1371 resultaten.
Onze huismerel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 Hij is er weer, hupt vrolijk op het gras
Omdat hij vaak komt, hoort hij erbij
Vertrouwd, alsof het altijd al zo was
Hij is deel van ons, van jou en mij
Ja, het is al zo vaak gebeurd
Dat hij zoekt als een super detective
Oh nee, hij zoekt niet hij speurt
Naar dingen die hij vandaag zal blieven
Hij pikt met zijn snavel diep in het zand
Volledig…
...nog even dit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 Niets in deze turbulente surrealistische tijd
lijkt op wat vertrouwd
of zelfs routine is geweest
...covid quade genius
quarantaine en klimaat
rampen headlines krantenkoppen
influrappers talking heads
dag in dag uit
ons gekmakend
als verwende kinderen
onze aandacht eisend
en voortdurend
onze schermen vullend
...vragen, nee…
gondelvaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 voelden het aan het kouder wordend gras
en de avondwind die opstak
het wonder werd in het donker snel verslonden
na het passeren van de laatste gondel
de verwachting was gedaald in het schuifelen
van passen en kinderen die trokken aan hun ouders jassen
de hemel sloot een donkere boog
over het vergleden glazen sprookje
en hield zijn eigen vertrouwde…
MINDER, MINDER, MINDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 MEER, MEER, MEER
Het ontbijt en lunch met publiek
doen er niet voor onder
Op alle eetmomenten zwieren
zwaaien luchtige niet opwaaiende
zomerjurkjes camouflerend
de ‘zwangere’ vrouwenbuiken
De mannen vooral de oudere
spannen erom of hun buik ontploft of niet
Ook mijn ogen waren groter dan mijn maag
Als die chocolade fontein vertrouwde…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Jij droomt van reizen, van verre oorden,
Ik hou van thuis, van vertrouwde woorden.
Jij voelt diep, kent elke laag,
Ik ben vlak, mijn gevoelens vaag.
Jij lacht, je huilt, je woedt als vuur,
Ik ben stil, mijn gemoed is puur.
Ik kan jou niet vormen richting mijn pad,
En ik wil niet dat je dat verandert gehad.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Er is een beeld dat soms zo vertrouwd
dichtbij komt, ongevraagd en stil:
mijn vader en ik, alsof de tijd
zich even plooit naar wat ik wil.
We zitten samen, in een licht
dat nergens brandt, maar toch bestaat.
En dan een tasten naar begrip,
een stil verstaan na al die tijd:
Hoe hij bewoog, en keek, en zweeg,
hoe ik dat nu herken en weeg.…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 alsof de lucht
te zwaar werd
altijd dat vreemde
gevoel,
dat gebeurtenissen
zich eerst oefenen
ergens buiten zicht
misschien denken
wij niet echt
misschien worden
gedachten naar
binnen geworpen
als stenen
wij voelen
alleen de kringen
nog
gisteren zag ik
een plastic zak
hoog in een boom
blijven hangen
zonder wind
ik vertrouwde…
Nog altijd mijn pa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Ik zou zo graag nog even zitten
tegenover dat vertrouwde gezicht.
Geen groot gesprek. Gewoon wat praten.
Vertellen hoe het met me gaat.
En dan, als ik weer weg zou moeten,
nog even blijven, net te laat.
Vierentwintig jaar aan dagen
waarin ik zonder jou verderging.…
ode aan mijn Kerstboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Ode aan Mijn Kerstboom
In de hoek van de kamer, staat hij daar,
mijn kerstboom, al jaren een vertrouwd gebaar.
Met ballen en slingers, kleurrijk en fijn,
brengt hij de magie van kerstmis in mijn domein.
