4357 resultaten.
Partituur voor een partizane
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 jouw schaduw
laat ik
onaangeroerd
doch je warmte
schilder ik als een zomer
op mijn rusteloos behang
jouw blikken
bewaar ik
in de koelte van mijn ogen
en je vingers
strooi ik als toetsen
over een piano
je voeten
loop ik achterna
in verdwenen sporen
en je handen
draag ik als kralen
rondom mijn hals
maar je stem
leg ik…
leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
749 genagelde handen
verkrampt op het ruwe hout
totale eenzaamheid
roepend in het duister
een bang kind
verlaten door god en mens
voor de nacht valt
maken ze hem los
na een dag van spot
en diepe pijn
de balsem geurt
handen zijn gevouwen
het leven ter aarde besteld
zal eeuwig vrucht dragen…
Borderline, en ik..
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.506 Een lachend masker wat ik draag..
Het leven is mooi,
Het leven is een hel,
Het leven hangt af van vandaag...
Het uiterste houdt mij in stand,
Of alles, of niks..Of dat, of dit..
Niet grijs, maar alles zwart of wit..
Van goed naar slecht,
van slecht naar goed..
Ik lach, ik huil, ik haat, en snij..
Ik snij, en voel..…
Hoop
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.809 het overheen kon strijken
Ik heb mijn dromen losgelaten
verlangen naar het onbereikbare
schroeide een brandmerk
in mijn hoop
Ik heb mijn tranen laten vallen
in de zee en getracht op te
gaan in het oneindige
Ik heb mijn voetstappen op het strand
gelaten en gehoopt dat het niet mijn
voetstappen waren maar die van de Here
die me dragen…
Stil
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.658 Ringelende fietsbellen
vrolijke stemmen
rijkelijk vloeiende
wijn
en klaterend
gelach
toch is het stil
doodstil
op deze
zomerse dag
in het Vondelpark
muziek galmt
maar mist
mijn hart
jouw aarzeling
is
eindeloos
toch blijf ik
de toorts dragen
voor jou
geef nooit op lief
zolang de zon
ondergaat
hier
in ‘t…
tijdelijk sterven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
793 draag met mij bakstenen
in de mist van de ochtend
de nazomer lijkt te wenen
als ik kniel in het zand
een pad wil ik bedenken
naar het naderend
kale bomenland
ik herken het jaargetij
dat over een zwoele grens
de zon dieper laat dalen
en licht vooruit schijnt
op tijdelijke sterven
zo vreemd
maar toch weer
mijn innige wens;
stilte…
Pijngrens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 ik zou zo graag
u overweldigen
onder uw protest
met luid lawaai
zoeken naar uw glanzen
dat straks mij zal omvatten
kneden tot de grens van pijn
uw handen leid ik naar mijn kruis
dat ik zal dragen als een man
uw zilte geuren zal ik ademen
uw mond en tempel vullen
tot u de adem mist om door te gaan
dan leidt u mij naar binnen…
Voor altijd in mei
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.570 oh, kon ik je gezicht maar vatten
uit de zoom van mijn gedachten
schilderen in een gedicht
waarin woorden beelden spreken
oh, kon ik je hand maar nemen
samen springen in vroeger voorjaar
bloemen in zomerjurkjes dragen
door slootjes langs de wei
oh, moge alle vogels zingen van
jou voor altijd in mei
I.M. Joke…
zielerust
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
868 ik bloei even op
als de schemering valt
de dag is dan bestreden
en draag mijn handen mee
naar de nacht
moe van slechts één etmaal
verleden
het vlakke ontwaakt
als allengs licht
zich verspreidt
minuten schrapen zich
dan bij elkaar,
leven betast het gevoel
pas in de avond
besta ik weer;
kortstondig van duur
dat is
wat…
twijfel
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.442 Het hart werd nooit gesloten
De liefde draaide op volle toeren
Maar broos door zware lasten
Onmogelijk om alleen te dragen
Steun was er
Alleen voor een tijdje
Het verzwakte
Werd niet meer naar voor geschoven
Hulp kon niet meer baten
Alles gaat nu zijn gang
En wordt nu… zo gelaten.…
Je bent een wolk (2)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.099 Het kan niet dat je nu zo licht
bent dat ik je niet meer dragen
kan. Dat gaat er bij mij niet in.
