1968 resultaten.
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 van diepe dalen
langs de chaosbergen
uit mijn verleden
naar de warme gloed
die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest mijn zijn beheerst
de heldere ster die mijn universum verlicht…
Tussen nu en morgen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.710 Het licht aan de hemel verschenen
zal verlichten het pad dat we gaan.
Waar we in het donker verdwijnen
of even stil blijven staan.
Om het wereldgebeuren te overdenken
en wat wij eraan kunnen doen,
even terug gaan in de tijd en
nog even weer denken aan toen.
De nacht zal weer verdwijnen
het nieuwe morgenlicht breekt aan.…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht
het lied van tongen
worden nieuwe zinnen
in het hart geboren
opstomend uit
de dragende buik
laat je dan glijden
op de adem
van het gevoel
als in het
stromend blauw
van verlichte…
afscheid van een wens
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.327 ik het niet volhou
met jou in gedachten te blijven bestaan
dag wens, dag gedachten
dank je dat je zolang in mij hebt zitten wachten
dag schat, dag lieve kleine meid
nu wordt het tijd voor de werkelijkheid
-Hopen op- dat werkt niet meer
wonderen kan ik niet verrichten
het doet me ontzettend zeer
ik hoop dat de tijd de pijn ooit zal verlichten…
Brandend avondvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.834 schopt 'n Inuït nukkig om zich heen
en doolt depressief richting
winterblues
Ondertussen laait een
brandend avondvuur hoog op en
rinkelen de naalden
van 'n gloeiende spar
die verwoed
schudt en bidt
om ééntonige vrieskou
Aan de overkant van 't dorpsplein
glimlacht 'n klein meisje bij zo'n
handverwarmend schouwspel
de vlammenzee verlicht…
alles alleen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.440 Elke dag een lach op haar gezicht
Ogen die altijd stralen
Met haar lijkt al je pijn verlicht
Je hoeft nooit alleen te dwalen
Een prachtig hart van goud
Nog nooit iemand ontmoet
Van wie iedereen zo houdt
Er is alleen maar voorspoed
Bij haar zijn er altijd zonnestralen
En anders is er nog het maanlicht
Ze is altijd aan het stralen
Nooit…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
824 Het leven had zijn loop
soms als een woeste stroom
Toen het donker werd
bood jij verlichting
in mijn verloren droom.
Een plek waar ik zwijgen mag
omringd door het vertrouwde
Waar handen troosten
en stilte voelt als
warmte tegen koude.
Generfd blad je handen nu
en bij het late avondlicht
zie ik de overpeinzing
op je zacht gezicht.…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 volkeren
met of zonder geloof en voor talrijke religieën
ligt een taak
voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de rivier
hij danst op 't plein met een rol
vol met gouden letters
zij danst bij snarenspel
met de zangers door de velden
onder de blauwe hemel
de hobbelige straten en
donkere steegjes
met de flauw verlichte…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 de zee daalde en steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…
Winterse Nagalmen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
922 De winterse nagalm die verlichting geeft aan de onbekende goede weg.
Heilzaam voortwaarts. Genoegzaamheid en opluchting.
Daarom doordringbaarheid, vooralsnog en voor altijd!
Gewenste goedhartigheid en wijze vervolging.
Zodendijk manifestaties. Byzantijns bizar.
Ontharding door verzachting, ontwikkeling en doorschijning.…
Stiekem vreemdgegaan?
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.450 bent vreemd gegaan
Wil je dat het liefst eerlijk opbiechten
maar je moet hier even stil bij staan
De reden dat je het wilt vertellen
is dat het van binnen zo gaat knagen
Je hoopt dus dat door het te delen
jij de pijn beter kunt verdragen
Je zal hem dan heel veel pijn doen
maar jij wilt er zo graag van af
Slechts om je eigen pijn te verlichten…
De dag van het gedicht
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
2.402 Podium verlichting geluid en grote luidsprekers
doen daar nog een schepje bovenop.
De dag van het gedicht nadert met rasse schreden
de 25e is het weer zover.
De dag staat in het teken van rust en stilte,
we drinken ieders werken in.…
Stijg en Herleef
hartenkreet
4.3 met 33 stemmen
2.241 Pleisters van mijn hart
Wonden zijn nu gedicht
Het bloeden is gestopt
Van liefdespijn verlicht
Zon op mijn rode haren
Strelend over mijn huid
Parfum geurt mijn zinnen
Ik lach mijn verleden uit
Voel weer en wentel me
In golven vol tederheid
Mooie dromen ontwaken
Overwonnen is de strijd
Ogen kijken naar binnen
Zien een ziel vol met…
Scheppingscement
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 ik heb
eindelijk
mijn nieuw
bereide
pigmenten
aangebroken
waarvoor jij
als liefde model
hebt gestaan
waarbij het
zacht verlichtend
rode zelfs in
het donker niet
uit zal gaan
net als opwinding
en verwarming
stimulerend aan
zullen blijven
toch zal in eerste
opzet het geel en
groen van hoop
en natuur domineren
naast het blauw…
De Ziel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 voorbij het oog
snelheid niet te begrenzen
een schicht in een eon
Klank en ritme
kleurrijk geheel
vloeiende bewegingen
verstilde portretten
kennen, kennis
voorvaderen, moederziel
onbeschreven doorgegeven
overgeleverd zonder tijd
De weg omhoog is lang en steil
onderweg zijn vergezichten
zoek ieder moment je heil
dit zal je reis verlichten…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte
die ik met leegte deelde
ik verfde lucht met dichte deuren
om op illusies te kunnen bouwen
maar het innerlijk getuigde al vroeg
dat ik over de toekomst zou rouwen
ik was geboren om te sterven
te dichten om het donker te verlichten…
Straal de lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Geconcentreerd licht hemelgoud
heeft van het kille wit gewonnen
groet aan pook en kachelhout
stralend golven de fotonen
vluchtend door de atmosfeer in
sprankelende geuratomen
barstend zeepsop in de lucht is
opgelost in warme nevel open
trekt het landschap uit vernis
zuchtend slaakt verlichting leven
ontwaakt door de verse adem lief…
" Dauw voor de pauw "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Rijk zonnegloren flirt
met een vis vol goud,
de vijver is verlicht.
