2007 resultaten.
De laatste les van Bob
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 Was enigszins verbaasd
dat je bij de laatste les
op de weide bij de abdij
jezelf graag uitspreken wou
over hoe dankbaar je was
een lid te zijn van de groep
dat je van elk van ons had geleerd
dankbaarheid had ondervonden
Er ontstond een moment van komend gemis
definitief bewaarheid op Hemelvaartsdag
Jij en ik geloofden niet in engelen
Bewust…
Als je
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
521 vallen
zullen rivieren verdiepen
waardoor stroming zich zal versnellen
als je weg zou vallen
zullen grote donk're wolken samen pakken
en dreigen voor de dag van morgen
als je weg zou vallen
zullen bomen en bloemen nederig buigen
voor een grootheid zoals jij
als je weg zou vallen
zullen er onmetelijk grote gaten ontstaan
waaruit het gemis…
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar in de top van de geknotte wilg
angst een grauw aangezicht hangt
en verkoolde ogen die een zwaar
gemis vertonen,
sterft het hart aan betekenis...…
Omhelzing
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.129 Omhels het leven
Omhels jezelf
Omarm de bloemen
Niet drie, maar elf
Omvat de liefde
Vang op, zend uit
Omvat de warmte
En alle geluid
Stuur het naar allen
Naar niemand en zij
Stuur het naar jou
Naar hem en naar mij
Zend de energie rond
Die positief is
Nooit was ze meer nodig
Niet eerder zo'n gemis
De wereld heeft je nodig
Jouw warmte…
Vader
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.721 De kring, eerst klein en dan steeds groter
Vertelt je leven tot waar het einde is
Jou niet meer bij ons te hebben,
is voor ons een heel groot gemis.
Zoals het water kan bewegen,
eerst heel roerig en dan weer niet
Jij hebt mij het leven gegeven,
en ik mocht er zijn toen jij het leven liet…
Gevleugelde stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.109 Het zwijgen staart onthutst
naar koolzaad stilte
vlak voor de kraag
die genezijde afsluit
van een ondoordringbare mist
ik mis het doordringen
tot de einder
waar haar schaduw slaapt
in een gemis aan korenbloemen
en madeliefjes
pluizende paardenbloemen
en sporen van een trein
brengen mij bij haar
zonder lawaai en loopschoenen
die rust…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Het voelde wrang, als een gemis
dat niet zo rechtstreeks is te duiden.
De blijde klanken van de harmonie
die door het dorp loopt te marcheren
herken ik vaag uit dat warm verleden.
De schooljeugd marcheert mee en ik zie
mijzelf daar tussen in mijn jongenskleren.
Gerust ontwaakte ik, gelukkig zonder reden.…
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 wanneer ik
naar de ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn borst
bloeit de witte roos open
de stilte kabbelt traag…
Twee vrienden
poëzie
2.0 met 3 stemmen
5.384 een vrouw; nog een vrouw; een verterend gemis.
het is alsof alles ten einde is:
want één hart blijft thuis en één hart gaat op reis
maar geen van twee vindt het Paradijs.…
Is er nog meer te beleven?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 onbeschrijfelijke
smart rukt
aan het tintelend vel,
de essentie van
volkomenheid
aangemeten
uit het heelal
en een vage hel
uit zich in de gedachte
van het hart
het gemis
zit veelal
tussen beide oren.…
Troosten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 Huil maar lief kind
je hebt pijn, het mag
ik zal je troosten
als het moet elke dag
Troosten zal ik je lief kind
al weet ik niet wat er is mijn kind
maar je huilt, dus ik doe het
tenslotte is er een moeder die dat vindt
Waarom zou je huilen lief kind
als er geen moeder is
geen moeder die je troost
geen maand,geen dag,geen uur,wat 'n gemis…
Tussendoor koffie en cake
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 meer los te laten
- Ik weet, het was tegen beter weten in,
Zoals je weet geeft liefde niet zoveel
Om het verstand -
Want bij het ingaan van de vijfde dag
Moest ik je loslaten, je toch laten gaan,
Naar je eigen horizon waarachter
De zon voor jou in vrede scheen,
En tussendoor was er koffie en cake
Waarna het echte gemis…
Herinnering
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.233 Je voelt weer hoe het was, de pijn, het gemis.
Omkijken? Liever niet.
En als het moet dan maar gewapend als beton,
met droge ogen, jij er niet bij.
Herinnering. Zonder tranen gaat het niet.
Maar door de tranen heen blijft liefde levend,
vind jij jezelf terug.
Herinnering. Alleen wie om kan kijken,
kan vooruit zien.…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Verloren toekomst
en levenslang gemis.
Het verstand aanvaardt
het gevoel blijft.
Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.
