4016 resultaten.
De ster
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.224 Een ster straalt boven aan de hemel
Deze ster is speciaal voor jou en mij
Iedere avond als wij hem zien maakt hij ons blij
Sander is het mooiste wat ons ooit is overkomen
Sander is altijd bij ons, ook in onze dromen
Wij zullen jou missen voor altijd
Maar nemen nooit van jou afscheid!
xxx papa en mama…
Het lang warm gras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536 wij naderden
lieten glinsteringen los
vonkten in het donker
dauwden
in ochtendschemering de wei
langs bosrand met zonnesluiers
kozen
wilde bloemenkleuren
lopend in het lang warm gras
zaten
avonds uit te rusten
op het strandje bij de plas
een rode zon
in langzaam ondergaan
haar vonkenregen moedigde ons aan…
Zinspreuk
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.490 Licht dat geen zwaarte heeft,
Licht aan het zwart ontzweefd,
Licht dat mijn kennis wijdt
Met zijn doorschijnendheid,
't Rijm en mijn maten draagt,
Dat wie ze leest zich vraagt,
's Avonds bij lampenschijn:
„Kan dit de dag al zijn?"
's Morgens bij zonnegloor:
„Volg ik een leeuwrikspoor?…
Mijn hart is als een blomgewas
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.179 Mijn hart gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in den dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
Na het feestje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.258 Claude heeft een hele reeks
doeken geschilderd: zij in bed, naast het bed,
’s avonds, ’s morgens, etcetera. Zij denkt
dat hij haar probeert te versieren,
maar volgens Claude is ze eigenlijk
nooit het onderwerp geweest…
In tedere kussen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 je zingt
en blinkt als
het kristal in mijn hand
een kleinood
waarin je ogen
twinkelen als sterren
de kleur
van oude likeur
dromerig en van verre
je lach
overbrugt de
kou van de avond
brengt dansend
ontvlammende warmte
van het flakkerende vuur
in tedere kussen
smaakt onze liefde
eenvoudig en puur…
Aminozuraal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 zielsbekwaam,
in velden en toch wegen
ontegenzeggelijk,
ontboom ik wouden
kleur ik mijn grisaille
met getemperd licht
op zoek naar landen
om van te houden
gesloten stiltegebieden
klinken asynchroon,
in weke lagen, in twee
maten monotoon
ik zoet mijn parallelle
avonden met aspartaam
ontken aanwezigheid aldus,
concentrisch van…
Dubbel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 zand kriebelt
tussen de tenen
de zon omlijst de avond
langzaam sijpelt
't nieuws dat er een vliegtuig
uit de lucht geschoten is
door
mensen spelen in de zee,
honden rennen langs de vloedlijn
vol ongeloof herhalen
de beelden zich
terwijl de zon zich neerlegt
in de oh zo kalme zee…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
Oktober
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
863 Nu is weer een ander duren
in de plooien van een tijd
met vroege schemeruren
en dakloze bomen
in hun houterige pose
ben ik weer gevangen
in een vreemd verdriet
om dat achterlaten
van wie of wat ooit kwam of ging
in vreemde traagheid
sluit ik ramen en deuren
de avond kijkt me aan
met koolzwarte ogen
ik moet met het donker
de herfst weer…
De zonsondergang
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
403 Weerzinwekkend, fraai
opvallende kleurenmelancholiek, die
de avond bleef
bewonderen totdat de
lichtflitsen het spel der
kleuren deed
veranderen in een mooi
nachtelijke vuurwerk.…
Liefde alleen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Uren alleen, klein leven
op een hotelkamer
zonder dood te gaan
gek te worden of
voor altijd alleen
achter te blijven
zoals 's avonds
op het podium
hel en vagevuur
Ik mis mijn kinderen hier
naast me op bed, mijn lief
mijn leven zonder drama
zonder het beslissende einde
waarvan het publiek wil leren
begrijpen wat het leven is…
Avondvaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
784 Lucht
luidt de avond in
daglicht
maakt zich uit de voeten
Wind zucht
door de kruin
van bomen
er geldt niet langer:
'n heilig moeten
van
het dagelijks werk
de uren als klokslagen
al geteld
Dimt het licht
we strekken onze ledematen
buigen niet langer
voor baas noch geld.…
levenscirkel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 en in de laatste avonden
pleegt het oog zichzelf te verraden;
Het zalven, loochenen en het plooien
de wenselijkheden van de onafwendbare aftakeling
de blik definitief naar de geboortegrond in gene zijde vertrokken
en wij mild smalend het wrak te zien van de laatste uren
de herinneringen slechts afgemeten aan de laatste exploten…
Mijn liefde bloot
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
436 Lakens tot mijn knieën
de man die mij wil wil ik
