Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

terugspoelen met geselende riemen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 551
de branding knabbelde aan zijn verstand het was nu aan het water om te denken voor hem de verbeelde drenkeling…

Spreid je schaduw uit

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
drijf maar mee langs blauwe luchten spreid je schaduw uit ritsel bladeren met zachte zuchten tot een lommerrijk geluid golf het water als de zee haar stranden kust sneeuw de gletsjers tussen bergen gun rivieren even rust deel maar in het leven om je heen je staat op deze aarde nooit moederziel alleen…
wil melker18 oktober 2010Lees meer >

Weerzien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
achter de regenboog, langs de nulmeridiaan blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer een helix van ooit, gevangen in verloren…
Iniduo11 januari 2014Lees meer >

Ergens in de oostenwind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Zacht strijkt de oostenwind nog steeds over de aarde vertelt over een eenzaam kind dat niemand in liefde aanvaarde.…

Kinderen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 727
handen Waar zouden we op aarde zonder dromen voor kinderen In belanden?…
ebba26 januari 2017Lees meer >

Galigaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
blijf dicht bij de waterkant drink deltagolven, ontredder volhard in onslaapbare dood aarzel niet met bestaan kom van nature voor ontloop een rode lijst twijfel aan avondwater verdwaal en herpak juni en juli, moerassen, vennen, ruik warmte en water hondsdagen, vloei met desem van aarde, kom ooit terug…
Iniduo10 maart 2017Lees meer >

Feestvarkens

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Mensen zwemmen liever in water. Of, in het slijk der aarde. Mensen leven zoals dieren leven. Als varkens die houden van feest. Als zwijnen, die ook mensen zijn. Mensen genieten dierenrechten! Genieten dieren mensenrechten? Recht op waardig leven? Recht dat verankerd is. In onze Grondwet. Natuurlijk toch! Of ...…

Verkoeling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
rimpelende rietkragen schommelende schaduwen in de plas het dragende drijvende water koel zoete waterschelpen zeeverbonden huiden duinende handen spiegelend meer zij zwemt in de adem van het koele water verdwijnt in het groene gebladerte als gras zij is daar even gebleven in haar natuurlijke hart hij was als aarde zo bleek ontstegen…

Stille ochtenden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Gulzig zuigt ze de ochtendadem, luistert naar het geluid van moeder aarde, haar zuchten, haar kreunen hoorbaar in de stiltes tussen de aaneengeregen momenten waarin het leven eeuwig en (on)veranderlijk zichzelf herhaald.…
Katty wijns14 augustus 2025Lees meer >

Verder Weg Dan Ooit

snelsonnet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 363
Breng dichterbij, o Orion, de maan, Als tepelhoven die mijn lippen kusten, In haar omhelzing blijf dan even rusten, Om daarna bij haar achterlangs te gaan. En geef na thuiskomst een bijzonder feest, Zweer op de bijbel dat u bent geweest.…

Thuisreis

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Het zijn niet alleen dromen die het gebrokene helen in je gedachten gestrand: vlucht weg uit die nevels en reik me je hand Er is een binnenkomen in dit teder strelen een fluisterende wind: je bent weer thuis herinner een spelend kind Er is nog aarde in dit zwijgend dal dus luister nog even binnen is het warm hier huist nog leven…

De kracht van een vlinder

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Schoonheid van satijn uit zijden rag geboren in fladderende vlucht door wind bewogen Levend in het veld waar obstakels je raken kom je dwarrelend ten val stort neer ter aarde Je geknakte vleugels zijn sterker dan je denkt ze komen weer tot leven en dragen je omhoog…

levensstroom

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
leeuweriken stijgen jubelend in de stralend blauwe koepel jij bent hier in het suizen van de wind in teer ontloken groen van verre bosranden ik voel je levensstroom in machtige eiken het gezang van vroege vogels en golvende bloemenweiden de warme aarde is je schoot al mijn vezels zijn doortrokken van jou mijn lentegodin…

De wind vraagt

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.353
de schuimende paarden volgen de heer der stormen gedwee hun eindeloze rijen storten zich op het zand en sterven zou de wind soms vragen of de zon lang genoeg de aarde heeft verdragen omdat de maan het vroeg want de tijden lijken steeds terug te keren naar de grijze dijken die het groene land beklemmen…
Verdano18 juni 2004Lees meer >

Keep your eyes open

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
En zie de vijand van het licht die vertoeft in duisternis, wat kwaakt gij daar met kromme snavel tweeslachtige vogel, zonne der gerechtigheid: zijt gij opnieuw geboren om de machtige der aarde te bekoren? de wind van uw vleugels doen slapende bromvliegen ontwaken, de wesp opgeschrikt zijn gift injecteert in zacht vlees…

ademtocht

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 581
vogels vallen mee ijzig striemend de wind takken kraken hard winterglinster spat aarde als versteend ijzig koud bevroren sneeuw jaagt onvermoeid alle kieren vol bomen huilen helse koren winter blaast z’n wangen bol…

