3338 resultaten.
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
Je riemde ze
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
712 jij gaf een
slanke vingerhand
de nagels kleiner
fijner nog gelakt
in eindeloze uren
van geduld
je riemde ze
parelmoerde steeds
het halve maantje leven
wist de rest
de kleur en stemming
van de dag te geven
maar ik voel
slechts de warmte
van je hand let
niet zo op buitenkant
de vingers die jij geeft
maken dat ik weer intenser leef…
In schaduw van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De avond draagt het licht
van langgerekte uren
een meeuw krijst langs de horizon
Zijn stem klinkt
uit braakliggend land
waar groene vingers smachtend wachten
Een laatste zweem
van warmte geurt
kleurt in zachte rode gloed
Gedachten rijgen woorden
staren grijze ogen aan
in schaduw van stilte
liggen dromen…
versmelt mijn naakt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
753 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen kans
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
één voor één
ontdek de warme vloed
door vuur
versmelt mijn naakt
met jou en dan voorgoed…
Jouw glazen wand
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 ik zag je hand
de glazen rand
je vingers glijdend
je wilde transparant
de zaak belichten
het bleek een spiegelwand
jouw woorden kaatsten
eigen echo's terug
konden mij niet meer bereiken
je ogen maakten
alles stuk van wat
wij ooit konden begrijpen
je krulde om de waarheid
heen jouw glazen wand
had minder grip dan steen…
Geen adres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 briefkaart vergeelt
al zo lang
Geen contact
Ik heb geen adres
om er iets aan te doen
Bovendien, in gedachten gezegd
slibben mijn woorden dicht
met voorzichtigheid
Wij delen alleen de wind
die ons bedekt
met zand uit Zuid
pollen uit Oost, regen uit West
en uit Noord komt de kou
Dan trek ik een trui
over mijn hart, strijk
met mijn vingers…
Rondom mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Als ergens donder raast
Bliksemflitsen klieven duister
En gierend briest de storm
Denk ik aan jaren terug
Toen ik angstig wegkroop
In een hoekje van de kamer
Mijn handjes beschermend
Voor mijn ogen
Maar donder raasde boven al
En ’t licht zeefde
Tussen mijn vingers
De onrust was overal
Om mij heen en in mij
Nu is er
Zelfs ook zonder…
wegen die verlaten kijken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
699 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
Ik draag de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Zo zacht het licht ontwaakt
doezelig de velden zoekt
vochtig nog van huiver
in de nacht
waar duister trage vingers trekt
voor het zich ter ruste legt
schuilend in ’t struweel
zo voelt het als ik opsta
niet in vroege buitenlucht
maar binnen in mezelf
en ja…
ik hef mijn hoofd
draag de zon op handen
naar het dagen aan de einder
daar…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Vingers verdwalen in haar zilte woud
en dwalend maakt het haar tong vurig koud.
Het roert gevoelens open die het mist
doorbreekt samenhang. ’t Is jong en oud,
en braakt op het klavier wat hij niet wist.…
een vleugje wind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
748 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
ontsloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we leven in een wereld
die anderen…
Niets is buiten werking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 De vingers blijven aan de pols.
Stipt op tijd wordt het avondeten
afgeleverd, daarna verdwijnt men
weer achter de knoppen.
En buiten de tuinverlichting, de
zonnecollectoren op het dak.
Er is niets buiten werking.…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Dat met een knip van vingers
alles zomaar voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren…
niets dan dit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
486 is het de rode inkt
die aan je vingers kleeft
het verzonken turen
binnen klamme muren
zijn het de bloedende handen
met tranen gewassen
de wisselende tekens
aan de lucht
is het de blinkende vogel
die verblindt
de nachtelijke uil met
uitgeslagen vleugels
zijn het zwervende schaduwen
in licht en donker
de parelmoeren wolken
van…
straten vol met lege mensen
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.414 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
Existentieel samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
560 ik zag je
met een lach
naar de
bloemen kijken
in het hoge gras
vingers streelden
de tere kleuren alsof
je de aarde ontmoette
in haar dagelijks
draaiende beweging
ik smolt om
bij je te zijn in
dat intiem samen
onder zomerluchten
zonder namen
in die stilte
van het leven
schoonheid te
horen in het lieflijk
kleuren wiegen…
Contourenspel
netgedicht
5.0 met 272 stemmen
405 zie je vingers
spelen met het
warme middaglicht
in een contourenspel
dat nooit lijkt
te gaan vervelen
schaduwen zijn
razendsnel
er is geen winnaar
want er duiken
steeds opnieuw
andere variaties op
het eindigt pas
als de weerkaatsing
in het zonlicht stopt
dan keert de rust
weer terug in
jouw mimiek
als het begin van
een lach…
Huil om de slingers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 Volg jouw blikken
naar een liefdeshotel
dat de liefde nog niet kent
Ruik jouw temperament
Ja, ik wil jou, ik wil jou
in de schoot van mijn verlangen
Leg jouw lokken om
mijn liefde, laat ze deinen
op golven genot
Vouw jouw gedachten
om mijn vinger, laat ze
likken aan mijn huid
Huil om de slingers
die we…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 De goden probeert hij uit
de lucht te plukken als kersen,
met bloeddoorlopen vingers tot gevolg.
