zongen droef hun lied het koude water deed je schrikken jij keek op en zag me bij je staan met tranen in de ogen fluisterde je nee ik zou niet verder gaan hand in hand zijn wij…
wil melker2 februari 2017Lees meer >

Danst de glimlach

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
jij maakt zachte muziek alleen anderen horen dat vaak niet in je ritmisch bewegen zit de basis van je melodie je stem zingt het lied ik zie hoe jij de ruimte aangenaam vult met speelse stromen in de kleuren uit je dromen jij wervelt soms vibreert dan traag alsof ook je adem zich over jouw geluid verbaast jij danst de glimlach…
wil melker3 oktober 2017Lees meer >

Witte steen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
witte steen ruw nog met aardgelaagde strepen hem thuis gewassen en geslepen eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon een naam er in gekerfd, een edele naam die in eeuwigheid niet sterft wel duizend keer gezegd over het aangeharkte pad ontdaan van afgevallen blad naar de rustplaats gebracht waar stille wijsheid van oude bomen traag…

De nieuwe modus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
beginnerstijd trekt trage uren langs nog niet gevulde structuren van het nieuwe jaar onwennig is de nieuwe sleet van oude patronen die wij als dagelijkse zekerheden ooit hebben gedragen daar vallen nu gaten met hilariteit bijdehandjes waren er al aan gewend in minder dan een mum van tijd de nieuwe modus is het zelfsturend team…
wil melker3 januari 2018Lees meer >

Een tikje snobistisch

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
ik heb het rusten gecultiveerd tot een er bijna niet meer zijn het futiel fysiek contact gaat via traag reagerend schuim waarbij zwaartekracht om de tuin wordt geleid door optimale ondersteuning ik zweef en begeef mij naar hogere sferen waar mijn geest gelijkgestemden vindt niet voor een toepasselijk lied bij dit zeer exceptionele…
wil melker4 februari 2018Lees meer >

Morgen-gebed

poëzie
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Maak wakker al ons leden En traag gemoed Om vlijtig in te treden Uw paden goed. Totdat wij eens in waarheid Verheven hoog Aanschouwen uwe klaarheid Van oog tot oog.…

Het mannetje aan de Maas

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Nu rest hem slechts het schouwen der schepen hoe ze komen en gaan, stroom op en stroom af; weemoedig wenst hij hen Behouden Vaart, zelf traag zinkend, in het graf.…
Jack Stoop11 september 2019Lees meer >

Mijn Assepoes

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 634
Gedachten die als trage oktobervliegen stierven bij de fruitmand, de kiwi’s, de pink ladies, ze bleven meesterlijk gaaf. Mijn Assepoes, mijn lieflijk gehelmd wezen.. Wees ook vandaag omzichtig en coulant, nu de ijsgang met criminele regelmaat ons pad zal frequenteren..…

Corona is opgetuigd

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 433
traag schuurt papier woorden die vloeien uit de pen die ooit gevuld werd met potentie uit de bron vol inspiratie maar het parelmoer wil niet gaan blinken tussen puin uit de woordenschat en de fundamentele fouten in de syntaxis overals hebben de knaapjes opgehangen ieder zit gevangen in het vaardigheden kot zelfs de ambitie om…