3836 resultaten.
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Eclips
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Wij spelen een verduistering, als
we elkaar bespelen, schoonheid
weggeschonken, resoneert na iedere
trommelslag, gordijn omfloerst
de leegte, doen de stemmen zwijgen,
opent deuren van de huizen die in
doorzichtigheid te bloeden staan in het
brekend licht, geslonken ruimte breekt
uit schoorstenen, rolt zingend van de daken,
we omarmen de…
Noem me
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.224 noem me vuur
en noem me fleur
en heel secuur
je lentekleur
noem me wens
en noem me fee
en heel intens
je rozenzee
noem me ziel
en noem me bloed
en heel stabiel
je zonnegloed
noem me lust
en noem me lied
en heel bewust
je stroomgebied
noem me zee
en noem me kust
en heel tevree
je levenslust…
Tja
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.275 een dalende zon fluistert
met hese stem tot grijze wolken
met hesere stem fluistert
mijn liefste tot mij
schaduwen verworden
tot een andere taal
tot een zacht prevelen en tasten
de lucht rood als gevlamd bloed
het nachtblauw der betovering
zet de nacht in lichterlaaie
ons leven ten water gaten
spatten onze smachten in schuim uiteen…
Toch Mooi Die Veteranen
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
890 Zie, komt nog z'n groepje aan
op weg naar hun wielerbaan
allemaal
een veteraan
echt een vrolijk,kleurrijk stel
en sluiks nog in duel
nog goed
die veteraan
ja, bloed, zweet en tranen
toch mooi die veteranen.…
voor mijn oudste zoon . lieve Ferry
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.760 zoet wordt zout
daar in de zee
zo altijd zal jij stromen
door mijn aderen
en dus mijn bloed
als de helderste verkoeling
of een woest kolkende zee
altijd zul jij bij mij zijn
weet wel voor eeuwig
mijn beste vriend,
ik doe het er graag mee!…
jij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 ik zie jou bezig in de tuin
met haar dat alle kanten uitsteekt door de wind
de slobber trui en oude wijde broek
verbergen de door mij begeerde vormen
toch pompt mijn hart het bloed snel rond
dat hart dat jou tot aan zijn laatste klop bemint
maar weet jouw aandacht is nu slechts gericht
op bloemen, struiken, aarde en op wormen…
Tweevlak in Rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Rood raakt niet elkaar
opgelijnd in orde
houden ze afstand
zuiver zijn ze niet
beiden
zwartigheid laat sporen na
ingegroefd de
onuitwisbare tekens
van ander leven
Rood wordt vloeibaar
bloed dat stroomt
zwartgalligheid
zuiver zevend
De satellieten in Crème
wachten
als engelen voor de poort
te worden toegelaten
om Zwart te verzachten…
droomwens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 zwaluwen boven de stad
ze waren er ooit om mee te schrijven
aan een lange zomerzucht
maar nu de lucht geen tekens geeft
van wetsveranderingen, neemt het af
hun graf gegraven door ons, mens
op een terras zit stil een jonge vrouw
ze droomt in duizend witte tinten
over wat ik wensen zou
schoon
gezuiverd
door het bloed van alle dagen…
de rust van kaarslicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 mijn nesteling in jouw gemoed
laat bloed een omweg kiezen door
de tijd
samen in de armen van elkaar
we warmen daar
en weren kou –mijn lief-
waar ik van hou
brandt helder binnen het gerief
van warme vlammen
boven wit
waar onze kracht in zit
wijkt nimmer door het inductief
de waarheid in te dammen…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 Op een vloer van glas
zet zij voorzichtig haar stappen
ze is bang dat hij breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt…
Zelfgekozen catacomben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
555 het mes
werd zwaard
en triomfeerde
in arena’s
de duim omhoog
als bloed uit
tegenstanders spoot
voer voor de hyena’s
jouw zinnen
trekken witter weg
als mijn pen
zich scherpt als mes
en ik jou uit
de zelfgekozen
catacomben trek
van je ivoren toren
ons tweegevecht
op wit papier kent
geen genade er gaan
koppen rollen op a-vier…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…
Waterloo
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Lag te slapen op een veld
flauw glooiend omhoog
hoorde schoten en gekerm
van soldaten, geroffel
van cavalerie kwam naderbij
Was aanwezig, stond erbuiten
in een regen van bommen, granaten
en het bloed kroop rood
door het gescheurde ondergoed
uit de uniformen van soldaten,
in de stank van uitwerpselen
na het ontspannen loslaten
Het was…
een woord, een blik: een kijk op de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Woorden spelen om haar lippen
Rood en vol van vlees en bloed
Doch laten ieder effect verdwijnen
Wanneer zij enkel met haar ogen kijkt
En haar blik
Haar blik die alles wat nog over was
beinvloed
Tot het universum
Op haar afkomt
Te groots, te overweldigend
Voor het menselijke brein
En haar ziel enkel blootlegt
Zonder een verschil te zijn…
