3011 resultaten.
kom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.055 kom
kom met me mee
open je handen
steek ze naar mij uit
wees maar niet bang
het doet echt geen pijn
sluit anders je ogen
zodat je je angsten niet ziet
kom met me mee
naar een betere wereld
een wereld zonder pijn
dit leven heeft geen zin voor jou
het doet je alleen maar verdriet
kom alsjeblieft met me mee
wees maar niet bang
steek je…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 Sluit je de ogen, je haar wordt een wier.
Vind ik een vorm voor water dat loopt?
Het wuift en wacht, een onweer op zee,
je oogleden blijven gesloten.…
Rotterdam-Centrum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.235 Heb me nog nooit zo verloren gevoeld
Tussen al deze mensen, tussen alle etalages
Weerspiegel ik honderdmaal, maar toch alleen
Grauw middaglicht in de stad
Een verre klok slaat zwaarwichtig de tijd voorbij
De stad kraakt en zucht, vervuild sluit zij zich
Blinden rollen ratelend dicht
Verkoopstertjes kwebbelen de tram in
De avond valt in…
de knoeier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.046 in de binnenwereld
waar deuren nooit sluiten
en muren doorloopbaar zijn
gelden altijd regels
zo moet je introvert zijn
geen oogopslag durven zien
noch de uitgestoken hand aanvaarden
van wie nochtans je buurman is
en ook niet van een ander
de voorwaarden zijn simpel
niemand laat je binnen
en nog minder weer buiten
je gooit je eigen ruiten…
Mmm...
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
4.325 Je handen glijden langzaam
over mijn strakke bloesje
De opwinding is zichtbaar
als mijn tepels zich aftekenen
Je vingers knopen langzaam
mijn bloesje behendig open
Dan sluiten je handen
zich om mijn zachte borsten
Je handen glijden langzaam
over mijn lichaam naar beneden
Daar vinden zij mijn geheime oase
en kreunend laat je mij genieten…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
696 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
vesting
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.404 jouw vesting wil ik zijn
jouw toevlucht
een huis voor al je vreugde en pijn
waar je altijd jezelf kunt zijn
jouw vriendinnetje
je steun en toeverlaat
degene die van je mag houden
waar je met al je 'gedachten' heengaat
ik wil niets missen
alle momenten wil ik met jou delen
heb vertrouwen
jij zult mij nooit gaan vervelen
sluit mij…
Schijndood
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.031 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de kust
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
om levenslijnen te tellen
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
onbewogen staar ik…
Met streelzachte kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 ik heb mij omgeven
met streelzachte kleuren
maar als zij soms breken
valt duister door scheuren
speelt chaos zijn eigen muziek
raak in paniek door dissonanten
die in een macaber decor over
mijn uitgebalanceerd leven dansen
vecht voor mijn adem en zing
in verstilling mijn autistisch lied
prevel mantra’s en sluit mij af
van een wereld die…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 Je schuwt de drempel
ogen betwisten wat mond prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen…
Kerstgedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 ik weet dat
jij een genie bent
in het schikken
van bloemen op toon
de preluderende
lenteboeketjes
klingelen triomferend
in blauwwit verschijnen
zonnig zinderen
streken op het oranjegeel
van de zomerviool
trompettert rood de gladiool
het oogstrijpe geluid
van een vol orkest
kleurt herfst als het
magistraal seizoenen sluit
jij…
Houd Mij niet vast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
727 Houd Mij niet vast, laat tekens spreken
zonder dat je beelden hebt,
zonder dat mijn aanwezigheid je sluit
voor telkens nieuwe aanrakingen,
nieuwe dromen, ander perspectief.
Houd Mij niet vast, ga en verkondig
dat leven niet te stuiten is,
dat dood een doorgang is, een niet,
een opening, een hergeboorte.…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen
Ik hoop en hoop---
Dat alles beschermd zal blijven
En dat de mens beseft---
Met wat hij allemaal heeft
En niet zijn ogen sluit.…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 De bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
Uitkomst
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
406 raak ik aan de stilte
van eenvoud en van groei
maar veer terug in kilte
van evolutiesommen
denk ik hoor de bommen
vallen en het geloei
waar niemand meer naar luistert
de eerste maandag van de maand
ik had me even teruggewaand
in een vroeger element
van nu verloren diepten die
gevreesd want onbekend
wachten tot de cirkel sluit…
Kijkend naar een smeltoven van schepping
gedicht
2.1 met 27 stemmen
11.059 Verhangen naar de rand van een lavameer hellewichtig
in de krachter voorgelicht: kokend magma, as en rook,
zinsexplosies en het neerkomen van gloeiende stenen
en benen, snerpend als glas dat tegen glas wrijft,
omringd door bulderende gaswolken, loeiende wind
die je dwingt de ogen te sluiten, de adem in te houden,
gekluisterd aan het zachte…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Om hitte en onrust uit te sluiten,
Doen wij de zware luiken dicht.
Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Terwijl het licht zich een weg baant
Door mijn gordijn, langs zijn neus
Draai ik mij nog even om,
En laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn…
Au bain-marie
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
471 eten met mes en vork
ook niet altijd vloeiend
geld speelt geen rol
nooit écht gebeurd
verkoopt hij nog steeds
katten in plastic zakken
de gouden lepel
past niet meer geluidloos
in elke opengesperde mond
echter heftig borrelend
verliest zelfs het fijnste gerecht
zijn smaak na een slok teveel
proostend proesten zij het uit
zacht sluit…
prinsheerlijk door het jaar.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 blaas hoog van de toren als je wil
ik sluit me weer op in de toren
en zie je wel nadat de storm-
de kale bloemen plukkend in de
zomer en dan op vakantie gaan.…
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
Geschoten voorraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.122 We komen thuis dus sluit ik de ramen
Langzaam kruip jij bovenop mij
Ik pak jou vast bij je dij
Een diepe zucht en wij smelten samen
Kreten van genot muziek in mijn oor
Ik ken verken jou van binnen
Wij willen alleen maar door
Elkaar intiem beminnen
Harder dan ik hebben kan
Moet door want ik ben de man
Hijgen en puffen komt tot een stop…
De dag telt de dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
532 Zal de dag de dagen tellen
voordat ik de ogen sluit?…
Herinnering.
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.526 niets in mij
herkent de tijd
van einde nabij
in het brandend uur
binnen deze torso
jaagt het liefdesvuur
weemoedig als een traan
sluit ik mijn ogen
zie jou lachend staan
een kus die mij bemint
met jou aan mijn zij
het dagfeest begint
het lezen in de krant
ontgrendelt mijn passie
zet mijn geest in brand
ontremd in mijn denken…
inscriptie
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
585 zwijgzaam
-er zijn er zoveel voorgegaan-
sta ik in de rij van dromen
dagen gaan voorbij
ik verzin mijn slaap op schrift
maar glijd niet verder dan de steen
die elke kleur ontkent, elk teken
hoekig en eindgebonden
de wind bijt, het museum sluit
wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld
later, na de regen
denk ik
waarom…
- Het Doolhof -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
720 Dolend volgt de mens
nederig de eenvoudigere weg,
die verborgen ligt,
als een lange puzzel in het groen
om de betekenis van nederigheid te kennen
zelf wil hij de ogen sluiten,
en kijkt weg..een nieuwe animatie
enkel het gevoel volgend
en zonder veel na te denken
zoekt hij zwijgend te ontsnappen.…