3445 resultaten.
Leeg huis
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
5.449 Een huis waarvan de bewoners
zijn vertrokken op eentje na
laat voelen dat er geesten zijn
ravotten met de haren van de hond
de tocht als er een deur opengaat
drie engelen binnenlaat
één zet er thee, ruimt de aanrecht op
die met tonsuur gaat wandelen
met de te dikke hond, één zoekt
de kleren uit, de bruikbare in zakken
dan praten ze nog wat…
Gebakken dromen
hartenkreet
3.9 met 44 stemmen
2.104 Mijn hart is als een oventje
Vol met gebakken dromen
Zoet warm en lekker geurend
Waar liefdes dampen uit stromen
Mijn hart is als een oventje
Gevuld met liefde tot aan de rand
Gevoelens die geen ruimte maken
Voor baksels van gezond verstand
Mijn hart is als een oventje
Welke maar blijft smeulen voor jou
Met geuren van hoop en liefde
Gewoon…
In wederzijdse dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 ik heb nog
achterom gekeken
hoop dat schaduwen
toch niet zijn meegegleden
de stille openheid
van ons contact is het
contract dat wij zijn
aangegaan in ons bestaan
altijd breekbaar in het
hectisch manoeuvreren
niet voor grenzen maar
om de ruimte te proberen
een enkel woord
of klein subtiel gebaar
is soms niet genoeg om
misverstanden…
Woordenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
479 jij kent als
geen ander
het kleine
woordenspel
nog niet op
multimedia
maar er trekt
al een peuter
aan de bel
er zit muziek
in oeverloze
samenspraakjes
waarbij ogen
en lach de
bindmiddelen zijn
van een overdosis
plezier die hier de
melodie versiert
waar herhalen
ruimte geeft
aan improviseren
is samen leren
nummer een
daar…
doorsnee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
9 zometeen weet het licht zich
overschaduwd
sluiten deuren en luiken
is de kamer leeg
niemand luistert vanzelf
overal is gisteren
we houden ons op de vlakte
daar is aanwezigheid
achtergelaten in dit vertrek
op een plek op gepaste afstand
in een ruimte aan begrip voorbij
waaruit geen mens ontsnapt
waar ons leven doorheen snijdt…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
verborgen vrijheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
903 onzichtbaar, zonder woorden
vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart
onkundig het meestal te uiten
soms zo ver en angstig verborgen
als achter vuile of beslagen ruiten
als ik jou dan wil roepen
mij wat ruimte te geven
wil het speeksel in mijn mond
de schreeuw bijvoorbaat snoepen
gelijk een niet afgegane lont
een schot in de loop bevriest…
In alle openheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
602 wanneer kan stilte
eindelijk weer spreken
over zaken waar wij
liever niet over praten
in de immense
veelheid van woorden
ontgaat ons vaak het
onderwerp van gesprek
men haakt in
neemt snel over
eindigt lachend op
een doodlopende weg
stilte is niets zeggen
samen bouwen
aan fundamenten
van vertrouwen
om dan in alle
openheid ruimte…
De engel
gedicht
2.5 met 53 stemmen
16.327 Wij doorkruisen samen de ruimte.
Maar meestal weten de mensen het niet
dat ik neerstort in lichtval
vloeibaar als water word
en zij mij kunnen betreden.
---------------------
uit: 'Toledo', 1995.…
De zonnewind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 ik heb het spel van
sterren en planeten gezien
in de zwart galactische ruimte
gedragen op vleugels
van de zonnewind heb ik
geboorte en groei gadegeslagen
massa en aantrekkingskracht
in een spectaculaire balans
geregisseerd door hogere macht
in een kleine oneindigheid
ontwaarde ik het bekende blauw groen
als een schitterende parel van…
Boeten in je dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.538 De slaap wijkt en ik
Word sluw verzwolgen
Door de duistere blik
Van het immense zwart
Bang voor de geesten
Die mij altijd weer vinden
Met hun handen wurgend
Doden ze mijn spiegelbeeld
De tijd verdwijnt
In deze nachtelijke ruimte
Als een uitgeholde rots
Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed
Een groot toneel
Met beulen voor het slot…
Vliegangst
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
653 ineens in vrijheid geworpen
schatten de matte ogen
van een uitgefloten vogel
het blauw als onpeilbare mist
aan de kracht van vleugels ontwend
weigert het dier te stijgen
het kent alleen de engere ruimte
van geborgenheid
waar moet hij nu gaan
welke wind zal hem leiden
naar een nieuwe veilige stek
voorlopig zit hij droevig ineen
op een…
pluizen der stilte
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.626 pluizen der stilte
Zwijgen draagt in zich steeds woorden
die dreigen door de ruimte heen,
maar stilte kent zulk zwijgen niet.…
Gisteren langs het strand.
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
2.124 Het geeft mij,
maar ook jou,
de ruimte
om alles beter
te overzien.
Wie is mijn Vriend,
en wie is mijn lover,
wie is eerlijk,
wie liep en loopt er
straks nog
met me mee,
als een echte Vriend,
hand in hand?
