2514 resultaten.
Dartele vlinder.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 Dartele vlinder, dartel maar voort
de dag is nog lang, de nacht jong en stil
bezoek alle bloemen die je nog wil
maar dartel, dartel, omdat dat zo hoort
Dartele vlinder, enig in je soort
waar kom je vandaan en wie zul je zijn
na de nevelen in de volle schijn
mooier dan ooit iemand van heeft gehoord
Dartele vlinder, kleur paars en goud
in…
Waar, wat en wie...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
673 Woede geeft paarse
voetzolen spijkers.
Drenzend verdriet
dooradert de weg die
om te gaan rivierend
tussen straatstenen draalt en drupt.
Huisbaans. Tegendraads.
Voorts en zowaar dik
voldaan.
Uitwasemend de grimas
van een geledigde pop.
De papieren rolmaat
uit verleden, tijd geleden.…
DE TIKTAKMAN
gedicht
2.7 met 10 stemmen
7.164 Je loopt hoogstens wat zachter
en steeds een paar minuten voor
(nee, achter)…
Grapje van God
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.664 In de hemel staat een pruimenboom
in eeuwigheid te bloeien
vol van zoete paarse vruchten
hangend in het hemelnat
voor al diegenen die de spot er dreven
met Zijn eeuwig leven
en de grap konden waarderen
die zij waren - van Zijn hand
Alleen voor doodgewaande geesten
die hoogmoedig zich vervreemdden
van Zijn hand waarmee Hij zelf
ooit de lach…
Op de kerk-hoven
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
692 Paars en geel en wit en prachtig licht,
overal mensen met een ernstig gezicht;
Gelukkig kunnen de kinderen nog lachen
en vragen stellen die wij niet kunnen
beantwoorden, als we al eerlijk willen zijn.
Waar is opa? Oma? Soms wil ik bij hen zijn.
Wat is leven? Ontvangen en geven.…
Niet verwacht en toch gekregen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.136 Bovendien was ze kwaad,
want ze miste de lol van het paren.
Nee, d'r leven was geenszins perfect.
Bij de worp werd ze bijna genekt
en riep: 'Godallemachtig,
hoe raakte ik drachtig?!
Ontving ik m'n kind onbevlekt?'
De bevalling geschiedde niet thuis:
onverwacht kwam d'r zoon: ze was kuis!
- Wat een pijn!…
Thuis in de Hoek
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
782 streek neer met zijn lief erbij
in de Hoek at uit de pan en vree
niemand die er een tel onder lee
Ze voelden zich een roek zo vrij
Toen kwam een ambtenaar voorbij
die zomaar met een kijker op schoot
sprak ‘eruit jij invasieve exoot
scoort snel dat hoort er hier niet bij’
Huiskraaien uit Egypte mee gevaren
deden dat - hier tussen ons paren…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Een houten vloer draagt de echo’s
van wat ik heb geschreven;
het laatste geloof
en een paar druppels van verwerping,
een overbodig bericht naar mezelf.
Het weggaan
gebeurt voortdurend,
ook wanneer ik rustiger ben.…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
snelheid minderen voor spelende kinderen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.038 piepende banden gaan de straat in met een
snelheid van wel 70 kilometers en de 2 jongens
worden geschept door de snel rijdende auto,
maar wonder boven wonder overleven ze deze
waanzin met een paar kneuzingen aan de benen,
ribben en handen.…
treurzang in het park
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
546 bomen dat zij overbodig
waren, moesten wijken voor een ruimer zicht
wellicht waren ze liever een natuurlijke dood
gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid
nog lang klonk na het harde geluid van de zaag
hun zacht geruis, gelijk een o zo droeve sonate
zoals zij daar lagen tussen schuchter ontloken
krokussen, ontheemd in stemmig paars…
Even Weg
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
838 Even weg geweest
van hier naar daar
paar dagen maar
stilte
gedachten komen
gevoelens stromen
plomp
starend in die grote zee
'k zie die kring
daar viel hij naar omlaag
je droeg 'm altijd graag
dat ding
nu zomaar in een ogenblik
gedumpt, geen spijt of schrik
niets dat 'm ving
eens het symbool van liefde
alsof…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede glimlach heeft geleid en
naar de vlinders in mijn buik, die
paren…
Drinkstel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 Een zuipdoos en zatladder waren
van plan met elkander te paren.
Het tweetal genoot
in de huwelijksboot,
want ze hielden van zuipschuitje varen.
Een dorstlesuur was al verstreken
voor zij voor verleiding bezweken.
Toen werd er een tijd
onder invloed gevrijd
en ook onder een zuiplappendeken.
