2059 resultaten.
De dagen gaan
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.977 De dagen gaan langs de aarde, lange horden -
Nooit is de zon 't vermeêren moe geworden.
Een koning sterft, godslasterend, meinedig -
Nooit bleef een onbezette zetel ledig.
Volksplantingen geraken in versterf -
Reeds bloeien schonere uit hun bederf,
Weer ondergaand met zinkende getijen.…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
Zelfacceptatie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
731 Ook al klopt men tegen de ramen,
ik ben te moe om mijn ogen te openen en waarom zou ik
ook, want ik schiet van beeld naar beeld, anoniem, maar
vol hunkerend leven. Ongezien, maar blij. Ik ben ik en
gelukkig niemand anders.…
Ik ben verdrietig
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.593 vraag om liefde
Maar ik krijg de dood
Ben ik een gemakkelijke prooi
En wat is de juiste keus
Er breekt iets van binnen
Maar mijn tranen moeten verstopt worden
Er is nu even geen tijd voor
Leven ten koste van iemand anders is niet meer nodig
En toch gebeurt het nog
Iedere dag
Conflicten in mijn hoofd en maag
Ik kan niet meer ja ik ben moe…
SPOEDIGE SLUITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De Eftelingpoorten zijn in het najaar
moe van haastig getrippel, kindergekrijs
onder hun gewelven, waar wachters de prijs
laten klinken bij een schuivende mensenschaar.…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 er is nog het geritsel van
bladeren in de wind
ergens blaft een hond
ergens begint een kind te spelen
ogen, ontwend elkaar nog aan te kijken
het vertellen moe
benen zijn gewend te vluchten
waar naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste…
Morgenroep
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.515 Ik ben ze moe die verre tochten,
Slechts met ons hart als reisgezel,
Waar waaiend stof bleek wat wij zochten,
En ieder welkom een vaarwel.
Ik bid U dus, mijn jonge makker,
Stap zacht en demp Uw vreugdgeschal,
Want róept Uw lokkend lied mij wakker,
Ik vrees, dat ik U volgen zal.…
Zie niet om
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.285 nimmer strijdens moe;
Grijp slechts aan met stout vermeten!
Al wat vóór is hoort u toe.…
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Mijn woorden en mijn kussen
ik dek je er mee toe
en word het lichte strelen
in duizend jaar niet moe.
Nog één keer zachtjes kreun je
ten teken van contact
voordat je al weer wegdrijft
in vrede ingepakt.
Een glimlach op je lippen
is al wat er resteert
als zichtbaar sediment
als de ochtend wederkeert.…
Hart van stapel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
694 'Het lang alleen zijn', zegt-ie, 'ben ik moe.'
Ze zegt: 'Ik ook, ik ben aan trouwen toe.'
Bij beiden is het hoge woord eruit.
Wat is ze mooi in 't schijnsel van de maan.
Hij wenst op haar verlangen voort te bouwen
en trekt daarom z'n stoute schoenen aan.
Hij voelt voor haar veel meer dan sympathie.…
Bijna niet uit te leggen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
964 Als ik met gedachten speel, ontstaat er chaos
vaak vrede, soms onzekerheid
mijn omgang met complexe persoonlijkheden
maakt het leven niet saai da's een feit
Maar steeds een terugkerend gevoel van er
mee moeten stoppen, het voegt niets toe
Dat het me zo bezig houdt, negatief en
positief, dat maakt me geestelijk moe
Stoppen met alles en iedereen…
KLETSKOUS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
819 die die kletser zo lang aan laat staan
Van slijtage heeft ze nooit gehoord
of wel, maar is ze ’t geheel vergeten
Wordt die stoorzender ooit ontstoord
ze breekt elk record al voor het eten
Praten, kletsen ze is ‘t nimmer moe
je oren gaan er zowat nog van tuiten
Ik wil dat ze zwijgt. Vertel maar hoe
met een ander exemplaar opsluiten?…
Alleen in een loopgraaf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.933 Ik merkte hoe moe het landschap was, een oud beest,
een steen, op zoek naar het graf waarbij
hij zich neerleggen kan, alleen in zijn loopgraaf,
mens in een krakende jas.
-------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
Een moeder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
758 een moeder
is ten einde raad
moe gestreden
veel zorg gedragen
vlucht ze in de nacht
het huis blijft heel alleen
ze schreeuwt verdriet
echo kotst in haar gelaat
pijn verkrampt zo van de pijn
een moeder
denkt ik kan niet meer
genoeg gemoederd
ik sta nu even stil
adem hijgt en loopt haar achterna
ze voelt zich zo belazerd
de foute…
Herinnering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Ze maakt zo moe: die dode, dode pijn,
Die àl maar klaagt hierbinnen, nacht en dag;
Die niet wil zwijgen voor uw liefste lach
Die niet wil wijken voor uw bij-me-zijn....
