3140 resultaten.
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
Buitenlijfs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Ze zei: dit is niet 't individu van wie ik hield
de persoon die mij deed blozen,
terwijl de zon oprecht-uitbundig scheen
niet meer echt de eenling die mij destijds kleurde
Als inwendig uitwendig wordt
liggen vrijwel alle organen toch echt buiten 't lijf
terwijl vervolgens inwendig,
helse leegte wel moet klinken
zeker als de aanjager…
Ouder worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Van liggen in ons bed.
Vannacht werd ik vanzelf wakker.
Ouder zijn wordt jonger, denk ik.
Vandaag wordt morgen gewoon weer gisteren.
Voor later is het veel te laat geworden.
Mat staan we bij lange na nog niet.
Zie! We zijn nog steeds aan zet!
Vanmorgen kreeg ik spontaan zin om op te staan.
Vanavond pas duik ik opgewekt in bed.…
omloop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 moeiteloos liggen wij.…
Dode dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 Ja zon, ja eten, wat anders
maar geluiden verdraag ik niet
laat staan dat ik energie heb
voor liefde of een prestatie
die de dag tot leven brengt
de dode dag van te moe zijn
voor mezelf en de wereld
De tijd gaat zo langzaam
terwijl er iets moet veranderen
Wat ik ook doe, ik ben moe
Liggen…
Vliegtuigcrash MH - 17
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 achter de einder
liggen de levens verzwolgen
laatste herinneringen
onder wrakstukken bedolven
een bange stilte
hangt over Schiphol
een huiverende kilte
in een drukke vertrekhal
hun namen genoemd
in tranen gesmoord
met bloemen getooid
en een afscheidswoord
de ochtendzon daagt
door grauwe nevel omhuld
met ontelbare vragen
wie draagt…
Zij weet wat ik nodig heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 jou
niet goed genoeg te zijn
zachter valt het licht
op onze jaren, uitvloeiend
naar de toekomst
Ik ga eten bij een vriendin
zij kan erover meepraten
en zegt dat ik geweldig ben
lief en mooi en te goed
voor mannen, ze zijn niet als wij
wat helaas zo aantrekkelijk is
Ik durf niet bij haar te blijven
slapen om tegen haar aan te liggen…
Karkassen in zonlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Hun karkassen, de resten die er van over zijn,
liggen vandaag, één dag na de brand,
Te baden in het zonlicht
van de nieuwe dag, verspreiden
een niet te harden stank.
En tussen dat alles
het karkas van de automobiel
die kort ervoor nog van de
rijkspolitie was, verwrongen staal,
Een gesmolten stuur.…
Dood gewoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 langzaam sijpelt
dagelijkse sleur
uit zinnen zonder punt
oren in het boek kleuren dieper
ondanks zonlicht dat door
vale gordijnen naar binnen wil gluren
ongeopende vraagstukken
liggen her en der
in vergeten stapels
zij verbloemen inzicht, dat ooit
daar was, maar nu verloren
is gewaaid
vertwijfeling kreeg ruim baan
zo koos je…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
een adem voor de dood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.389 er was een adem
voor de dood in
terugtrekkende golven
ogen werden groot
toen de tweede vloed
zijn aanblik bood
er was geen kans
alleen maar weg
verdronken laatste woorden
leven heeft gegeven
behalve het water, zij ging
moorden zonder woorden
nu kabbelt zee op schone kusten
liggen golven lui te rusten
maar chaotisch zijn de wolken…
Afgesneden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 'Cut' vind ik het dat ik ziek ben geworden
maar daarentegen ben 'k blij dat ik nog leef
Dat ik alles in mij oprecht kan geven
Dat 'k inmiddels gelukkig word begrepen
Meest kwalijke herinnering: geheugen best zeef
Met niet geheel safe valt beslist te leven
al liggen dan onwaarheden op de loer
Voor werkgever ooit een Leugen om bestwil
Voor eigen…
Engeltje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
691 Blijdschap
In verwachting
Van jou
Elisa
Voel me
Zo goed
Met jouw zusje
Van anderhalf jaar
En jou
Onzichtbaar
In mijn buik
Op de fiets
Naar het strand
Naar de zee
Waar ik
Mij zo thuis voel
Mijn hart en ziel
Liggen daar
Verbonden
En jou
Onzichtbaar
Vreugdevol
In mijn buik
Verwelkomend
In mijn
Hart en ziel
Jouw weg…
Charon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 het was een zwarte droom
toen de wind verstomde
en achter de witte ijle
berken een hand naar
me leek te wenken een
vlucht van duiven tuimelde
omlaag in kalme tred liep
ik naar de rivier de storm
in mij ging liggen
het verre tussen hem en
mij verdween toen ik de
wenkende hand van de oude
vermoeide veerman naderde
mijn gedachten…
Nachtasiel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Zo samen liggen is geen straf,
’t is knus in onze sponde.…
Twijfeltaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Jij verdient liefde, ik ken jou
Je verdient het, zoek het
bij een ander, zet hoog in
#alledagenfeest
En blijf, blijf bij mij
Kom bij me liggen
op de bank en kijk
met mij naar een film
Daar gaat het om
ons dagelijkse geluk
niet om jou, niet om mij