Je lieve lach

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
in een zachte wind daalt lichte glans op het natte gras ik zag je lieve lach in rouwende gedachten ogen die in milde wijsheid ons weer begeleiden nog altijd in een warm aanwezig zijn nu zonder zorg en pijn jij die alles wilde delen hebt het aardse terug gegeven maar je lach en ogen zijn gebleven…
wil melker22 oktober 2012Lees meer >

mijn seizoen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Onbekommerd slenter ik door zachte aarde en ritselend blad Laat voetsporen achter en kijk niet om De wind veegt ze met een nonchalant gebaar weg Verdwenen is mijn leven Ik adem witte wolkjes Blaas plagend door flonkerende nijverheid En strijk met een vinger voorzichtig over de kwetsbaarheid van de herfst een geur…

Moedertaal

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 428
in deze zomermaanden laat ik uit de stilte die me roept mijn woorden stromen overspoeld met licht dat voorzag in druilerige herfstdagen in de zachte wind elkaar verwarmen met de adem die ons onder hun vleugels beschermen terwijl wij binnentreden komt men thuis onbekend als kind op aarde erkend door de moedertaal terwijl…

We noemen hem Kees XVI; vers 76-IV

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 364
*76-IV* de boom vraagt niets dan één open blijvende horizon de aarde draagt onder onze voeten geen last geen luisterende frisse wind -die waait laat ons niet storen door het ritme dat geen haast erkent niets achterlaat niets wil slechts eenvoudige nabijheid het moment zijn laat dat natuur reageert met stilte…

Dwalen (herdenken en vooruitzien bij 4 mei)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Als haat van vaders zich in voren zaait, dan groeit er heet gewas en schroeit de aarde Als moeders nijd ter wereld brengen en overangst in wiegen ligt dan krijgen kinderen dunne soldatennamen Als broeders vuisten kruisen en de wind hun taal verwaait zij zich uitdrukken in fluitsignalen dan wordt de aarde doorgraven met haar eigen…

Magische Herfst

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
Tot bloem getransformeerd Op aard' te laten groeien Als hij het land regeert Wees welkom herfst en winter Wees welkom nieuw seizoen Laat wind en kou en regen Gewoon hun werk maar doen…

Het nieuwe buiten

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 438
en wolken wij hebben alles achter ons gelaten ook de vragen konden ons niet meer bereiken in het rondje aarde dat de wind en ik nu gingen bekijken…
wil melker26 september 2022Lees meer >

De Wandeling

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 942
Blauwe lucht met witte wolken Doorboord door zonnestralen Loop ik in de wind Gedachten door elkaar te halen Het zand vindt haar weg De wind voert ze mee naar zee Golven klinken dreigend Ik loop gewoon maar mee Voetafdrukken van weleer Door het water uitgewist Zie ik voor me in gedachten Verzanden in dikke mist De wijdsheid van de…
Arbro25 oktober 2005Lees meer >

waterval

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.685
neerstromend water kletterend spetterend in de natuur zo mooi zo puur stromend naar benee zit alleen starend voel de wind spelend met mijn haren voel de spetters op mijn gezicht stromend naar benee alleen ik vraag je sla een arm een arm om me heen voor mij is er maar een die mij kan troosten als ik me voel me weer voel zo…
Gerde7 november 2002Lees meer >

Wolken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Meeuwen vliegen vechtend tegen de wind in krijsend boven het water, of in duikvlucht scherend over het schuimende sop. Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand met de vele verloren dromen die al duizende jaren meezwalpen op zoek naar hun thuisland.…

Waterkant

hartenkreet
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.199
Weerspiegeling in het water de contouren van je gezicht door rimpels vervagend vereeuwigd in een gedicht Weerspiegeling in de lucht gedragen door dwarrelende winden een droombeeld belevend van haar, die ik niet kan vinden Weerspiegeling gevormd door gedachten jij tedere, heerlijke vrouw creatie van innerlijke krachten ach lief onthul,…
fidelray21 december 2004Lees meer >

dagje Vlissingen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
je hoeft niet eens 't water in om te verzuipen zee en lucht 't is één pot nat paraplu's sneuvelen aan het regenfront plassen fronsen boos om de drieste wind verlaten terrasjes schuilen mismoedig onder drijfnatte parasols in café 't Anker vinden we troost en een Bossche Bol…
Silvia21 juli 2008Lees meer >

Natuur

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 925
Ik luister naar de wind het is net of die een liedje zingt met een hele hoge toon de bladeren ritselen in de boom vogels zitten te fluiten het is zo mooi hier buiten het water beukt tegen de kade in mijn hoofd wordt dit een serenade overal hoor ik muziek en ik ben het enigste publiek ik zit op een bankje te rusten en luister naar de natuur…