Elk jaar weer een feest om hem op te tuigen,
een moment van vreugde, ik kan het niet ontluiken.…
internet liefde...?
hartenkreet
3.5 met 47 stemmen
3.874 dat die man haar wel mag
niet voor het leven
maar meestal omdat hij op dat moment
eenzaam en alleen is
en de vrouw is maar voor even
ze hebben 4 maanden pret,
daarna is het over en afgelopen
en mag de vrouw weer met een gebroken hart blijven lopen
want hij vertelde niet de waarheid
liet haar in grote onzekerheid
haalde haar weg uit de vertrouwde…
spiegel
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.723 Ze praat toch niet terug ze is vertrouwd.
Ik praat met haar en zie haar alleen als ik verdriet heb.
Het is stil, doodstil!
Zo stil dat ik bij je wegloop, en jou even niet hoef te zien.
Van al die verhalen die ik tegen haar vertel, word ik kriegel.
Dat komt omdat ZIJ IK is.
Want ik praat alleen tegen jou, tegen dat meisje in de SPIEGEL!…
het verraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 alsof dat beschermt
tegen het duivelgezicht Olrik
verraderlijk verankerd in het vertrouwde;
zelfs dekens en lakens spannen strak samen
en branden zijn helse adem als een verstikkende tatoeage
nadrukkelijk in het bange lichaam.…
pesten
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.703 Door jullie moet mijn leven opnieuw worden opgebouwd,
en vertrouw ik niemand meer die ik ooit heb vertrouwd.…
Vriendschap
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
3.133 Vriendschap
Het bos
Het Amsterdamse bos
Ik kom er al
Zolang als ik leef
Nou ja, bewust…
Vanaf mijn vierde
Niet altijd
Soms wel even
Een langere tijd
Helemaal niet
Maar ik kom altijd
Weer terug
Om te zien
Hoe het met je gaat
Ik ken er elke boom
Het is zo vertrouwd
Toch zie ik ook
Iedere verandering
In een ontmoeting
Liefst één…
Babel
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.246 Hoog opgestapeld fruit was lang op reis
voordat rottende druiven hun vertrouwde huis
verlieten om door haastige of trage laarzen geplet
met Amsterdamse modder ongegeneerd naast alle
soorten schoeisel de laatste liefde te bedrijven
Sandalwood, olijven en geitenkaas omarmen
vriendschappelijk verse wafels van Goudse stroop
Schreeuwende bakbananen…
De vrouwe en de jager
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
651 Geschreven op de muziek van het Vilja-Lied
(uit de Operette 'Die lustige Witwe' van Franz Lehár)
Er woont ene vrouwe
In 't donkere woud
Zij houdt niet van mensen
Zij houdt niet van goud
Zij leeft met de dieren
Heel veilig vertrouwd
Haar maan is van zilver
Haar huisje van hout
Op een dag kwam er een jager
Zag haar baden in het meer…
Insula Ambla
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 de verjaarde rariteiten
Met veelal gedateerde kwaliteiten
Doorheen de kinderkamers van het huis
Waarin dit langvervlogen nest
Frontaal geframed of omziend over schouders
Nu ingelijst op de plaats rust rest
Van de greep vrij van het eiland
En de grip der ouders
En op den duur voor ons ook te benauwd
De oude moeder al te zorgzaam en vertrouwd…
Montezuma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 als van een vreemde ster
En 's nachts nog donkerder dan een onyx
Maar montezuma oropendola
Zwiert met zijn staart van psarocolius
En zingt als Orfeus in de pergola
De Ring van Wagners Nibelungen na
La Vita Bella is zijn magnum opus
En luid schalt in het woud zijn opera
Een losse flodder fladdert door de lucht
Gedreven door de hem vertrouwde…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 Tranen vloeien
Tranen stromen
Gemis en verdriet
Ontroering en rouw
Een lied
Muziek
Viool
Piano
Een geur
Een bloem
Doet me denken aan jou
Samen wandelen zonder woorden
Dat kon ik met jou
Alleen met jou
De vogels die zingen
Ze zingen jouw lied
Ik hoor jouw stem
Veilig en vertrouwd
Zo lang al dat ik jou moet missen…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 Hij loopt de bekende straat weer in
waar straatlantaarns de stenen zacht verlichten
de opgezette kraag mag eindelijk omlaag
als hij de vertrouwde drempel overstapt
geen smokkelwaar meer in een anoniem bestaan
maar open armen in de warme huiskamer
waar de waarheid niet langer hoeft te reizen
en pure liefde geen geheim meer is.…
u en ik toch zeker niet?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
732 zijn wij zo met onszelf vertrouwd?
