3520 resultaten.
Ondersteboven
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.461 Ik hoor de lokroep
van de pissebedden,
de kolibrie slurpt
nectar uit het zand.
Een regenboog hangt
lachend aan het raamkozijn,
sterren spelen kwijlend
met de borsten van de nacht.
De losgeslagen zon jongleert
met gillende kometen,
oceanen spartelen
verbijsterd op de wind.
De lente komt en komt alweer,
nu spuiten de vulkanen…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 De takken hangen ijl omlaag
de stammen zuilen de wortels.
De winterschilder kwast grif
het plafond met verse sneeuw.
Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.
Ik…
Als de lente ontwaakt
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
596 Bloemen ontluiken
blaadjes dansen in de wind
lentesymfonie
Hoe onverwacht en plots natuur
een einde maakt aan haar sinistere winterse
verstilling waarbij gefladder en gevlinder de plaats innemen
Dagen worden weer langer tegelijk laat de zon zich van haar beste kant zien.
In ongekende euforie leeft ze toe naar
haar activiteiten formidabel…
onder oude mantels
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 onder oude mantels
geurt aarde in het verborgene
waar land langzaam groeit
in beschutting van veréénzelviging
vogels doorvliegen in
middag van eeuwigheid
eenden schuilen
in rietkragen van golfslagen
en wijde armen om de hemel slaan
ze telt de diepste gedachten
in het één gevouwen licht…
Luchtige lentenimf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
791 ~~~
met sierlijke danspassen
zweef je door de bossen
jong blad dwarrelt speels
rond je gracieuze verschijning
dartel als een wervelwind
beroer je de uitgestoken takken
vrijmoedig blaas je het lentegroen
tot een vrolijke choreografie
warme briesjes tover je tevoorschijn
gevuld met hete zomerse beloften
jij laat je niet vangen door…
koekelemeien bij naaktbloeiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 lente zingt eeuwen jong
ziet de boer op zijn trekker
ooien temerig aan de mekker
onder de wol hun lammetjes
merels zingen op fluitjes
ook de bloemetjes en bijtjes
je voelt ze aan je huid talen
naar frisse buitenlucht
om in zinnen te verhalen
natuur knalt er nu geel uit
chinese klokjes
in tuinen en vazen
kleine hoefbladen
aan rivieren…
We dragen lente
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
976 we dragen lente in ons haar
met ongebonden linten
strengen spelen met de wind
en mixen blonde tinten
enkele ontsnapte lokken
dansen vrolijk de lambada
decoratief geëscorteerd door
speels dwarrelende mimosa
ons gekwetter wordt begeleid
door getjilp van verschrikte mezen
die verontwaardigd over ons kabaal
nog harder aan hun nesten pezen…
Licht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
687 Seizoenen verstrijken
Licht verstrijkt
Bladeren verkleuren
Vallen af
De bomen zijn kaal
Het is donker
Al vroeg en tot laat
Seizoenen verstrijken
Het licht komt langzaam terug
en gloort
Steeds meer door teer groen
Het barst los
De zon straalt haar stralen
De wereld verandert
De mens verandert
De energie keert terug
De lente
De zomer…
Mol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
689 Voorzichtig proeft hij, snuffelt hij
van de zoele voorjaarslucht:
vanwaar komt de wind?
Lauwzachte, weeïge geuren,
van warme mest, pas uitgereden,
laten zich vervoeren
door een zachte westenwind.
Intens buitelen de kieviten:
zwartwit en slordig vliegend
vervullen ze nu de morgenlucht,
met hun heldere kreten
van een duidelijk verlangen…
Grijze schemerdromen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
434 waar licht
altijd dartel en
speels overheerst
komt schaduw
in donkere vlakken
hun plaatsjes afpakken
nog is het zonneseizoen
maar ook het bladergroen
lijkt al iets te vervagen
stilaan zal de herfst komen
met grijze schemerdromen waarin
oogst kleurt en nog naar zomer geurt…
De eerste lentekleuren...
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.240 De geur van voorjaar vult de vruchtbare aarde
Het wazige groen proeft een zachte dauwnevel
In een prachtige kleur laat elke bloem zich zien
De dorheid van de winterbodem verdwijnt weldra
Het is elk jaar weer een moment van bewondering
om deze metamorfose te mogen aanschouwen
De bloemen laten hun weelderige kleuren
op elk netvlies bloeien in…
intiem
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
652 uit grijsgrauwe regenluchten
klettert het kille lentewater
langs de beslagen vensters
druilt een schimmige wereld
donkere stemmen van de storm
fel stoeiend met het prille groen
een intieme morgen
met warmte en geur
een adagio van mozart
een dagje gevangenschap
het leven is niet onaardig…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Natte sneeuw,
grote witte vlokken,
koude voeten,
en dikke sokken.
Nog maar even later,
straalt de zon,
verwarmt de aarde,
alsof de lente begon.
Dan trekt de hemel dicht,
er vallen hagelstenen,
groot en stralend wit,
ook zo maar weer verdwenen.
Stukken strand zijn weggeblazen,
de storm joeg het water op,
zand werd meegesleurd,…
donar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 opstekende storm wilde luchten
windstoten teisteren de bomen
angstig vlucht het veluws volk
in schaam’le hutten bijeen
ineengedoken bij het vuur
luisterend naar het woeden
kolkende wolkenhemelen
zijn vol razen en flitsen
donar heerst daarboven
zijn hamer flitst blauwe slangen
zijn bokkenwagen rateldondert
het primitieve volk huivert…
ochtendsonate
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
771 het licht gevlochten
tussen wiegende takken
vroege vogels
in opperste staat
lichtstruikelend in
fladderkriebels
in dauw van
zonbeschenen druppels
fluitend met volle teugen
in landschap
van deze dag…
LENTELACH
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.691 De winter weent, de lente lacht,
de kluizekens gaan open;
en 't blad, dat zich te bergen placht,
komt kraakfijn uitgekropen.
't Is al zo klein en al zo nipt,
zo netjes en zo nuchter;
en 't meesje dat er tussen wipt
het fladdert nog zo schuchter.
Een vlinderlucht waait vleiend zacht
om al die tere levens.
De winter weent, de lente lacht…
lentevers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
804 bij vertrek van de winter staan de dichter
en de lente te trappelen van ongeduld
mensen moe van koude en duisternis kijken
reikhalzend uit naar het licht en groei van 't jonge leven
terwijl ik buiten lammetjes zie dartelen blijft het gemis
aan tedere woorden pijnlijk doorhameren in mijn hoofd
woorden krom als spijkers slaan een bres in het…
Vermoeden
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
994 Terwijl de lente het terrein verovert
om haar lichtzinnige bestaan ten toon te spreiden
rijst een vermoeden van vergankelijkheid
hoe veelbelovend mijn perzikboom ook bloeit
(Soupçon
Tandis-que le printemps gagne le territoire
pour afficher son existance léger
s'éleve un soupçon de fragilité
de mon pêcher en fleurs si prometteur pour…
Adeline Verbeid *
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.555 Schoner prale uw milde lentezegen,
Bloemrijk oord, langs Adelines wegen.
Nachtegalen, juich haar 'welkom!' toe,
Als zij nadert, wie ik hulde doe.
Paar uw lied aan 't lied der filomelen*,
Minder zangkoor, uit de hoge abelen*.
Laat het meigroen met het beekkristal
Samenruisen, bij de waterval.
Moge uw schaar, gij zefyrs* in de hagen…
lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.590 Tere zonnestralen ontwaken de winter
uit haar diepe winterslaap
Lentezon speelt met de silhouetten
van ontluikend groen
dat afsteekt tegen een azuurblauwe lucht
Vogels komen weer terug van hun verre vlucht
op zoek naar een nieuwe lentebruid
en zingen het hoogste lied
met hun lieflijk stemgeluid
Bloesem en narcissen verspreiden
haar betoverende…
In dubio
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 De aarde is dichtgegroeid
van oeverloos overleven.
