1812 resultaten.
Een nieuwe morgen
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
926 worden beboet;
heeft deze enkele reis te lang geduurd
komt mij nu enkel nog rusten toe
ach nee, de woestijn kent soms overdaad
gesponnen over jaren heen
verdronken soms in oude glorie
ook al zijn ze voor de ander van steen
mijn gevoel is nog kort van memorie;
het zichtbaar verleden bewaren
is in mijn hedendaags ademen
nog steeds een maat…
Op het netvlies van de wereld
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
565 het hart
de hemel waar moet maken, waar cherubijntjes waken
over koning, draak en schat
Verwijdert menig teken, wat mensenoog verblindt
onderschept zeer liefdevol bij alles wat ons bindt
het tegendeel,
het loze,
het zieke
en het broze
Verwacht niet dat de dag de nacht verslaat
maar houdt de ogen wakend
een crisis bepaalt opnieuw de maat…
Aardverschuiving?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Als ze danst, wordt
de werveling universeel,
ze bestrijkt met beide
voeten elk werelddeel
op de pendalen van de wind
bereikt ze de sterren
met haar zonnestralen,
ze draalt nimmer in
zinderende piourettes
op maat gemaakt voor
haar bloemetjes sandalen.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 Matte zon bleef schuilen.
De wegen-eiken staan als ijle tuilen,
Maar de einder-berken, schimmenbleek, vervagen.
De lucht vervullen blijder geen geruchten
Dan, uit een verre hofsteê, honden janken
En 't altoos eendre kling der paardenbellen
Versmelt met donker dodeklokken-luiden.…
De Straatzanger
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
567 Met zijn wandelstok gaf hij de maat aan
Bij hoge tonen ging de stok omhoog
Bij lage tonen naar beneden, met een boog
Hij kon bij tijd en wijle enorm tekeergaan.
Met de Kerst zong hij het “Stille nacht”
De jeugd stak vaak de draak met de man
En ze plaagden hem ook, zo nu en dan
Terwijl hij de liederen ten gehore bracht.…
20 januari 2014
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
481 ‘k Verzuip welhaast in eigen mededogen,
gevangen in een droeve matte sleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
heel mijn gemoed is verre van Majeur.
Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen
-jawel dat geef ik hier volmondig toe-
maar deze maandag staat in fis mineur.
Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.…
Al maanden ziek...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
830 Ten einde raad maar verwisseld van ziekenhuis,
dat misschien wat aan je probleem kan doen,
zeker aan:
het vasthouden van het vele vocht,
wat je drie maten kleding scheelt, en wie weet:
Ook verlost van de PIJN!
Ik wens je sterkte!…
Zo zielig sprak zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
513 Het beestje met de vrolijke stippen
had niks te zoeken in het netje,
vloog omhoog en weer omlaag,
alwaar een herenschoen onbedoeld
zijn maat GROOT op het beestje plantte,
met als gevolg, 't was nu dood.
Tranen liepen nog steeds over 't kind d'r wangen,
en je snapt: ze is gestopt met vlinders vangen!…
Dochters in 't klein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
590 jaren waren zij al onderweg
maar in toenemende mate
vroegen zij vaak, onbewust,
om meer ruimte en om
wat "zekerheid" achter te laten
ach, ik zag hen van klein
naar groter groeien
en toch, ze bleven zo teer
in mijn veel oudere hart
al doende zag ik ze bloeien,
en ze vaak met hun innerlijk
en uiterlijk stoeien.…
Het rode leven regent
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.622 Onwereldlijke maat die niet
naar niets toegaat als ik, maar komt vanuit het universum,
slingert door Het Al. Rode regen valt uit rode ogen
die wenen om de staat van zijn van lijf en stof.
En niets is een oud verhaal dat met lege handen
rooddoorweekt door de regen nooit meer thuiskomt.…
De smalle weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Dat we allen de smalle weg mogen bewandelen
De keuze van het smalle pad
Dat we naar Gods wil mogen handelen
Dan worden we niet moede noch mat.…
3.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.975 Wat aan die tijd herinnert: één:
dat alle dieren en mensen als ze jong zijn op speelgoeddieren lijken – twee:
dat de meeste exemplaren de rest van hun leven in meer of mindere
mate
teleurstelling uitstralen.…
Neo
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.159 De leider slaat de maat
wij volgen, maken school.
De leider spelt ons de les
wij knikken wijselijk, wijzen
leiders portret aan bovenaan.
De leider leidt in onze naam
wij gaan op in de gemeenschap.
De leider prijst Bloed Land Held
Moord, wij delven slagschipschroot.