Hij kan dan verbolgen zijn
dat zijn vluchtplan gesmolten is
als een raket in de zomerzon,
de hemel ligt als een planisfeer
te wachten onder zijn handen
op vereeuwigde verbeelding.…
DICHTHEID EN RUIMTE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Onder knoestige bomen
over het kronkeldijkje
aan de bosrand lopen
de nabije wijdte zien
eindeloos moerassig grasland
vol blinkende poelen
drenkt verspreide peppels
en een rij grote wilgen
met hoog opgestoken vingers
die gezamenlijk vragen
hier wil de tijd terug gaan
Goudeneeuwse schilders roepen
om hun herboren kwasten
driftig…
de harddraverij
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.666 er wordt weer hard gedraafd
naar de tap wel te verstaan
buikschuddend, onvaste tred
wie komt het eerste aan
"drie bier, beste man"
vier vingers gaan omhoog
buiken schudden van het lachen
was het de vinger die loog ?…
Ogen van passie...
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
4.343 Zacht glijden je vingers over het glas
Geruisloos volgen je ogen mij
Een genadeloze blik van passie
Wild van genot in hongerende liefde
Slechts de glazen wand is de afstand
Aanraken is bijna mogelijk..…
meningsverschil
hartenkreet
2.4 met 37 stemmen
4.169 Zij om haar ranke vinger
met een fonkelende diamant.
Hij rond de vinger van
een hardwerkende hand.
Hoe was het zover kunnen komen
Wat was er tussen hen vervlogen.
De tijd likte de wonden,
tot zij op een geschikt moment
in een verzoenende oogopslag
elkaar uitbundig terug vonden.…
Ik kom je tegen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.356 Mijn vingers hoef ik niet te zoeken. Als mijn hand
in mijn tas graait - beige leder versleten,
ik moet nodig een nieuwe denk ik om het meteen
weer te vergeten - raakt mijn pen mijn vingertop.
Tussen muntstukken, visitekaartje, plakkerig snoep,
plastic olifant, lipstick, tampon, opschrijfboek,
vind ik de pen.…
Morpheus' Dromen
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.334 Jouw handen zijn als liedjes
Muzikale poëzie
En ik zie jouw vingers dansen
Met de mijne minnekozen
Zie ze zingen van de liefde
Vingervlug tot ik zal blozen
Tot een liedje dat blijft hangen
Zoals ik de wereld zie
Want jij streelt mijn naakte waarheid
In perfecte harmonie
En jij speelt met mijn verlangen
Zoals Morpheus met mijn dromen
In…
Tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Zou je ze proberen te tellen,
vallen ze van tussen je vingers
als een niet te keren stroompje, zoveel, zoveel
Alsof je water wilt gaan putten op de maan.
Als een droom die je wilt grijpen.
Zo werkelijk, maar ongrijpbaar,
net als de sterren en de korrels aan de zee.
Tel ze ook niet met je vingers,
je hebt er niet genoeg.…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 ik zag
je ogen
twinkelen
kijken naar je
friemelende
vingers in de
half open bak
die in onbekend
overleg stilte
tot creatie wilden
brengen waarbij
het kunstwerk
voor zichzelf
zal gaan spreken
nog was er volop
geluid in de half
omrande ruimte
gevuld met een
veelheid van
allerlei geluiden
van buiten
naar binnen
gehaald door…
ALLIN LIJFCHIP KOMT BESCHIKBAAR VOOR 18 MILJOEN ZIELEN!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
818 Nederland gaat niet ten onder aan het water
ook al stijgt de zeespiegel, de dijken stijgen mee
en altijd kan nog die vinger in de dijk
we hebben er 10 x 18 miljoen, dus 180 miljoen vingers
maar we zouden wel ten onder kunnen gaan
aan het gekwakel, geklets, en priet gepraat en kijken
luisteren doen we steeds minder en minder
alhoewel we 2…
De muziek stierf weg…
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.816 Zie u zo nog zitten
Op dat krukje bij de piano
Lange, dunne vingers razend snel
Glijden lenig over toetsen
Spelen een vertederend mooi spel
Bracht iedereen in ontroering
De piano was uw thuis
De stilte is beklemmend
Nu u er niet meer bent
De melodie werd onderbroken
Maar in gedachten gaat ze door
En deze melodie…
klinkt even prachtig…
woord voor woord
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.159 woorden waaien
door mijn hersens
zinnen vormend
zien zij licht
ik kleur ze in
met mijn gedachten
proef hun klank
met ogen dicht
laat mijn vingers
stil bewegen
streel de toetsen
van het bord
laat mijn lippen
woorden fluisteren
oren luisteren
naar wat het wordt
als het ritme
blijkt te kloppen
berg ik alles
netjes op
zullen woorden…