5502 resultaten.
Studie in blauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
838 In zichzelf vindt de kleur
begin en einde, hermetisch gesloten
kan nergens anders zijn
om te ontsnappen aan een voortdurend leven
dat in de nacht naar buiten komt
met een grote dorst aanvangt
het licht van biljoenen jaren ver opvangt
dronken een dansje op leylijnen maakt…
Vergeet de pijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 Geschreven op de muziek van 'When we were young' van Adele - zie link.
Is 't echt zolang al geleden
Zo ver van 't heden
Zo ver van vandaag
De wereld lag toen nog aan je voeten
Het leven was jong
Een mooie droom
Kan ik nog eens even met je praten
De boel even laten
Laten zijn
We kunnen de hele nacht nog bomen
Over verloren…
vrees
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 gedwongen gedachten
vertroebeld bloed
angst in de aderen
aanvaarden moet
knikkende knieën
trillende vingers
borrelende buik
verwerken moet
bevende benen
verrimpeld vel
ontredderde ogen
het leven een tel
broze botten
uitgevallen haar
ingevallen wangen
pas dertig jaar
verslappende spieren
haat in het hart
onrustige geest…
galerie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 in lijn en kleur
in mest en geur
de boer de kunstenaar
in veld en schuur
aan balk en muur
bezielen zij elkaar
de tand des tijds
splijt biels en steen
is grenzeloos
gaat nergens heen
maakt kracht
ontwerpt, vervormt
beroert, bestormt
je geest
tot scheppen en ontvangen
tot voelen en tot zijn
het leven mag vergangen…
les écoliers curieux
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.292 soms
durfden we
maar nooit alleen
met luid bonzend hart
langs luchtig geklede
dames in schaars
rood licht...
van levensgroot bloot
schrokken wij
ons dood…
de hut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 de hut
de lucht is blauw, egaal staal blauw
achter vier vermolmde houten palen
gekoppeld door een gebogen ijzerdraad
drie in het licht, één in het nauw
de pikkip of de pispaal, zogenaamd
de anderen, een gulle lach op hun gelaat,
droegen de erwten, bonen, hooi en klaver
om te drogen in ons zonnige klimaat
verdwenen zijn ze uit het landschapsbeeld…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Hier loop ik met haar gearmd als vergane foto
met gedachten op een koers die haar steunen.
Eenden geven vrolijkheid. Diep in haar schelpen
loopt ze door eigen gangen, zonder afscheidsbrief.
Wat haar linkerhand toont vergeet de rechter
ze heeft wel gezegd oud te worden, heel oud.…
Dat eenvoudige weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Ik zou zweren dat ik suiker ruik vandaag,
mag spreken over dat naast al dat andere
mag vertellen over hoe deze dag zondermeer
naar een ode naast plausibele eenvoud neigt.
Ik mezelf toe mag staan van alles af te vragen
over hoe regendruppels wolken verlaten en ogen
de zon deze weer echt weer kan doen verdampen
om kan toveren in prachtige kleurrijke…
Vanuit de lucht groet een vogelvlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Op weg door het park naar de andere rand,
waar het riet ruist, deze overkant lonkt
pronken ze ook nu met hun verenpracht,
stijgen en dalen ze met wiekende kracht.
Het weidse land oogt daar een altaar zowaar
't voelt niet raar dat passerend monden openvallen.
Rallen, kuifeendjes aalscholver lepelaar en tureluur
elk geeft echt pracht dit uur…
Al wat leeft en voorjaar geeft
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 De dag verkwikt vandaag met serene rust
alles geurt en bloeit als een lieve lust.
Zendt het hemelse zo haar troost neer
kijk , planten en bollen geven al kleuren weer.
Vrouwen laten binnen de ruiten glanzen
buiten zie je het vliegjesgoed dansen.
Schapen, wat zou de zin van hun gedrag wezen,
is het dartelen de kuur om wintersmart te genezen.…
Goede Vrind
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
1.350 Ik durf het woord haast niet meer uit te spreken,
Maar dit staat vast: hij meende het toch goed?
In fleurig pak verkleed en zwart als roet,
Bracht hij ons kindervreugde, die drie weken.
Al is het tijd dat hij van kleur verschiet,
Ik zeg nog één keer: dank u Zwarte Piet!…
fragmenten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
452 het is een dag van novemberstilte,
kort en op gedempte toon
langs urnenvelden loopt, haperend in
de verte, een gestalte voor mij uit
hier in dit niemandsland, tastend door
de achterkamer van het daglicht
ben ik in het midden van mijn afwezigheid
meer verloren dan ik kan vergeten
oprapend, paden kruisend, tegen
de richting in gedachten…
Urk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 Een dag van rouw.
Een dag van liefde.
Een dag van verdriet.
Een dag om nooit meer
te vergeten.
Een dag van gedachtes.
Een dag met emoties.
Een dag met verslagenheid.
Deze dag denk je aan
de bijzonderheid van
twee mensen en hun
families en
vrienden.
Deze dag is vol van
liefde en
tranen.