Morgen door het bos
en gisteren
langs het strand.…
"Zeg nooit, ...."
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
487 Een woord dat
niet meer kan,
te vaak gebruikt,
het is vergrijsd,
een oude man,
al haast verijsd,
vroeger had het
praats, adem en
energie genoeg,
ging het vaak
buitengaats,
ruimte scheppend
voor de scherpe boeg,
aangesneden in
het kolkend schuim,
gebogen in het
ongerijmde licht,
heden in een
tijdelijk ruim,
sloeg het boek
weer…
Straalden in begroeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
427 mijn hele leven
heb ik achterom gekeken
of ik een schaduw had
die bevestigde dat ik er was
jarenlang heb ik gedacht
dat in de ruimte
achter anderen de
echte toekomst voor mij lag
tot ik jou ontmoette
en wij straalden in begroeten
vond het heerlijk bij je te zijn
onze schaduwen op een lijn
jouw liefde leerde mij
dat je niet echt kunt…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
Pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Tijdloos is iedere vorm van gevoel
al is het niet zoals je het had gewild
ook al wist je hoe het wel kan zijn
het tij kan nog altijd voor je keren
als je tijd de ruimte geeft.
Je hart kan slechts kloppen
voor hetgeen dat jou vreugde geeft
wetende dat elke geschiedenis
nooit vergeten kan worden
maar niet altijd tot vreugde leidt.…
Pijn en angst ervaren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
461 Je diepste pijn te doorvoelen
Kan een levens bevrijdende
Ervaring zijn
Het maakt verkrampte energie
En verlamde creativiteit vrij
En geeft ruimte om plezier te voelen
En wel in die mate
Waarin je bereid bent
Je pijn te voelen
Hetzelfde geldt voor angst
Angst is een ontkenning
Van andere gevoelens
Wanneer het oorspronkelijke
Gevoel…
Oude liefde roest niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.480 We spreken woorden
die we willen horen
in ruimte alleen
bestemd voor deze tijden
die ons daarin brengen
extase tussen harten
en adem luisterend naar
elkanders liefde brengend
ons gevoel tot zinderend
verlangen in eenvoud
slechts enkel woord
gedreven door hartstocht
hunkerend om weerzien
wat wij waren voor elkaar
in jonge…
Darkroom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
988 Tegen betaling kunnen bezoekers van de Jaarbeurs in de ruimte seks hebben met anderen……
zomaar een gesprek
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
649 Kijk daar komt een wolk voorbij,
met de lucht in onderhandeling
he laat voor mij ook wat ruimte vrij
dacht dat jij hier al genoeg hing
Zeg laat me met rust moet voor water zorgen,
bromde de wolk ontevree
pff zei de lucht dat kan ook morgen
daar heb je ze daar beneden niet mee
oke oke dan morgen maar wat gooien
maar reken erop dat ik het dubbele…
op eigen kracht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
713 laten we gaan struinen in het veen
tussen veengras en modder
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
onder de schrale zon
in de stilte van de namiddag
komen zintuigen op scherp
alle poriën open
vogels houden zich stil
wij ademen ruimte en elementen
vinden steun aan de wallekant
op eigen kracht
* herziene versie…
BONUSKAART
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
880 de nachtvorst hangt wazig
wit over de weiden
het vee staat nog op stal
het oogt er kil
wat ganzen duiden er de ruimte
de lage winterochtendzon
flikkert bomenschaduw
op mijn bril
Noord Hollands uitzicht staat
niet op mijn kaartje
als bonus toegevoegd
roert het me stil
de conducteur meldt
dat de trein rijdt tot Den Helder
hij…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
Filosofietje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Wij zijn gevangen in de tijd
De ruimte is aan ons gegeven
En zodoende het beleven
Van de hang naar eeuwigheid
Door sterf’lijkheid die ligt besloten
In ons ondermaanse lot
Creëerde iedereen zijn god
Om de kansen te vergroten
In de eeuwigheid te komen
Zodat dit leven waarde heeft
Met een doel om naar te streven
Maar eeuwigheid kent dat…
Als een roos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
756 Wilde ruimte mezelf ontplooien
leven in het heden door liefde
omarmd aanvaarden dat verdriet
ook hoort bij het bestaan.
Nu in de herfst van mijn leven
koester ik de liefde om me heen
mijn blik richting de zon om als
een roos nog even te kunnen bloeien…
Rusteloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Tussen rusteloze spinsels
dwaalt de slaap verloren rond
kan geen ruimte vinden
voor een echte eigen plek
In de luwte van de chaos
waar geen maanlicht valt
probeert het schaduwbeest
de nacht te overleven
Met zware zwarte vleugels
vliegt het dwars door de tijd
naar het land van bloemenhoning
waar een zoete rust zal wachten
met de morgen…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Wanhopig stilstaan in
onmeetbare ruimte en begrensde tijd.
De aanloop van een nieuw begin,
in een lichaam dat lijdt.
Denken aan wat kon.
Maar er is niets,
niets begon.
Dan ook geen gemis.
Zon, zee, wind,
voor niks niet bang.
Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.…