3159 resultaten.
verwachting
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
842 als het weer zo zal zijn
dat mijn neusvleugels
weer trillen van van zuivere
grasgroene aroma
waar de sfeer van gouden
verwachtingen
de huidige grijze dagen
grijze mensen
mistig voelen
mij dit alles doen vergeten
ja dan, ja dan, stel ik me voor
geopende doeken
van puur natuurlijk ballet
och het duurt toch niet
zo lang meer
ergens…
Onbestemd Seizoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Je zei dat het harder gaat waaien
Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig…
Onbestemd Seizoen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.272 Je zei dat het harder gaat waaien
Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig…
Vervagende beelden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
809 zij tuurde gisteren
naar het trieste grijze weer
de koude bleef stil in de lucht hangen
in voorwaartse vlucht
zij steunde op haar armen
verzucht door weemoedige gevoelens
zucht o zucht
ergens binnenin was zij weer kind
ziet zij zichzelf als klein meisje zitten
in vervagende beelden
over oud en nieuwjaar
ging zij terug in de tijd…
De kracht van de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hoewel de maan al wacht
Op de aftocht van de zon
Is de nacht nog niet begonnen
En ergens tussen deze oerkrachten
Kijkt een jongetje omhoog
Gespannen wachtend op de eerste
De tweede, en volgende
Want wijsheid leert hem
Geduldig te wachten
Tot de kracht van de maan
Haar kinderen om zich heen heeft
Verzameld in vele prachtige vormen…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
Halsketting?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
548 al eeuwen lang naar
de uitgang van een doolhof, van
het steeds maar zullen falen,
geschreven op de schakels van
de ketting van de angst, ik
breng ze naar mijn oor, beluister
hun verhalen, ze blijven zwijgen,
ofschoon zij het weten,leid
mij van mijn omwegen af,
zonder te weten, is dat mijn
diepste straf, zal ik vertrouwen
zelf ergens…
Schone schijn
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
821 Ergens is het ook wel triest,
dat meisje daar, zo bang voor haar geluk.
Want alles wat goed gaat,
kan ook zo gemakkelijk weer stuk.
Om haar veiligheid te waarborgen
bouwde ze een muurtje om zich heen.
Maar, daar achter die stenen
voelt ze zich vaak verdomd alleen.…
Woordenvermaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de woordenvergadering verliest zich
in een zoektocht naar rijm
het onnadenkend samenvoegen
leidt tot wartaal
de ogen van medelingen
zijn geleend van anderen
of zwemmen in teveel sentiment
wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren
nee, de waarheid ligt ergens anders
meer in het vrije vers
en in het samenzijn van letters in liefde
dus…
In mijn hart gegrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
621 Wat zich op een boomblad nerft
zoals ik op je lichaam schrijf
voorbij de zachte maneschijn
diep in een mooie droom
Wat ik hoog aan gevels hang
als vlag, banier of wimpellint
wapp’rend in de ruige wind
spieg’lend in een waterstroom
Staat ergens in mijn hart gegrift
Verdiept zich in mijn nietig zijn
Begraaft zich met de doden
Wat ik met…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
516 gelukkig ver weg van de massa
maar dichtbij de hoop
om voor altijd
ergens toch nog
gelukkig
te kunnen en te mogen zijn.
zijn deze laatsten:
helden
of
slachtoffers?…
De vraag wie ze is
gedicht
3.1 met 19 stemmen
20.142 Intussen huist ze al zo lang in mijn hoofd
en al zo bijna overal - maar wie ze is
een zinloze vraag, je zoekt in je herinneringen
naar iets onvoorstelbaars, ik weet het, maar
ook zinloze vragen vragen een antwoord
eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw
die ik ooit voevallig ergens tegenkwam
- maar wie ze is - in mijn hoofd
vind ik haar…
Inpoldering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
583 ergens spreekt de dood
de taal van een stilzwijgen, weliswaar
zonder zwoegende werkers die het Wad
trachten te temmen in een veelvoud van handen
het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen
die de ruimte kleineerden om de passen
die ze schreed te haken op wat nu een
groen begrazen veld lijkt te wezen
geen toekomst in de wolken of…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 je zal het met zijn woorden moeten doen
met de beelden door hem
achtergelaten
en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen…
DE LAATSTE HERFST
poëzie
2.7 met 6 stemmen
3.618 Ergens zijn wij ons toen
Ontweken of genaderd?…
Los van een houvast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 mijn kwetsbaarheid deelt in oorsprong
waar tijd als ballast wordt ervaren, het
sterft voorbij de reizen die ik nog
had willen verzamelen
ergens spint de hemel nog wat garen
sproeit de kater zijn water als kaneel
over het verdorde gras, schuift de zwerver
aan bij het ontbijt
de zee blijft het gras maar maaien
en kolft haar borst als nooit…
Het eigen kruis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 de draden
zijn niet strak
die jou verbinden
met het kruis
soms stoot je
ergens tegenaan
als jij voor even
te ver bent gegaan
vrijheid heeft
zijn grenzen
in samenleven
met zoveel mensen
wij zijn geen
harlekijnen
weten met de draden
redelijk goed om te gaan
maar wie trekt
er aan het kruis
en leidt de massa’s
door het leven…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts een snik naar binnen
ergens…
Vrijheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
751 Een vogel vliegt ergens heen
Drijvend op de wolken
Gewichtloos lijkt het wel
Zo moet een leven verlopen
Ongebonden zonder dwang
Maar altijd verbonden
Met de aarde
Blijf vechten voor dit fenomeen
Laat je niet dwingen
Blijf je zelf
Kies voor je eigen leven
Zoals die vogel in volle vlucht
Over grenzen heen
Schuw en voorzichtig
Hoog in de…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Ik sta eenzaam voor het raam
wacht je ergens op, vraag je
verwacht je iemand, vraag je
ik schud mijn hoofd
je zou het niet begrijpen
het zou je ongelukkig maken
maar ik,
ik keek uit het raam
ik tuurde en speurde in mijn gedachten
ik schrijf de naam van hetgeen mij nooit
meer zal overkomen
ondanks al mijn bidden en al mijn dromen
liefde…
Ontgonnen velden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Ergens begint te dagen,
het wie en wat,
over de vlakke grond
die geen heuvelen meer bevat.
Het stoppelveld bezegelt de
loutering van de eenzame dwaas.
Zacht gras bedekt de open wonden
met een helend groene waas.…
verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 ik verborg mijn gelaat
hoorde geen nieuws over je, zo vergingen
dagen en nachten en je zit nog in mijn
gedachten, in mijn geest
de roos verwelkte en ik riep naar de maan
tooide me toen in mijn mooiste kleed en was
voor een nieuw seizoen gereed
en al woon je ergens - diep verstopt - nu in
mijn geest…
ik deed alsof je er nooit was geweest…
Na de regen komt de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.503 na de regen komt de zon
ooit zal hij schijnen,
met zijn stralen kleurt hij de dag op
met zijn warmte verandert mijn kop
in een mooie ansichtkaart,
het puntje van de kers op de taart
is mijn beleving, als de zon straalt
doet het weer wat hij niet laat,
als ik met mijn hoofd weer ergens niet bij kan,
pas dan, weet ik het weer
de dag is pas…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 ergens nog een kus in grijs…
als ik dan buig in licht devote knikken
tot mijn knieën aarde raken
zacht en ongerept
ik ben behept met deze gave
tot ze adem vangt en zingt: een zuiver lied
verdriet is tijdloos, ook na zoveel jaar
ik zoek je, vind je -telkens weer
mijn kind
dit blind zijn schuurt en schuurt
in glasgebonden ogen
waar…
sprakeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 al die keren
dat je goed beschouwd
niet wist wat te zeggen
je tong zei helemaal niets
misschien ergens nog
een gedachte in je hoofd
maar het is niet zeker
wat dat was, dacht je ooit ?…
Gesprek met mijn vader
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
787 Ik weet dat je dood bent pa
en dat je ergens zwerft
zeker in mijn kop
ik wou je nog even zeggen
dat het mij goed gaat
dat ik nog steeds de dingen doe
die jij verafschuwde
maar het gaat me goed
en ik zal je dus in het hiernamaals
waar jij zo driftig in geloofde
niet meer tegen komen
omdat ik er geen geloof aan hecht
maar mocht er toch een…
Weduwenverdriet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Ze lijkt ineens wel tien
misschien wel twintig jaren ouder
loopt gebogen met haar hoofd omlaag
alsof ze niet meer verder kijken wil
haar blik is niet bij hier en nu
maar afwezig ergens ver weg
behalve als we naar de foto’s kijken
dan leeft ze op en vertelt
dit was toen en daar en daar
we kijken naar hem
weet je, zegt ze, het ergste is…
Wat nooit meer overgaat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Maandenlang onzeker weten,
Hunkeren naar jou die
Misschien nog ergens bestaat,
Tegen beter weten in,
Onkreukbare liefde gevat
In een gevoel van eeuwigheid,
Jij die immers deel van ons
Bent, eigen bloed, ondeelbare
Gedachten die trouw houden
Tot in eeuwigheid -
En nu het zeker weten
Dat jij nooit meer terugkomt
Dat we je voor…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Begraven worden ergens, nu vooruit
ik weet wel waar het fluitekruid met luchtig kant
het voorjaar vult. Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?…
Mijmering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Uit handen geregen
tussen dromende vingers gegleden:
verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt
zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren
alleen stilte begrenst
Door reuzelende bladeren dievelings
Over het mos geslopen
En gestopt door droge dennennaalden.…