1711 resultaten.
Internetdating
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.855 Een lokregel of een kusje
Anders een stoere slogan
Ik ben het die je zoekt
Kom gauw kijken dan…
Ik hou van reizen
Heb een leuke baan
DVD-tje kijken op de bank
En 100 vrienden waar ik naartoe kan gaan
Druk sociaal leven
Ben dus niet écht op zoek
Naar de man van mijn dromen
Ook al woont ie op de hoek
Reageren?…
Onttovering
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.004 Ons jeugdig harte leeg, de hersenen overlaên,
Onze armen op de borst gekruist en 't hoofd gebogen
Doorwandlen wij de kille en dichterloze baan
Der aardse wetenschap, onttoverende logen,
Bij jacht op waarheid en op stelligheid bedrogen,
Zien wij de ontvleesde schim daar tergend voor ons staan.…
Macht van de zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Waar ik ook ben
de zee roept in rust
overal voel ik
dat zij mij kust
de wind over stranden
schuurt de hemel rood
schelpen vol ervaring
leggen gedachten bloot
waar ik ook ga
de zee lacht in tranen
overal zie ik
huilende heuvels in banen
de branding verleidt
voor wie het ruisen hoort
dansende lichtbundels
van stuur- naar bakboord…
Sint-Nicolaas
poëzie
4.0 met 9 stemmen
4.417 Ban dus vrij de vrees van 't hart,
'k Wed, er ligt geen enkle gard!…
De springer
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.253 Duizenden mensen op weg naar hun baan.
Ergens ligt een moeder te wachten op haar zoon zijn laatste groet,
de moeder wil niet dood zij is geen springer!
De treinen hebben vertraging, moeder gaat heen zonder laatste groet.
Dag naamloze springer het ga je goed!…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Vol winteravondschem'ring ligt de laan,
Een buis, de wand hier, ginds grijswit als krijt;
De tram, een blok van gelig schijnsel, rijdt
Tussen twee lichtrechthoeken af en aan;
Soms knapt, verwaaiend links, rechts van de baan,
Een bouquet van meteoren los en smijt
Blauwgroene sterren door de donkerheid,
Waarin plots'ling zilv'rige sprookjes…
Cento
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.025 Met ogen, die verstrakken in een staren
Als alles raast en kolkt en kookt en spat
‘t Weerbarstig kuifje slecht gekleurde haren
Gaat elke week de idioot naar ‘t bad
-Vrees niets, kindlief, al heeft hij naakte benen:
Voor zoveel botten, spieren, zweet, ruim baan!…
halfleeg
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.078 looft wel da’k van haar hou
Ik zei het haar toch, dus zij mocht
Maar ze huilt alvast van dat ’t over gaat
want dat gebeurt, dat weet ze zeker
Dus logisch dat ze haar troost al zocht
Ze leeft in angst van: het gaat weg
Omdat al wat mooi is straks verdwijnt
Het geeft niet hoe vaak en hard ik zeg:
Geluk is zacht, het jankt noch dreint
Haar baan…
het gaat weer vlinderen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.767 neem dat gevlinder
bij de spijsvertering
je bent er mooi klaar mee
lieve hemel bewaar me
let eens op de dames
met teer gevoelsleven
veel liefde te vergeven
die krijten 't weer uit
de eerste heeft er één
tegen Allerzielen
zie je de laatsten
erg laat aan de rups gegaan
geven doorgaans vrij baan
aan de fluwelen dagpauwoog
de vrouw…
Avondzon
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.798 Avondzon
Ik wandel samen met de avondzon
Denkend aan hoe het allemaal begon
De kille wind streelt m’n tranen
Die zich zachtjes een weg proberen te banen
Je bent gekomen, je hebt me verwarmd
Je hebt me met jouw liefde helemaal omarmd
Je moet weer gaan, het was hoogtij
Voor jou was de passie over, maar niet voor mij
Ik heb van je gehouden…
Dame van lichte zeden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.294 maar even op bezoek
omdat ik geen spelbreker wil zijn
ik drink een glaasje kruidenthee
laat me ook af en toe masseren
tijdens een relaxed soiree
met een van deze heren
dat ik een dame van lichte zeden ben
heb ik nog nooit bestreden
en dat ik vele bedgeheimen ken
stemt mij zelfs uiterst tevreden
heeft u net als ik interesse in deze baan…
vermeende inspiratieloosheid
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
748 twee punten
in een gering raken
weidsheid groeit
in een zee van oeverloosheid
het vervult zich
in een rij atomen
afgesneden
van de baan terug
elk op weg
naar een vruchtbaar land
geen leegte geen lijden
van een handvol
gegijzelde cellen in het zog
van een doelloos zwalpen
het was slechts een spiegel
voor ons verborgen
voorbij de…
Dorp 1953 in het keerpunt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
527 in ‘t dorp is zeldzaam
gevoelsmatig leven we er eeuwig
maandag de was, zaterdag in bad
en knikkeren op het zandpad
de bezoeker roept ‘vollek’
bij de deur als hij al binnen is
zwemmen en vissen in ‘t kanaal
we zijn best gelukkig met elkaar
revolutie van agrarisch naar
industrieel bevrijdt de huisvrouw
die zoekt nu buitenshuis ‘n baan…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder de hunebedden
en de bezwaarde zwaartekracht
van het lege bestaan
zou hem willen
bezitten met alles
nooit meer afgeven
aan toen, het niet moest
achterop die snelle scooter
ik mijn warme armen
geen weg wist te banen…
Dorpje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Je groene weiden zijn veranderd
in grote, drukke wijken,
je paadjes in betonnen banen
waarlangs 'fermettes' prijken.
