2947 resultaten.
PALESTINA-ISRAEL
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
800 Voor Dries van Agt
is het dag geworden
Hij heeft het licht gezien
en laat dat heftig stralen
vanavond in Rotterdam:
"Dierbaren, makkers, vrienden,
ik ben Christen,
ik ben Europeaan,
ik ben Democraat,
ik ben ouder, wijzer
ik hoop het mee te maken".
Zijn voortschrijdend inzicht
geeft een helder inzicht
in een onhoudbare situatie:…
Groningen geheel ontzet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 De aarde gromt, de scheuren door het boren
Schieten in boerenschuur en akkerland
’t Is Bommen Berend uit het Drentsche Land
De noodklok roept van de Martinitoren
Gij volk verlaat terstond uw woningen
Weldra gaat alles boven Groningen…
Taaltoets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 Terecht wordt er taalvaardigheid gevraagd,
Een goede zaak dat grondig uit te testen.
Met vlag en wimpel slaagt er één als beste,
Cum laude is de papegaai geslaagd.
“Wij Lorres spreken feilloos alle talen,
Door alles wat wij horen te herhalen.”…
handen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.121 Mijn handen waren de eerste die jouw tere huid aanraakten
toen je het levenslicht zag.
Mijn handen waren de eerste die jou over je hoofdje streelden.
Zij hebben een bloedband gecreëerd die nooit meer los kan.
Diezelfde handen hebben je leren voedsel aanvaarden,
hoewel je dat niet altijd graag at.
Mijn handen hebben uje tere luierhuid aangeraakt…
Super Nederland
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
851 In de top tien zie je ons heel vaak staan
We zijn gelukkig en naast tolerantie
Is er de welvaart en de arrogantie
We staan in alles praktisch bovenaan
Maar bij de pomp vind je die blijdschap niet
Want super....liever niet op dit gebied…
Zo bitter als zijn bier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Zijn leven zo
Bitter als zijn bier
Vraagt hij zich
Elke dag wel af
Wat doe ik hier
'k Heb toch niks
Misdaan en toch
Keert iedereen zich
Tegen mij
Alleen maar omdat
Ik zei
Dat ik aan niemand
Een hekel heb,
Ik gewoon niet kiezen
Kan tussen
Mensen die mijn
Vrienden zijn,
Die mij beschouwen
Als een van de hunnen…
Er waren naamgevingsproblemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 Ik weet niet hoe ik je noemen zal,
Kind, zoon, diepstgevoelde eigenheid
Die voor altijd verloren gaat -
Die alleen geleefd heeft voor
Je definitief verscheen,
En al weer verdwenen was
Voor het moment dat je het
Levenslicht aanschouwen zou,
Eigen, noem ik je,
Gewoon eigen,
Eigen voor mam en mij
We houden van je, voor altijd,…
het moest maar eens gezegd
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
707 Het voelt soms zo benauwd om mijn hart
eigenlijk ben ik niet dit en niet dat
maar alleen Duits wil ik niet zijn
omdat het een leugen zou blijken
en toch , ik hou van dit land
waar mijn wiegje toch ooit stond
hier riep God mijn naam
rusten mijn families dode beenderen
maar daar is nog dat andere land
of men me nu wil mijden of erkennen…
Secondengelovige
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
413 Die altijd zo
Sterk stond in
Wat je geloofde,
In wat je meende
Als waarheid
Te zien,
Bent nu een seconden
Gelovige geworden -
De waarheid die
Je zag is er niet meer,
Ze verandert immers
Per seconde, en alleen
De waarheid van
Deze ene seconde
Wil jij nog zien…
De mensen als mieren zien gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Ik heb de hoge berg beklommen,
Met talloze mieren ben ik
Naar boven gegaan -
We waren sterker dan we
Ooit dachten te worden,
Tien maal ons lichaamsgewicht
Hebben we naar boven getild
Zo makkelijk, zo vrij
Als ik het zelf ooit
Had gewild…
Als ik voorbij kwam lopen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Als ik voorbij kwam lopen
hielden de kletswijven zich
opeens oorverdovend stil.
Als ik doorliep ving ik
nog net op dat ik dat jong
was dat zijn vader niet kende,
dat ik dat jong was
dat voor zijn leven getekend was -
en dat was zo, door hun tongen
was ik getekend.…
Waarom de tijd niet stolt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Gestolde tijd
noem jij het moment
waarin alles samenkomt
waarop te lang al is gewacht,
waarin al wat beweegt
tot stilstand komt -
Maar tijd stolt niet,
Loopt als duinzand
tussen mijn vingers door,
Een zandloper die nooit
ophoudt met lopen,
die ontelbare korrels
laat voortbewegen op
de golven van de altijd
aanrollende tijd…
Cultuur geholpen
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
621 Wij danken u mevrouw Van Engelshoven
U gaf een zootje euro’s aan cultuur
U keek daarbij wel zuinig, beetje zuur
Alsof u ’t zelf beslist niet kon geloven
Denk ook als hoofd van de cultuurbewakers
Aan alle zeven snelsonnettenmakers!…
Aan het RIVM
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
946 U werkt, dat weten wij, graag preventief
Met screenings en bevolkingsonderzoeken
Plus griepprikken. Vooruitgang is te boeken
Vanuit een ander, wijder perspectief
Want armoede, zo blijkt, is ongezond
Een geldinjectie graag: ‘k zit aan de grond!…
Ik heb een tak geplant met Pasen!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
528 Ik heb een tak geplant met Pasen
'n wortelende krullende wilgentak
die zich verankert met de aarde
om tot heuse boom uit te groeien
die met alle jaargetijden meedoet
maar het mooist is in de lente
met die lieve zachte groene blaadjes
De lente het seizoen van nieuw leven
en het hernieuwde leven van Jezus
dood en begraven, maar opgestaan…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Merels trokken van de bossen naar de steden.
