35278 resultaten.
Wonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.158 Mijn woorden en jouw ogen
vinden elkaar niet
in de echo van de tijd
die alles kwetsbaar maakt
wanneer ik jouw stem
niet kan vinden.
Je bent een droom die snijdt
en scherven
en naalden
belooft
als het vuur eerder dan de hoop uitdooft.…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.
Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
poëtisch geluk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
881 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in suikerzoete geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Tussen bijbel en banjo
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 stofwolken benemen het zicht
op zandgeschuurde bergen
toch ziet hij de verte zingen
van wilde bloemen in het land
tussen bijbel en banjo
klopt Doc zijn pijp en Sara
wakkert het vuur aan, speelt
de rimpels uit zijn lijf
onvervalst klinkt daar als
echo van een waterval
een stem, white blues Jimmie
klatert in het schrale dal
hij verjaagt…
Een andere keer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
742 Geen stem laat spreken met weemoed of koude woorden bedekt met een eenzame echo of hand
die een richting geeft of verlossen kan wat
de tijd laat stilstaan met
gedachten aan een bevrijdende dooi of boodschap die ik begrijp
wanneer ik terugkeer met een lente
die ook jij wilt omarmen
omdat je niet meer twijfelt aan de volgende keer
dat ik…
Revelatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Terwijl de talisman echo-lacht in haar oor
ontwaakt ze met een nieuwe besef
dat zij geluk in ’t woud van gouden bergen
niet vinden en verwachten kan,
maar ook verrijkt met de gedachte
dat zij toch iets gevonden had
wat er uiteindelijk op lijkt.…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Beklonken en verdoken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Jij danst rond prille eenzaamheid
aan de kolkende rivieren
van een verdoken droomland
je verlangt naar de onthulling van het geheim
in dichte duisternis zonder enig licht
maar de stem geeft geen geluid
adem brengt slechts sereniteit
om de diepte van jouw afgelegenheid
te ontwaren
hoor je de echo van jouw leegte
het intieme vacuüm van…
Haar elasticiteit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
532 Ware liefde als een visioen
in eeuwigheid verbonden roept
als een echo door mijn oorschelp
dat de verbintenis doet vangen.
Verlegen rood pompt mijn hart
door een temperament lichaam
die ik niet meer kan omarmen
maar psychosociaal heeft bevangen.…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
Landelijke ochtensonate
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 aarzelend vaag
lichten horizontale
luchten op in
tere aquarel kleuren
spiegelend in het
koude ochtend vocht
nog is de dag
niet wakker want
de vroegste haan
heeft zich nog niet
laten horen als echo
van de dorpstoren
stram en al
aardig krom na zijn
eerste melkronde
rekt de boer om
de klompen met
voetjes aan te trekken
het gebroken…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
Onder de huid van het zwerk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Het is een echo
die weigert te verdwijnen.…
Grootmoeder
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
405 muziek van stille eenzaamheid
in klank gecomponeerd door een notaris
bij de verjaardagscake in grootmoeders
appartementje in het Oosten van de oude stad
haar droeve lach bloeit op in leedvermaak
over wat het leven heeft gegeven
haar medicijnen snel genomen
de dood knaagt aan haar tenen
ze loopt verward naar een keukenkastje
een kalme echo…
Bordeelsluipers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
78 De holle opgang van massief glanzend marmer
en de foute kroonluchters lokken echo's uit.
Jij en ik doen zachtjes
alleen onze adem stoot de stilte open.
Maar galmt nooit.…
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 Een doodzang zoo fris
Als een kinderstem is
Zingt de bron van al leven, de zee.
Haar aanwezigheid houdt mijn ziele omvangen,
Mijn ziele zo ziek van ruimte en verlangen
Naar de onoverwinbare,
De onbezinbare,
De nooit-verandrende zee.…
Als een zang
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.449 Een doodzang zo fris
Als een kinderstem is
Zingt de bron van al leven, de zee.
Haar aanwezigheid houdt mijn ziele omvangen,
Mijn ziele zo ziek van ruimte en verlangen
Naar de onoverwinbare,
De onbezinbare,
De nooit-verandrende zee.…
Ferme jongens, stoere knapen
poëzie
3.3 met 47 stemmen
11.669 Wij gaan mee naar de zee!…
De Middellandse Zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
961 De zee is oud, de zee is koud
de zee lijkt op een wervelwoud
van witgetopte waterbomen
die dansen, springen, spelen, dromen:
de zee is zacht en zoet en zout.
De wind die krols het water streelt
dan met mijn donzig haar wat speelt
brengt koelte in een licht gesuis
van golvenzang en zilt geruis.…
La passionata di mare
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.025 Zingen de woorden
in taal getoverd
door haar hoofd
gedachten
verhuizen naar de zee
van bruisende golven
en zij aanschouwt
de beelden
die hij stuurt
beleeft, geeft
en ervaart
alle facetten van de mooie zee…
Wind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
930 Onzichtbaar
maar aanwezig
laat ze alles
dansen
op het land
Aan zee maakt ze
rimpelingen
in het zachte zand
soms zwijgt ze
en gaat ze
even liggen
onzichtbaar
maar altijd
aanwezig
de wind
aan zee
en op het land…
Stil genot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
356 De zee geeft je vrijheid
in je doen en laten.
In gedachten ben je,
samen of alleen.
Mooi is de zee met al
haar tomeloze krachten.
Vooral de
zonsondergangen zijn
vaak prachtig.…
Avondval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Een mystiek geval
de avondval
waarin zon verdwijnt
in zee
Neemt je mee
door eb en vloed
door elke golf
zelfs huizenhoge zee
Terwijl nacht
op is komen dagen.…
ZEE...te zien
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
848 Zee te zien
als kind
zee te zien
Het schuim
van branding
van schelpen zilte smaak
Eb en vloed
vloed en eb
dat zich als vastgrijpt
Aan nat zand
wij schepten
wij schiepen
Zandkastelen
met onze handen,
schep en emmer
Wij zagen
een zwemmer,dood
drijven tegen het basalt
De zee neemt en
geeft het zout
aan m'n bestaan.…
Zeewering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 De zee
willen we weren
het tij keren
want wij hebben
weet van water
dat springt en kolkt
brult
boven de wind uit
herkennen het geluid
van pijn, van hulpgeroep
van een onstuimige zee
en nee, niet meer
Zee komt
tot inkeer
weet zich eb en vloed
wat er toe doet
in de Lage Landen
waar duin & dijk
..........waken
als ouders…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Het vallen van de maan
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
2.336 Zij viel in de diepte
toen zij werd gebroken
in duizenden stukjes
bedroefd met een traan
Haar laatste kwartiertje
was nu aangebroken
het zou haar niet lukken
nog een keer te staan
Een mannetje droef
probeerde te schikken
maar zou met zijn lach
in haar ook vergaan
Ze viel in de zee
en stierf in snikken
en met haar de zee
die nooit…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de zee raakt alleen en onmerkbaar traag
varen aan de horizon nog een paar schepen.
de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…