apart, maar aangeraakt
Dat is fijn en toegestaan
Kom, jij bent de mooiste
misschien…
Ik ben het spook
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Te klein voor nieuws
uit heel de wereld, zucht
ik, het spookt in mij
en ik twijfel
aan de toekomst, aan de mens
en aan al de wonderen
die liefde zou moeten
en ik zou willen verrichten
Er spookt gekte rond
in de massasteden, de straten
vol winkels, vol problemen
die de omzet bedreigen
De doden liggen er slordig bij
Ik droom van een…
Hollandse molens
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.079 Langs breed uitwaaierende wateren
die onze voorouders zowel graag
als zorgelijk voor zich zagen
liggen drooggelegde polders
Hollandse molens
talrijk en standvastig bovendien
met trots in de armen gesloten
passen in het landelijk gewin
aan ons landschap nagelaten
door voltooide eeuwen gehard,
houdt de tijd ons samen
aan ver uitgestoken…
Multiversum
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 tussen dood en geboorte
liggen communicerende gaten
hier en nu en overal
de kosmos vol
zwarte tunnels
trechters
valstrik voor versleten sterren
ijlend naar het absolute nulpunt
van materie
licht en tijd
gebalde energie
massa
onomkeerbaar wentelend
in het zwarte gat
de nieuwe ruimte tegemoet
naar het onhoudbaar orgasme
dat leven…
de horizon rafelt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
882 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glinsteren
in de zon die
we stelen
van…
happy end
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 geleidelijk beginnen we aanwezig te zijn
in stilgelegde bovenlandse beemden
nog voordat stof is gaan liggen
zelfs sprake is van beginnend besef
weten we waarde van ijdele hoop
welke kleur; groot of klein?…
EFTELINGGEDULD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Langs de paden van Sprookjesbos
loopt een lakei zoekend rond
draagt een sierlijk kussen
waar een klein bolletje op ligt
kijkt naar een mooie plaats uit
waar hij het neer zal leggen
met opgelucht gemoed
is de knecht zijn lichte last kwijt
hier komt een wonderschoon meisje
in een hemelbed te liggen
bovenop een stapel matrassen…
bosrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 waarachtig, wat speelt
zich hier af
op de plek waar ik begin
mijzelf aan te vangen
met natuurlijke overgangen
tussen licht en donker
flagrant blijven liggen
tweezijdig ontwaken of slapen
vergeefs de dag verdrijven
die grenst aan vlees noch vis
als voorwoord om nog
wat langer in bed te blijven
alvorens mijn weg te bestraten…
Ontsnappingskamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 precies het probleem
want die koning ben ik zelf
opgesloten in deze piramide
Het is een koan
en het is niet grappig
Wanhopig roep ik antwoorden
in het duister, op de tast
strompel ik verder en
eindelijk gaat de deur open
naar weer een donkere kamer
zo Vantazwart dat diepte verdwijnt
Ik ben blind, te moe om te huilen
ga ik zitten, liggen…
JOUW OUDERS ZIJN DE MIJNE NIET, uitgave 12 febr. 2027
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
469 Bij Bruna CS Centraal wil ik liggen
wat mij betreft als boek met een deukie
50% korting
Het boek, mijn boek:
JOUW OUDERS ZIJN DE MIJNE NIET;
beste broers en zussen van mij: Jan Krediet
Doch de rij om het gesigneerd te krijgen
Is lang en in de centrale hal hoor ik
het gemompel van "Ja, ja, hun ouders
met name de, die oudste 4, dat waren…
Buik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
241 Mijn benen liggen lang
als staken aan mijn op en neer
gaande buik, longen
en hart doen hun werk
Onder de bolling rond
mijn navel gaat het minder
goed, mijn organen zijn
ruim over de helft
van hun levensduur
heet het zakelijk, nou ja
het verval gaat langzaam
en blijkbaar niet alleen
in de gewrichten, mijn
schouders, rug en knieën…
Sinterklaas kado s
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
385 met de gedachte
mijn vriendinnen in kersttijd
uit te nodigen,
hem inelkaar te zetten,
zichzelf langzaam ontdekkend
in de collage fotootjes
van hen,
met middenop de titel
als ik jullie niet had…
Heb ook daar foto ‘s van gemaakt
hoe we puzzelen,
ons opnieuw ontdekken
in een puzzel
Heb die dagenlang
op mijn tafel laten liggen…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
480 blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf
en niemand anders
hij zou blind en doof zijn
de dood wint haar anonimiteit
uit zijn onverschilligheid
hij die niet rustig liggen…
Het kindeke aan den drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 De wind gaat liggen.
Ge durft den drempel niet.
Nog één oogopslag terug.…
Scheve woede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
135 Grote woede, kleine woede
Zonder woede is er weinig
verbetering, al blijft het
vaak bij kleine veranderingen
omdat we met twee maten meten
en met scheve ogen
de waarheid in het midden
laten liggen, voorbijkijkend
aan andermans kinderen
aan alles wat niet eigen is
Selectieve liefde, ja dan
zitten we met de consequenties
en verbijten…