Graf en steen ontstegen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
940 daar waar onweer
leven brak de steek
van lans slechts
bloed en water gaf
heeft hij de geest gegeven
riep de vader aan
om ziel en zaligheid
te geven vrouwenhanden
wisten sporen van het
lijden na het leven
bent het graf en steen
ontstegen opstandigde in
verder geven aan je twaalf
apostelen hun boeken zijn
geschreven naar jouw leven…
In graffiti gespoten
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
969 ik ga niet
voor de eeuwigheid
maar wel voor
dat ultiem gedicht
in graffiti gespoten
toch in je hart gegrift
het mes gescherpt
door onze passiedrift
banden zijn verbroken
een half leven komt dan
vaak naar boven maar jij
doet toch je eigen ding
waardeer de kleur
van bloed dat jij ooit
hebt vergoten dat rood heeft
jou de toekomst…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
Sneeuwuilen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.811 Ze dromen zich een pool-
woestijn, de meren zijn nog
dicht, de sneeuw al morsig
van het bloed. De dieren-
verzorger kan zo langskomen.…
hoe dood het witte was
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.161 we liepen in het wit
spraken zonder woorden
schreven zonder inkt
de tijd stond stil
ik raakte je
er viel een schaduw
uit je antwoord
in stilte op de grond
opeens is er die lach
die op minuten jaagt
de uren vraagt wat
langer te gaan duren
dan stroomt het bloed
en tintelt weer het leven
vergeten we voor even
hoe dood het witte…
klinken haar woorden tot boek
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
867 zij heeft erotiek
verwoord in gevoel en laat
dansende vingers ontsluiten
ze jaagt melodie door
het bloed in een passie die
zich niet meer laat stuiten
in brabants hees
wordt de liefde geprezen
als het bourgondische feest
ze drinken en klinken
haar woorden tot boek en ze
glanst want die eer doet haar goed
zij wist hoe het moest…
BLOEDLINK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Vrijdag de dertiende leek hem geschikt,
om koninklijk blauw bloed te souperen.
Het bleek helaas zijn laatste avondmaal.
Bloeddorstig had hij zijn buikje gevuld.
De prins daarentegen schrok zich een bult.
Zo eindigde een bloedstollend verhaal.
De mug heeft voor dit misdrijf te plegen,
de elektrische mepper gekregen!…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 de liefde is een
hemelvuur ontsproten
uit een
heldere rivier
jouw lied
veranderd de wereld
en verslaat
de onderdrukkers
jouw stem
doet de doden
schrikken in het
ochtendgloren
om het onschuldig
veroordeelde bloed
jouw liefde
heft het glas
omarmt zijn wederhelft
zingt een
kristalhelder lied
en strooit het
brood…
Herinneringen aan eer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
348 De herinneringen smaken nog zoet,
Doen mijn hart vlammen,
Verhit nog steeds mijn koude bloed.…
Het Duivelskind (Einde van de zomer)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
187 Ik ben ingewijd, in klaslokalen
in werkplaatsen en thuis
in bed, wist ik het zeker, ook ik
ben een duivelskind
zo iemand die in vlees en bloed
kan leven van genot
die zeep over zijn huid smeert
wierook tussen zijn kleren legt
een schort aantrekt en eten kookt
Elke hap, elke kus
is een ja van mijn zintuigen
en aardser kan ik niet zijn…
Liefdeshonger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
292 Mijn hongerige huid hunkert
Naar de huid van ’n vrouw,
De warmte van haar bloed,
De zucht van haar adem.
Die hunkering, de liefdeskoorts,
Die mijn verlangend hart
Doet overslaan,
Mijn hete adem doet stokken,
Mijn wezen verlamt,
Tot zij mijn liefdeshonger stilt.…
Liefdesrite
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 D’pirouettes die zij draaide,
D’arabesken en nog veel meer,
Zorgden dat het vuur oplaaide
In mijn hart, mijn bloed verhitte,
Mij duizelde in m’n hoofd,
En verdwaalde in haar dansrite.…
Alles behalve mijn vrijheid
netgedicht
3.6 met 170 stemmen
20.372 In de warmte van het haardvuur
zit ik
mijn benen kruislings over elkaar
Mijn pen krast
de letters vormen zinnen
vol warmte en vreugde
vol vrijheid
Ze hebben mij de warmte ontnomen
ik ontsloot mij voor het koude
Ze hebben mij de vreugde ontnomen
mijn hart doorboord met een mes
dansend in het vreugdevuur
mijn bloed gedronken…
Mijn naam in elke hartklop
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
899 Wanneer het bloed in mij verbleekt
En het verdriet in mijn nietigheid weent,
Dan zal ik eeuwig blijven schreien
En verdergaan in beroofde woestenijen
Ik kom dan niemand meer tegen,
Mijn naam zal worden verzwegen……
Toen jonger hadden we ...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
785 Toen we jonger waren
was het leven bloed
en adrenaline.
Toen we jonger waren:
elke morgen een handvol ijs
elke middag een parasol
elke avond een paarse sjaal
Ach ja, zo was het
toen we jonger waren
en nachten lang
en ons eigen gelijk…