wij denken
wij zijn toch met onszelf getrouwd!…
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.524 De damp die van het warme water slaat
Maakt hem geruster : witte stoom…
En bij elk kledingstuk, dat van hem afgaat,
Bevangt hem meer en meer een oud vertrouwde droom.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Er is geen avond, waar zij na haar dagen
als bij vertrouwde liefde, bijna onbemerkt
Kan toeven, want haar arbeidsjaren vragen
Waarom zij leeft als zij niet werkt;
Als meesters die niet dan aan hen verschulde,
Door hun gunst toegestane vreugden dulden.
Haar zijn ligt open.…
Nog een keer die zoen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.913 Ik merk dat ik jullie regelmatig bel,
En hoor creatieve voicemail-verhalen
Ik kan mijn muziek die bij dit gevoel hoort, makkelijk vinden
Maar vind zo moeilijk jullie, de vrienden en vriendinnen
Zijn die muziekjes zo oud of het gevoel zo te vertrouwd?…
Mis je me?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.634 De passie die wij deelden
vind je zeker niet bij hem
Maar het vertrouwde vond je fijn
maar straks hoor je mijn stem
Bij alles wat je doet met hem
zul je denken aan hoe het was
En er zal zeker twijfel komen
maar dat merk je later pas
Bij mij dacht je steeds aan hem
bij hem denk je straks aan mij
Maar zodra je het hebt geprobeerd
vecht…
Eerlijkheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
847 Eén blik is voldoende
Ik snap wat je bedoelt
Eén woord zegt genoeg
En ik voel wat je voelt
Je pijn en je angsten
Bestaan even niet
Voor nu geen ellende
Geen gezeik, geen verdriet
Want je ligt in m’n armen
Zo veilig en vertrouwd
Waar jij echt je rust vindt
Al is het nog fout
Maar fout is niet erg
Want heel diep van binnen
Weet je wat…
Word nooit verliefd
poëzie
4.9 met 7 stemmen
5.534 Je zegt op alles ja en je
Bent veilig en vertrouwd,
Wanneer je 'm vijftig centimeter
Van je lijf af houdt.’
En hoe meer ik het bekijk,
Mijn moeder had gelijk.
Word nooit verliefd, want dan ben je verloren,
Je zeilt er in tot allebei je oren.
Word nooit verliefd, meiden, wat ik zeg is waar.…
IN BASEL
gedicht
3.7 met 3 stemmen
18.327 soms een beetje druk maken
over de toestanden in de wereld
die net iets te veel opscheppen bij het ontbijtbuffet
en hoewel niet moddervet met een opgeblazen gevoel rondbanjeren
door buitenlandse steden
mannen die liever niet in de spiegel kijken
als ze met hun gelukkig getrouwde vrouw
in het royaal naar hen uitgestoken ochtendlicht
vertrouwd…
Rusalka, een Baltische sage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 Nu lig ik hier te rusten,
ver van vertrouwde kusten
in de armen van Rusalka
met haar dodelijke lusten.
Wreed sleurde zij mij mee
naar de bodem van de zee,
de woonstee van Rusalka
en mijn laatste ree.…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 God, bron van troost in nacht en dag,
Waar liefde woont en een fundament was,
Mijn hart kende U, mijn ziel vertrouwde,
Uw geest droeg mij, als een berg die niet vergaat.…