3724 resultaten.
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Groen eilandland in azuurblauwe zee,
wat is met je pure natuur,
wat deden we ermee?
Geen plaats voor een drenkeling,
een hongerige op vlucht geslagen enkeling
die uitgeput naar redding zoekt.
Opdringerige kreten van eten schreeuwen
je tavernes op pleinen,
je kleine straten verwerden
kleurrijke kermis van kleding.
Lopen op je kades…
Trekkerrijbewijs
snelsonnet
3.4 met 8 stemmen
923 Het trekkerrijbewijs is nu een feit.
Dit is het allernieuwste in een rij
van documenten die de maatschappij
vereist - na lessen in een vaardigheid.
Zo controleert men veel. En ouderschap?
Dat trek je zonder training, in één klap.…
1 december
snelsonnet
4.3 met 13 stemmen
1.374 December dendert door de dageraad
De duffe dinsdagochtend deprimeert
Die drammerige d demotiveert
Dat dwarsboomt duchtig deze dichtersdaad
Doch dankzij diepgevoelde doorzwoegplicht
Daagt desondanks dit drieste daggedicht…
Eind januari
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
767 eind januari -
lenteknopjes op de uitvaart
van herfstblaadjes…
samen dichter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
889 Hij heeft deze vorm jarenlang voor zijn commentaar op het nieuws gebruikt. Hij beoordeelt de ingezonden regels naar kwaliteit, vorm, inhoud, mogelijkheden voor vervolg. Zaterdag 13 augustus ’05 volgt de 7e regel. In Het Parool..…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Maar allengs kreeg hij vorm.
De vorm van ouder worden, een blad in het vergeetboek,
dat lazen ze hem voor althans, gezichten uit oud gesteente,
de lippen verzuurd en het hart nog erger. Dat zag hij toen
in dorpen en steden en dus vertrok hij, zonder begin.…
Grensverleggend
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
946 Het is het begrip dat ons doet groeien,
om onze eigenschap in goede vorm
niet dichtgeklapt,
en als nieuwe mens dan uitgepakt.…
Zien is de romantiek van het licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Sterren vormen net als mensen, groepen.
Soms vormen zij beelden, laten iets zien.
Zien is de romantiek van het licht.
Licht, de liefde die ons warmte geeft.
De warmte laat ons groeien tot sterren.
Daarom is het de liefde, die sterren maakt.
Zonder maan geen sterren.
Zonder licht geen liefde.
Waarde, jij bent de zon en de maan.…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 de mens voelt het niet,
dat beweging hem voorafgaat
en aankomen slechts
een andere
vorm van verschijnen
of verdwijnen is
en in dit gebeuren
zonder centrum
blijft de vraag,
ben ik deelnemer
of slechts een deel-
een moment in stroom
een gedachte die zichzelve
passeert
maar het gaan voltrekt zich…
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
Dichten
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.121 Dichten is niet zoeken naar letters
niet denken aan woorden
niet vormen van zinnen
dichten is openstaan
openstaan voor wat je geest je influistert
luisteren naar de klanken van je gevoelens
en het golven van je emotie
dichten is gevonden worden
gevonden door de woorden
door de woorden die je zelf niet zocht
maar die je overkomen…
En ik zag jou
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.775 In de verte doemt het zwart
met wat schuchter gedonder en een enkele flits
Kletterend vormen de eerste druppels zich tot
een stralend geheel dat mij hoop geeft
Ik zag jou
Zojuist was de aarde nog leeg
Mensloos zonder leven
Er klopte geen hart
geen bloem stond
geen vogel vloog
geen kleuren of geuren
Alleen de regen
En ik zag jou…
Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
830 vormen zich de paarse geuren,
versmelten zich het leven en de rust.
Alsof de tijd, het besef ervan
kristaliseert,
tijdloos kort verstilt...