Het kerkje bij de lindeboom
was ooit je middelpunt.
Nu wordt jou zelfs pastorij
of kroeg niet meer gegund.…
Morgenlicht in Avondgloren
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
2.418 'k Wil de dageraad tot stilte manen
waardoor mijn droom nog door zal gaan
ook door de dag een weg blijft banen
om niet in duister stil te staan
Die tijd van toen met heel zijn toekomst
is door de donkere tijden ver vergaan
slechts zwarte waarheid toont zijn kille komst nu
wanneer het tijd is om weer op te staan.…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 nog een handvol kruiend ijs
op het wad waar men de schreeuw
niet kan verstaan, het water koud
zilt en grijs
de schreeuw om steeds weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten…
Werk
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.727 Onze job, deden we prima, we vulden elkaar goed aan
Bij het ontwaken dacht ik, yep, naar mijn baan!
Daar vond ik jou en onze dag was compleet en goed gevuld
We deden alles samen, met liefde en geduld.
Zijn de dossiers aangevuld en alle brieven buiten
We weten het niet, heden kan het werk fluiten.…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 In jonge wijk van de oude stad gekomen
Waar eind'loos straat aan nieuwe straat zich reit,
En langs de banen steenloos geplaveid,
De nieuwe wagens zonder paarden stromen,
Gevalt mij vaak een vreemde droom te dromen
Door een verwisseling van tijd en tijd,
Dat zij, die 'k ging door 't lange leven kwijt,
Mij konden hier, weer levend, tegen komen…
moeder
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.341 Voor deze baan bestaat geen diploma of certificaat,
geen werkkleding of een ambtsgewaad.
Ik ben ook niet vreemd, nee zelfs heel normaal,
Ik ben vrouw, moeder,oma, ik ben het allemaal!…
Imagine, stel je eens voor dat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
811 dat er alleen het leven
op aarde is
geen hemel, geen hel
“Imagine”
stel je voor geen oorlog
geen religie
geen honger
stel dat we allemaal
onze wereld zouden koesteren
in de palm van ons hart
staan wij dromers alleen
vraag ik me af
John Lennon
zijn stem klinkt door de kamer
de man, de dromer
die toch een deel van ons mensen
in de ban…
Gedicht voor Sinterklaas
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.912 schizofreen
en soms heel alleen
en
wat was er eerder
de kip of het ei
ja daar kon hij lang over denken
en toen dacht hij eindelijk
hoe kon hij het bedenken
maar waar komt eigenlijk die haan vandaan
wie ben ik eigenlijk
dat ik elke ochtend zo vroeg op sta
en savonds met de kippen op stok ga
ja in godesnaam
verlos mij van deze baan…
amien
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
656 de onmogelijkheid nagelvijl
in staal leeft de dierenriem
lekker belangrijk
snap er geen mars van
honden blaffen vol aan de kade
zonder smart gevangen angsthaas
haast zich niet gevangen door tanden
bevangen van haat in onwetendheid scheidt
masker af van een gezicht geschilderd als een leeuw
en dit leven leeft zichzelf
verschillen aan ban…
Aanjager
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Voor het woord Energie
te hoopvol en sterk
kom ik tekort
Jij hebt de klinker die ik wil
Die ik nodig heb
maar dat mag niet gezegd
Jij smijt blikken
bitter als mirre
Wat moet dat zijn
als ik je strak vastbind
Mijn verbeelding sleurt ons mee
ik weet zelf niet waarheen
Ze trekt banen in het ijle
Jagend op dat ene
die enkele klank…
verjaardag
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
4.097 een grote lach
Deze dag wordt heel fijn
Ook als er een paar mensen niet meer bij zijn
Een dagje ouder ben ik geworden
Komt weer een jaar zonder zorgen
Ik ga er weer een feest van maken
Houden jullie maar alles in de gaten
Ik leef er weer op los
Genieten van de natuur en het bos
Mijn vakantie komt er aan
Vier weken niet denken aan mijn baan…
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 Uw jaren vonden banen vast omlijnd.
Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak.
Iets anders deed gij dan uw diepste taak –
en nu ontwaakt gij even voor het eind.
Het binnenspel van uw verbeelding bant
de nutteloze zwaarte van ’t verstand,
in welks omkluistering gij doods moest leven.…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Oh, die nieuwe lente, die
weer komen gaat, met dartel
blad te spelen in een ontloken
wind onder het uitdagend
groen, gedronken van de dauw
van het ruisend blad als
murmelende beek, elixer
van het morgengeel uit de
lissen te stelen, ook als
Helios en de maan in hun
baan zullen vertragen,
meegevoerd op de diepste
tonen van Pan’s…
Schipper te voet
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
3.381 lang van water houdt
Het zit in je bloed
Geeft rust en doet je goed
Er komt een dag dan moet je het verlaten
Een landgang genoot je met maten
Eens zet je voet op vaste wal
Het komt je voor als een muizenval
Je hebt het lang uitgesteld
Maar het is ook mooi, wordt verteld
Eindelijk doen wat je nooit hebt gedaan
Het losbandige leven is van de baan…
Oriëntatie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.487 gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had eens een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af, maakte ruim baan…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 volledig gedachtegoed
rijpt als tijdskrediet, zonder er
ooit bij stil te staan, laat
jachtig leven hartslag overslaan
van de korte naar de lange baan
tijdloze momenten...…