9970 resultaten.
Opgetogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
562 Die wereldleiders zijn niet te benijden,
Al is de catering nog zo perfect
In Hamburg is er nauwelijks respect
De sfeer is daar inmiddels om te snijden.
Bekvechtend komt men niet tot een akkoord
In Hamburg valt geen opgetogen woord.…
uitgepierd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
541 op de kop borend
in een zetel zittend
droomde hij zijn victorie
met grote molen rijdend
reed echter een gegeven kwak
zijn karretje in de poep
van meet af aan
draaide hij het koffiemolentje
met pap in de benen
een snok eraan geven
om er op en er over te gaan
dat lukte hem niet meer
de pedaleur de charme
lonkte even nog met de mongolenwaaier…
‘Pour toi mon amour’
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Traag nadert de nacht
de wereld wordt stil
een wolk streelt de hemelboog
zacht kleurend als gouden einder
de opkomende maan
strooit zoete herinneringen
aan het zelfgetimmerde bankje
tussen zomerbloemen
en mijn verlangen zucht
naar het lied ‘pour toi mon amour’
dat je voor me speelde op je gitaar
nog rakend
als een gevoelige snaar…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
Sadist
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
633 Het martelwerktuig dat ik heb gezien
Bracht mij ook op een stuk of wat ideetjes -
Hoe men dat vroeger deed zijn leuke weetjes.
Best leerzaam, zo ‘n museum in Tallinn.
Bevestigd werd weer eens wat ik al wist:
Diep binnenin ons sluimert de sadist.…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Ik zie het water, ruik de aarde,
voel de koelte van de wind
die vanuit het woud der sparren
naar mij toe komt als een kind.
Tussen regenzwang're wolken
breken stralen zonlicht door
over zoden naast de woudzoom,
donker, zwijgend als tevoor.
Ik lees in wolken, wind en water,
in de sprankeling van licht,
weer de weide van de leesplank
die…
digi-taal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
675 licht gekruide smakelijke woorden
glijden bevallig van mijn board
ze kijkt er van op, blij verrast
die had ze in tijden niet gehoord
grijs, grauw, kleurloos is
steevast de discussie
geen romantiek, geen vrolijke flirt
het heeft wel wat van ruzie
vaak gaat dat zo, onbedoeld
geluk blijkt somtijds zuinig gestoeld
de onrust is thans weggeappt…
Een artefact van kunst en kalender
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 De mens is hier om enkel zichzelf
kom laat dus zichtbare levenslijnen
op koorden ook jouw voeten dragen
strek gerust je armen uit en loop
ken ons, ken dit zoekend evenwicht.
Achter noch voorwaarts, alles mag
als je stil blijft staan ben je nergens.
Waar wil je de morgen anders laten
van wat wij samen ervaren in het nu
dat is nu net het spannende…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
Alles positief
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
694 roze is de kleur
van de bril
waar ik door kijk
een fout antwoord...
maar toch geef ik
die mens gelijk
want problemen bestaan er niet
er zijn alleen maar oplossingen
dus blijf ik weg
van mensen
die problemen maken...
bij elke oplossing!…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Wanneer een rotsblok valt,
in onze rimpelloze vijver.
Wanneer het licht dooft,
aan het einde van de tunnel.
Wanneer de zon verdwijnt,
achter de horizon.
Wanneer we niet langer vluchten kunnen,
vallen schellen van verblinde ogen,
sterven illusies,
nadert de dood,
of gloort,
o wonder,
het dagend levenslicht.…
Zoete watervervuiling
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
906 We maken overal een zootje van
Al hechten wij aan alle waterdieren
We lozen chemisch afval in rivieren
Maar troosten ze wél met een hoger plan
Die dieren voelen zich nu optimaal
Door coke zijn zij zo stoned als een garnaal…
Dat onverplichte grazende
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Ik moet wellicht nog vele reizen maken,
mag het ademen nog even niet staken.
Menige droom is nog niet uitgekomen
menige gedachte is nog niet compleet af
de tijd van gaan is nog niet mijn tijd en graf.