Ze konden elkander bekoren.…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.861 Hier waar het niet kan komen
de woorden elkaar afstoten
Dit wat men noemt 'het vrije veld'
het kent horizon noch grenzen
Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht
bewegend in de wind (want altijd waait het daar)
Verder beweegt er niets Een paar losse stenen
slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen)
Toch moet het hier ergens…
wat je toevoegt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
854 wat je toevoegt is later
nu is er alleen maar alleen
een paar dingen in je hoofd een herinnering
niet eens de geur van een koekje terwijl
je denkt aan alles maar zo weinig
ik ben je kwijt je leeft niet in me voort
als je dood bent ben je dood en elke hersenschim
daarna is wat het is en geen verder leven maar alsjeblieft
leef nog door…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
Catherine
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.118 dochter, schakel van liefde
ontluikend en pril
je pubert op de weg naar
volwassenheid
vandaag verliefd
spring je treden
in paren naar beneden
morgen bedrukt
kruip je weg
in de kelder van jezelf
ik sla je gade en zie
brokjes van mezelf
hele delen van je papa
wij puzzelden samen
een kind, dat toch uniek is
groei naar je eigen dromen
maar…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Verbazing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
881 ik sloeg linksaf een zag
een paar hazen en wie
schetst mijn verbazing, op
het bord stond: hazenpad.
ik kwam aan bij boerderij
'wel-tevree' en wie schetst
mijn verbazing, op de deur
stond: vandaag géén entree!…
Beslist ongewoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Hoe snel ethische
Grenzen vervagen,
Moreel besef dat
Nergens meer huist,
Zie ik het vaakst
In de bermen van
De Nederlandse
Wegen en paden:
Tot voor kort
Was het nog gewoon
Dat mijn herder
Bij elke stap
Die hij verzette
Op een wegwerp
Verpakking landde
Met bijhorend geluid -
Nu wij met een
Paar gelijkgestemden
Andermans…
Drie trotse Moeders
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
486 meeste levensvragen
In zijn parochie wordt ie op de hand gedragen
Men spreekt hem dagelijks met Weleerwaarde aan~
~Mijn oudste zoon bestiert de hele kerkprovincie
Hij woont in Utrecht want daar is ie kardinaal
Maar ook in Rome kennen ze hem allemaal
Hij wordt door iedereen begroet met Eminentie~
~Nou, die van mij heeft van die steile paarse…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Nog maar een paar honderd meter.
Je voet beroert de laatste tree.
Dan verdwijn je in de avondschemer,
en neemt het late zonlicht mee.…
zondvloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
888 niet ziet maar wel hoort
hard en harder en
dan weer even zachter
nog zachter nog zachter
dan weer keihard en zwaar
het tikken op het aluminium
het ruisen van onschuldigen
ooit waren er wat mensen
die hun boeltje pakten op een boot
ergens belandden op een eiland
iets ontdekten, nooit wisten waar
en tussen de wolken door
een paar…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Geuren, kleuren, een paar woorden
is al wat bleef, de rest verdween,
God weet waarheen.
Soms komt wat is vergeten, in
een dagdroom voorbij, of glinstert
in de verte vaag bekend,
tot mijn brein in het schijnsel
van een moment, plots verlicht
zich in een herinnering herkent.…
oh aardappels!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 jullie liggen
op mijn keukentafel
naast een paar citroenen
in het schaarse zonlicht
herinner me jullie geur
in het aardappelhok en
niet te vergeten de aardappelboer
die net weg of er was de kolenboer
oh ja, aardappels ook de schillenboer
en de melkboer en de groenteboer die
allemaal langs kwamen,gek genoeg herinner
ik me niet meer…
Onvoorziene gevolgen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
456 De Middeleeuwse kerk verkondde
De duível brengt het vuil in ´t vlees
Het volk zat vol met angst en vrees
En híeld zich ver van lust en zonde
De Middeleeuwse kerk beweerde
Geslachtsgemeenschap hebben; paren
Dat heeft tot doel het kinderen baren
Zo stelde menig Godgeleerde
Hoe kon je het genot bedwingen
Dat tóch kwam kijken bij de daad?…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 De stoelen staan er nog
en een paar lege dozen.
Door het venster kijkt de esdoorn,
de gele trossen wiegen en wuiven.
Ik ben als een gevallen vogel,
vleugellam geslagen kamerheer.
Ik tel de dagen in het verleden
met scherven van poorten en bogen
op de versleten straten in een
lege stad. Want ik ben er niet.…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar schaduw wordt vermoord
in de herrie tussen stemmen
licht glijdt zoevend langs de muren
verschijnen en verdwijnen mocht
niet langer dan een paar…