In parken en in onze tuinen wilden ze leven.
Daar waar mensen veilig wonen.
Dicht leefden we met elkaar.
Wanneer merels prachtig zingen
schreeuwen ze van onze daken.
Houd afstand. Respecteer elkaar.
Het mocht niet baten.
Het Usutuvirus sprak.
Usutu is een roepende in de woestijn.
Merels verdwenen…
Boetseren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
638 Ik leg mijn eigen gevoel,
in het hoopje klei.
Mijn handen en vingertoppen,
tasten naar een aanknopingspunt.
Wat het zal worden, weet ik niet?
Ik had een schouderklopje van mijn
muze gekregen, dat de tijd rijp was,
om mijn geest ingrijpende momenten
te laten beleven.
Ik zie een vaag beeld in wording.
Een gezichtje van een kind…
Vol tederheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Dan zit ik aan mijn bureau, tel de bomen
de vogels op het talud, ontcijfer de gedachten
die bij mijn leeftijd vertakkend passen.
Ik heb de laatste letters nog niet geschreven.
Onderga na enkele minuten dat intense
wat de tijd in me achterliet en gaat laten.
Niets anders dan nederigheid kan nu sieren.
Mijn lichaam is het hare en vice versa…
Het knaagdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Verzinkend in het slijk der aarde
rest me slechts
wroeten en geknabbel.
Een spitsmuis die gangen graaft
in de spitstechnologische machine,
een vuiltje met andere woorden.
Geen vuiltje aan de lucht?!
Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.
Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat. Vetgemest…
Glaciale lagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Voorbij aan 's mensen
waarnemingsvermogen
en aan het zicht
onttrokken horizonten,
sneeuwbedekte nevelvlakten
grenzen overschrijdend
en boven schaars begroeide
toendrabodem rijzend,
lagen tussen brede lagen
veilig onder glaciale
permafrost fossielen
en kadaveren begraven:
lang geleden uitgestorven
gave mammoetexemplaren -…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 Ik heb de natuur tot vriend gemaakt
ga ook vandaag met haar in gesprek.
Haar stilte spreekt ook nu boekdelen
haar werkelijkheid spreekt mij wel aan.
Ik zag de dood zomaar weer doodgaan
haar bestaan vermalen en verteren.
Werd ook ik al verwacht na haar,
men schalde een naam meer toch niet.
En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van…
Hotel Panaramic, Bad Lauterberg, Duitsland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Hotel Panaramic Bad Lauterberg, voormalig Oost-Duitsland, gebouwd in 1971...
gevoelsimpressie van ons hotel en appartement, binnen historisch perspectief....
De kleuren van de balcons vallen op
roze, dieprood en nog dieper rood
tegen een achtergrond van groene bergen
als de zon en de wolken hun spel spelen
van licht en schaduw, schaduw en…
Over de Top
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
672 Bij de VN sprak Greta met de vlechten,
Ze nam haar toevlucht tot de hyperbool,
Ik denk dan: moet zo’n meisje niet naar school,
In plaats van tegen windmolens te vechten?
En elke keer als ik haar zo zie strijden,
Treft mij een diep gevoel van medelijden.…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
Het vege lijf
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
694 Zonder pardon wordt hij
nu teruggefloten
Donkerrood geschminkt in
Spaanse kleren
Getooid met felgekleurde pauwenveren
Met brede kraag, een zak
vol pepernoten
Hij zal zich dus opnieuw
uit moeten vinden
Puk en Bell zijn hem
voorafgegaan
En Smeerpoets heeft
als Roetveeg afgedaan
Zijn Regenboog gaat
langzaam aan…
Vitamine-gewicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het vlakke strand
voorland
van het vlakke land
met daartussen
de duinen
tientallen meters hoog
ze houden ons droog
doen onze dorst lessen,
onze honger naar natuur met
‘t weer: onbewolkt, zon of
bewolkt, koud en guur
die elementen zijn als
vitamines voor ons leven
ik schrijf dit zittend op ’t strand
wacht tot de zon
daalt ver achter…
Welkom!
snelsonnet
4.5 met 10 stemmen
631 Een leegstaand ministerie, een kantoor
En in Breda ook die gevangenis
We zien dat er veel opvangruimte is
De Oekraïners zijn hier welkom hoor
Waarom heeft men dit eerder nooit gedaan
Voor Syriër, voor Turk of voor Afghaan?…
uit het archief
snelsonnet
4.1 met 17 stemmen
571 die xi en poetintrump met té veel franje
en ego’s groter dan een echt zwart gat
totdat een kudde wormen lekker vrat
en korte metten maakt met hun campagne
gedichten punt nl en ochtendkrant
zijn andermaal het eerste in het land…
Plastic(s)
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
780 Een kunstheup en een bypass had ik al,
Inwendig zit ik vol met kunststof slangen.
De wereld is er al bij mij vervangen,
Van alles haalt de wetenschap van stal.
Maar dat ze nou zo doorslaan is bizar,
Wie stopt er anders plastic in mijn knar?…
niemand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 bewezen is:
de tijd verglijdt,
wij blijven niet,
wij zijn niet vrij.
per dag de pijn
der straf neemt af.
wij slapen in
met ochtendzin.
’t verblijf is nacht
in ’t zwart gedacht:
droeve stilte
is klankenpracht.
de spijt gaat weg,
zij ligt naast mij,
zo lijf aan lijf
gaat het voorbij.
‘Anna’, zegt Anke.
‘Anke’, zegt Anna.
‘niemand…