2328 resultaten.
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je helemaal geen uitweg meer weet
en in het donker de weg niet ziet
verdrinkt in je zorgen,
en schreeuwt van verdriet,
dan wil ik je geruststellen en troosten,
en in mijn armen wiegen
totdat jouw schaduwen in de ochtend
als vroege nevelslierten vervliegen
en jij niet meer hoeft te vluchten
in hoge nood,
in de armen van de dood.…
Onvolkomen bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Heel zijn leven
In één plastic tas
’s Ochtends niet weten
Waar ’s avonds te zijn
Muts
Diep over hoofd getrokken
Verhoeden oog en contact
Bang
Voor genadeloze woorden
En onaangedane blik
Nu door kou verdreven
Dwalend en dolend
Doelloos en uitzichtsloos
Door deze hopeloze stad
Helaas
Te laat voor bed en dak
Liggend op een bank…
Welterusten.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Ik zal bij je blijven
tot aan de ochtend toe.
De angst zal je niet grijpen.
Slaap zacht, doe je ogen toe.
En morgen zal je opstaan
met een glimlach om je mond.
En we zullen verder gaan,
verder naar de horizon.
Dan ga je bloemen plukken,
speel je de hele dag
en maak je me gelukkig
met je schitterende lach.…
afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Een volmaakte dag die nog volmaakter zal eindigen,
Een nacht waarbij de zon prachtig afscheid neemt,
Een ochtend waar de zon mij omhelzend wakker schudt,
Een droom in het leven; een levendig leven,
Een zonnebloem gegoten in een rode roos,
Een perenboom omgetoverd tot een naaldboom,
Een persoon zonder personen,
een persoon zonder lach; een levendig…
Nachtbraker
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.368 De ochtend treitert, spot met licht.
Wanneer de zon haar schedel splijt,
ontwaakt in jou de nacht.
--------------------------------
uit: Ik heb geslacht, 2013…
Leeghoofdig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 merkwaardig, niets ontwaakt
per dozijn, ongestreken, onbevlekt
vormeloos tot zinnenbeeldend
als bescheiden naakt
blauwe regen, fontanellen, ondenken
weggaan, zonder voorbijgaan
door vrieskou in lopend vuur
van, opnieuw, regenachtige aard
nachtwilgen hangen, bedekken
het hart van het ijskonijn
tot weer een ochtend zal rekken
overspoeld…
Grootste wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Voor mijn inspiratie en mijn mentale kracht
leeft mijn grootste wonder in de ochtend op
om haar parel in fluwelen kleuren te openen.
Haar laatste knipoog omarm ik als een slaaplied
mijn droom balanceert aan de horizon
om mijn grootste wonder aan mij te koppelen.…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse hand
of gebalde vuist, gevangen in heden
een vogel, begrensd door hemel
gaan slapen, wachten op ochtenden…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
Altijd het laatste woord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Op de vlakte is
Vogelgeluid het enige
Dat hoorbaar is,
Van de vroege ochtend
Tot de late avond in mei
Wordt er uit volle borst
Gezongen - dan stopt het,
Stoffige banden rijden
De verlaten heide op
Er wordt gelost en geladen,
Vogels houden hun mond
In deze ordeverstoring -
Vijftien knallen later
Is het stil, oorverdovend stil…
Slapeloosheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 En lijkt te zeggen je verliest
je respect, als je de nacht
doorwaakt zonder dat je door
De ochtend wordt gewekt.
De nachtelijke waker;
De voortdurende nachtbraker;
De Vreemde vogel van de nacht, plukt
Zijn veertjes van de zorgen, fladdert
Boven zijn nestje zonder kracht.…
Vertraagt dagdeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
705 De secondes tikken weg
met ensembles in de ochtend
door gevoelens van dauw
is jouw dagboek geopend.…
Natuurliefhebber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Het was vroeg in de
ochtend, de zon scheen
en er hing nog dauw
over het land.
In een schitterende
ambiance waren de
ganzen met elkaar
bezig.
Het werd een unieke
belevenis ' s morgens
vroeg.
