2456 resultaten.
Het zachte genot...
hartenkreet
4.9 met 21 stemmen
5.781 De vingers dansen over zachte heuvels
en ervaren de ultieme vrouwelijkheid
Langzaam bereiken zij de roze toppen
waarvan de uiteinden rijzen in stijfheid
De opwinding is zichtbaar aanwezig
als de vingers afdalen om te spelen
In de ogen een sensueel verlangen
om straks het genot te gaan bevelen
De vingers draaien heerlijke cirkels
in de poel…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
ik vis liefde uit je ogen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.213 leg je maar neer bij mij
en kijk naar boven
in blauwe schemerhemel
zie je een roze handschoen
tot aan de elleboog
zit een engel
versnippert wolken
in je ogen wil ik zien
hoe gelukkig je bent
dat er een meer in ligt
met zachte rustige golven
die soms wild bewegen
daarin wil ‘k vissen
op die zee
eeuwig roeien
een gevuld net
in ’t water…
Als je de ogen sluit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 Witte rozen wiegen in de wind.
Er stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed
van een avond in mei.
Alle ‘ikken’ vluchten
in de plexus solaris
feilloos naar hun begrafenis.…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
Love for sale?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
783 Zo zij voor mij, trippel-trappel,
Op de trap, in dat rood-roze dingetje.
Haar blik schuldbewust
En dan de lakens,
Bevlekt en gekreukt,
Te ranzig om aan te raken.
Golf van braaksel
Als ik vrijen moet
In een bed dat al beslapen is.…
Een wonderzucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
488 de zee blijft
parelenschelpen geven
als sieraden aan het strand
geliefden blozen als de rozen
verstrengelde innigheid
loopt hand in hand
kringelrondjes drijven
rond zilte vissen die krioelend
wachten tot het tij zal keren
de zon zakt langzaam weg
zeilen manoeuvreren, laveren
in rood gekleurde sferen
tientallen vogelvleugels…
OVERWINNING
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
874 Het leven liep niet bepaald over rozen
Daar heb ik echt niet voor gekozen.
Het heden is wrang, bitter en bang
Ach, het gaat zo zijn stilletjes zijn gang.
De nacht voelt bitterkoud en erg beverig
Het ochtendgloren wordt toch wel wat zweverig.
Een overwinning wordt vaak duur betaald
Je kan dan wel pronken: 'k heb het gehaald.…
Liefdesnacht
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
668 Er was weer even liefde
zonder pijn, vol vreugde
danste jij tot aan de ochtend
er waren weer rozen
sinaasappelsap
en broodkruimels op bed
er was opnieuw vrede
thee werd vers gezet
en alles had weer een reden
vanuit jouw emotionele wortels
kwam je bij mij
bespraken wij het nut van dagen
met nieuwe levensvragen
begon het ons met spoed…
in een kring van vuur, oneindig open
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
630 tussen jou en mij
is er een oorsprong
en een waarheid die ieder heeft gezien;
een bewogen fabel bovenop het verlangen
of door het aaien
van een roze balsemien
in beroezing
en voltooiing van zinnen
zijn talloze namen reeds eerder geschreven
wanneer ieder ogenblik in liefde
zich door het leven heeft omgeven
het raakt je ziel…
Soms denk je
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 Wie had dit ooit durven dromen,
Dat je weg niet over rozen gaat.
Al lijkt je weg zo donker,
Ooit komt er voor jou een ommekeer.
De donkere tunnel opent zich,
Het heldere licht schijnt je toe.
De takken en bomen zijn weg,
Je mag leven!…
Coco
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 Eigenwijs springding
zonaanbidster
elegant en
rank als een hertje
borstel je alert
een hoge rug
likt je lome tong
je roze buik
blonde ree
in wintervacht
kortharig op jacht
met je kattenaard
in de snelheid
van je ribbenkast
freule met
mokkaneus
spitsoor
en Romy ogen
huis je als
een camel jas
in een plooiberg
met vier…
pseudoniemen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.909 hoe jij namen leven laat
één voor één karakters geeft, als mens
dromer
en als verlichte geest gekleurd
langs vijvers zweeft, de lelies blank
of roze licht
hoe je altijd zoekt naar juist dat ene mooie
diep vanuit jouw binnenkind
de wereld ziet
als vorstkastelen
al jouw pseudoniemen komen uit je hart
opgetekend als dezelfde mens…
verstrooiing
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.571 vele rozen lagen er; maar zeven stonden
fier rechtop
als een saluut in zilt herinneren
verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg
uitgestrooid langs zand en water
zwierf wat as
van wie het was –dat weet ik niet, maar wel
de witte blaadjes die zich bogen
naar de hemel
en dat steeds vervagend spel
van vele zware voeten…
Eeuwige liefde (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Vroeg in de morgen, de zon staat aan de horizon
een roze gloed verwarmt teder onze harten.