Ja, ik ben.…
Voor vader
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.979 Jouw stoïcijns zelfvertrouwen
Verscheurde mijn spiegel
Verstrooide mijn zelfbeeld
Over de bodem van mijn ziel
Letterlijk onder de voet gelopen
Je hebt mijn naam geroepen
Getracht de snippers te vormen
Naar jouw evenbeeld
Maar het bleef bedrieglijk
Anders
Genen in je eigen kind
Bleken gemuteerd
Tot daadkrachtig wezen
Ben je bang dat…
hoe je anders was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.831 Je vlinder vloog te hoog,
Te hoog om vast te houden
Te hoog om te vangen,
En te bewaren,
Dicht bij me
Je handen pasten niet in de mijne,
Andere lijnen,
Andere vorm,
Kon niet thuisbrengen waarom,
Maar dat telde
Je ogen zien er anders uit,
Je ogen zijn niet bij mij,
Door te kijken in je ogen,
Word ik niet automatisch blij
Ik kan je…
Onder een deken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.631 Ik denk aan jouw lichaam
en waan mij onder een deken
‘s nachts met jouw warmte
zonder een woord te spreken
Mijn handen verkennen
zonder enige vorm van dwang
oh, je moest eens weten
hoeveel ik naar jou verlang
Mijn lippen zoeken de jouwe
jij zorgt dat ik ze niet mis
jou te zoenen werkt verslavend
en ik voel dat het wederzijds is...…
AFSTAND NEMEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.143 Wat hij beoogde kreeg geen vorm
alsof zijn schijnbare levensnorm
met regelmaat verminkt, verkracht,
elke zekerheid tot twijfel bracht.
Verweesd keert hij tot zichzelf weer;
geen mens leidt of verleidt hem meer.…
Grafsteen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.267 Door herfstlicht gefilterd,
langzaam dwarrelende
blaadjes; geel, rood en bruin,
vormen een zacht tapijt.
Grijs vrouwensilhouet,
sluierende voile,
tranen over wangen,
lippen rood verbeten.
Wachtend op eeuwigheid
ongekend verlangen
in kiem gesmoorde kreet.…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…
Residu
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
alaam
netgedicht
2.4 met 55 stemmen
7.974 zij die al mijn leed verwoordde
ligt voor mij op de tafel
inktloos, leeggeschreven
hoe vaak kneep ik vertwijfeld
haar vertrouwde vorm
tot reddingsboei
door stormige tijden
stuurloos het noorden onzichtbaar
in dreigende nacht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
verwarde gedachten gestold in woorden
afbakening brengt tot rust…
Altijd 5 december
netgedicht
1.7 met 28 stemmen
8.256 Onder een grote witte pluim
- in de vorm van een uitroepteken -
zie je alleen een schipper achter
het levensstuur dat hij vasthoudt
alsof het om het allerduurste
cadeau van Sinterklaas gaat.
En zo is dat. Hij leeft!
Dus: pak uit en Carpe Dium!
Vandaag is het altijd 5 december.…
Een dwaas sprookje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
955 Dwaze dingen
Die wij doen
Vormen het ongemak
Waarmee wij leven
Kille tradities
Blijven behouden
In het huis
Waar wij nu wonen
Liefdeloze blikken
Werpen wij langs elkaar heen
Zodat we niet bang hoeven te zijn
Voor de waarheid
Slaap zacht meisje
Droom zacht prins…
WAANBEELD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
656 Onverwachte tintelingen
laten een grijze massa kraken,
scheuren meedogenloos
door het stof der geboden,
dwars tegen elke sleur in,
langs ondenkbare vormen,
ongeschreven normen,
verboden vruchten,
restanten
van verbrijzelde verlangens
en onvoorspelbare kluchten,
richting de uitgebluste delen
van menig levensvuur,
door het beeld dat spontaan…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?
Of moeten we met de ogen
van de kinderen kijken?…
Potret 3
gedicht
3.5 met 96 stemmen
36.398 Een lach
en een pot sterke koffie altijd
in de warme aanslag -
Hoogblond opgetoupeerd en leergejast
De struise vormen in
een glanzend trainingspak -
Zelden alleen. Want steeds
luidkeelse kinderen, kaartvolk of
vriendinnen om zich heen -
Wie staat hier opgesierd en
uitgedost en neergepoot, kortom?…
Dozen
gedicht
3.2 met 68 stemmen
29.864 Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in de vorm van zelfverwijt;
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!
Als we er één hadden bewaard,
één hadden bewaard!
-------------------------------
Uit: 'Zoals', 1992.…
Een vrouw
gedicht
3.3 met 87 stemmen
36.424 alsof het een harp was die
in zijn hart paste, een droom
van een ding dat mooi was
als een voetstap in het zand
zo gevoelig als gras, zo goed
van vorm als een ei, geheimzinnig
als een spinnewiel of wimper-
kruller, luchtig als turf
vreemd als een sneeuwvlok
lekker als een teruglopende
wekker, zacht als de
luchtbel in een waterplas…
Gedroogde bloemen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.267 je handen zijn getekend door de tijd
een wirwar van vormen en lijnen:
rivieren van een eeuw.
Botten en vel zijn bijna een.
De druk van het leven
gestempeld op je lijf.
Maar zoals altijd
blijft het blauw van je ogen
de jongheid van je geest veraden.
Een lang vervlogen tijd huist
in de gedroogde bloemen in je haar.…