Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

weemoedig vergezicht

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
in een aflopende zomer heb ik naar een plek gezocht waar het geluk nog wilde blijven negeerde ik de oprukkende herfst die zich aan mij openbaarde in een explosie van weemoed heb ik mijn ogen gesloten voor het snel verkleurend blad aan de vermoeide bomen me vastgeklampt aan de te bleke zon die al van ver moest komen...…

schaak

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 814
dán is de herfst aan zet blaast sterf door de bomen het blad, te licht al nu, laat los in de nevel zweven halve koeien ik draai rond en rond en ... de zon doet mee, wit als de maan de wereld uitgewist, staat even stil we reizen door de nacht en passant fluit jij een al bekende melodie…
Tsila23 november 2006Lees meer >

impotent

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.185
waarom zou ik nog de liefde bedrijven op een onbeschreven blad jouw maagdelijkheid beschrijven; op innerlijke schoonheid heb ik toch geen vat vandaag raak ik je niet aan wil turen naar jouw blanke vel waar hoeken voor rondingen staan en ik mijn pen als impotent voorstel zo vindt de inkt niet zijn weg het bevruchtend werk te doen…

WEEMOED

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
beter te zwijgen Ik wil nog 'n ijsco op 'n terrasje eten Nog bruin en bronzen in een ligstoel Maar wind wil niet langer liggen Avond aan zee toch wat koel Goudgeel blad ligt op m'n pad Zomer wil niet op z'n schreden terugkeren.…
Harry Daudt17 augustus 2007Lees meer >

Herfst en zijn trawanten

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Novembernevels hullen zilverschoon al meer donk’re dagen zonder schaduw wolken voeren zonneloos de boventoon novemberstormen grijpen ‘t laatste blad bulderend door buigend’ kale bomen langs huilende gebouwen in de stad novemberregens spoelen herfstrestanten druipend weg richting aanstaande winter ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
Gerardo9 november 2007Lees meer >

Roofdier mens

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 483
Het is onrustig in het land Er worden standbeelden beklad Van hen die men voorheen aanbad Men zag alleen de goede kant De slechte wees men van de hand Daar men van veel geen notie had Het is onrustig in het land Er worden standbeelden beklad Wie helpt de mensheid uit de brand Is zelf een onbeschreven blad?…

Adem in

hartenkreet
3.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 6.384
Als zij haar groene jurk uittrekt valt het dons van populieren ruist het ritselend blad Mijn mond valt er van open Er groeien horens door hoofdhuid gespleten hoeven trappelen Een wolk dimt het licht warmte komt uit de aarde een wesp cirkelt traag Zij geurt van kweeperen kaneel en zweet wit zoet het strelend gras…

Stukjes lichtgewicht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 436
ik zie pluizen langs de huizen omhoog zweven stukjes lichtgewicht die op warme wind hun leven richting geven ver van blad en tak waar lente hen tot bloei en vruchten bracht in deze miljoenendans heeft slechts een enkeling de kans om op te groeien zij heeft tijd en plaats goed uitgepluisd om ooit van droom tot boom te komen…

Herbeschreven waarden

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
Ik herschrijf de toestand die buigend zoals het koren de wind bekroont naar haar kunnen en die meegaand de regen terug voert naar een wolkenloze hemel doch is mijn besef dat geen zelfbeeld kan bestaan onder de noemer van pluralisme waarvan ik de wonderen op de bladen van een woordenboek kan vinden ingetogen is het ik naar wie ik onlangs…
elze25 mei 2009Lees meer >

Je eigen gezicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
sta jij wel echt in de schaduw als je anderen laat praten of houdt jouw ego alles in de gaten ten bate van je eigen heil is het ware interesse in wat mensen zeggen of een entree naar meer vaak draai jij om als een blad naar de zon koester je aan warmte en licht jij zal duidelijker moeten zijn in het tonen van je eigen gezicht…
wil melker8 november 2014Lees meer >

Seizoensslaaf

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 686
De laatste vlinder bezoekt een late bloem om daarna te sterven in de noordenwind vogels volgen hun kompas richting warmer zuid het blad vlucht van de boom maar komt niet ver tenzij gedragen door de wind de egels zoeken een plek om zich langdurig op te rollen en ik onder protest leg ik me neer bij nog meer donker steeds meer kou als…
Gerardo21 oktober 2009Lees meer >

Vingers vol lente

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
zij streelde het blad kleurde de knop bad om zon voor een mooie bloei deelde het groen met vingers vol lente maakte haar rondgang langs iedere bloem hing kwistig de dauw aan het eerste licht terwijl mist haar kleedde als onzichtbare vrouw heb haar ontmoet toen ik me boog boven de beek en in haar spiegelende ogen keek…

DRIE SEIZOENEN

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Nu zal het nog duren dagen, dat blad opnieuw ontspruit uit nieuw gevormde knoppen als zijnde ‘s winters bruid van het ongeborene. Even spant de natuur zich in, stilte, daarna ontstaat er opnieuw het glorieuze.…
Stefan Meijer11 november 2010Lees meer >