Zag vandaag toch nog je gezicht?
Wou je nog van alles vragen:
maar wat heeft het nou voor zin?
Wat zal ik: eindeloos klagen
zonder een punt te zetten
achter ons rijmloos gedicht?…
Warm kerstgevoel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.009 In deze koude stuur ik jou
Mijn warme kerstgevoel
Ondanks de kou
En buiten nog een sneeuwboel
Mijn hart is warm
En klopt voor jou
In deze donk're dagen
Met duizend-en-een vragen
Hoop ik dat je met de kerst
Je ziekte toch kunt dragen
In deze koude stuur ik jou
Mijn allerbeste wensen
Een goed nieuwjaar en veel geluk
Aan alle zieke mensen…
Als de stilte zwijgt
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
824 de stilte zwijgt
duizend nachten
etmalen lang
bestormen
bomen mijn gedachten
ook al vormen lippen zich
om woorden te benoemen
de tong blijft verstijfd achter
en hoor ik hartslagen
in mijn oren zoemen
zo ongeveer
dragen tranen het gemoed
een traag stromende fontein
die eeuwige leegte ruist
in ongenaakbare overvloed…
Bij opa op schoot
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.132 zij zit
bij opa op schoot
haar hoofd tegen mijn kin
ik voel even het begin
met dichte ogen
wat geluk mag heten
met haar duim in de mond
slaapt ze een wijle
in volle overgave
ik draag haar als het ware
ben teder licht
over haar heen gebogen
te samen
in een hemelse stoel gezeten
zou dit de eeuwigheid zijn;
zich zo aan zoete…
Kamer 17
netgedicht
4.7 met 40 stemmen
921 Ze willen niet meer bij je horen
en zijn chirurgisch gecoupeerd
je oude hart spreekt als herboren
dat alles is geaccepteerd
blijmoedig zitten met de stompjes
die met ons uit wandelen gaan
wij zijn de hulpeloze hompjes
in jouw bedlegerig bestaan
je bent verlicht in alle dagen
dat het zo donker is geweest
sterker dan benen kunnen dragen…
Het blauw bazuint
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
476 in de opmaat
hoor je kabbelende
tonen van de zee
het blauw bazuint
in weidsheid rond
trompetten schetteren de zon
violen spelen
rullend zand pauken
zinderen het hete strand
in koperrood
golft de finale aan
met witte echokuiven
dan draag ik je naar zee
het zomerse orkest speelt
stil de avondkoelte mee…
wonderlijk hoe een vriendschap groeit
netgedicht
2.3 met 33 stemmen
3.544 een zilveren vlinder
siert mijn ketting
ik draag die elke dag
Vaak ligt jouw glimlach
op mijn lippen
soms vult jouw traan
mijn ogen
Toon Hermans schreef het al
"je hebt iemand nodig"
hiermee heb ik volgens mij
genoeg gezegd
het hoeft niet uitgelegd
alles wat wenselijk is
ik doe het niet voor minder
van harte proficiat…
Een handvol donker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
510 ik woog
een handvol donker
was zwaarder dan ik dacht
leek op
een klein probleem
waarvan ik er vele had
geschoven naar
een kamerhoek
die in het duister lag
verborgen voor
de ander die mij
als optimistisch zag
het is te zwaar
geworden voor
de schouders die ik heb
moet gaan delen
aan jou vragen
ook een stuk te dragen…
de nieuwe
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
518 een kakker lakt
de wolken zwart
waardig zeker
neem haar hart
draag het weg
zo ver mogelijk hier vandaan
neem de eer
de zon is geen maan
maar neem van mij aan
dat de weg niet recht zal zijn
ga,maar doe het oprecht
voel de strijd
vol van pijn
wie beter is
is beter af
ga en leef
dat is je straf…
Richt mijn blik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 De mooie herinneringen zal ik
in mijn hart altijd blijven dragen.
Kijk om me heen en zie de zon
in een hemelsblauwe lucht.