Het moedervuur blijft branden
tegen beter weten in.…
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters laat verdwalen
totdat zij verdwijnt in de annalen…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Geen baken, geen vuurtoren
alles gedoofd met ergens een moeder
bij wie eeuwig gemis wordt geboren.
Waar blijft haar hoeder,
is iedere vrede afgezworen?
Rust zacht mijn broeder!…
Wie het weet mag het zeggen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
615 Was het een gemis of een opluchting?
was het vrijwillig of gedwongen?
was het een offer of een aangestoken brand?
was het opzet of een geval van onoplettendheid?
(En voor de voetballiefhebber-kenner
was het een schwalbe of een loepzuivere penalty?)…
verdreven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 leeuw
later geen leeuw meer
maar abstract idee Leeuw
waarvoor je blijft sterven
van angst en door moed
ergens opgesloten ben je
in je hut met je kinderen
maar als je er uit wordt verdreven
weet je dat wie nu geen huis heeft
er geen zal krijgen zal je brieven
schrijven en dwalen door de lanen
waar bladeren van verlangen
en gemis…
Dragelijk soms ietwat zwaar
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
487 Iets wat was maar niet meer is
Is verleden tijd maar in de toekomst lijd ik
Dit gemis is haast niet dragend
Zo nu en dan ben ik daarin ook verloren
Probeer ik mijn weg te vinden
Door afleiding is de wereld wat zachter
In mijn hoofd, waar veel in gebeurt
Door te werken aan positieve gedachten
Laat ik ook negatieve gedachten toe
Hoe zwaar of…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
661 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
Een nieuwe brug.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Blijf niet roeren in de wanhoop,
in al wat ellendig is,
blijf de bitterheid niet voeden,
't doelloos hangen in 't gemis.
Neem de brokken uit 't verleden,
alles wat werd stukgeslagen,
voeg daarbij ook al het goede
dat je ooit hebt meegedragen.…
Werkdruk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Steeds zoekend naar concentratie
Mis ik de woorden die ik schrijven wil
Ergens moeten ze zijn verborgen
In een uithoek van mijn geheugen
Of verduisterd in mijn slijtend brein
Ik maak mij wel zorgen om ’t gemis
En vermoei mij op mijn zoektocht
Herinner mij nog mijn jonge jaren
En gemak van leven en wenden
Ach niet ’t tobben zal mij de toekomst…
(T)huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 schemering
als het donkert tussen de bomen
want ik mag daar
niet meer binnen
de spleten tussen de muren
bewaren gestold
de echo's
van mijn vroegste uren
nog één keer
als een onbekende
de weg gaan vragen
aan de voordeur
met vers vernis
nog één keer gaan
bij schemering
als het donkert tussen de bomen
verweesd
en dat gevoel
van wreed gemis…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Eenzaamheid, dat gemis
had ik niet goed begrepen:
het is geen gevoel
maar een neiging
die ik misschien heb
ondanks mijn goede leven
Het is zo ongrijpbaar
hoe belangrijk ik ben
voor de lieve mensen
die belangrijk zijn voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf met uiterlijke zinnen
hetgeen in omvang onzichtbaar is;
het ongrijpbare zit derhalve van binnen,
onmeetbaar voor de ander is het gemis…
het vroegrijpe rood
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
973 ik kus je
het aards paradijs
de hemel die
ons heeft ontbroken
altijd was er
het vage vuur
waarin een misstap
in pijn werd gewroken
jij was de rib
die God heeft genomen
ik voel het gemis van
wat mij is ontnomen
de cyclus is rond als
de maan er weer staat
in eeuwigdurend herhalen
blijft ons verlangen steeds stralen
kom vlug mijn…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nog één keer zal ik gaan
en van op afstand zien
de voordeur met vers vernis
oplichtend in een scherf najaarszon
en daar
achter trendy vitrages
de geur van oude muren
tussen de spleten
de echo's
van mijn vroegste jaren
de kleurige loper
van de trap naar boven
die hele perceptie van gemis
opgeslagen in het landschap
achter mijn ogen.…
Jiddische rapsodie & Hellemuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
417 weemoedig zong hij
zijn Jiddische rapsodie
hongerend gerijmd
dezelfde verzen
vierdelig en indringend
een lied zonder eind
over het leven
van alledag in het kamp
de pijn het gemis
Hellemuziek (3)
honderden malen
wordt elke maatslag een stap
buiten in de mist
van en naar het werk
hypnotiserend ritme
woordeloos stappen
denken…
Afscheidsvers voor Mary
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nooit meer jouw lieve stem te horen
nooit meer jouw lieve lach
nooit meer de kans om jou te bekoren
nooit meer te horen ‘hallo’ of ‘dag’
nu jij jouw ogen voorgoed hebt gesloten
is dat een groot gemis
met zijn allen zullen wij rond Michael blijven staan,
de lief van jouw leven
nu is het moment daar, om jou,
aan Moeder aarde terug te geven…