In stilte kwam alles tot
mij, met de geluiden van
de dieren.…
Laatste halte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 niemandsland
ik ben reeds een vluchtige gestalte
kom geef me nog een laatste hand
sprak zij zacht maar gedecideerd
ik aarzelde, voelde nog een band
ook al lag zij daar nu uitgeteerd
reeds op vleugellange afstand
maar wie ben ik om te bepalen
of het eindpunt al is gekomen
dus kuste ik na enig dralen
de liefste hand van mijn dromen
die ochtend…
Herfstnachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 Daarom verkies ik veeleer
de chaleur de coeur
van het zinnenprikkelende lentetorso:
je ziet reeds in ‘t decolleté van de ochtend
dat er iets veelbelovends in zit.…
Bert groet de dingen, de planten en de dieren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 t Is elke dag kerst
in dit leven van mij
het licht wordt elke
morgen opnieuw in mij geboren
zo ook deze ochtend
waarop ook andere mensen
kerstmis vieren,
ik wandel met de hond,
adem de frisse lucht
en ik groet de planten,
de dingen en dieren -
vrolijk kerstfeest
zeg ik tegen de schapen
die bij de voerbak
langs het fietspad…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 Toen ik deze ochtend wakker werd,
wist ik: ik kan je niet meer vergeten.…
Nevelige waas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Nevelige waas
bedekt de ochtend met natte dauw
reeën lijken te zweven, vogels
fluiten met ontzag
bederf
geeft mulle aarde in het bladrijke pad
en tussen de bomen
hangend op het vochtig gras, zo zacht
legt de stilte een laagje
rond de tederheid van de dag
april toont haar laatste stuipen
met reeds bekoorlijke lentekleuren
en tussen…
Zij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
541 ZIJ
Zij was de sleutel naar jouw hart
Zij was de liefde die je aanbad
Zij was de kers op de taart
Zij was jou alles waard
Van de late avond tot de vroege ochtend
Zij was de Lente en het feest
Zij was de vitale zon
die alle wonden helen kon
Zij was het roer
zij gaf je richting
zonder enige verplichting
Zij was de volle maan
schijnend…
Genesis (Spiritueel)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Het lied van de schepping
spreekt nog altijd van bewondering
in brullende stilte van de zee
wind die dat zacht teweeg bracht
het maagdelijk ochtend licht
voor de geboorte van de zon
de maan met al haar verschijningen
in een heldere nacht
meer kon er niet worden gedaan
het is voldoende dit alles zien
voelen en te ervaren
dat goddelijk woord…
Soms regent het
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het is fijn dat je aan mij denkt
maar een fantasie zou teveel zijn
ik ben van mezelf, niet van jou
wanneer ik alleen thuis ben
aan tafel of in bed, verlangend
naar gezelschap of aandacht
of niet, ik eet en ik slaap gewoon
in de kreukels van de nacht
onwetend of de maan schijnt
's Ochtends word ik wakker
de vogels wekken mijn zenuwen…
Wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De ochtend is nog
vroeg,
wind en regen houden
de
gemoederen bezig.
Krachtig is de wind en
windvlagen
blijven onvoorspelbaar.
De bladeren zijn nog
mooi groen,
maar enkele zie je al
zichtbaar vallen.
Aan de kust is het
stormachtig
en moet je jezelf in
bedwang houden.…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt met haar licht
mijn waarheid begint bij deze dag
ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…
Lichaam X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 lief lijf
elke ochtend trek ik jou aan
de pasvorm iets te strak
je bent strijdtoneel van milde ziekten
tijdelijke oefenruimte voor gierende gitaren
en steeds vaker klassiek
geschoolde strijkkwartetten
alles wat ik nu lees heeft iets tijdloos
Dante en Milton
naast het sportveld hangt een verlept affiche
‘Jezus komt terug’
een hond loopt…
zijn slagader trekt lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
965 kus
goeden dag
en weet een prooi
te haken in de vlucht
zijn slagader trekt lucht
ga
op weg
berijd de wolken tot
het oog van de cycloon
het huis bevrijdt van muren
neem
dan de tijd
de vleugels uit te vouwen
verneuk de wilde vrouwen
en geniet de kleine uren
zo was
de nacht
weer goed bezat
in berouw en spijt wordt
nu de ochtend…
De Stadshaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 ’s Ochtends vroeg dwarrelt hij voor me uit
Hij leidt me dwars door de wijk
De stadshaas is een vrolijk hopsende guit
Hij toont me zijn achterwerk en kijk:
een blik achterom of ik nog wel volg
En ja ik moet wel achter hem aan
Iets van oorzaak en gevolg
Kijk ‘m toch eens gaan
De stadshaas heeft geen haast
Hij kent de wijk en deze straten als…
Alleen de reigers zien mijn tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Dan, in de ochtend ben ik eindelijk alleen
Een zachte wind suist langs mijn oren
Mist nevelt op mijn gezicht
Een zoete zomer is vervlogen
Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen
Grijze wolken halen me langzaam in
Op mijn wangen komt alles samen
De mist, de nevel, de motregen
Ten slotte mijn zoute tranen
In het weiland wachten…
Het kristallijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
526 in de vroege ochtend
zo tussen vries en dooi
deden hoge druppels
al voorzichtig het kristallijn
subtiel van
beginnend matwit
uitwaaiend mooi
naar licht breekbaar
nog hebben zij niet
de kracht om licht
te breken dat komt
over enkele weken
zo rond het
vriespunt als de
uitstraling het grootst is
en het uitspansel heldert
dan…
De zee
netgedicht
4.0 met 35 stemmen
474 Mijn grote vriend de zee
Neem mijn tranen met je mee
Neem mijn woede naar de wolven
Ze wonen in je golven
Ze huilen bij nacht, bij volle maan
In de ochtend laat je ze weer gaan
De zon verwarmt je koele blauw
Met glinsterende zilverdauw
Totdat je de zon weer zakken laat
Hij in jou kopje onder gaat
Het vuur getemd door de kalme…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Dans in licht der zonnestralen
onder cobaltblauw der lucht
daar kan men frisse adem halen
vanaf de ochtend tot de avondlucht.
Mijdt de stad met kwade dampen
zie de horizon wijd en fris
dan krijgt men niet met claustrofobie te kampen
maar ziet men hoe de wereld werkelijk is.…