Ik voel me vrij nu ik de nieuwe weg
voortaan alleen verder bewandelen zal.…
liever niet windstil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
628 zijn windstil
ze ademen een sfeer van luie dagen
van weinig dynamiek en niet veel speels
ze missen in de eerste zin al dat
wat wakker schudt, een frisse wind
van reuring of vernieuwend vragen
of, hoe toepasselijk,
het dapper wapperen van vlaggen
tijdens hoogtijdagen
ze zijn er ook die zelfs de spanning
vóór de storm niet in zich dragen…
de lucht was blauw
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
660 de tamtam slaat
zoveel hij dragen kan
totdat een man uit zijn mond kruipt
hij laat het regenen
om naar gisteren te kunnen kijken
het raam hangt zich op aan
zijn schaduw, de vlag halfstok
ik kijk naar binnen
en naar verloren liefdes
terwijl hij zijn hoed van stro opeet
hij geeft haar een naam
die hij vergeten zal en vaart verder
op…
Linten en opsmuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 moest ik knielen voor
het altaar des leven
daar lagen
mijn goede gaven
bewierookt door velen
maar het goud glansde dof
zonder linten en opsmuk
was het demasqué compleet
eens gloedvol geschreven
nu zijn de kleuren vergeten
ik krijg nog wat jaren respijt
niet meer kwantiteit maar
mijn gaven moeten kwaliteit
in het vaandel gaan dragen…
Uit mijn rib geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 is het je jeugd
die mij weer aanzet
tot vlammen
smeulend vuur
warmte en ruimte geeft
aangejaagd door frisse wind
of nemen wij
het toeval van ontmoeten
op dezelfde golflengte serieus
en zingen wij
verschillend in ervaring
het altijd al gewenste lied
ik weet het niet
jij bent uit mijn rib geschapen
jou missen is niet meer te dragen…
Morgen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.194 ik treur niet om
verleden seizoenen
als immer
zijn zij vergankelijk
ik blijf ze echter wel benoemen
hoe tel ik anders mijn dagen
op de meetlat van gedachten
die vooruitzichten dragen
en nog op onbekende
gevoelens wachten
zullen mijn herinneringen
nog verder vervagen?…
Een enkele lijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 langzaam werden
de gezichten grijs
kleuren zachter in vervagen
een enkele lijn
geboren in het zijn
bleef nog herinneringen dragen
de horizon kon
ik al raken in het
zo tastbare dichtbij
het licht ging uit
zelfs de helderste dromen
wilden niet meer komen
met stok en hond
ga ik op pad
voor mijn andere zintuigen
begint het echte…
Aangekleed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 De Nederlandse man, hij laat zich kleden
Zijn vrouw bepaalt wat of er wordt gepast
En ook al is hij matig enthousiast
Hij heeft de strijd allang vergeefs gestreden
Ik heb voor door de week een schattig hesje
En 's zondags draag ik nu een deux-piècesje.
Tweederde van de mannen laat zich kleden door hun partner.…
De glans van edelsteen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 Ze reeg ons tot
haar mooiste stralenkrans
we fonkelden rondom haar
maar bij het dragen
zag zij ons nooit zelf
een lumineus idee ontstond,
in een maatje kleiner
kwam er een soortgelijke
nu schittert niet
alleen haar hals
in onze nieuwe vrienden
zien wij haar ogen spiegelen
ze glinsteren ons tegemoet
wanneer ze in hen ziet
wat…
morgen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.124 morgen zal ik pauwenveren dragen
de zon naar beneden halen
een glitterjurk aantrekken
en de stoute schoenen
morgen zal ik voortgaan
ook al draagt elke stap lood in zich
lopen benen in beweging vast
mokert de hamer op een beurse ziel
heeft mijn gezwollen tong
mijn mond verstomd
morgen zal ik bloesems
uit hun knoppen dwingen
morgen…
eens zul je het vinden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
756 eens
wanneer je zult besluiten
je ogen te bedekken
en op reis te gaan
door binnenwerelden
onverstoorbaar dalen
in ravijnen en kerkers of
zwevend - duizelingwekkend hoog
door majesteitelijke luchten
dan
wanneer je ernaar uitkijkt
zul je het vinden
het allerkleinste
bijna onzichtbaar
pluk die dag
en draag hem uit
voed hem…