Avond en een bleke maan
vuur blijft onaangestoken
deur op slot, voorgoed!
Als aardkluit ontwricht
in doorgewortelde zoden,
dijk wordt gedicht.
Het avondgloren wentelt
zich stervend in purper,
schreiende flamingo´s.…
Zoethout
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Doorluchtig door de regen getemd,
ben ik gelaten, maar vooral alleen,
misschien wil ik het zo laten,
mijn kijk geremd, door met waas
beslagen ramen, zie de lege straten,
scheen licht uit met kaars verlichte huizen
in schemer, het donkert om mij heen
met het potlood, waarmee ik schrijf,
kauw ik me naar het einde, herken
de smaak van zoethout…
Ontspannen veer?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
532 Het draaiwerk
- naar vermogen - te strak werd
opgedraaid, de verlichte wijzerplaat
de draaikolk beschrijft waar we ons
bevinden en alleen de liefde zich
geruisloos door de tijd heenslaat..…
Staccato applaus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 hij met vage doch
stevige lijnen zijn
publiek mateloos
wist te boeien niet
alleen door inhoud
maar ook performance
hij was het die
aan de touwtjes
trok en speelde
met marionetten
begeleidde hun adem
in ontspanning en lach
als gesynchroniseerde
emotie met staccato applaus
hij gaf hen zijn
hart hand en hoed om
hun zorgen te verlichten…
nietszeggend
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.798 donkere ogen
kijken in het duister
van het bestaan
omringd door lijnen
in een gezicht
gezwicht door
onvoorstelbare pijn
gemarteld door een leven
zoals het niet mag zijn
bang te eindigen
wanhopig vechtend
in een levende hel
zien ze haar
een glimlach breekt
het verdriet
een traan
glijdt over een gezicht
die donkere ogen
heel even verlicht…
muzikale beat van het lichaam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 Het muzikale optreden laat de zware last op de rug
Verlichten als stralen van de zon waarin de piano
Vleugel me nog eens laat zweven in de zuivere klanken
Van de wind die mij zachtjes toedekt.…
Variabele Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 Het is morgen voor zijn Vrouw,
Hij leeft den dag,
De avond strijkt voor het Kind,
Wanneer de tijd variabel is,
Het Kind is stervende hier,
Als vuur dat dooft,
De morgen Vrouw vervloekt de tijd,
Tot de klok die slaat,
Mannen van geschiedde dagen,
Marcherend te voort,
Bij het verlichtend dorp,
Waar de kerktoren stomp is,
Luid koor…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Zo weinig verdiende ik de wondere vreugde
Van je voeten die mijn weg verlichten,
Dat ik er nog van sidder, in tranen haast,
En voortaan nederig blijf, nabij zoveel geluk.…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.…
Misschien te helpen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.040 ‘Ja- ‘k ben half gek naar huis gegaan,
En ‘k zette naast mijn vrouw mij neer,
Die heel meewarig, lief en teer,
Mij zachtjes streelde langs de wang,
En ‘k zat, ja, wel twee uren lang,
Met mijn gezicht aan haar gezicht:
En ‘k voelde heus mijn pijn verlicht.’
‘Dus is er hoop nog bij dit kruis!-
Zeg, is misschien je vrouw nu thuis?’…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een lege glimlach verlicht de nacht.
Een glinstering van een gevallen lach.
Een oog valt dicht, een laatste glans.
Rolt naar beneden zonder te vallen.
Ik zie de wolken in je ogen.
En hoor je naam als een zachte fluistering.
Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.…
GAAN
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
862 "
Gods geheimen verlichten de enkeling.
Nietig lijken eigen arbeid en have.
Verwacht een onvatbare verandering.
Het verscheiden brengt een milde gave:
vertrouwen zonder vragen, als zuigeling;
grootmoedige, strijdbare "overgave!"…
Vlucht in grijs en zwart
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 de nachtvlinder tikt nog
tegen het verlichte raam
maar kan niet naar binnen
naar het vrolijk lijkend licht
het trekt als een magneet
aan een roestig geraamte
dat het levendige gevoel
maar niet terug kan vinden
grijze plicht die roept
dat het leven plicht is
benevelt alle kleuren
tot ze donkergrijs zijn
als een slapeloze nacht
nachtvlinders…