Deze dag heerst in Urk
groot…
Roodborstje
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
609 een roodborstje maakt
op zijn tak,
van zijnen tak…
Renesse - Schouwen-Duiveland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
166 Onder en boven
heerst beweging, chaos, onrust,
van grassen, kuiltjes, heuveltjes,
van donkere, botsende, jagende wolken.
Netjes gescheiden
door een zilveren reep:
slordige rafelrand,
strakke boord…
Saskia schatje
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.858 zo blijf ook ik onbekend
met jouw inner circle
van hoe mooi blond
je wel niet bent
Toelichting: mens en gedicht zijn één geworden in de foto van Saskia van den Heuvel - zie ook http://www.pomgedichten.nl/modules/newbb/viewtopic.php?…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 Ik neem geen foto van een schaduw
waarin geen gevoel wordt ondersteund
je boog je hoofd en sprak tot eigen goden
die je zelf hebt bedacht,maar waar
jij tevergeefs op hebt gewacht.…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 Op een oude foto
zie ik de deur
waarachter ik geboren ben.
En vreemd genoeg
komt alles terug:
het pad,
het groen,
de duif die opschrikt,
het hout onder mijn handen.
Even ben ik weer
dat kind dat op de kar zit
en nergens heen hoeft.
Ik kijk naar de foto
en denk niet
dat het lang geleden is.…
Rembrandtcyclus: anno 1633 ik kan je niet schilderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 zal je maar bekennen Saskia,
het mij niet is gelukt,
je beeld zo mooi te schilderen
zoals je werkelijk bent
er is geen kleur te mengen
in de zachtheid van je huid
je schoonheid is te machtig
die het strelen van penselen
niet erkent.…
De natuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Genietend van de schoonheid
de schoonheid van de natuur
vraag ik me af
waarom heb ik voorheen dat mooi niet gezien
waarom heb ik voorheen dat schoon niet opgemerkt
hoe komt het dat ik niet eerder die pracht heb bewonderd,
de grootheid, de glorie, ik ben overdonderd
van de kleurenpracht
alles wat rijpt en openbloeit
alles wat stijgt en hoger…
LAIS CCXXIX
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Het wil schoonheid schoonheid laten raken
wimpers zien langs lippen glijden, het oog
stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken:
beweging wil bereiken dit betoog.…
de boerderij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.729 je vlijt jezelf voornaam in Frieslands platteland
bevroren in het snapshot van de fotograaf
als relikwie van het verdroomde leven toen
de trots van een vervlogen tijd
de mens aan ’t hoofd,
de kop zoals de beeldspraak luidt
maar nietig toch naast jouw postuur
maar ach, een brand gesticht door ’t lot
in handen van een klein kind
bracht boer…
Envelop met foto's I
gedicht
3.6 met 101 stemmen
33.206 Dit zijn dus de foto's die ze
om ik weet niet welke reden
niet meer in een boek liet.
De meeste hebben de kwaliteit van industrieterrein -
niet bedoeld om er te zijn, als je er niet hoeft te zijn,
niet bedoeld om er te wandelen op zondag.
Juist daarom kom ik er zo graag.
Ik neem het kind dat ik niet heb
ermee naartoe.…
oehoe
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
1.437 op de grote roofvogelshow
bewoog de bazin
met haar vingers
zwart in het kleed
druk heen en weer
naar de europese oehoe
naar ze zei vier kilo
om zich in haar handschoen
betaald te laten hakken
voor gasten
die plaatjes schoten
mooi dat die reus
zich niet liet uitdagen
hij gaf me een knipoog
zij werd toen echt boos
met blote hand…
Passendale
gedicht
3.2 met 27 stemmen
16.868 De namen van de vaders en de zonen
worden kruis aan kruis hier uitgespeld.
Altijd nieuwe wind waait over steen
en bladert steeds nieuwsgierig weer in kruinen.
En lispelt in de stad van stilte
de namen van de vaders en de zonen.
Blad na blad en boom na boom
vertakt zich naar de hemel schreiend.
Een weeë welhaast goddeloze droom
van bloed…
de ogen van Aarsman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
434 in tijden van grote schaarste
en armoede laat je schaamte varen
kijk je niet op een smetje
ben je blij met elke kruimel
daar moest ik aan denken toen ik
die grote foto in de Volkskrant
van j.l. donderdag 28 augustus zag
ik voelde mijn lekkere trek
uit schaamte op de loop gaan
en groef diep in mijn herinnering
naar de laatste keer dat…
gefotografeerd verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 nu ik er secuur naar tuur
met de ogen van Hans Aarsman
zie ik werkelijk zoveel meer
geleefd geluk
door tijd geschreven
als het dichterlijk gegeven
kijk ik met een groot
verlangen naar wat de
lens hier heeft gevangen…
met fantasie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
669 die mevrouw daar
op het balkon
met 't frivole staartje
zou zij misschien
model hebben gestaan
haar hondje links
leest mijn gedachten
zo levert een vleugje
fantasie soms nog een
aardige anekdote op…
Familieruzie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
936 verbroken contact
alleen een boek met foto's
ergens in een kast…
[ Mijn foto's van haar ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 Mijn foto's van haar
aanwezigheid: de afwas,
het beslapen bed.…