Ik houd je stevig vast met beide handen
mijn vastberaden blik;
het doet jouw ogen branden
het moet zo zijn, zeg ik
jij mag door mij niet stranden.…
Niet waar ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 Niet waar ik ben geweest was jij, niet daar
en niet waar ik me verstopte in het hoge gras,
je liep langs rechte paden, links noch rechts
kijkend, je had geen benul van slingeren,
jouw weg is ijselijk helder voorwaarts, jij
en ik daar was geen sprake van, ik verwilderd
en het kreupelhout en jij met de snoeischaar
in de hand de rozen temmend, wie…
Hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 was hij maar hier, want niemand kent me beter
ik ben betoverd door zijn mooie stem
en de eenzaamheid besluipt me stil
terwijl ik de seconden vermenigvuldig, zonder hem
toen de dagen nog roze waren zong ik mijn liedje
voor een publiek van gedachten en hoop
liefde laat zich niet vangen door woorden
net als het verlangen dat van mijn stem af droop…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 in duizendvoudig blauw en witte sterren
scheen de winter zachter dan een baard
vol oude gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht…
handjes samen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
671 het middenschip brak uit in luid applaus
binnenin een glimlach bloeide lof
om vrouwenstemmen die hun tongen zachter maakten
want we raakten niet alleen
onszelf
ik zag ontroering in een oog
uit een mond zong de beleving van
een warmgezongen lied
een wit-met-roze groet vertelde liefde
zij vergat de zomer niet
en alle mensen zweefden…
liedje over de liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.229 voor W.Wilmink
de liefde de liefde
zal er steeds zijn
met veel rode rozen
en tierelantijn..…
Het Nieuwe Koningslied
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.205 Uw rozen van oranje
In Hollands volle grond;
De vrijheid zonder franje
Die ieder hier vond.
Wilhelmus van Nassouwe
Die delen aaneen bond,
’t Schild waarachter ik kan bouwen
De dijken temmen de zee.
Dat ik dankbaar mag blijven,
Mijn hart steeds opengaat;
De tirannie verdrijven
En and’ren binnenlaat.…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water
haar muze giet pokon in de kristallen vaas
met rozen…
Minnaars
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
732 We kwamen elkaar weer tegen
en lieten de lust zwaarder wegen
dan een weg te vinden
in de breuk van de onbeminden
vrienden in verraad
we zouden ieder naar de eigen bron
maar één van ons begon
van rode rozen, sterren en de zon
te spreken, dus die sentimentele onzin
werkte toch en we vonden elkaars lijven
en ontdekten dus te laat
dat we…
Voorjaar
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.885 Ze zal de rozen nog snoeien,
de druiven zien rijpen, een list voor jagers verzinnen.
Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid
niet dood is, en grootspraak niet groot is,
maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft.
Ze wil het zwijgen aanleren, nog even aanmeren
in de rivier van je woorden, in de bedding van je stem.…
Voorjaar
gedicht
4.7 met 6 stemmen
21.989 Ze zal de rozen nog snoeien,
de druiven zien rijpen, een list voor de jagers verzinnen.
Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid
niet dood is, en grootspraak niet groot is,
maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft.
Ze wil het zwijgen aanleren, nog even aanmeren
in de rivier van je woorden, in de bedding van je stem.…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 boven groen slechts zuiver wit
een oude vogel en een blauwe bloem
ze noemt een zucht in geel, omrand met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend…
Hologram
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
452 Het was net alsof de zwoele Emma
in de hitte van de zomerdroom bij me was
in haar doorzichtige roze jurk hing zij
de was op om te drogen aan de waslijn
ik keek naar haar lichaamstaal en genoot
toen zij zich omkeerde zag ik haar tieten
met op haar tepels opgestoken madeliefjes
ze was zoals een hologram van een bloem
haar wulpse bloementaal…
Reis naar het donkerblauw van de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
649 Jouw ziel zit in een versteende stoel
de wereld angstig aan jouw voeten
reusachtig als een woest gebergte
jouw innerlijk ligt vredig verloren
samengekomen in tijd
herinneringen
deels onzichtbaar
voor de mensheid
in een oeverloos bed
zonder gedachten of dromen
witte rozen vergezellen
jouw laatste wens om stilte
reis naar het donkerblauw…