Alle inzendingen over poezie

1875 resultaten.

Sorteren op:

Zielsverwant

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.439
De lucht kleurt lichtpaars, Met poëzie gevuld, Gedachtelang. De avondhemel, In eenvoud gedeeld, Schrijft licht neer in jouw ogen. Zachtjes zoekt de wind jouw armen, Nog mooier dan de zee, In mijn dromen. De zoete geur Van onbegrensde liefde, In jouw ziltsmakende huid geboren.…

Ars Poetica *

gedicht
2.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 23.644
Ik stamel poëzie naar het einde van Mijn zinnen, wanneer ik smachtend zing Aan de waanzin van dit bestaan. Ik rijg prachtig dit alles vol zin aan Mekaar, nagelaten als een slangevel Voor de gelukkige vinders van zeldzaam Wrakhout. Of een handgranaat. Ik denk ook wel eens dat het anders is, Maar dat hoef ik niet te schrijven.…

De geur van verse thee

gedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 27.934
Zo schreven wij poëzie; het zweten van de bomen, het lekker liggen dromen in een bed van woorden als mos, gras, aarde, licht dat ik bewaarde om weer op te staan. Verder te wandelen, naar geur van verse thee te gaan.…
Jan de Bas28 december 2023Lees meer >

Dolend

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Sla een deuk in poëzie. Spring een gat in de lucht, Slaak een zucht, gooi de beuk erin ! ! ! Of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin, of wat ik maar verzin.…

' Untitled '

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 534
Pennen klaar gezet, je weet maar nooit, en verrijst het 'ultime' dicht in de schaduw van mijn bed, of komt weer dat vraagteken, misschien ook verder niets of slechts een vaag idee en blijft papier wit als sneeuw, niet gestart,wordt taal geen teken, vervliegt de tekst in een geeuw, laat ik muze herleven onder een warme deken, schrijf de poëzie…
pama6 oktober 2008Lees meer >

De verminkten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
grijs geruis en vaag gefluister nu de aarde achterover ligt ontwaken de verlaten oorden klinken de verminkte woorden Ik vang ze op het perkament zeef ze uit de klamme nevel loos verdriet en gehoekte wrevel uit laatste wens en testament Ik giet ze uit gebarsten vazen op het allerlaatst station krijgen blauw leven ingeblazen mijn poëzie…
Kees Keizer9 februari 2006Lees meer >

Avond valt

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
Zware wind bruist door boom en kruin schaduwen dansen spelend, vliegend zon en blad, op de wind wiegend stoeien en sterven in Eden's tuin Groter wordt de donkere projectie het opent nieuwe perspectieven ontrafelt onderliggende motieven en ontsluit een tedere affectie Licht wordt donker natuur wordt poëzie ontdaan van alle schijn blijft…
James Turnip15 november 2006Lees meer >

gescheiden wegen

netgedicht
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 845
ongewisse zwelgend in zelfovergave de tong der hartstocht krult in begeerte ongeladen in vluchtige bewegingen in stevigheid van een schuchtere brug waarop het spel der vrijheid gespeeld word waarin herinneringen glanzen in zuiverheid en wijsheid en dwaasheid geslagen in boeken het inzicht bepalen van artistieke wetenschap waarin de poëzie…
klaes24 september 2007Lees meer >

herfstsonnet/sonate

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
ik wil alleen gelukkig zijn en van geen ergernis nog weten naar woorden zoeken voor een vers zodat het poëzie mag heten…

jij kent de woorden

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 703
schoonheid van leven drijvend als orchideeën op het water in poeslieve geluiden van speelse echo kruipend en bewegend in een ragfijn spel een meesterwerk gevuld met jouw verhaal overgebleven bladeren ritselen continu in het binnenste van poëtisch geluk dromend loop ik onder portieken tussen heesters als een hete muur roerloos bestookt door poëzie…
klaes2 maart 2008Lees meer >

duinvogels

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.832
eens schreven we samen zee ik keek in je hand en glinsteringen van zomer vulden de lucht met blauw, bloesems bomen, beminnen vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon onmeetbaar en wij zee daarna zei je woorden van wolken, meestal vogels in regen rotsen roest rozen verscheurd en het water werd donker, de poëzie haastig in…

nieuwe wereld

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 845
het moederland in de steek gelaten,waar in bekoring het leven hermetisch dicht valt er heerst diepe rust de verfraaide kerkjes zijn onbewogen in de late ochtend op de terrassen gonst het goede leven heildronk in strakke voetstappen vreugdevol gelach in het land waar de poëzie aan zijn lot word overgelaten zijn veel dichters die zichzelf…
klaes8 juni 2008Lees meer >

Anna Fedorova

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 866
Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat ons een bewogen avond te wachten stond vooral jouw jonge, ranke handen die dansend over de toetsen vlogen en de oude Chopin met sprankelende klanken adoreerden, laten zich niet vlug vergeten net als je Russische ziel die zich in onze harten nestelde, als een onstuimige melodie vol ongerepte poëzie…

Hulde

netgedicht
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 6.033
vaarwel daar hij eervol is ontslagen zijn taak verstond hij boven wel als poëet een voorbeeld voor velen waaronder ik ook mezelf tel de bouwmeester van het voorgeschreven rijm en weloverwogen maat legt zijn oranje strik terzijde terwijl hij heden neerlands podium als een ware vorst verlaat rest mij vooral te zeggen de Poëzie…

poëtisch geluk

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 881
schoonheid van leven drijvend als orchideeën op het water in suikerzoete geluiden van speelse echo kruipend en bewegend in een ragfijn spel een meesterwerk gevuld met jouw verhaal overgebleven bladeren ritselen continu in het binnenste van poëtisch geluk dromend loop ik onder portieken tussen heesters als een hete muur roerloos bestookt door poëzie…
klaes18 maart 2009Lees meer >