niet wakker maken
voor mijn eigen verlangens
Dan maar in gedachten
handtastelijk van het een
het ander laten komen
en wegglijden in slaapgenot
Opstaan in een nieuw leven:
hoe ben jij naast mij beland
na al die avonden bij mijzelf
voelen hoe jij zou voelen
wie ik ben?…
Ei van tevredenheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 De raapsteeltjes en de noten
koop ik bij de kabouters
de rest wordt bezorgd
onder het groene afdak
Niet dat ik veel nodig heb
lood en goud zijn maar wensen
misschien een geluk
in andermans ogen
liever woon ik warm
in tevredenheid
een schoon nest
van mezelf
bewezen degelijk
zo oud is het
buiten heerst chaos
en de avond verkilt…
Traagsonnet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Des avonds wordt een koudschuim traagsonnet
Gebrouwen door de Bonte Korenaar
Hij praktiseert nog op zijn Gouden Snaar
Maar miste een twee pruimpjes naast zijn bed
Hier liggen reeds zes regels
voor hem klaar
Een handvol fictie, niets is minder waar
PS: voor DNA en Vrije Wil
Zet ik bij dezen graag
de kloktijd stil...…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…
Baarmoeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Het was vorig jaar met Vaderdag
Ontbijt op bed zou ik krijgen
Om 11 uur 's avonds
Lag ik nog steeds te wachten
Nee, het valt allemaal niet mee
Wat was het toch heerlijk
Wat was het toch fijn
Om 9 maanden in de baarmoeder te zijn
Een zorgeloos leven
En helemaal niet duur
Moeder, oh moeder
Is ie nog te huur?…
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 ‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudigen.
Hier is de liefde van ons volk.…
Kijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Laat ons de avond zijn
waarin het kind mag verdwalen.
Laat ons lachen als we huilen
leer ons zeggen het komt goed.
Leer ons met sterke armen dragen
kijk daar is de werkelijkheid al.…
in de sluis
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
280 hier rust het water
dat tijdens het leven
tegen wil en dank, vroeger of later
van taken werd ontheven
in robuuste armen gevangen
tot stilte gedwongen
neigend naar onderhuids verlangen
het avondlijk vuurlicht verdrongen
maar bootsman noch wachter
geven zich prijs
dan klinkt het alsmaar zachter;
waarheen gaat de reis?…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 ’t Wordt laat, en ’t zwijgen zinkt met stille avond neder,
En stille, de avond dringt me in ’t eindloos diepe hert,
En ’t eindloos herte, moe van ’t wentlen weg en weder,
Staakt ’t wentelen en rust in stille zoete smert.…
Vreemde schaduwen
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.209 Ogen kijken bevreemd
met een tijdloze blik
die vergeten
belooft
als het wachten niets
bereikt
en jij weer vraagt wat
ik schrijf in de avond
die we
niet samen beginnen
en waar we niets
meer delen dan
vreemde schaduwen en
ogen die alleen maar naar ons
verdriet kijken.…
Mijn haan Job
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 En ‘s avonds is hij uitgeblust,
dan zit hij in zijn hok.
En zit dan na te trillen
en te suffen op zijn stok.…
Schommelpaard
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.269 Al wankel ik vaak nog wat rond
tussen wat toen en hier,
en tracht ik soms de avond rond
een heel oud lied te zijn.
De weemoed naar dat ver gebied,
het graag zien dat ik ween,
ligt op die zolder niets te zijn.
Mijn dromen daar omheen.…
Schommelpaard
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
920 Al wankel ik vaak nog wat rond
tussen wat toen en hier,
en tracht ik soms de avond rond
een heel oud lied te zijn.
De weemoed naar dat ver gebied,
het graag zien dat ik ween,
ligt op die zolder niets te zijn.
Mijn dromen daar omheen.…
angst
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.289 Maar nu het einde
haast geweven is
aan de tijd die ging
en ik hier sta
met lege handen,
met grijzend haar
en zonder het beminnen
van toen het jeugdig zong
in eindeloze weiden:
leg ik mij neer
en kan alleen nog teder zijn,
en al de liefdes die vergingen
in de schaduw van mijn hart beleven,
en weten dat het avond wordt.…
Amnesty
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.258 Een Amnesty-kaars
is voor sommige mensen
het enige licht
----------------------------------------
© Jan Bontje 1998
Geschreven na mijn optreden op een culturele avond van Amnesty International afdeling Spijkenisse op 25 november 1998 in de CSG Angelus Merula, t.g.v. het 50-jarig bestaan van de “Universele Verklaring van de Rechten van de Mens…
ritueel
netgedicht
2.9 met 44 stemmen
6.152 je wast mijn haar
bij de dorpspomp
giet je bekers water
over mijn hoofd
's avonds loop ik de woestijn in
alleen onder de groeiende maan
tot de stemmen achterblijven
eeuwig wil ik hier zijn…