2664 resultaten.
Een droombaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
953 Wie zegt dat een droombaan onbereikbaar is
Kan nog eens wat leren van het onderwijs
De les: “Werkend naar een hogere looneis”
Speciaal voor de jeugd zonder basiskennis
De cursus bevat theorie en praktijk
En de eerste les: “Hoe word ik slapend rijk”
----------------------------------------------------
…Het onderwijs staakt omdat docenten…
het kwadrant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.356 ik zeilde onbezonnen
langs 't riet en mijn voogdij
terwijl Rottum zich torende
toen het tij bij volle maan
het water roerde aan de lij
in 't gebed lag mijn Wad
op dieptes ongehoord
terwijl de hele vloot
mij najoeg tot in den dood
ik was de voogd
van het kwadrant
waarin het Wad
mijn jeugd had gedoogd…
Ik kom achteruit binnen.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
820 Ze giechelen hun jeugd uit
hun blik genepen op mij
achter de toonbank.
Weg van de steile intrede
draai ik mij naar de kaartjes.
Mijn hand waggelt omhoog.
Voor een verjaardag?
ademt de jonge vrouw
het proestend uit.
Neen antwoord mijn stem.
"Moeder " roept het verward
kinderachtige.…
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
Arie's aanstelleritis
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
901 ook vogels kunnen faken
en hebben zo hun streken
als iets Arie niet helemaal zinde
viel hij van zijn stok
pardoes achterover
op het zand in zijn hok
op apegapen lag hij dan
de kalende kanarieman
die toen hij aan de vrouw kwam
zijn jeugd met kopveren hernam
twee koters kreeg het paar
gelukkig zonder kuren
Arie floot hun lieve lust…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Golven
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
932 Op lippen van voorbije jeugd
wiegt onze zeilboot als een veer
in keerkringen van levensvreugd
gespiegeld door het mooie weer
ons gemoed draagt over water
dat zo stuurloos is bevaren
in het zicht van zoveel later
om kompassen te vergaren
nu onze richting is bepaald
over de golven van weleer
zijn onze kussen - vrij vertaald -
de ziel van…
Uit mijn rib geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 is het je jeugd
die mij weer aanzet
tot vlammen
smeulend vuur
warmte en ruimte geeft
aangejaagd door frisse wind
of nemen wij
het toeval van ontmoeten
op dezelfde golflengte serieus
en zingen wij
verschillend in ervaring
het altijd al gewenste lied
ik weet het niet
jij bent uit mijn rib geschapen
jou missen is niet meer te dragen…
Nostalgisch gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
767 Over jeugd en vroeger spreken
ontlokt steeds een vleugje poëzie
om herinneringen los te weken
en zalig te wentelen in nostalgie.…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Daar stond ik dan en voelde
aan de mouwen en bij het sluiten
van de knopen hoe dood hij was
en hoe ver weg mijn jeugd. Oud
en zwak zou ik worden, in deze
plooien zou mijn huid gaan hangen
om mijn knoken.
-----------------------------------------
uit: 'Het orgeltje van yesterday', 1968.…
Als snuisterij van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 mag ik je
deze ruiker geven
met de bloemen van mijn leven
zij bloeiden op
kostbare momenten
zetten deze luister bij
gevat in het prille groen
van een fijne jeugd met
linten als snuisterij van toen
later felle kleuren
van de jong volwassenheid
niets had nog een vaste prijs
het diepe warm van wijsheid
verpakt het boeket dat ik nu…
Op de drempel van
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.060 In het verweesde huis
sta ik nog even stil
met de wijsheid van het kind
loop ik mijn jeugd nog eens voorbij
onvolwassen kijk ik terug
twee paar ogen zonder leden
kijken hoopvol
over mijn schouder mee
ik sluit de mijne …
en zie het achtergelaten leeg
gevuld met het gemis
van niet te vergeten dagen
vergeef me
om dát wat ik…
Wanklank
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.182 Dagelijks meer eerzuchtig
En minder in staat tot iets groots,
Telkens wanhopender roepend
Om kracht of de kalmte des doods,
Dagelijks vuriger wensend
Naar schoonheid, gezondheid en vreugd,
Dagelijks ouder en bleker,
En verder van blijdschap en jeugd -
Ik zit in de bloeiende velden,
Die schittren van zonneschijn,
En alles is jeugdig…
Vingers maken mij bang [1]
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Het was een schot in de roos
Als doelwit mijn hart
Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond
De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd
Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor
Mijn onschuldigheid was weggenomen
Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was
Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Waarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
828 Ik was alleen
als wees in het leven zonder jeugd
er viel geen feest meer te vieren
er was geen lach meer te horen
die sprankelend de blijdschap vrij liet.…
AAN EEN JONGE VRIEND,
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 ten dage van uw jeugd.
Maar meng’ zich de ernst dier vraag, beslissend voor het leven:
„wien hoor ik? wie alleen kan mij behoudnis geven?”
bij de u van ganser ziel gegunde levensvreugd.
