Alle inzendingen over innerlijke groei

3936 resultaten.

Sorteren op:

Bomen van dichters

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Leven, zoals oude bomen groeien. Diep wortelen in voedende grond. Getuige worden, zoals uilen leven. Domweg ritselen in de stilte, zoals bomen in parken doen. Slimweg gelukkig worden, samen met jonge blaadjes, in het groen.…

Loslaatspreuk

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 575
Dat de dingen van 't verleden Die niet mooi waren of fijn Moge weggaan van 't heden Grote dingen en ook klein Dat het oude zal vervagen Dat het nieuwe groeien mag Dat we vreugde mogen dragen Elke dag en elke nacht…

Onbelangrijk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 159
dat hoort zo kinderen groeien liefdes veranderen mensen versplinteren maar doe af en toe alsof dat niet hoeft schrijf me eens. vertel iets onbelangrijks vraag hoe het gaat zodat ik even kan vergeten hoe goed je bent geworden zonder mij…
Nathan25 juni 2026Lees meer >

De teerling

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
onze kansen zijn voorbij gaya zal nog als planeet kunnen blijven maar wij zijn daar niet meer bij ooit hebben wij de keuze kunnen maken in het evolutionaire spel met als spil de overlever zijn aanpassing redt het wel macht en overheersing vergaarde nutteloos bezit techniek en wetenschap maakten ons tot slaven in een economie die op groei…
wil melker16 februari 2019Lees meer >

EEN PAARSE BLOEMENKRANS

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien maar in onmacht en verdriet gaan groeien paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen ze groeien alleen langs passiewegen. Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid uit tranen van verdriet veelvuldig gerooid als doornen staken zij door haar frêle hoofd toen alle hemellichten werden uitgedoofd.…

Sarah

netgedicht
3.7 met 52 stemmen aantal keer bekeken 7.569
van de zomer een dans door wind met zicht op zee ik luister steeds dichter naar jouw meisjesdromen de vrouw in later en verlangend vertrouwen ik zeg: ik zie je graag heel de tijd en nu kwetsbaar jouw schoonheid die mijn hart weet te raken als pure stilte binnenin een innerlijk…

Strijd

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 841
zoals mist in de ochtend kan hangen zo bekleed mijn schuldgevoel zich over mijn psyche mijn opvattingen worden genarcotiseerd door mensen in dronken beelden ik verlies mezelf in de massa geweten knaagt een gat in mijn hoofd het lijkt wel een strijd tussen filosofen mijn innerlijk aarzelt maar ik laat geen twijfel meer toe ons taalgevoel…
Klaes15 juli 2008Lees meer >

Hora est

netgedicht
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.240
de tijd staat stil zo merk ik ter zijde op doch mijn stemklank verraadt enige ergernis, vertaalt derhalve de onrust van een aanzwellend innerlijk ongemak overeenkomstig het drammerig gedreun van een horde aanstormende paarden in galop mijn eigene ongeduld staat voor kenners merkbaar in brand zeker als wachten mij tenteert…

Impressionist

netgedicht
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 988
hij weer te geven Een kleurenmix en wazige mist Met een bepaalde tint doorweven Ook dat de realist zich vergist Mensen zien geen heldere beelden Illusie maakt het zichtbare compleet Badend in zelf bedachte weelde Viert men het leven dat zichzelf vergeet Hij heeft zich ten slotte verscholen In impressies, op het schilderij Waar zijn innerlijk…

Mijn Liefste

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.726
ik leef van je liefde en je lach, ik kijk je aan en pluk de dag mijn gedachten brengen mij in andere oorden Ik ben in de ban van je hele persoon, nog velen malen meer dan ik had verwacht Innerlijk en uiterlijk, wat een pracht! Voor mij ben je zo buitengewoon. Ik weet niet hoe en wat jij voelt.…
Cindy11 maart 2004Lees meer >

Zo lang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 687
Solange denkt de dingen op zij hoort niet meer zo goed haar ogen fladderen naar binnen gaan een eigen innerlijke weg Buiten schijnt de zon de noordenwind bijt in een ontbloot gezicht het wit tot avondrood Aan de ronde tafel maakt zij opnieuw de cirkelgang weer een jaar, twaalf maanden twee en vijftig weken Om haar heen vloeit de tijd…

Zonder vragen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 556
te bewaren in al haar comfort schoonheid van zuivere geneugten gelukzalig nee, ik moet de inhoud subtiel voelen meer dierbaar, meer in de buurt en heel echt in het heden zonder vragen op je hart van het leven dan glimlacht m’n gezicht plezierig stijgen warme gedachten op door alle aderen waar een zweem van gevoel ligt binnen innerlijke…

Mijn hart glimlacht

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 930
Laat ons varen naar de oceaan Jij en ik en wil Je alstublieft mijn innerlijke piloot zijn op deze lange en mooie reis?…

Aan mijn hart druk

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
Mijn verlangens maken me soms onvrij, emotioneel zwak en tot een innerlijk conflict. Maar als ik Je dan weer diep in mij zoek, Je zachtjes aan mijn hart druk en Je als mijn Geliefde streel, dan vind ik weer mijn kracht en focus om de wereld vrolijk in te wandelen op het pad van de grote levensstroom.…

