1699 resultaten.
Geluk zit in een klein hoekje (zaterdag)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 ultieme pracht
Het brengt je van je stuk
Maakt rommel in je lijf
Maar brengt je een gevoel zo mooi
Het vult je hoofd en hart
En de toekomst is deel noch part
Geluk is een zaterdagochtend
Drie bakken zwart goud
Een bundel nieuwspapier
Het weekend ligt uitdagend voor me en ik denk: goed
Maar het mooie is dat niets moet
Een wandeling…
De kijkers thuis
gedicht
3.5 met 15 stemmen
5.011 Nauwelijks bewogen, de grote ogen, de hoge
de belangrijke en onderweg vergeten bedenkingen
de verschillende gezichten die hij over z'n kop trok
sinds hij zelf als een man uit een stuk door de dagen
wandelen moest en niets mocht hij laten liggen
niets ontsnapte aan hun taaie aandacht op afstand
geen meisje is geknakt blijven liggen, geen moeder…
Ochtend kus
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
648 buiten wacht de zee
het strand de lange wandeling
en de eindeloze horizon
gretig legt ze haar oor te luisteren
bij het open venster
vogels kwetteren
de nieuwe morgen fluistert beloftevol…
leeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 woorden gekregen van rondtrekkende geesten,
van dode dichters, dronken schrijvers,
van invallen, impulsen van liefde, van haat,
van wat er staat, een foto,
de krant, zo’n slordige hoop kleren
van gisteren naast het bed,
vingerafdrukken op glazen, het zand van schoenen
die buiten wandelen,
die deuk in de bank,
nog warm.…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
554 En de muze zingt:
Bedenk voordat u wandelen gaat,
dat de aarde beweeglijke armen heeft.…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 vandaag wil de dag zich niet vertalen
zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen…
Dit is wat hij is
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.358 Mijn broer en ik wandelen over het strand
Van buiten wat onhandig
maar met een innerlijke wereld van enkel vredigheid
Mijn broer en ik kijkend naar een komedie
Van buiten treuzelend en zonder zorgen op weg
maar met een innerlijke glimlach voor iedereen.…
NOVEMBER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
728 Veel wordt hem op wandelingen onthuld nu de sluier van de zomer wegdwarrelt. Soms filosofeert Jeronimo: ik zie, nu alle tierelantijnen verdwijnen, eindelijk structuren. Ik zie meer het wezen dan de schijn.
herleid
tot lijnenspel van stammen
het hellingbos
stonden wij ook maar zo
helder en geworteld
Meneer Jeronimo 9…
ONEINDIGE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
757 over je waken gaan
Droom nu maar van onze grootse band
laat hem nu maar rustig gaan, die traan
Droom maar zalig in mijn veilige hand
niemand die jou nog verdriet kan doen
Dadelijk is er zon zonder schaduwkant
geef maar je lieve lippen voor een zoen
Slaap gerust maar lekker in mijn hand
en droom dan maar zalig van ons twee
Hand in hand wandelend…
Moeder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.368 Waar jij bent daar is het goed -
daar zul je wachten op mij,
en ik die hier nog leven moet,
word langzaamaan wat blij,
omdat hier tóch nog dingen zijn,
die ik gewoon moet doen,
het éne niet leuk, het andere wel,
zoals een wandeling in het groen.…
Is God goed voor de economie??
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 Niet naar de kerk
wel naar het werk
maar een te sterk geloof
maakt meer kapot
dan onze economie ons lief is
't liefst een geloof
met weinig toeters en bellen
Maar wandelen en handelen
met de god van de handel
en de god van de liefde
gaan hand in hand
en dan mag je best
een zondag overslaan
als je op maandag maar weer
"in het zweet…
En face en -profil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 En face kijk ik in mooie ogen
En profil loop ik op het bruggetje
van jouw neus
Van voren de twinkeling
van terzijde de diepte
Via jouw wangen bereik ik jouw mond
Voluptueus, zogenoemd wellus-
tig slash wulps
zijn jouw gestifte lippen
die ik ken van jouw kussen
Mijn wandeling vordert zeer gestaag
Jouw hals echter is mijn eindstation
Zeker…
Leren leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 heb
Ik drink, wanneer ik dorst heb
Ik werk, niet zoals ik zou willen
Ik geniet, te weinig kan veel meer
Ik waak, teveel
Ik zorg, zoveel als ik kan
Ik zeur, soms ook teveel
Ik hou van mijn dierbaren
Ik verfoei, het geleuter en gemekker van de mens
Ik haat, leugens en vooroordelen
Ik doe, het nodige maar niet alles gaat zoals ik wil
Ik wandel…
Kerrie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Elke dag ga ik met Kerrie wandelen.