1843.…
Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
814 Mijn jeugd zei vaak haar verzen over,
Schreef ze op, maar deed haar schrift te niet;
Teloor gaan deed zij knop en lover
En bloesem uit de tuin van 't onbesnoeide lied.
Tien jaren lang dacht ze aan geen kansen
Op meegevoel, des dichters krans!...…
Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 Naar de tijd dat we nog samen waren,
naar onze jeugd zo vrij en blij.
Het huis, het hof die zijn er nog,
na al die lange jaren
Maar onze kindertijd is weggevaren
Waar is die mooie tijd nu toch
Vader was een kalme man,
die het voor zijn gezin opnam.…
Wolkvlokje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 Lachend probeert zij
de wolken te raken
springt luchtig naar
een klein briesje geluk
hij schenkt haar onverbloemd
nieuwe jaren zonder jeugd
maar in haar ogen danst
nog altijd de geest van jong
najaarsdagen verlangen
naar een bed van bladeren
een grassprietje en lijnen
hemels met hier en daar
een klein vlokje wolk
de witte bosanemoon…
Mijn leven
gedicht
4.6 met 38 stemmen
7.691 Ik doe wat ik doe langzamerhand
zonder innerlijke achtergrond, ja, een jeugd
en veel in koelen bloede daarna, maar het meeste
is ijlte, een strandwandeling met dichtregels
op golftoppen, zomaar, de ijlte, niet
gevuld met ontstaansgeschiedenissen zonder Schepper.…
ik ben woord, ik ben stilte
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
696 ik ben woord, ik ben stilte
op de grens tussen herinneringen
waarin ik de toekomst zie van het verleden
waar mijn identiteit verscholen ligt
in tedere omlijning,tastend
windend in mijn poëzie
elk woord in gebalanceerd evenwicht
een muze nog zonder gezicht
in de taal van de straat van mijn jeugd
in eenzaamheid van naderende stilte
dat…
Mijn lotusbloem
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.322 Nu nog ben jij boterzacht
en smeltend in mijn handen
de geur van vroege poldertochten
draag jij in het haar
En toch zoals de lotus
ademt, stremt de tijd jouw
jeugd en betaalt herinneringen
met momenten die voor altijd
verloren blijken te zijn
Maar mijn lief, ons sterven
zal gepaard gaan met een lach
en de wetenschap dat de dood
ons niet…
Anatomisch museum Leiden
gedicht
2.5 met 40 stemmen
13.671 Ondergedoken in hun jeugd
dromen ze over knikkers lucht.
Een nauwelijks zichtbare lijn
verbindt hen met de stop.
Hun dood hangt aan een zijden draad.
-------------------------------------------------
uit: 'Een bon-vivant in de dodenstad', 1985.…
Onderscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
539 In mijzelf het allerkostbare
en blijvends niet te verliezen,
om jeugd en tijd terug te
winnen en me uit de eindigheid
te tillen, menig energie gemorst,
wat de natuur geen moeite kost,
opnieuw te kiezen, de enige maat
te bepalen, niet verder af te dwalen tot
de fictieve grens van wat ik achterlaat,
een weg gekroond met onderscheid,…
schoolfoto
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
848 we hebben een foto waarop
beide dochters erg jong nog
glimlachend een gelukkige
jeugd staan te bewijzen
de fotograaf ene Klompjan
vereeuwigde hen in kleur
zoals wij de ouders destijds
in zwart/wit werden gezet
zo merk je hoe paradoxaal
de tijd kleur krijgt
en straks weer zal verkleuren…
Broeker Feestweek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.131 Hij is weer voorbij de Broeker Feestweek
Ik voel het overal in mijn lichaam
alle ledematen voelen onaangenaam
Vergeleken met toen is alles nu bleek
Ik heb toen georganiseerd en gedanst
Ik heb toen gefantaseerd en ook gesjanst
De constante pijn kon me niet afstoppen
waterspektakels te organiseren
de jeugd met spooktochten te animeren
maar…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
Naar de hemel reikte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 de wortels waren gaaf
de jonge stam droeg
trots een weelderige kruin
maar aan de voet
ontsproot een nieuwe loot
die onbelemmerd groeide
een tweelingstam
die zonder steun
al naar de hemel reikte
het leken twee gelijken
maar de jeugd schoot uit
waar behoudend rustte
de tweestrijd is gedaan
de jonge loot zal verder gaan
in het dragen…
Grensmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor
Mijn toekomst
Beste van besten
Wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
Novemberlucht zo
Maar een grijze
Zeppelin - vervreemdend
Element verdwaald in het
Wijde landschap
Van mijn jeugd
Mijn toekomst vervreemd…
vlamhoogte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 (vanuit het licht van die ene kaars bepalen
of ze straalt)
nooit meer haalt de tijd je in
je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd
jouw beeld bestaat nu
uit het licht
van alles, dat uit liefde
aan jouw nagedachtenis gegeven is
als alles weer verandert
draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders
in mijn hart en in
mijn…