1669 resultaten.
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 resten gerijpte druiven
in een eindeloze droom, verdeling
van gestolen buit, de heerser zwaait
met de scepter van geweld, levert
zich niet uit aan de moraal, maar een
springtijd is niet te stoppen, vertakt
de aarde zich in des zieners mededogen,
groene akkers worden autonoom, een
aardse vrucht kent slechts één smaak, die
proeft naar de schreeuw…
Kustmarathon Zeeland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 De eerste kilometers door het Schouwse bos
Hier loop je nog in colonne, kun je nog niet los
Eerst nog een beetje heiig, maar de zon breekt al snel door
Genieten van de ruisende zee, meeuwen schreeuwen in koor
Honden genieten van de zee op dierendag
Wat een voorrecht dat je hier wandelen mag
Het mulle zand is zwaar
Bordje 15 km, nog lang…
Roodborstje in wintertijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
599 Zij schreeuwen in
wintertijd hun kostje ruimschoots bij
elkaar. Assertief gevederd overleven
zij het wintergevaar.
De natuurvorst, koud en meedogenloos,
maakt het leven van een roodborstje
bar en boos. Schuchter en nerveus
tikt het soms tegen een keukenraam;
vraagt het om wat winterhulp om de
winter te doorstaan.…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
Inseminatie?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Ik beluister onderhuidse
stemmen die zich niet laten
remmen, gebundeld tot een
niet te stuiten schreeuw, die
mij de mond doet snoeren,
het ontstijgt en bestijgt de keel,
articuleer eerdere teksten
die in een doctrine van buiten
weer naar binnen zijn gekeerd,
ik probeer mij voor te stellen
in een ander gezicht, onbehaard
in kleur…
Martelen de dood tot leven
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
898 hebben ze gepolst
armen die mij troostten
verhangen in een loos gebaar
ze hebben in mijn schouders
de wereld overhoop gehaald
ik schuur mijn borst en rug
tegen de muur om mijn
verloren greep te laten dagen
uren weer te delen met mijn cel
ze gaan me monddood maken
met het snijden van mijn tong
protesten worden tandeloos gemompel
ik schreeuw…
Reconstructie van liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Ik hoor het rauwe schreeuwen.
Er is iemand die me draagt.
Er is iemand die me streelt.
Het is ijzig koud. Ik beef.
Naakt ben ik.
Dood ben ik niet. Ik leef.
Geboren ben ik. Ik besta.
Ik hoor maar zie nog niets.
Lief mannetje hoor ik zeggen.
Het zegt me niets.
Help lieve moeder.
Hou van mij.
Laat me liefde bij je drinken.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders
onder het bloemrijke gras waarin ik eindig
venijnig de kilte van het huis vol verleden
de stille grond waarop teveel werd geleden
door beek en dalen schreeuwen…
Schone Lakens…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 Schreeuw niet zo luid, meisje
hou je mond maar stil
ook al denkt je hoofd iets anders
dit is de route waar je heen wil
Raak niet in paniek, mijn kind
doe gerust je ogen dicht
alsof je morgen ‘t licht weer ziet
de mooie toekomst in het zicht
Kom op, laat je tranen niet stromen
je bent zo’n sterke meid
al zal deze nacht nog lang duren
we…
De Hollandse Corona-killer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Ik zou sommige mensen, lieden
Wel eens een harde klap willen verkopen
Op d’r kont, op d’r bek
Of op d’r smoel willen slaan
Of erger d’r nek langzaam breken
Zelfs morsdood willen schieten
Maar ik beperk me tot die gedachten
Alhoewel ik mentaal, zeer samenhangend
sterk verbaal en langdurig tekeer kan gaan
Ik schreeuw, gil, ik tier
Het snot…
Ah! Interesting
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
637 Trump
man van pluche en praal
een vileine miljardair
botst glijdt uit loopt mis
gewetenloos wreed
zie zijn handlangers schreeuwen
juichen en buigen
alles is te koop
the gods may throw a dice, toch?