De leider kweekt bloedlandhelden
wij melden ons in slachtorde aan.…
Gedichtentuin Aalsmeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Bomen als gedichten, gedichten als bomen
hier wil ik even schuilen, vluchten hoeft niet meer
Het gedichtenthema dit jaar is 'vlucht'
en door de teksten krijg ik lucht
maar ook van de zo overweldigende natuur
met name van bomen, bomen, bomen
in alle soorten en maten
enkele volbracht
vele in volle groei
en soms een loot van nieuw leven…
noem het liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Omstrengelde gedachten
aftasten van wat wel wat niet
wat mogen jij en ik van elkaar verwachten
de mate waarin je elkaar doorziet?…
De dorpeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De dorpeling
Is met zijn hart verpand
Aan daar waar hij geboren is
Hij kent
De weilanden
De vergezichten
De boerderijen
De kerk
De oude school
Hij is getrouwd
Met zijn vroegere lief
Dat is zijn hartendief
Zijn maat
Die dezelfde taal spreekt
De kern van het dorp kent
Niet gauw met
Nieuwe ontwikkelingen meerent
Ontzag
Heeft
Voor dat…
in albast gegoten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 om het laatste uur
de spanning pulseert ergens
tussen hoop en nog meer hoop,
het zijn de kansloze voorspellingen
die van de nacht een granieten
omhulsel maakt, ondoordringbaar
voor het reëele en verifieerbaar
voor de vele angstige avonturen
die onuitputtelijk de dood in
mij trachten te manipuleren
met levensechte overtuigingen
mijn maat…
Tijd en tij,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
429 van materie, weg van
kunst – en middelmatigheid
Uitgedrukt in vragen over
verontrustende getallen
De wegen naar de antwoorden
zal ons niet bevallen
Slaan uitkomsten in de wind
die daar wel raad mee vindt
De toekomst van de richting
blijft ongewis hangen in impulsen
Begraven in zelfgenoegzaamheid,
het tij en tijd en nemen ons de maat…
Onze nationale kijkdoos?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 Het sluipt en stoft in de verste
uithoeken van onze nationale
kijkdoos, het matte populisme
gloeit door het gekleurde ethisch dak,
is het de band van vrijheid die zo kwelt?…
Zoals jij gaat
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
565 Zoals jij gaat
achterhaal ik niet meer
de dag naar morgen
Niet voor alles is het dan te laat
diepte lijkt in toenemende mate
in mezelf te zijn geborgen
Nog wel als een kwetsbare veer
die wankelt op de slagen van mijn hart
en geen verschil maakt tussen dag en nacht
ik heb weet van de eindeloze wederkeer
Zoals dat wordt gevoeld
en ik…
Gerief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 tuin
ook veel steen op elkaar gestapeld
aan de overzijde
daar wonen mensen
die kijken naar beneden, schuin
met allen voor mij onbekende wensen
soms denk ik, zullen zij proberen
het ademen te vermijden
leven is oefenen in loslaten
zegt mijn adviseur
gelukkig ben ik dat zelf, lekker subjectief
of ervaar in gevoel, op afstand, levende maten…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Jouw lievelingsmok
Naast de mijne
In mijn huis
Eindelijk thuis
Na alle tijd van zorgen
En van opruimen
Neem ik jou mee
In een pakje servetjes
In een flesje parfum
Jouw sloffen naast de mijne
Ik heb ze gewoon dubbel nu
Want we droegen dezelfde
Dezelfde maat ook
Pas gekocht nog
Voor lekker warme voeten
Vlak voordat…
Op zoek naar het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 macht daarvan verdacht
sinds de mens
de landbouw heeft
losgelaten voor de
commercie is de
entropie gigantisch
toegenomen zonder
vorm van onderhoud
ook insecten, bacteriën
en ander seizoenleven
plagen het restant mens
door ongecontroleerde
vergiften en groei
watervervuiling door
illegale lozingen en
vakantiebezigheden
zonder enige mate…
Panorama
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
622 Harlekijn draagt
een kap met bellen
zijn stem slaat over
als hij in volkstaal rapt
over zijn panorama
op de wereld
de wereld op zijn kop
om zijn middel draagt hij
een koord waaraan
een kleine spiegel hangt
die ritmisch meedanst
als Arlecchino spreekt
op de maat van muziek
de mensen keren hem
de rug toe als
de snelle satirische…
Progwereld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
712 leave it
even goede vrienden
easy come easy go
voor even
een fusion van progrockers
en symfosoundlovers
startte een site
Progwereld is de naam
sounds en artiesten
van allerlei labels
from out of nowhere
all over the world
en behoorlijk qua faam
krijg je te weten
in een impressie
in een luistersessie
een klikfilmpje op maat…
verpletterende golf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 de mat moest strak staan
grasgroen
met ’n gat aan ’t eind
niks geen bloemetjes
of paarse kopjes
op ’n hei of ’n hen
wat geen coq is, maar ’n zij-
dehoender bijv.
(wie onthoudt al die vers-
chillen?)…
licht en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
378 ook al is mijn intuïtie zeker niet onder de maat
toch dringt zich soms naïviteit op in mijn hart
en onderga dan het gevolg van zgn. mooie praat
over tegenslag of wordt zomaar een roep om hulp
fijnmazig gestart dat eindigt in een soort eigen smart
natuurlijk weet u net als ik
dat het overal nimmer anders is geweest
ook ik zal ooit wel eens…
Ze waren me vergeten.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Terwijl elke lichtstraal steeds
meer kleuren kreeg in bundels
voor mijn boller wordende ogen
die ik met bloedende nagels
in toenemende mate
probeerde te beschermen
tegen interspectrale hagelstormen;
maangeuren druppelden van wanden,
waardoor vlammende sporen
van ijzertanden
der wachter dezer krachten
langzaam verzachtten;
onder…
De boven- en ondergrens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Het geloof tilt onze blik omhoog,
naar waar het licht de maat van goedheid geeft.
De wet staat lager, stevig in de grond,
een grens die waakt wanneer wij wankelen.
Zij fluistert: hier stopt het kwaad,
en houdt de schaduw van ons handelen klein.
Maar het geloof, dat zingt van hoger land,
van wat wij kunnen zijn voorbij het moeten.…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem
Lucht zakt dichter op
de daken neer, een matte glans op
ramen zonder stem. De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.
Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar.…