Laatste reis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Jouw menselijke ziel in versteende emoties innerlijk bezworen, samengekomen tijdloos in herinneringen beschreven in brieven als in boeken vergeten voor nazaten achter horizon en ochtendlente naast het sterfbed van verlangen in een oeverloos denken zonder heimwee of dromen vergezeld door witte rozen jouw laatste reis naar doodse stilte…
mobar31 juli 2012Lees meer >

Weg van de snelweg

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.895
Ook met de handen stijf tegen de oren is soms het geluidloze gillen te horen dat in onze diepten weerkaatst routes en wegen in eigen beheer geen regels voor het binnenwerks verkeer dat zich langs eigen banen verplaatst geen brandstof meer over voor innerlijk vuur geen macht meer te veinzen over het stuur hardnekkige voet op het…
Ellen Warmond15 februari 2014Lees meer >

kunst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
langzaams iets wat aan je werkt, je geest prikkelt kunst is een hele mooie manier om je gevoelens geest en ziel te uiten, regelmatig mag ik het beleven gevoelens gaan met mij op de loop, ik droom weg in een hartverwarmende gedachte met volle moed op weg naar een nieuw begin een harmonie van het natuurlijke leven, een verlichting van innerlijke…

Zangvogeltjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Leer mij ze toch herkennen niet alleen aan hun zang aan hun hemels geluid waarmee ze mijn gemoed al zo lang verwennen ik wil ze graag nog beter kennen want je ziet ze meestal niet die grandioze kleine bengeltjes leer mij hun innerlijk herkennen daar zo weggekropen in bos struik en riet wie kan mij een blik op hun verlichte zieltjes gunnen…

27 januari 1945

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
nooit tot een overwonnen innerlijke oorlog geleid "dit nooit meer" is de leuze maar op wereldniveau en soms dicht in de buurt maakt men nog steeds en op menig terrein een discriminerende keuze Auschwitz-Birkenau, 27-1-2020.…

Na ene zware Krankte (1785)

poëzie
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.897
De vruchtbre morgendauw Droop mildlijk op haar neer, En deed haar welig groeien.…
A.C.W. Staring20 september 2021Lees meer >

- Tijd gaat de groene bomen vellen -

netgedicht
4.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 607
Groei...kleine prille okkernotenboom.…

De nachttrein

netgedicht
1.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 315
Rollende nachttrein lichten glijden door het glas een slapend gezicht Nachttrein staat stil in het dovende blauw; zijn metalen huid bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt. Wagons schuiven het station uit, een zachte ruk door lucht die al naar…
CB21 mei 2026Lees meer >

De wilde bloemen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
ik woestijnde jij droeg water aan de wilde bloemen zijn we samen langsgegaan het zand was door ons vingers en de hand gegleden maar hitte opende verleden toch zal alles op jouw water groeien jij ontluikt en in onze ogen zal mijn woestijn weer bloeien…

Mezelf

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Als ik bomen kon laten groeien, Was nu alles groen, Dan was nu alles mooi, Maar dat is iets wat ik niet kan doen Als ik de honger kon laten stoppen, Was iedereen nu blij, Dan was er geen hongersnood, Maar dat lukt niet bij mij Als ik gebroken harten kon repareren, Had er niemand meer verdriet, Hoefde er niemand meer te treuren, Maar dat…
June11 mei 2004Lees meer >

rimpel op het water

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.340
staan we nog wel stil bij een rimpel op het water in oeverloos verlangen als deining naar geluk waar cirkels vloeiend weerkaatsen in zichzelf zachtjes breken in golven naar elkaar en ringen van liefde samengesmolten eindeloos groeien als rimpels op het water…

Onredelijk?

netgedicht
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 865
Redelijkheid gebiedt ons te stellen dat er geen zonnebloemen groeien op de bodem van de Middellandse Zee. Vlinders brengen geen nacht door op de maan teneinde het stof voor hun vleugels te vergaren en zeesterren slapen niet op de rotsen van de Sierra Nevada. Dit is precies waarom men dichters onredelijk noemt.…

op laatste benen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
je zwaaide in gebaar de rest bleef hangen vol verlangen in opgedroogd verdriet ik wist dat je daar liep op laatste benen nu ga je er vandoor traceer slechts enkel spoor maar laat de planten groeien die ons in bloei ooit konden boeien…
wil melker10 september 2006Lees meer >

Congeniaal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
(voor Jotie) Een lange nacht in Gent om een dode vriend te eren wat god wat een dwaasheid is maar de armen doet groeien in een slagveld met de duivels die verloren wordt opnieuw zoals hij openbaarde en ik een in memoriam er achterna uitvecht niet ver van Oudenaarde gedeeld in bloedende letters.…

Lege liefde

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Toen vroege bloemen zich niet met bloeien hoefden te bemoeien geurden ze fleurig beurtelings gekleurd Nu zijn ze eigenlijk alleen maar bezig met het overleven zonder door te groeien laat staan nog te bloeien Leeg bleef liefde liggen vage vragen knagen aan de volheid van het samenzijn…
Gerardo12 oktober 2009Lees meer >

levenslang

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 488
uit die gewoonte groeien woorden tot een acceptabel vers zo vers als het brood van morgen morgen wanneer de inkt is opgedroogd zal de dichter wellicht zijn vers willen vertolken…