3682 resultaten.
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Soms, lachte zij, kan ik deze
wereld wel achter het behang
plakken
Je doet maar, werd er dan
gezegd, terwijl de dingen
die haar moeder haar ooit
leerde werden grootgebracht
tot duizend-en-een leugens
Ze was een tegenval, een
vaderskind, ze was alles wat
haar benen konden dragen, tot dat zij
haar adem liet beweren dat
de wereld ieder tussending…
Cascais
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.366 Ik sliep nabij een fontein
met mijn hoofd in jong gras,
ik droomde dat ik een klein
jongetje in Pamel was.
Een avond met bloesemgeur,
een vleermuis, zot als ik,
mijn moeder stond in de deur,
lachend, een ogenblik,
naar alles en naar haar kind;
zij zong, ik wist waarom,
zij zong zoals graan en wind.
Moeder, ik kom, ik kom.
Toen sprong…
Mijn kleen, kleen dochterke.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
972 Gelijk een daske zijt ge dik,
Gelijk een kwartelke van kwik,
Gelijk een moorke soms zo zwart,
Mijn kleen, kleen dochterke, mijn hart!
Maar nu gewassen je daar zit,
Daar is geen engelke zo wit,
Daar is geen lammeke zo zoet,
Mijn kleen, kleen dochterke, mijn bloed!
Ik hef je op de okselkes omhoog,
Ik zie een sterreke in elk oog,
En voor…
Haar moeder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
766 Haar moeder was een triest figuur,
bolle wangen, onderkin,
dijken van dijen en verder onderin,
spataderen die als eilanden
op haar benen lagen.
Haar moeder rookte als een ketter,
zoop als een tierelier,
haar moeder was een zuipschuit
niet minder en niet meer!
Haar moeder was een triest figuur,
vet als een olifant heel miserabel…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 de onderarmen;
het deel dat altijd in de zon
kwam en weer en wind, bruin en verweerd,
rozig haar er op, rimpels ruwheid
misschien, de stevige handen er aan
stugge handen
die niet meer plat op tafel kunnen liggen
de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en
de koeienuiers te bekommeren
de stevige handen waarin je…
Tempus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 De dag van morgen
is gister al voorbijgegaan
haar nu komt nimmer meer.
Haar jonge ik
heeft geen relatie met haar oude,
haar oude ik
weet van haar jonge niet.
Haar meest recente foto's
herkent zij niet,
haar spiegelbeeld
is echt het hare niet.
De tijd heeft onderweg
haar ik verloren
en zij is nu verloren in de tijd.…
droom
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.026 ik droomde van mijn vader
hij zat te vissen op z'n vaste stek
de dood had hem jaren jonger gemaakt
en zoveel gelukkiger vooral...
verwonderd mij daar aan te treffen
bergt hij zijn hengel in het foedraal
en na een korte aarzeling;
"we moesten maar eens gaan jongen
je moeder heeft het eten klaar"…
Jonge moeder.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.297 ‘Hoe vreemd, dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimerend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat’.
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is een droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht’.
‘Is dit nu barensnood…
Klagers geen nood!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.006 Oma zei vroeger altijd
" klagers geen nood"
Nooit gedacht, dat die
Uitspraak me nog overvallen zou.
'k ben zo duf als een konijn,
Zo suf als een wezel
Zo traag als een slak
Kortom: vandaag overvalt Oma me met
" klagers geen nood"
Want het kan altijd erger.…
portret
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
698 Twee dingen herinner ik me van mijn moeder.
Zij kon breien en tv kijken tegelijk.
Truien en kunstschaatsen.
Burda breipatronen gratis en Sjoukje Dijkstra.
En als zij las tikte haar wijsvinger
Onrustig tegen haar bovenlip
Als wilde die zeggen:
‘hallo, kunnen wij niet beter breien en tv kijken’.…
Moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
905 Naar mij luisterde ze niet
tijdens haar monologen
theatraal, egocentrisch, Katholiek
ze moest haar verhaal kwijt
ononderbroken, er was nooit tijd
die kleine dingen waren belangrijk
voor muren die mijn oren waren
en ik heb haar nooit meer gebeld
vanuit mijn isolement
hadden buren geen ogen
er was geen verklaring
een ziekte, wanen van…
Moederliefde
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.478 Hij was 'n zindelijke schooier,
Die altijd kwast met suiker nam.
Zo'n nagemaakte bommengooier,
Die veel in de komedie kwam.
Dan floot ie zachtjes op z'n tanden
Of trommelde wat op de grond,
Soms zat ie lucifers te branden,
Die stak ie gloeiend in z'n mond.
Z'n moeder liep voor 'm te sjouwen,
Wanneer die in de bedstee lag.
Die ouwe…
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.291 Mijn moeder wil niet meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht en daar
achter zit sindsdien haar
leven: door het…
Moeders lessen
gedicht
2.3 met 6 stemmen
6.995 Jongen, liefde is vrij hopeloos.
Het overkomt geen fotomodellen
maar gewone, lelijke mensen
zoals wij. Je wordt er niet
beter van, je kijkt een week
wat minder treurig misschien.
Kortom, een hoop gedoe, slecht
voor je rug...
Blijf toch gezellig thuis,
dan leggen we nog een scrabbeltje.
------------------------------
uit: 'De allesvrezer…
1 mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
772 (voor mijn vader)
De klok probeerde de angst weg te tikken,
terwijl de huisarts de voorbereidingen maakte
en ik vol verdriet naar je rechterarm keek.
Ik dacht aan al onze belevenissen samen,
aan de doldwaze ervaringen tijdens vakanties
en onze diepzinnige gesprekken na kerkdiensten,
terwijl we smulden van marsepein gebakjes.