winners take it all
imperialist
sloper van het eerste uur
Vladimir D.…
Het gedicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
483 Ik pak wat letters uit de kast
Om een gedicht te maken
De woorden willen nog niet komen
Het lijkt wel of ze staken
De letters hebben ruzie
En schreeuwen naar elkaar
Ze moeten woorden vormen
Maar: ‘Ik wil hier en jij moet dáár!’…
Je handen waren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
558 Je handen waren beter in staat
om je gevoelens te uiten;
het was al te laat,
praten werd schreeuwen
om mijn leven
nog enigszins toonbaar
te ontvluchten.
Voor de gevolgen
van mijn durf
had ik te duchten;
ik turfde de tijd al
een eeuwigheid,
de blauwe plekken,
door jou beleden spijt,
op de spijlen van mijn denken.…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Ik kon niet ademen,
niet schreeuwen;
mijn lichaam wist het al,
lang vóór mijn woorden.
Je ogen zeiden dingen
die geen kind verdragen kan.
Je handen vonden plaatsen
die niet bestonden
tot jij ze aanwees.
Het voelde vreemd,
alsof mijn huid mij losliet,
alsof ik achterbleef
in een kamer zonder deur.
Je kwam dichter.
Te dichtbij.…
Achter het gheduld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
169 sal het een verslavende vryheyt sijn
die u ende mij verblindt,
wil ick gheene angste ervaren
„het goede is mij immers welghesint”
schreeuw ick
om mijn selven te bedaren
doch de schaduwe naedert nu snel
hetgheen ick eyghenlijck niet en verkies
maer wat hoor ick ende sie ick niet,
is het een sproke
waeruyt ick vertel?…
Mist in het Zwin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
799 Op blote voeten ben ik in niemandsland gekomen
Ik hoor een schreeuw, de echo van een meeuw
Is dit het land waar ik van lig te dromen?
Geribbeld zand, ’t ligt hier eeuw na eeuw.…
als de tijd dringt
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.847 de tijd dringt
als je sterven gaat
als geen dokter je meer kan helpen
en geen medicijn meer baat
als je slechts nog maanden hebt
en zelfs dát zonder zekerheid
je leven loopt ten einde
voor verdriet is nauwelijks tijd
je kunt gaan huilen, schreeuwen
het helpt allemaal geen zier
je kunt het net zo goed uitgillen
met tranen van plezier…
Nog één Keer...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.082 Doe alles, schreeuw, huil,
sla me maar...
Als dat je zou helpen
om te blijven bij elkaar
Spreek je uit,
ik zal echt luisteren...
Geef me nog een kans,
zou ik dan zachtjes fluisteren
We kennen elkaar
al zoveel jaren...
Ik zou je
mijn liefde willen verklaren
Denk ook aan
ons allerliefste kind,
die nu thuis geen vader vind!…
angst in jouw liefde
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.645 liefde
je durft mij niet aan te raken
de zon in je ogen straalt zonder kracht
ik voel fundamenten kraken
je woorden zijn behoudend
zoeken echoënd een wand
de rots van liefde in de branding
brokkelt af aan het strand
ik voel hoe een weg van samenzijn
zich langzaam opsplitst in twee
hoe een keuze gemaakt gaat worden
we zeggen ja, we schreeuwen…
stomweg
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.959 harmonie, als een orkest
een vals akkoord zag ik als test voor wat we hadden
ja shit, zo denk je als je twintig bent
en onbegrip is iets dat went
als je jezelf erin herkent
maar op een ochtend aan 't ontbijt
keek ik naar hem en door hem heen
daar zat hij, maar ik was alleen als in een film
ik wilde niet dat dit mijn leven was
ik wilde schreeuwen…
Praat me niet van schilders
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.674 ‘Munch’ schreeuw was ook al buiten zinnen
Praat me niet van schilders
Van Picasso, Kadinsky of van Braque
Mondriaan, Dali of Léon