Ik mag nog menig glas water en wijn drinken,
nog menige maand en dag in tijd verzinken.
Met jou nog vele plaatsen en waarheden zoeken
in de…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.
Op…
Koen Geens bij de koning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Koen Geens ging gezwind naar de koning
Sire: iedere Belg wil zijn woning
dat is hun probleem
een maag vol baksteen
en geef mij een mooie beloning…
Wonderwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Water aan de kook brengen
is een opwindende gebeurtenis.
Elke avond beleef ik een wonder.
Mijn waterkoker wordt kokendheet.
Ik zie dolle belletjes ontstaan.
Water verdampt terwijl ik kijk.
Wat ijzig koud en stil was
is razernij geworden.
Zorgvuldig vul ik mijn kruik.
Ik poets mijn tanden.
Ik vul mijn glas.
Met wonder.
Met water.
Slaap…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
achter glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 voor het kamerraam gezeten
aanschouw ik het voorbijgaan
van de wereld om mij heen
die ik als een film op televisie
achter glas bekijken moet
als zij niet lopend onderweg zijn
wekken de mensen die passeren
in of op hun ijzeren karos gezeten
dat gewoon de wereld doordraait
alsof aan haar toch niets mankeert
mijn stemming en mijn gedachten…
kleine mysteries
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 nu het
virus blaffend
gaten in het
leven vreet
weten we
dat bomen
geen gouden
appels dragen
nu stemmen
verstarren
in monotone
virustaal
wekken we
ongeboren
woorden tot
leven
nu we
de wet op
de zwaartekracht
tarten
verheffen we
gewone
mensendingen tot
kleine mysteries
nu we
in de stilte
stiller
worden…
het goede hamsteren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 woekerend zamelt het volk
heel gewone maar ook rare
dingen die wij gewoon nog
ons alle dagen kopen kunnen
onderwijl vechten medici
met alles wat zij hebben
voor gezondheid en leven
van mensen jong en oud
aangedaan door het virus
dat ons en onze economie
het gewone doen en laten
naast ook de adem neemt
niet aflatend is hun inzet
hoewel…
afstand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 al belemmert ons de afstand
de ruimte die wij laten moeten
elkaar de wang of rug te strelen
ver weg houden wij elkaar dichtbij
omdat juist de afstand ons sterkt
voor de toekomst die komen gaat
nu klein voor ons de wereld wordt
bouwen wij een brug naar elkaar
met een boeket kleurrijk geurend
van samen gemaakte herinneringen
uit de tuin van…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 onzichtbaar als een sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 waar ik kijk naar de kisten
die veel te vaak en zo frequent
door steegjes en straten gaan
verduistert ons een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de…
wijzers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 de tijd vliegt
hij maakt bang
hij sleept
en stelt teleur
de tijd is een fantoom
hij doet pijn
hij hamert
en lacht me uit
de tijd is een despoot
hij dwingt tot buigen
hij wijst
en ik word gek
de tijd is een verzinsel
hij doet alsof
hij slaat
en ik loop weg
de tijd heelt
hij is een slak
hij kruipt
en ik wacht…
Babyboommemories (1950)
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
895 De meeste boomers zullen het nog weten
Een flink pak voor je broek was heel normaal
En protesteren heette toen brutaal
Wat op je bord lag, moest schóón opgegeten
Men stuurde meisjes naar de huishoudschool
De vrouw was enkel echtgenote van
Werd huisvrouw, huishoudster van eigen man
Met gele stofdoek als haar aureool
Soms noemt men…
Het licht.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
482 Licht tot aan de kim.
Dan de hemel nog voorbij
en voor eeuwig vrij.…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 een kunstenaar legt lange
lange wegen af geeft niet op
hij schept leegte in de ruimte als een
pleisterplaats waar men ademen kan
toont ons het onbegrijpelijke leven
wat hijzelf niet bevatten kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als…
[ Een vernissage ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
437 Een vernissage:
de galerie vol sokkels –
met lege glazen.…