Ik dacht vooral…
Onder de zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
806 (voor mijn vader)
Ik heb je genen geërfd
en daardoor dicht ik als een tijger,
ik heb je waarden in mijn ziel gekerfd
en daarom is het dat ik onwaarheid weiger.
Ik heb je wekelijkse preken geïnhaleerd,
alsof mijn leven er van af hing,
natuurlijk waren jouw opvattingen verkeerd,
omdat je geloofskring enkel floreerde bij pingping.
Maar je…
Ik denk aan 't goede
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.007 Ik denk aan 't goede, dat de Vader
Mij in mijn goede moeder gaf,
En 'k strooi, als cijns van dankb're hulde,
Nog vaak mijn bloemkens op haar graf.
Iets enigs is er in de liefde,
Waarmee een moederhart bemint, -
Een trouw, een zorg, een warmte, een teerheid,
Die ge ééns - die niemand tweemaal - vindt.
Gij kunt de vriend uws vaders worden;…
Lieve Pa En Ma
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.533 We eten rijst hier, 't lijkt wel vermicelli.
Geen vlees. Je ziet, nog altijd principieel!
We doen vanuit de kibboets reuze veel:
eergister heb ik met een knul uit Delhi
een urenlange rit op een kameel
gemaakt naar woeste oorden in de valley
met oude tempels, echt heel cultureel.
Nou stop ik weer, tot schrijfs en kusjes,
................…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
DEMENTIE...NADER TOT HAAR!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
909 Als je moeder gaat dementeren
kinds wordt
weer kind wordt
zorg dan dat het jouw kind wordt
wordt de moeder van je moeder
een goede grote zorgzame moeder:
"een grootmoeder"
Je moeder zal dan
haar eigen moeder ervaren
die haar baarde
haar het leven gaf
haar weer wil ontvangen
Nader tot haar
Benader je moeder
nader haar
dan komt…
Mijn Moeder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
685 Zij gaf mij het leven
zij gaf mij te drinken en te eten
zij was mijn eerste houvast
zij gaf mij liefde, dat kon ik toen nog niet weten
Onvoorwaardelijk was zij er voor mij
zonder haar geen leven
ze leerde mij praten en lopen
we hebben veel om elkaar gegeven
In goede en minder goede tijden
bleef ze altijd positief
ze stimuleerde mij in…
Nijptang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
718 Je tijd van sterven naderde
en ik was op drift en verward,
het sleuteltje van mijn fietsslot
brak af en ik belde aan bij een
wildvreemde vrouw voor een nijptang,
die ze me graag gaf.
Toch lukte het me niet om in korte tijd
de staaldraden door te knijpen.
Ik stapte op de trein en twee uur later
zat ik naast je, lieve papa, terwijl je
met…
over het scharrelkind.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 Wie zijn kind zonder begeleiding
Van huis naar school en terug laat gaan
Misdraagt zich zeer als ouder
Kan de verantwoordelijkheid niet aan.
Maar het kind dat mag buiten spelen
Vrijelijk, in weer en wind
Wordt in vakliteratuur vaak omschreven
Als het zoveelste ‘scharrelkind’.…
ODE AAN M'N MOEDER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 geloof me moeder
ik heb van je gehouden
jij was in alle opzichten
een grootse sterke vrouw
een van hen die eigenlijk
de wereld baarde
jij leerde ons van alles
de werkelijke waarde
leerde ons te vechten
hoe we onze ruggen moesten rechten
hopelijk zijn we naar
jou gaan aarden
jij was een toevluchtsoord
wat misschien te weinig in dank…
Jouw stad van toen en jij niet meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 De stad van toen is weg
Nog wel haar schaduw in een oud gebouw
en in de luwte van de bomen
Goed dat je toch niet bent gekomen
want
de toegang tot de stad van toen
is moeizaam zonder jullie dromen
En toch
kijk en loop je nu met mij
En stuur je bijbelteksten die me zeggen
We zien elkaar weer terug
Je bent weer bij me in verhalen
Over heksen…
Beeld aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Mijn moeder is nog altijd aan zee
bij een frisse zon en een tintelend windje
Genoeg stilte om haar weer te horen
Ze is hier niet geboren
maar hoort hier wel
Ze ziet me niet ze ziet me wel…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Nooit heb ik nog die rust gevoeld,
die warmte, die geborgenheid
die jij mij gaf, mijn moederke.
Nooit nog, als in mijn kindertijd.
Nee, nooit als in mijn kindertijd.
Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.
Jij…
VADER
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
510 vader wat was je stil
welke wrok heb je verzwegen
wat kon je niet kwijt
waaruit bestond die narigheid
waar lag of ligt de eventuele spijt
jij behoort nog tot hen
die leerden te zwijgen
die sterk moesten zijn
die niet hengelden naar medelijden
die het leven aanvaarden met pijn
vader was dat het
wat je heeft belet
om te praten om te…
Pa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Kijk, zeg ik en wijs
naar de open plek
wij tussen de bomen
Twee eekhoorns spelen
met zonlicht overgoten
jij fluistert niet
want de koude zal komen
jouw hart klopt zichtbaar
in hun kelen…
Oude mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Oud en grijs
lief en leed gedeeld
Voor ons
het grote voorbeeld
Een rimpel
van zorgen
Zorgvuldig
voor ons verborgen
Vele herinneringen
schuilen achter die ogen
Waarvan wij
er vele weten mogen
Sommige
zijn net nog een kind
Weer andere wachten
Tot hun laatste reis begint
Oude mensen
jullie mogen we nooit vergeten…