Nee, zeker niet van Léon, dat was een Zack
Ook Carel Willink kreeg wat hij wilde
Net als Appel, aanzien en geld
Koude tranen plengend om Mathilde
Die weggerukt werd met geweld
Hoe bont de schilder het ook maakt…
Na het feest
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
4.681 Afgesneden door de dichtvallende deur
wordt muziek slechts windgeruis
De ketting klettert op de keien
ik stoot mijn kets vannacht de tweede keer
de fiets zwalkt met mij door verlaten
wegen richting niets
Ik schreeuw kreten tegen de storm
maar wil terugzweven naar het feest
om te dansen in jouw ogen
helder , maar te zelfbewust
stralende…
Weg
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.545 Zou willen schreeuwen, willen krijsen
maar wij zijn klaar
er valt niets meer te eisen
niets tegenin te brengen
geen enkel gebaar
het zou verdriet verlengen zijn
alleen nog meer verveling
en later nog meer pijn.…
Jij
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.567 Ik schreeuw je naam, mijn liefde
De woorden komen dichterbij
Tot ik de letters tellen kan
Het maakt me bang, bang
Terwijl de tranen over mijn wangen lopen
Steek ik mijn handen uit
Probeer ik de oprukkende taal terug te dringen
Ik huil wateren van verdriet
Stille meren, wanhopige spiegels
Ik fluister je naam, mijn warmte
Beelden die mij…
Oorlogskind
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.384 Help me nou, ik schreeuw om hulp.
Omarm me even in jouw wereld vol genegenheid
Ik wil zo graag wat van jouw liefde proeven
Want de mijne ben ik kwijt
Help me nou, ik smeek jouw aandacht
Laat me niet achter, bij al dit kwaad
Laat me wat van jouw aanwezigheid voelen
Ik ben zo bang dat ook jij me verlaat
Help me nou.…
Zaterdagavond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
976 door de meteo niet voorzien
regent nog steeds, klok slaat bij ons juist halftien
over twee en een half uur zijn de rapen gaar
de laatste avond van ’t jaar
twee orakels die op televisie lijken te bedillen
uit het venster zie ik een brandende en belegerde straat
de laatste avond van ’t jaar
lijkt wel oorlog buiten, met ontploffingen, schreeuwen…
Terug naar zee
gedicht
2.8 met 4 stemmen
4.834 hoe lang kunnen we dit nog vakantie noemen
wasmachines grommen door de dunne muren
van ons eerste huis en ik twijfel
of we nog weg kunnen
nu de buren ons hebben gehoord
iemand werpt relatieadvies over de schutting
het laagje latex is relatief
onze geur plakt later niet
dit zijn mijn eerste buurkinderen
ze heten Sky en River en
schreeuwen…
IJstijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.214 De warmte van jouw hand
vloeit samen met de kou
die mij omringt als een te grote jas
ik voel de levenstromen opbloeien
door je vingertoppen vloeien
nadat je in mijn ogen nadenkend las
dat ik de gloeiende hitte
van je hartstocht miste
toen jij heel langzaam van me dreef
vandaar mijn roep in de kou
mijn radeloze schreeuw naar jou
verdrijf de…
Aria
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
4.920 Staccato doornenkransen
Rozen slingeren om ranke polsen
En de echo dreunt
Blauwgebalde pauwenveer
Het trots crescendo van de zon
Omglanst het zwarte watervallend haar
De echo dreunt
De sluike handen om het schrille hoofd
Geknielde pantserheld vertrekt zijn
Krom verwrongen mond en monotone schreeuwen
Stijgen hemelwaarts
De echo dreunt…
De pestkop
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.193 En zelfs nu voel ik
heel sterk hoe eenzaam
je daar in je hoge toren zit
leunend, pochend op bezit
maar toch, je weet je onbekwaam
om echte vriendschappen te delen
Om echte vriendschappen te delen
moet je toch echt je zelf zijn
en je voelt je maar zo klein
bang, dat ze weer
je straatnaam schreeuwen.…