Bezongen bruid?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
Om de poëzie te herbeleven, dien ik naar een andere maat te streven, verder dan de hemel op aarde te geloven, het is te vroeg om de lekkende aarde te doven, en te vertrekken op de vilten zolen van de nachtelijke stilte, als geluid zwijgend verscholen in een eindeloze stoet, bezongen als een bruid, die aan het firmament een nieuw…
pama28 april 2009Lees meer >

De Fabeltjeskrant

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Het verhaal van mijn goede kant Met welke oren Oogjes dicht Is geen gezicht Snaveltjes toe Wat een gedoe Nou, nee moe We gaan na één knipoog En het lezen van poëzie in de regenboog Van het geheim En de gein Wil je het weten…… Frappant Krant aan de kant In fabelland Transparant Ik zou het hebben kunnen weten mmmmm Ik ga echt niet…

ZO ZIJN ONZE MANIEREN

gedicht
3.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 19.309
op dfc-reünies hoor je altijd veel sterke verhalen maar zelden zo sterk en frappant als dit jaar van leo van bruggen hij (leo) zat op het gymnasium toen zijn leraar nederlands over moderne poëzie kwam te praten en een aantal namen noemde waaronder ook de naam 'buddingh' 'buddingh', zei leo, die ken ik wel: die zit altijd elke…
Cees Buddingh20 september 2023Lees meer >

Brugge

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Gij, West-Vlaamse schoonheid op de zetel van het schoonste hof met uw gelaat naar het noordwesten van uw zo zeer gescheiden land gelijk een Venetiaanse van het noorden schittert gij in uw eigen poëzie waar uw beeld in menig harten sluit Gezelle zich niet omdraait in zijn graf achter zijn masker viel zelfs Ensor voor uw voeten die de kunst…

Tussen de regels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Dat moment was pure poëzie. De woorden werden ijl, verdwenen, lieten zich niet langer tot zinnen kneden. De witregels bleven over, waarvan alleen ik weet wat ze willen zeggen. Vol van betekenissen maar los van de taal. En zo stapel ik je woord voor woord onuitgesproken tot mijn eigen meesterwerk.…

Lichtstraal

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Als mens straalde jij mooier dan mijn woorden van poëzie. Maar zo leef jij voort door jouw prachtige verhalen. Zomeravond in de winter voelde als onsterfelijk fluweel. De nachten waren vier seizoenen gekleed in satijn. Jij blijft mijn eerste lichtstraal die duurzaam zal schitteren.…

het onzegbare

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Nee nooit of ja wel eens een paar regels noem het maar Poëzie je kunt ook zeggen dat je maar wat schrijft en dat je her en der wat wit laat vallen dan weet iedereen dat er steeds dat moment iets is dat je niet zegt precies dan ontglipt het je je kwam dichtbij ze zaten in het riet bij het warte water en opeens vlogen…

Ongevraagd

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
Poëzie lezen en gedichten schrijven. Zo geven dichters hun leven zin. Waarom hier? Waarom nu? Onverwacht leveren we later ons leven in.…

het bos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
op zoek naar het wonder, spectraallijnen verblinden mijn ogen zie ik het bos, zie ik mezelf ik ben de boom, het blad ik hoor de warme kleuren de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken in het prachtige groene bos vond ik de echte mystiek, ik adem, met wat de kosmos me heeft aureool van zweverigheid nam me mee om te schuilen in de poëzie…
berlinda4 januari 2016Lees meer >

Ode aan de grootste liefde

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
wervelen met vleugels velijn die zich om mij heen slaan vol tederheid oeverloos kwijtraken zijgend in een liefde die zich dol gelaafd mij terstond wil verzaken opzadelen met de ergste pijn denkbaar omdat zij vroeg of laat de vlucht opnieuw kiest ontdaan van mijn overgave mijn zaligheid de vraag of ze bij mij blijft bij mij zijn en de poëzie…

vangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
man holt achter zijn afgewaaide hoed aan de honden blaffen en rennen tegen de wind de rok van de vrouw wappert horizontaal het kind kijkt in de verte maar komt niet vooruit de schilder legt waaiend Holland in verf vast jij hangt lachend met wijde armen in de wind je schreeuwt: vandaag vang ik pure poëzie…
J.Bakx25 maart 2020Lees meer >

ik voetveeg je

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
ik voetveeg je omdat je hinderlijk bent je kinderlijk gedraagt en altijd maar om aandacht vraagt wij zijn een clubje strelen vaak elkaars gedachten wij willen niet dat jij dat zomaar gaat verkrachten wij zijn geen halfzachten maar schrijven poëzie die we met elkander vergelijken dan komt de grote kunst weer bovendrijven rot…
wil melker9 oktober 2005Lees meer >

Vermannen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
nee ik kan het niet evenaren de hartstocht van een vrouw haar stem met haar mooie hoge klanken ik neem ze in me op net als haar vloeiende woorden schitterende poëzie met adembenemende gevoelens lees ik in en uit haar zelf geschreven boeken tranen wil ze liever verbranden omdat verdriet niet opraakt alsof het de nieuwe mode is jezelf continu…

Een hert dwaalt door de mist.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Ik schakel naar tweede en prevel zacht; wees niet bang voor warmte en poëzie. Mijn schrander, lieflijk hert, voel je vrij en kom je laven aan de bron.…

ONBESCHREVEN WIT

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Vanachter zijn zolderraam een dichter, in woorden denkend, schetsend, hem ingegeven uit werelden van zijn poëzie. Het onbeschreven wit van buiten waant hij een groot te bekrabbelen vel papier. Van vormen wil hij voorshands niet weten. Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen, in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid.…