Op een dag is hij niet in zijn hok.
Eindelijk vind ik hem in een ton,
bovenop dode ratten en katten.
Zijn hoofd hangt over de rand.
Lang blijf ik ontroostbaar.
Tien jaar later studeer ik biologie.
Dierproeven heb ik geweigerd.
Kerrie ben ik nooit vergeten.…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 gedreven door wind en motregen
ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen
wandelend langs troosteloze lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 geest
en niemand om haar heen
niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef
ik zocht steeds naar een opening
sleutelde slaafs aan ieder slot
ze had er meer dan één
geërfd zo naar het scheen
ik wilde wandelen…
Goed gesprek?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Zullen we in stilte wandelen
oppert dochterlief als we elkaar
een paar weken niet gezien....
Natuurlijk, na het aanhoren
van al die gesprekken van
cliënten,
merkte ik ook aan jou, dat ik teveel
teveel zei
en je eigen
verzinsels onder vogelgefluit
dreigden te vervliegen....
Sorry zeg ik dan, snap ik…
Het mannenrecht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
364 zij hebben
alles al gehad
kale rotsen
uit het rif langs
wiens uitlopers
duinen wandelen
gedragen door een
verschroeiende wind
onder een heldere
maan uit de duizend
en een nachten
in het emotie volle
verwachten van
de fata morganes
in de groene rust van
de koele binnenplaats
waar het
geroezemoes van
de bazaar niet meer
te horen…
De zee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 Vandaag maakte ik mijn
laatste wandeling
bij de zee van dit jaar.
Het jaar is ongelooflijk
snel
gegaan, in voor- en
tegenspoed heb ik bij je
gewandeld, zee.
Merendeels dichtbij de
vloedlijn, want vaak
lopen daar leuke
strandlopertjes.
In welk jaargetijde ik ook
bij je ben, het blijft uniek.…
Antropoceen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
1.861 Ik wandel door de straten,
een amalgaam van onderdelen.
Ze zijn met velen, werken samen:
mijn ene voet gaat voor de ander,
ik zeg beleefd een ander dag.
Zij geven op hun tijd de brui eraan,
buiten mij om, gaan uiteen,
en vinden elders onderdak.
Ook in een leven ondergronds
is altijd werk voorhanden.…
Geluk ligt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 Al wandelend
zag ik in 't asfalt kleine gaatjes
op één viel mijn oog
't had de vorm van een hart
ik werd er blij van
en dacht aan mijn zoon
vanavond zou 'k
naar een medium gaan
Dankbaar dichtte ik dat
uit het hartje bloempjes
door zon en wind en lucht
hùn hartjes naar boven
om stralen te vangen
hoe zon zaad warmt
hoe mieren en andere…
Koningsdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vier koningsdag thuis,
met een wandeling in de buurt,
het wordt ons nog
steeds opgedragen.
Koningsdag voor ons
allen,
geniet op je eigen
manier.…
Daantje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
877 "
dan maakt hij mij echt wakker
omdat het morgen is,- en ik
als enig kind, slapend wandel
ik hoorde: hij houdt van
wakkere kinderen die spelen
in zijn licht,- en naar school gaan
om jarenlang, veel te leren
je leert van alles, - en ook af
van wat je nog niet weet, of kent,
dan krijg je complimentjes als;
je weet je weetje of, hoe doe…
Gewoon verliefdheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Samen wandelen over lommerrijk pad
langs beek en kreek door het smaragdgroen struweel
genietend van de bloemen in zonlicht gevat
vleien wij ons in het gras, zacht als fluweel,
minnend als de tortels in hoge bomen
maken onze wereld tot ware dromen.…
Schoenziek verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 Lopen of wandelen; het mag nog steeds niet zijn!…
Koudvuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 tatoeages
Opperhuid helemaal, lederhuid half
Permeabel, niets helpt tegen jeuk, zelfs geen zalf
Wie mooi wil zijn lijdt, zonder oliemassages
Wie sieren zijn torso, z'n rug en z'n armen
Zijn 't dagpauwoogvlinders ontwaakt in de nacht
Of papillontjoems waar hij stiekem naar smacht
Als koudvuur dat zijn blanke pit moet verwarmen
Een wandelend…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
655 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd…