3936 resultaten.
Bomen van dichters
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Leven, zoals oude bomen groeien.
Diep wortelen in voedende grond.
Getuige worden, zoals uilen leven.
Domweg ritselen in de stilte,
zoals bomen in parken doen.
Slimweg gelukkig worden,
samen met jonge blaadjes,
in het groen.…
Loslaatspreuk
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
575 Dat de dingen van 't verleden
Die niet mooi waren of fijn
Moge weggaan van 't heden
Grote dingen en ook klein
Dat het oude zal vervagen
Dat het nieuwe groeien mag
Dat we vreugde mogen dragen
Elke dag en elke nacht…
Onbelangrijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
159 dat hoort zo
kinderen groeien
liefdes veranderen
mensen versplinteren
maar doe af en toe
alsof dat niet hoeft
schrijf me eens.
vertel iets onbelangrijks
vraag hoe het gaat
zodat ik even
kan vergeten
hoe goed
je bent geworden
zonder mij…
De teerling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 onze kansen zijn voorbij
gaya zal nog als planeet
kunnen blijven maar
wij zijn daar niet meer bij
ooit hebben wij
de keuze kunnen maken
in het evolutionaire spel
met als spil de overlever
zijn aanpassing redt het wel
macht en overheersing
vergaarde nutteloos bezit
techniek en wetenschap
maakten ons tot slaven in een
economie die op groei…
EEN PAARSE BLOEMENKRANS
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
602 Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien
maar in onmacht en verdriet gaan groeien
paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen
ze groeien alleen langs passiewegen.
Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid
uit tranen van verdriet veelvuldig gerooid
als doornen staken zij door haar frêle hoofd
toen alle hemellichten werden uitgedoofd.…
Sarah
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
7.569 van de zomer
een dans door wind
met zicht op zee
ik luister
steeds dichter
naar jouw meisjesdromen
de vrouw in later
en verlangend vertrouwen
ik zeg: ik zie je graag
heel de tijd en nu
kwetsbaar
jouw schoonheid
die mijn hart weet te
raken
als pure stilte
binnenin
een innerlijk…
Strijd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
841 zoals mist in de ochtend kan hangen
zo bekleed mijn schuldgevoel
zich over mijn psyche
mijn opvattingen worden genarcotiseerd
door mensen in dronken beelden
ik verlies mezelf in de massa
geweten knaagt een gat in mijn hoofd
het lijkt wel een strijd tussen filosofen
mijn innerlijk aarzelt
maar ik laat geen twijfel meer toe
ons taalgevoel…
Hora est
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
1.240 de tijd staat stil
zo merk ik ter zijde op
doch mijn stemklank
verraadt enige ergernis,
vertaalt derhalve de onrust
van een aanzwellend
innerlijk ongemak
overeenkomstig
het drammerig gedreun
van een horde aanstormende
paarden in galop
mijn eigene ongeduld
staat voor kenners
merkbaar in brand
zeker als wachten
mij tenteert…
Impressionist
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
988 hij weer te geven
Een kleurenmix en wazige mist
Met een bepaalde tint doorweven
Ook dat de realist zich vergist
Mensen zien geen heldere beelden
Illusie maakt het zichtbare compleet
Badend in zelf bedachte weelde
Viert men het leven dat zichzelf vergeet
Hij heeft zich ten slotte verscholen
In impressies, op het schilderij
Waar zijn innerlijk…
Mijn Liefste
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.726 ik leef van je liefde en je lach,
ik kijk je aan en pluk de dag
mijn gedachten brengen mij in andere oorden
Ik ben in de ban van je hele persoon,
nog velen malen meer dan ik had verwacht
Innerlijk en uiterlijk, wat een pracht!
Voor mij ben je zo buitengewoon.
Ik weet niet hoe en wat jij voelt.…
Zo lang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
687 Solange denkt de dingen op
zij hoort niet meer zo goed
haar ogen fladderen naar binnen
gaan een eigen innerlijke weg
Buiten schijnt de zon
de noordenwind bijt
in een ontbloot gezicht
het wit tot avondrood
Aan de ronde tafel maakt zij
opnieuw de cirkelgang
weer een jaar, twaalf maanden
twee en vijftig weken
Om haar heen vloeit de tijd…
Zonder vragen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
556 te bewaren
in al haar comfort schoonheid
van zuivere geneugten
gelukzalig
nee, ik moet de inhoud subtiel voelen
meer dierbaar, meer in de buurt
en heel echt in het heden
zonder vragen op je hart
van het leven
dan glimlacht m’n gezicht plezierig
stijgen warme gedachten op
door alle aderen
waar een zweem van gevoel ligt
binnen innerlijke…
Mijn hart glimlacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
930 Laat ons varen
naar de oceaan
Jij en ik en
wil Je alstublieft
mijn innerlijke piloot zijn
op deze lange en
mooie reis?…
Aan mijn hart druk
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
811 Mijn verlangens maken me
soms onvrij, emotioneel zwak en
tot een innerlijk conflict.
