2076 resultaten.
De Koning
gedicht
4.5 met 4 stemmen
5.903 Als een schoft om een praatje verlegen zit
Vindt hij altijd wel op straat
Een schoft die om een praatje verlegen zit
Met wie hij dan praat
Maar koning, met wie praat jij in zo'n geval
Je zoekt je dood, je blijft alleen, ik zie het al
Want een koning heeft alleen maar minderen
En z'n kinderen en z'n vrouw
Zelfs als een hond wil…
Wat een rotdag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
710 Een hond toont zich eveneens snel tevreden
zolang hij maar achter een bal kan lopen,
of de benen van een bezoeker gaat besnuffelen
op een manier waar wij rode oren krijgen!
En neem nu een gewone koe.
Die ziet er toch ook ontzettend zen uit.
Een beetje grazen, een beetje voor zich uit staren,
overal naar het groot toilet kunnen gaan!…
Het nieuwe buiten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
438 ik hoorde je al
in het klepperen
van de deur
zag je in het
tochten van
de gordijnen
merkte de
smaakmakende
geur op van het
nieuwe buiten
die ook langs
de hond gleed
hem deed
ontwaken en
alert maken uit
zijn coma na
het slapen
helaas bracht
de regen een
licht vertragen
we moesten
jassen dragen
die onze vrijheid
in het gaan…
De stomme rebel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.074 De achtergrond:
Het puin met de dolle honden,
ze jagen hun staart na, knagen aan een mensenschedel.
Smeltwater dat van de berg stort, zo woest.
Maar stom is hij, woestijn en zeebodem.
Hoe het begon?
De vonken spatten uit een steen
drijven de schade op, luid, luider geknetter.
Een teder oog, een streling is voor de ander bestemd.…
persiflage
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
4.531 de verwenste dichter en ik zelf
wensen u een aangename nacht
een plaats onder het hemelgewelf
zoals je ’t zelf zou hebben bedacht
wij schrijven niet langer uit volle borst
eerder vanuit de hondse onderbuik
of vanuit een bijna ondraaglijke dorst
dit allemaal tot eenieders verbruik
zo nemen wij beiden plechtig afscheid
met dit laatste welgemeend…
HET HOUTEN KRUIS
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.054 Achter de schuur van het oude huis
ligt een opgehoogd stukje grond
daar bovenop staat een houten kruis
het is het graf van een oude hond.
Het beest heeft altijd trouw bewezen
aan z'n baas en zijn bazin
in hun ogen was het dier
een deel van hun gezin.…
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 De muren zijn verveloos
in het armzalige vertrek,
waar ik, denkt Paul Verlaine,
alleen, als een hond verrek.
Een kamer, een tafel, een bed,
bloemenwaaiers van ijs -
zo crepeerde Paul Verlaine,
rue Descartes, Parijs.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1947.…
Gewoon Droppie ..
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.351 Niets is meer wat het lijkt
en niets lijkt nog wat het is
Nu jij er niet meer bent
Voel ik een groot gemis
Wie komt er nou bij mij kroelen
En gezellig op bed keten
En even lekker stoeien
Of zo hard miauwen om het eten
Languit slapen op mijn bed
En altijd zitten voor het raam
Spelen met de hond..…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 wandel west
waar wolken -rode wonden-
wachten op de avond, moe
en bloedend lijk papaver
wandel west
waar drukte -woeste honden-
webebt in vergeten hoe
gedaver wurgend werkt
nest is best
nu 't noorden ijzig nadert
moordend in z'n ijz'ren greep
geklauwd : het einde van de dag
nest is best
en woorden van mijn vader
trekken -goud-…
berichten uit net noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 noorden
rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt als geblaf
een keer op de zeedijk dat ik ze hoorde
als een klein hondje op een boot veraf
steeds dicht bij zee zoeken zij hun overwinteroorden
waar het gras hen tot het voorjaar voer verschaft
berichten uit het noorden
rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt als een kleine hond…
UITDRUKKING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.023 Mist heeft op de eigen bank
plaatsgenomen de stoel van
pad blijft leeg de hond moet
op zijn poot spelen aangezien
de pan waarin normaal hersens
zijn gehuisvest als schoteltje
fungeert overvliegend ambitie
uitstraalt de huid van de olifant
verdikt prikklokken ontregelt
het gewricht een kom aanbiedt
met stemmen die gevorkt in een
buis gedwongen…
Eilanden
gedicht
2.7 met 20 stemmen
8.006 Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon,
waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school vissen in de baai
en waarop diezelfde vrouwen, glimmend van de
zonnebrandolie, uitnodigend liggen uit te rusten;
hun doe-het-zelfkasten hebben ze diep begraven in het zand
zoals honden hun kluif.
--------------------------…
Pauze
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
611 In samenspanning met wind en regen
De electriciteitstoevoer onverwachts
Lamgelegd en nu zie ik ongenegen
Geduld oefenend vanaf het balkon neer
Op de grazende veestapel in het dal
Met nevel nog bedekt en apprecieer
Hoe hun tongen maaien en een aantal
Reigers zich bij de kudde voegen stil
Contrasterend met het harmoniëren
Van slapende honden…
Toeschouwer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
537 Dwars door mijn dromen heen
regent het buiten pijpenstelen
daar sta ik plots drijfnat alleen
er loopt een hond kwispelend langs
schudt wat regendruppels van zich af
en loopt verder met een blij geblaf
ik zie bladeren in koper kleuren
ik neem niet deel aan het seizoensgebeuren
ik ruik niet eens de zoete herfstgeuren
ik word wakker nat…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Elke dag is een gedicht;
Grommend als een valse hond.