Synergie,

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Van niets te leven dan van de lucht en van de zwijgzame schoonheid uit de aarde om weer tot humus te vergaan, waaruit een purperen zon hem baarde, de vlucht te vinden in het ruisen van ontelbaar blad, energie geladen in de lichte nerven van hun dromen.…
pama17 mei 2011Lees meer >

Kortdurende schoonheid

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 592
jij bloeide langstelig met blad in de vorm van een hart verwaaide na lente maar knopte in vrucht onder de zomerse lucht jij bent niet geplukt om in kortdurende schoonheid te sterven zij lieten je staan door jouw trots om het leven dat jij weg had te geven jij rust met het zaad in de vruchtbare bodem en wortelt weer voor de zoveelste…

Clematis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Onzichtbare draden verbinden jou en mij doorzichtig als ijle wind zuiver water uit een beek stralen van zonlicht glans van maan teer als kristal in kleuren van zirkoon met zachte fluister als briesje door blad streling door windvlaag over teer jong gras.…

Dichter zijn is een eenzaam vak

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
maar weet één ding het is een eenzaam vak dichter zijn je zit wat voor je uit te staren wacht soms zolang dat zelfs de melk en boter verjaren het geeft je alleen maar maagpijn maar wat ik u wil vragen lees mij voordat u het blad heeft omgeslagen.…

warm

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
ik huis er, onder boom en blad elke stam vertelt me dat verhaal van mooi en goed daar verder wonen paarden en er woont wat vee tussen het tijdstip van een koude wee en eindigen in niet veel anders dan de smaak van ergens aarden voor mijn deur een tafel, ondersteund door het gevoel van elke stoel waarin gastvrij geleund het kussen…
switi lobi8 november 2013Lees meer >

bewust ter zijde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
op de tafel met het blad nog onbesmet, rust de bijbel van zijn alledag in een eeuwenoud verlet, waarin het Woord geen aambeeld zag om ooit gelijk te krijgen ach, de hamer en het staal ze slaan er zonder omhaal, of respijt het één nog harder dan het ander als in weerwil van elkander reeds de oudste steen zich splijt de barst begaat in…

Hedendaags verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
turend naar respijt in schaduw van voltooid van ooit, op speelvelden in slagorden uit het zicht getoornde huid, onbezittelijk strak van aanraking op snijpunten in uitersten gedreven naar de rand de tand, of verhoornde tijd waar letters lekken langs nerven van het blad beschreven, niet waterdicht ik staar naar een zon die het licht…

Het onooglijke zwarte hart

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 651
we keken naar dezelfde bloem door tijd en zon geschapen om te bloeien jij vond haar kleur wat vaal de stam niet recht maar een spiraal met ongelijke bogen ik zag het krullend blad met stekels aan het einde het onooglijke zwarte hart maar zij heeft alle biotopen overleefd is uitverkoren zoals ook poëzie slechts in een paar gedichten…
wil melker8 januari 2010Lees meer >

PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
En dan drukt winter zijn stempel op pad en perk in mijn tuin Jaagt wind en metgezel sneeuw tussen struik en boom hun laatste blad verloren De prietpraat tussen fris groen van bol en knol met stilte bedekt De tafel voor vogels door mij gedekt, de vetbollen gehangen Dempt even...…

Reïncarnatie van een boomblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Gouden blad in de wervelende wind Als een kind zo verwonderd Dwarrelt zij daar zeer gezwind Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen Alle winden meewaaiend Welnu is de grijze herfst gekomen Precies zoals een jaar geleden Heeft de oude eik haar afgestaan Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden Klaar om nogmaals dood te gaan……
M. Bos3 november 2020Lees meer >

Kruin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Nog is mijn kruin van herfst is het laatste blad niet naast m'n stam gevallen Mijn figuur krijgt dan dat zotte, malle de scherts van winter Een kaalheid...…

Spel van zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Het is de speling van het licht Door bomen en hun kruinen van naald of blad Het is het spel van zon die laag staat lijkt tot op de draad versleten maar wacht januari februari, maart zon niet langer vergeten Wie aanbad? het duister, de schaduw op z'n langst?…

Gelukkig Nieuwjaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Zoals ieder jaar smeden we met Nieuwjaar weer nieuwe plannen… De kalender toont zijn maagdelijk gelaat Elk blad is hagelwit en onbeschreven We dromen stiekem van een luizenleven En ook dat elke wens in vervulling gaat We hebben weer plannen, dat hoeft geen betoog Ook dit jaar ligt de lat weer torenhoog…

Spade

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Wie haar schaafde, smeedde wil geen gras, wil knol, verteerbaar blad. Metaal klemt hout. Ooit breken zij hun eden. Haar meester stoot. Zij steekt, zij doodt. Al wat het duister zoekt wordt naar het licht geheven. Zij spreidt een brokkelig bed voor oogstbaar leven. ----------------------------- uit: 'Taalmachine', 2001.…

september

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
druppel voor druppel verjaart regen in de oceaan atomen van haperend vlees verwarren zon met maan o, hemel nergens zichtbaar in wolkenloos rookgordijn onbeschreven blad, leeg door verregaande letterpijn kantlijn klinkt als evenaar lachen als een hard gelag alle huid, mergel, aarde sterft op deze laatste dag…
Iniduo30 september 2017Lees meer >