Groen tempert het blauw
dat uitbundig de zon schijnt.
Ik wandel verzen door bossen
op voeten die voortschrijven
wat aan woorden te vinden is
in plots ontbottende gedichten.
Denk dan weer de liefde
luid met jou te dienen
en een nest te bouwen
van achteloze overvloed.…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 Zou het de zon
van de zomer zijn
of je lieve lach,
die me doet luisteren
naar de muziek
van bloeiende violen
en dansende koeien
in een weide- bed
van klavertjes vier?
De ochtendmist
versluierend als een burka
de benevelde schoonheid buiten
en de wind licht
de sluimer- sluier op
om de zon
het land te laten kussen.
De vogels zetten…
Plotseling lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
629 Na een eindeloze stilte
bewoog er eindelijk iets,
wat volgde is niet te beschrijven,
en in drie, vier dagen tijd
was alles anders.
En alles wat groen kon worden
of roze, of wat kon fluiten of
dansen op ragfijne vleugels,
werd groen of roze, floot, en
danste op ragfijne vleugels.
Opeens deed alles alles wat het wist,
geschokt…
Lentedramatiek
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
711 lente verzachtte kleur
met achterliggend grijs uit angst
voor eigen licht zocht zij de schaduw
zich vormend
waarin haar wereld viel
in klodders van dramatiek
gestuurd door zinnebeeldigheid
zoekend in houvast
gooide zij zich op het doek
kraste horizon na horizon waande
zich in zich geboren en straalde
nooit verblekend in haar nieuwe…
Hoelang het voorjaar duurt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
648 Hoelang het voorjaar duurt
Aan steen in een zonnige hoek
warmen de vliegen zich
Samengebalde varentoppen
rollen uit hun wintervacht
Het speenkruid sluit
Ik heb het eerder zien doen
Het vest van zware katoen
drapeer ik op mijn schouders
zoals vrouwen dat doen…
‘K EN HORE U NOG NIET
poëzie
4.4 met 14 stemmen
2.946 ‘k En hore u nog niet,
o nachtegale, en
de paaszunne zit
in ‘t oosten;
waar blijft gij zo lange,
of hebt gij misschien
vergeten van ons
te troosten?
‘t En zomert, ‘t is waar,
‘t en lovert, ‘t en lijdt
geen bladtje nog uit
de hagen;
‘t zit ijs in de wind,
‘t zit sneeuw in de lucht,
‘t is stormen, dat ‘t doet,…
De tijd van het jaar
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.152 Die dag toonde ze mij
haar volle gedaante
betoverd
door haar geuren
overdonderd
door haar kleuren
liep ik in haar
sliep ik in haar
droomde ik haar
geur van haar kleuren
kleur van haar geuren
bleef ik in haar ban…
Verse Lente - een lente vers
netgedicht
4.3 met 41 stemmen
1.108 Een zwaluw scheert met een tulp in zijn bek
de zware baard van het voorjaar.
Herders flikflakken over het hek
van de dam zijn de lammeren hoorbaar.
Krokussen deinen verrukt op de maat
van wat kwinkelerende vinken.
Een bakkersjongen loopt fluitend op straat
zijn neus en zijn bolletjes blinken.
Dan valt de regen, die zalige regen
het klatert…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.
Ver in het oosten roffelt de nacht,
de maan rolt over het helmgras
en…
Ik heb geen haast
hartenkreet
3.9 met 32 stemmen
1.943 Je hoeft voor mij echt niet opzij te gaan
ik heb geen ongelofelijke haast
ik sta veel liever stil bij alles
wat mij weer dagelijks verbaast
Ik zie de allermooiste dingen
de zon, de bloemen en de bomen
toch blijven het bijzonderheden
waar ik urenlang over kan dromen
De lente is al zomers warm
en echt weer mijn seizoen
ik kan de hele dag…