Dante’s levende Inferno
Aan het lijntje gehouden.
Een dauwdruppel dagdromend
Op Goede Vrijdagavond
Of een vluchtige kus
Op een overvol perron.
Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich;
Wordt later liefdevol aangehaald,
Geciteerd of
Met weemoed teruggelezen.…
Even wicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.211 versierde doeken
strak aan stalen staketsels verankerd
weerhouden
stemmen uit een verre noordelijke haven
me het spiegelvlak te verbreken
me te voegen in het speelveld
van de éénbenige duiker
die wondere wereld waar
donker lichter maakt
er licht in donker is
die rauwe klanken
rechtstreeks van de paplepel gegoten
wijl hier zelfs de honden…
Mijn muze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
532 op een heel ander gebied
geen strijkstokkenorkest
dat alom violiert en zo
een riant inkomen versiert
of schilders die
met messen en penselen de
gelauwerde meester willen spelen
ook schrijvers kunnen
met een semi artistieke sof de
goudkraan openen zonder enig plot
waar vele spaanders vallen
hakken kunstenaars hun steen
alleen honden…
Terugblik
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.159 Als je je jeugd bekijkt
met ogen van iemand die
nu ouder is in dubbele zin
hoe kun je dan niet zien
dat al wat zij bedoelden
was goed te doen, recht
uit het hart, dat liefde
zich vaak niet vertaalt
in zachtheid zonder norm
maar heil ziet in de regels
waartegen jij als jonge hond
wild te hoop liep in verzet
Je was voor hen het liefste…
Wassende maan
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 De vrouwe van de maan,
vertoont zich in een violette
aangezicht, gedrapeerd
door doorzichtige linten,
een handreiking naar
het geschonden licht,
steekt de kim naar de kroon,
aangelijnd door zilveren tinten,
hoedt haar vluchtige schapen
getooid in wolfse kleren, die
als honden waken en hun taak
verrichten tussen eb en vloed,
ontlokt…
Nog net geen rokjesdag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
762 Ze voelen zich alleen:
Een geile hond; een ernstig zieke;
iemand met één been;
twee zijn psychotechnisch
veel te lang ver heen;
plus twee liedjesschrijvers
op zoek naar een probleem.
Maar de zon die schijnt zo heerlijk,
op een echte voorjaarsdag.
Warmte net te koud nog:
nog net geen rokjesdag.…
Niet te temmen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Het weinig houdt mij
nu gezelschap, van vele
beelden, trouwe honden
van gisteren, missen de
macht mij te verleiden,
dat lot heeft geen vat op mij,
trouw in saaiheid vervat,
laten me te pletter slaan,
word ik door schimmen
verslonden, de kracht
willekeurig ingeschat,
wordt de kern van camouflage
ontdaan alsof er niets is gebeurd…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…
Melding
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 ik meld u met tevredenheid
de omwaarding van mijn waarden
van Freud en/of van Nietzsche
dat ben ik even kwijt
maar de bevrijding is nu daar
niet meer aardig tegen buurvrouw
met haar overgangsgezeur
niks aaien van de hond van buurman
die bijt alleen maar in je klauwen
als je even geen attentie geeft
geen toedeloe of roekoekoe
voor…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 Hij heeft het leven
in de keel
van een hond gelegd
het huigt er
in een grommen
het onmenselijke
schurkt er aan de waarheid
al de rest
zijn dode huidcellen
onder zijn vel
woont een porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 kijken met eendenogen
naar de uitgestrekte vijver
terwijl ik vruchteloos delf
in de akkers van mijn geest
naar onwillige woorden
de waanzinnige bomen
ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus
een verwaarloosde hond…
De voordracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 Hoe klonk haar ontzag
in de stem
van de haan
voor de hond
in de tweespraak
gesproken
trefzeker haar ogen
in ‘t diepst van
haar rol
hierbij beurtelings
blikkend bewogen
tot het steeds
mooier gespeelde slot
waar ze langzaam
voorover gebogen
voor de toeschouwers
langs kwam sluipen,
stil de haan
in het hok liet kruipen.…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 42 stemmen
1.369 tuin een levend schilderij
in de klimrozen hangen
pinda’s voor de mees
en de verwilderde parkiet
maar de vlaamse gaai
zie jij daar liever niet
die veelvraat is brutaal
je rozen doen het goed
de rododendron ook
beide in diverse kleuren
en de pas geknipte haag
vormt een gladde kraag
bijna op gewenste hoogte
om jouw favoriete plek
met hond…
Humor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
762 Ik heb au fond een zonnige natuur
'n Vrouw, 'n huis, 'n hond en mooie spullen
Het is met mij vaak lachen, gieren, brullen
Maar dat beperkt helaas mijn levensduur
Dus pak ik nu maar razendsnel mijn biezen
En ga ik in mijn eentje zitten kniezen.…