1681 resultaten.
Wederzijds genoegen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Je ligt te slapen
Ik lig naast je
Je bent snel weg
Door al dat bier
Ik streel je huid
Je hoofd, je haren
Het bed is vreemd
Wat doe ik hier?…
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Mijn woorden en mijn kussen
ik dek je er mee toe
en word het lichte strelen
in duizend jaar niet moe.
Nog één keer zachtjes kreun je
ten teken van contact
voordat je al weer wegdrijft
in vrede ingepakt.
Een glimlach op je lippen
is al wat er resteert
als zichtbaar sediment
als de ochtend wederkeert.…
Een Dichter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ogen die spreken, spreken hem aan en
tedere handen die strelen en niet
grijpen vol wellust en hebzucht in
een decadent bestaan.
Hij kent de troosteloze eenzaamheid,
terwijl hij hooghartige hoogdraverij
vermijdt en zich bewust is van de mensheid
die in wezen lijdt.…
Omdat ik dromen wil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
680 Gewoon omdat ik heerlijk in rust wil dichten
en genieten van schoonheid in zachte klank
gedachten op hoger dimensie wil richten
leg ik mij neder met vocht der druivenrank
Laat klassieke muziek de achtergrond strelen
Vraag woorden te reizen uit poëtisch hart
Geniet van het metrum dat niemand zal stelen
onthuld uit herinnering aan vroeger bard…
ADAM EN EVA
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
771 Steevast als de maan op ons licht
wil ik jou in de liefde laten zweven
Dan streel ik zacht je mooi gezicht
en ga ik je duizend kusjes geven
Altijd als ik jou in de armen houd
springt mij het hart haast uit ’t lijf
En tja dan word ik een beetje stout
zo wordt een deel van mij nog stijf
Telkens als ik jou weer kussen ga
gaat mijn bloed woest…
Afscheid van mijn vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 Ik neem je krachteloze hand in die van mij
en streel hem zachtjes, teder ..
Volg met mijn duim de aders, dik en blauw.
Je kijkt naar mij, je ogen leeg,
je draagt niet meer de last van het verleden,
maar evenmin die van de toekomst met je mee.
Er is alleen het hier en nu: een flauwe flits
die dooft nog eer het helder wordt.…
Naar huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.444 In de linde hoort ge uw vooglen kwelen,
Op de bladeren speelt de zonneschijn;
Kinderstemmen komen 't oor u strelen
Welkom! welkom! roepen groot en klein.…
Prettige Feesten!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.020 Het is genoeg: kaneelbrood met de feesten
een harde oude kaas erbij, walnoten en port
Ga ik verloren in het strelen van jouw heupen
vind ik mijn weg in het zachte vlees
van jouw venusheuvel die duidelijk
uit het landschap van jouw lichaam rijst?…
katarsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 braakselbloed en etter
opfonteinen
proeft mijn tong
het koperzoete bloed
van stukgebeten lippen,
een ongewilde traan
valt op de tafel
gezuiverd van het slijm
der rotting en ingekapseld sterven
is er nu plaats en tijd om te genezen
en vind ik boeddha en mezelf
en word ik vis
het litteken blijft
een herinnering
om gedachteloos te strelen…
DRACHTENS GEHEUGEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 Voortdurend gesloten-zijn wil spelen
met waarneembare openheid voor zoeklust
om eed'le ontdekkingszin te strelen.
Smallingerlands verleden geniet rust,
maar geeft vanaf papier milde bevelen,
beurt het heden op, maakt toekomst bewust.…
Ode aan Gent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 vreugdeklanken klinken
terrassen stromen vol, bezoekers drinken
met smaak het onvolprezen gerstenat
op gevels heeft de kunstzin vlam gevat
de Leie laat de eeuwen traag bezinken
de rondvaartboten varen af en aan
het stadshart wordt meertalig fier bezongen
la dolce vita, kalm en ongedwongen
genieten krijgt met instemming ruim baan
de spijzen strelen…
Er schuilt in al de dingen, die ik zing
poëzie
4.0 met 4 stemmen
814 Uw zoet geluid, dat om mij heen komt spelen
met balsemklanken, die mijn oren strelen,
't ruist al de jeugdge schoonheid van mijn hert!
Groot is uw doel, mijn zang: Een jeugd van weelde,-
maar ook van smart, - 't herscheppen met die beelden
die mij omruisten...sinds ik Dichter werd!…
Wondertjes van samenzijn
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
581 me op de bank
we zitten in zijn licht
zijn ogenwit daagt
buien uit te regenen zonder
dat mijn storm fluit
pupillen dragen mij
kleuren vragen tederheid
scheppen wondertje van samenzijn
gesloten voor publiek
zijn mond gegoten rond
de zachte lippen iets verstrakkend
om de lucht ontsnappend
niet te laten stikken
zijn woorden strelen…
Eén tulp fluistert
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 Onze ogen strelen twintig tulpen,
die hier bij ons op tafel staan.
In één tulp blozen alle tere bloemen.
Eén rode tulp bloost al namens mij.
Eén gele tulp fluistert:
Ik hou van jou.
Dank voor je eindeloze liefde.
