2490 resultaten.
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
volksverhuizing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 ze trekken vermoeid langs de Ararat
met zekerheid gewikkeld in doeken
hun kinderen voorop of op de arm
zwangere vrouwen, mannen zeulen bezit
een touw houdt hun geloof bijeen
richting fort Europa: de poorten gesloten
bruggen geheven en grenzen geslecht
grachten omgeven met stalen messen
een meisje streelt haar hond
de moeder baart, vader…
vind.love
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.368 van 'grote tieten'
wordt hier snel afgewezen
maar sinds enige tijd
vind ik naast de zelfgekuiste
poezievoortbrengsels
een reclamefotootje van
een ietwat oudere vrouw
met enorme borsten die haast
uit haar shirtje barsten
met een karretje in de supermarkt
plus een decolleté dat
alleen maar uitnodigt
om dat shirt naar beneden de trekken…
In de kreukels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
549 transpireren’
- Ik ben in shock en heb het vreeslijk warm -
‘Allez nu op uw rechterzij proberen’
- Ik zit verstopt tot aan mijn endeldarm
En ik begin alsnog te protesteren
Mijn polsslag slaat met wild geraas alarm -
De inquisitie van de witte jassen
Is zeer hardhandig als ze mij gaat wassen
Men lijkt niet op de hoogte van mijn breuken
‘Kom trek…
De Heer is mijn Herder.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
817 Langs rustige rivieren trek ik verder;
In Zijn recht spoor laat ik mij leiden.
Al ga ik in een dal van diepe duisternis
ik vrees geen donkerte, geen enkel kwaad,
maar ik mag zitten aan een koninklijke dis
dit voor de ogen van wie benauwdheid beraadt.
Ik kan de zalfolie op mijn hoofd verdragen.…
GEEN KOFFIELEUT
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Ik zeg hem: 'Trek je lolbroek maar snel aan.'
Nu is hij nogal narrig weggegaan!…
Huiskamerpalm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Mij is ontnomen het plezier
Verruild voor kilte van cipiers
Slecht zijn ze, slecht tot op het bot
Trekken de kroon van mijn kop
Opgesloten in een pot
Cel met tralies, ik ben doodop.
Klaar met deze houding.
Haar woekert niet bovenop
Omgeven door warm genot
Levende van gedwongen tranen
Misschien groei ik ooit nog naast bananen.…
Zomerse dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 de tijd heeft
stilgestaan in
twee ondiepe
karresporen
de berm is in
groen verloren
noord-hollands
karakteristiek
wat weggestopt
tussen hoge bomen
warm genietend
van zomerse dromen
maar in de keuken
rommelt drukte
van belang het
schapenvlees heeft
al een ochtendlang
gesudderd in de pan
er wordt opgeschept
de mannen hebben trek…
We zijn met zovelen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
539 tijden
Er zijn er die met 2 maten meten
en van meerdere wallen eten
er zijn er die hun kop in het zand steken
en hun afkomst vergeten
Er zijn er die met vuur spelen
en ijzer met handen breken
het zijn stevige handen
die zacht kunnen strelen
Er zijn er die tegen de bierkaai vechten
en opstaan voor hun rechten
er zijn er die aan de bel trekken…
sinds tijden kijk ik weer
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.224 sinds tijden kijk ik weer van dichtbij naar die zonderlinge maaksels:
de schorshuid diep gegroefd
ruwe gravure van
droog-ritsen wirwar-stroompjes doorsnijden winden zich
waarin kermesrood
een rondhangen
traag trekken
van vuurwantsengewemel
stamopwaarts
voortschuift
tastend
voelhoorns volgend
aldoor snijdende honger
drijft hen
van ver…
Verander niet mijn schat.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
575 Verander niet mijn schat,
blijf gelijk ik je zò goed ken,
zelfs met jaren die trekken
aan je yin en je yang,
helemaal geen belang.
Verander niet mijn schat,
laat de jaren maar voltooien,
je groeit mooier en mooier.
Leef je zelve in vastberaden trouw
van klein prinsesje tot mama vrouw.
Wat hou ik aanzienlijk veel van jou.…
Ochtendroerselen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 Een been buiten bed
andere been erbij
ochtendplas met ogen dicht
en even blijven zitten
dan trekken aan de sprei
en in t geheugen spitten
tandenpoetsen douchen
drogen en, deodoreren
voeten benen oksels
lijnen,vouwen,plooien
met smeerseltjes besmeren
schoenen halen aandoen strikken
terug weer naar de plee
zitten in verwachting
en…
Vergeten woorden
netgedicht
5.0 met 400 stemmen
516 hoempa
maar ook kamermuziek
voor een uitgelezen
publiek of in de zaal
naast de bar waar
dans de inname
snel groter maakt
in het zicht van
de kleine uren belt
overlast traditioneel
de bekende klachten
van de buren
dan selecteren
vocalen een eigen
groep neuriën anderen
vergeten woorden is
warm volume toegevoegd
nog trekken…
De kijkcijfers
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
438 handen bezwerend
scherend langs
extreme winden
glijdend
in gesprekken
met elkaar
nog was er
nauwelijks iets
bovennatuurlijk
aan omdat
alleen de standaard
was gedraaid
waar vroeger
veelvoud en
middelpunt regeerden
is tegenwoordig
persoonlijke
insteek troef
de fora van
de media zijn hun
toneel geworden
de volgers trekken…
Halfnaakt ren je weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik blijf niet aan de kant staan
ik wil graag samen, leren
kennen, vertrouwen, delen
mijn leven delen, ik zoek
contact en ik paai
wie mij helpen kan
Jou lok ik dichterbij, jou leid ik
naar kieren die ik glad maak
met boterhoning, langzaam
trek ik jou erdoorheen
jouw hemd tegen mij aan
om te voelen dat je er bent
Je wilt wel, maar ook…
Van deinen en zieden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 Ik ben de zee, de oceaan
Die surfers meedraagt op zijn golven Vaak raken zij door mij bedolven
Onstuimig laat ik hen weer gaan
Ik ben de oceaan, de zee
Ik trek soms schepen naar beneden
Ben doof voor smekende gebeden
Heb macht inzake wel en wee.…
IJskappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Groepen mensen trekken leiders aan
geven hen macht, en die macht
trekt mensen aan
In nieuwe tijden smelt de macht
Aanhangers haken af
Het peil daalt weer
Zo stuwen en duwen de massa's
de wateren der welvaart op en neer
alsof het hen overkomt
Ver weg beweegt de zee mee
brengt daar droogte of vloed
en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
EIGEN TAAK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Paulus verstond blijmoedig
zijn roeping steeds te reizen
enige tijd in een stad
toeven voor geestelijk werk
daarna verder trekken
voor onnoemelijk veel
medewerkers gold de boodschap
op de plaats blijven
waar je woont en arbeidt
sterk de samenkomst
waar Jezus' wil wordt uitgelegd
en ernstig nagestreefd
men elkaar bijstaat vol liefde…
De Boom der Kennis van Goed & Kwaad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
719 Lege pannen
Hongerige gezichten
Tranen die vragen
om voedsel
Uithongering
Gecreëerde trek in iets
De Palestijnse
Kinderen
Die smeken om
Wat echt ook maar voor-
handen is
W.O.…
familietrekken
netgedicht
4.4 met 48 stemmen
342 de genetische tekens
en herkenpunten
zijn verdwenen in
de aandachteeuw
waarbij het bekende
gelaat in tal van
andere modificaties
in plaats van de
bekende familie
trekken is gekomen
in de race om de
meeste volgers en
influenzers jaren
geleden heeft de
huidttatouage een
geweldige vlucht
genomen daarom
is men begonnen
aan het veranderen…
Obladi oblada
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
504 Zie je me vliegen, trek je stoute schoen an
mijn nestasvogala, weet jij nog hu
hic jou na jouw aubade liet unbidan
wanhopig zong, o lief, waar blief je nu?
Hinase zingt obla di obla du
kom dan bij mij, wat unbídan wi nu?…
Rode streep
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
411 Als variatie op een gortdroog thema
het weer, dat immer onveranderlijk
ons uitgekauwd in holle ogen staart
het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart
de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart
zet ik hier variërend maar een trema
en trek van de weeromstuit in het zand
van 't eertijds woest en ledig heilig land
een rode streep…
Godenzoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Aandacht was zijn doel, een bloeiend leven;
het zuiver trekken van de middellijn,
waarvan af hij zijn meesterwerk voorbracht.
Een godenzoon te worden, was zijn streven;
tot nu logeerde hij in smart en pijn.
Daar — in de hemel — deelde hij zijn kracht.…
AIDA NOVA CRUISE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
361 op de oceaan
Een weg die leidt naar andere dimensies
Je weet dat je eroverheen kunt gaan
Dat las je in rooskleurige recencies
Je gidsen vormen er een erehaag
Je zou de jouwe even willen groeten
Bedanken voor de liefdevolle laag
Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten
Dat pad te mogen nemen en van zilt
Dat je ontmoette je terug te trekken…
Niet te bevatten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
212 volgend uur
overtroeft het vorige
vol semi verpakt
nieuws
over gespuis
dat ongestoord
hun gang kan gaan
grenzen van het
onwerkelijke zijn allang
overschreden
avond’s wordt alles
herkauwt tot vier keer toe
onnozelen struikelen
over elkaar
daar waar men
onze democratie
zou moeten beschermen
wordt sinds jaar en dag
haat gepredikt
ik trek…
Syrische voorjaarsmoeheid
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
713 Er rijst tussen sjiieten en soennieten
Mentaal een soort van ijzeren gordijn
Het sektarisme wint gestaag terrein
De opstand gaat steeds meer van kleur verschieten
In Allah’s naam blaast men elkander op
Ook als Assad straks bungelt aan de strop…
Boerkaverbod
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
630 “M’n boerka uit? Die zou nu niet meer mogen?
Een inbreuk op mijn religieuze recht!”
“Ja, al die kleding weg, dat is terecht;
het zal ‘t gevoel van veiligheid verhogen.”
Verschil van mening mag er dan bestaan,
maar houd vooral je sok’ en schoenen aan.…
Lied van Gelderland.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.563 - Daarheen - daarheen -
Trek dáár met mij, o mijn geliefde, heen!…
dwarrelt luchten die vluchten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
731 ik zie je
jagen en vlagen
vragend uitdagen
kleuren peuren uit
wolken die kolken
als ik luister
besta je uit
zuigen en zuchten
kreunen en steunen
kou om te kleumen
ik voel je
duwen en trekken
bomen verrekken
in buigend bewegen
het krenken van kronen
je dwarrelt
luchten die vluchten
in verleidelijk dwalen
om dan weer een den…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…