O, rèd me lief, en dood dat spook-van-leed:
Ik kàn niet leven, als ik niet vergeet!…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 De mensen worden moe en groeten nauwelijks
nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen
waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen
ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die
overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn
maar hij kiest voor de optie
om niet meer te vluchten
hij is zo moe…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode struiken
en lege waterkruiken, het geweld is de chaos moe…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 Ver van de onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van…
Dementie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
741 Dementie
Ik draai me even weg,
van dat moe en bleek gelaat.
En luister heel geduldig,
als je zacht tegen me praat.
Je blijft maar zoeken op die zolder.
Je blik lijkt soms verdoofd.
Trots zing je oude liedjes,
die bleven zitten in je hoofd.
Als een oude grammofoon,
blijf je hangen keer op keer.…
Rijwielplezier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 De zon in je gezicht, jij in je schik
En word je moe van ’t trappen op die brik
Dan stop je bij de strandtent voor een wijntje
En gaat straks monter verder op je zwijntje.
Het is gezond en daarbij kost het niets
Zo’n dagje trappen op je ouwe fiets…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit, mijn rug even strekken.
Hij heeft mijn brieven twintig jaar bewaard.…
De arme.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.271 Wend naar mij toe uw moe en droef gezicht
Gerimpeld in de dagelijkse zorgen;
Verstrakt in nijpende angst om brood voor morgen;
Verkrompen in een klein-gekozen plicht.…
SPIEGEL VAN MIJN BEELD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 ontdoe ik mij voor jou van de nacht
toon je mijn pracht
onder het vuur
van mijn kracht
de opgespaarde goed bewaarde energie
die haal ik met mijn wortels
uit het diep
van mijn vergeeld en vergrijsd spiegelbeeld
wat mij ontwaakt
en aanraakt
de nacht voorbij
van toen ik sliep
mijn bloesem
lacht jou weer toe
uit de knop
nog lang niet moe…
Hanetange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Hahnentange
niet in één naam
te vangen
een rij boerderijen
aan weerszijden
de grenslijn sneed
tussenbeiden
schuin door het gehucht
en spleet geducht
twee huizen geheel
in een Duits
en een Nederlands deel
dat gaf teveel
gedoe, dus is
de grens nu niet meer recht
er in een hoekje in gelegd
helemaal Duits
zijn de twee huizen
je wordt het moe…
Corona - half augustus 2020
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
440 Het virus slaat weer genadeloos toe;
Menige groepen waren de "huidhonger" moe.
De fuifbeesten en "non-believers" leven er maar op los;
zij die netjes de richtlijnen volgen zijn tevens de klos.
Nu zijn we met zijn allen weer de peer,
dat lappen ze ons nu al voor de tweede keer.…
Leerling
gedicht
3.1 met 7 stemmen
10.510 Iedere ochtend gaat hij trouw naar school,
door weer en wind, van kilometers ver
- moe heeft z'n brood gesmeerd, hem uitgezwaaid -.
Hij zet z'n fiets weg, en haast zich gedwee
naar het lokaal. Gaat zitten. Dan 't gebed:
Dat ze vandaag maar weer kracht-van-omhoog
ontvangen mogen en hun werk met ijver
volbrengen. Amen.…
Ik ben een sterk persoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Vol met stress en onzekerheid,
ik voel me moe en zeer eenzaam.
Zo raak ik langzaam mijn ‘eigen ik’ kwijt.
Mijn eeuwige optimisme wordt overschaduwd door pijn,
pijn van alle zorgen en verdriet.
Maar de meeste mensen zien dit helemaal niet.
Ik ga eeuwig door, met een tranende lach
en leef mijn leven maar gewoon.…
vergeten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
934 ben ik zo ontzettend moe?
of ga ik naar mijn einde toe?…
de laatste zucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
567 gebracht
mijn broers
waren te
geëmotinoneerd om
het laatste
gebed te
bidden
ik bad
toen Jezus
kom toch
in ons
midden
op dat
moment gebeurde
het wonder
mijn stem
werd plotseling
zo helder
licht als
bliksem voor
de donder
hoor ik
nu het
gebed Onze
Vader
kom ik
steeds nader
bij die
schitterende hemel
waar mijn
moe…