Dankjewel, mijn lieve vrouw.…
Autonoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 De fruitmand kent nog niet de weelde
als adult met een beminde in haar schoot
wat haar geliefden nog niet zullen strelen,
als een vlinder in een meisjeshand.…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 rust trekt
witte strepen
in het blauw
de horizon verdrinkt
verrimpelend in de verte
roerloos liggen passagiers
warme golven
strelen loom en sloom
een spiegelgladde zee
stilte spreekt zich uit
in blikken naar elkaar
de lading groeit.…
afstand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 al belemmert ons de afstand
de ruimte die wij laten moeten
elkaar de wang of rug te strelen
ver weg houden wij elkaar dichtbij
omdat juist de afstand ons sterkt
voor de toekomst die komen gaat
nu klein voor ons de wereld wordt
bouwen wij een brug naar elkaar
met een boeket kleurrijk geurend
van samen gemaakte herinneringen
uit de tuin van…
Danseressen van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 De kompaskwal heeft haar streken
De oorkwal geeft een teken
Een haarkwal wil mij zoenen
en schiet met gifharpoenen
Majestueus, blauwwit koel
danst de zeepaddestoel
in flonkerend brokaat
op de getijstroom-maat
Zij zuigt-perst zich voort
onhoorbaar, onverstoord
Ik streel haar gladde hoed
als nederige groet
Dan vervolgen we onze wegen…
Wil jij in mijn schoenen lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 je
elke dag op wolken
graag leen ik je ook de mantel
die al even om mijn schouders hangt
met in de zakken vergeten briefjes
draag je dan ook de aangereikte rugzak
met alle zorgen van dien
onzichtbaar maar duidelijk aanwezig
zodat ik even op de schommel
plaats kan nemen die mij laat wiegen
in de wind, opdat zon mijn gezicht
kan strelen…
Ollie (+30-4-2018)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ben je vachtje blijven strelen
Zag je hartje stoppen
Het was klaar
Liet mijn tranen rijkelijk stromen
Voor al jouw trouw en liefde
Al die tijd, 12 jaar
Maar Ollie
Het is beter
Jouw lijfje wou niet meer
Ook al wilde jij nog wel
Het verzuimde
Keer op keer
Elke dag werd je iets minder
Dat te zien
Deed vreselijk pijn
Het kwam steeds dichter…
Ontbreekt de MensenZoon dan ook de Kroon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Zij opende het deksel, en roerde 't Wondergoed
uit de zoete Honingpot tot een goudengloed
een nachtegaal begon te zingen, vlakbij
de imker zuigen de bijen, zoemen reeds in mei
rondom bloemen in de wei
in tedere voorjaarslucht , O Gij
Hemelzon, wondermens, vol van Waarheid,
en gevoel, er woei een wind van klaarheid
dat adem doet strelen…
Een volle bak violen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
616 Zij strijken om uw oor te strelen,
tonen waar u echt van opkijkt.
Dissonanten? Nou nee.
Consonanten heten ze.
Ja, zij weten van wanten
als de strijkstok werkt...
Zonlicht strooit met prisma's.
Zij kiezen juist de kleuren.
Wensen Horen & Zien een wals?
Voilá: zij laten het gebeuren!…
Daadkracht van de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 een paard
bemin ik je toch in dat zachte ritme
bewegende snaren naar romantiek
langs golf stromen van jouw eiland
als ik jouw ziel dien van repliek
o diepe binnenste eenzaamheid
bewaar mij een plek zonder sterren
wil niet zien hoe tijd verglijdt in stilte
maar ik lief je nog in die sereniteit
dat ademloos zachte in kracht
langs het strelen…
Ademland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 nu alle bomen zuurstof geven
en verschijnen in onze dromen
zie hoe de natuur tot leven komt
de volle maan die straalt bij nacht
er zit geen bijgeloof in kracht
luister naar de zachte fluistering
een diepe adem bevracht de nacht
nu ik al zolang op jou wacht
er dwaalt een bijzondere gedachte
door de voorjaarsparken van de stad
streel…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 warmte overspoelt
naar een hemel helder en klaar
die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond
en dat het winterleed vlug mag vergaan
Ik verlang naar ‘( eerste bloemkelkje dat zal openstaan
gewekt uit zijn lange winterslaap
ik verlang om mij te baden in de zon
en de maartse wind mij weer zal strelen…
VLOEIWEIDE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Wijde, luchtige eikenkruinen geven
frisse adem aan akker en weiland,
strelen verkwikkend de broederlijke band
van het blije, tevreden boerenleven.
De lange bomenslingers omgeven
beschermend teer bosbestaan: dit houdt steeds stand.
Veldjes glanzen, dankzij beken langs hun rand,
waarbij vogel- en krekellied wordt verheven.…
Wilg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
473 Door inheemse stilte wentelt zich wilg
aan de oevers bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
wilg kronkelt zich lenig
in het rond, geknot of niet…
spiegel ik het water vlak
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.566 ik voel me drijven in
een oceaan van handen
kerels en wijven die
met hun vingers wijzen
dreigen en graaien
strelen en me aaien
om me zo te paaien
tussen zon en de haaien
spiegel ik het water vlak
probeer niet te verzuipen
in mijn natte pak
ze zoeken in mijn geest
zijn overal geweest
het rood van wonden
littekens zijn nagelaten…
Terug naar huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 bekennen
hij is zuinig met woorden deze man
alles gaat voorbij het verleden blijft
Ze is beeldschoon maar
moeilijk in de omgang
varen met een aak is zwaar
Deze dame vecht gewelddadig
met opstandig water
ze duwt het gewoon opzij
Zijn bed een kraaiennest
waar hij naar beneden kijkt
zijn schip in volle glorie ziet
Zijn vingers strelen…
KALMTHOUTS EER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Tekenstiften springen en draaien rond
in bedrijvige vingers, strelen papier,
scheppen vurige, avontuurlijk stond.
Steevast houden Suske en Wiske hier
de jeugdige verbeeldingskracht gezond,
tonen het als een leeftijdsloos vertier.…