Maar als ik
Je dan weer diep in mij zoek,
Je zachtjes aan mijn hart druk en
Je als mijn Geliefde streel,
dan vind ik weer mijn kracht en focus
om de wereld vrolijk in te wandelen
op het pad van de grote levensstroom.…
Laatste reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
675 Jouw menselijke ziel in versteende emoties
innerlijk bezworen, samengekomen
tijdloos in herinneringen
beschreven in brieven als in boeken vergeten
voor nazaten achter horizon en ochtendlente
naast het sterfbed van verlangen
in een oeverloos denken
zonder heimwee of dromen
vergezeld door witte rozen
jouw laatste reis naar doodse stilte…
Weg van de snelweg
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.895 Ook met de handen stijf tegen de oren
is soms het geluidloze gillen te horen
dat in onze diepten weerkaatst
routes en wegen in eigen beheer
geen regels voor het binnenwerks verkeer
dat zich langs eigen banen verplaatst
geen brandstof meer over voor innerlijk vuur
geen macht meer te veinzen over het stuur
hardnekkige voet op het…
kunst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 langzaams
iets wat aan je werkt, je geest prikkelt
kunst is een hele mooie manier om je gevoelens
geest en ziel te uiten, regelmatig mag ik het beleven
gevoelens gaan met mij op de loop, ik droom weg in een
hartverwarmende gedachte met volle moed op weg naar een nieuw begin
een harmonie van het natuurlijke leven, een verlichting van innerlijke…
Zangvogeltjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Leer mij ze toch herkennen
niet alleen aan hun zang
aan hun hemels geluid
waarmee ze mijn gemoed
al zo lang verwennen
ik wil ze graag nog beter kennen
want je ziet ze meestal niet
die grandioze kleine bengeltjes
leer mij hun innerlijk herkennen
daar zo weggekropen in bos struik en riet
wie kan mij een blik op hun
verlichte zieltjes gunnen…
27 januari 1945
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
601 nooit tot een overwonnen
innerlijke oorlog geleid
"dit nooit meer" is de leuze
maar op wereldniveau
en soms dicht in de buurt
maakt men nog steeds
en op menig terrein
een discriminerende keuze
Auschwitz-Birkenau, 27-1-2020.…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 De vruchtbre morgendauw
Droop mildlijk op haar neer,
En deed haar welig groeien.…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Groei...kleine prille okkernotenboom.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Rollende nachttrein
lichten glijden door het glas
een slapend gezicht
Nachttrein staat stil in
het dovende blauw; zijn metalen huid
bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die
zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt.
Wagons schuiven het
station uit, een zachte ruk door lucht
die al naar…
De wilde bloemen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 ik woestijnde
jij droeg water aan
de wilde bloemen zijn
we samen langsgegaan
het zand was
door ons vingers en
de hand gegleden maar
hitte opende verleden
toch zal alles
op jouw water groeien
jij ontluikt en in onze ogen
zal mijn woestijn weer bloeien…
Mezelf
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.095 Als ik bomen kon laten groeien,
Was nu alles groen,
Dan was nu alles mooi,
Maar dat is iets wat ik niet kan doen
Als ik de honger kon laten stoppen,
Was iedereen nu blij,
Dan was er geen hongersnood,
Maar dat lukt niet bij mij
Als ik gebroken harten kon repareren,
Had er niemand meer verdriet,
Hoefde er niemand meer te treuren,
Maar dat…
rimpel op het water
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.340 staan we nog wel stil
bij een rimpel op het water
in oeverloos verlangen
als deining naar geluk
waar cirkels vloeiend
weerkaatsen in zichzelf
zachtjes breken
in golven naar elkaar
en ringen van liefde
samengesmolten
eindeloos groeien
als rimpels
op het water…
Onredelijk?
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
865 Redelijkheid gebiedt ons
te stellen dat er geen
zonnebloemen groeien
op de bodem
van de Middellandse Zee.
Vlinders brengen geen
nacht door op de maan
teneinde het stof
voor hun vleugels
te vergaren
en zeesterren slapen niet
op de rotsen
van de Sierra Nevada.
Dit is precies
waarom men dichters
onredelijk noemt.…
op laatste benen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
635 je zwaaide
in gebaar
de rest
bleef hangen
vol verlangen in
opgedroogd verdriet
ik wist
dat je daar liep
op laatste benen
nu ga je
er vandoor
traceer slechts
enkel spoor
maar laat de
planten groeien
die ons
in bloei ooit
konden boeien…
Congeniaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 (voor Jotie)
Een lange nacht in Gent
om een dode vriend te eren
wat god wat een dwaasheid is
maar de armen doet groeien
in een slagveld met de duivels
die verloren wordt
opnieuw
zoals hij openbaarde
en ik een in memoriam
er achterna uitvecht
niet ver van Oudenaarde
gedeeld in bloedende letters.…
Lege liefde
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.202 Toen vroege bloemen
zich niet met bloeien
hoefden te bemoeien
geurden ze fleurig
beurtelings gekleurd
Nu zijn ze eigenlijk
alleen maar bezig
met het overleven
zonder door te groeien
laat staan nog te bloeien
Leeg bleef liefde liggen
vage vragen knagen
aan de volheid
van het samenzijn…
levenslang
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
488 uit die gewoonte groeien woorden
tot een acceptabel vers
zo vers als het brood van morgen
morgen wanneer de inkt is opgedroogd
zal de dichter wellicht
zijn vers willen vertolken…