3020 resultaten.
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de storm zachtjes zwijgt
de aarde keert zich dromend om
nu het weer adem krijgt…
onderonsje in beetstersweach
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
726 zo'n balkenende
op z'n gemak van de hak
op de tak bij de haard
in Beetsterzwaag
buiten waait de wind
alles komt los
ijs breekt met woelige gebaren
de gulle lach zonder bedaren
zoals bij matthijs
met grote tranen
z'n dochtertje de hele klas
och arme arme woutertje bos
verkiezingen al verloren
lauswolt gorter zonne-gloren…
In blauw de hemel lacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
510 formuleren
proberen gebaren
expressies te leren om
te zeggen wat ik denk
het zijn kleine wenken
van oog en handen
die met bloemen jou
mijn liefde schenken
vingers die
mij dialogisch
zacht strelen in het
helen van jouw blik
die mij herfst bracht
niet om te oogsten
maar het troosteloze
van een kille regendag
die enkel kale takken…
Boetzelaerpark De Bilt, entree Blauwkapelseweg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 Het kleine groengrut
druipt van takken
twijgt de spindraden
van moeder olm.
Zij staat in een kring
als een oude heks
weet van jaren her
toen april nog kil was.
Ik wandel haar sferen
door bloemen gedekt
grind van voetpaden
knarsetandt en raspt.
Een groep jongeren hangt
maar zegt braaf gedag.…
Laat me even rusten...
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.054 Hoe kan dit toch, en telkens weer:
zoveel bedenkingen, taken, verzoeken,
verdrinken tussen al die boeken,
die schema's en plannen.
Kan niemand ze dan bannen?
Moet zo ons leven hier verlopen?
Laat me even rusten, even maar!
Straks ben ik dan weer helemaal klaar.…
Strenge maatregel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.285 Vlinders leiden zo af, dus
kreeg het kind al snel een plek
ver vanaf het raam
daar wiebelde friemelde en
schuifelde het , veelal
sloeg het agressief om zich heen
gooide met propjes, altijd raak
het was niet gemeen maar
gewoon een bijzonder geval
totdat de juf
`t zat was, dat slimste kind
uit de klas die zelfs met extra taken
nog…
tot in de allerlaatste nacht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.193 nachtgroene blikken
het is de lente
die de morgen uitlaat
- als Noachs duif
in vertes nevelige vermoedens
zonneweefsels tekent
op schedels van belofte
en tere knoppen drijft
uit twijgen met dewelke
wij de wereld omarmen
tot de morgen valt
laadt hij de vruchten
van herinneren terug
in manden verlangens
en kale takken…
koning winter
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.476 Koning winter
wanneer kom je
met je betoverend
witte winterkleed
waar blijf je met
je heldere nachten
je fonkelende sterren
waar we zo lang op
moeten wachten
waar blijf je
met je maagdelijk wit
besneeuwde takken
die glinsteren
in de gouden zon
Oh, ik wou dat ik
toveren kon
waar blijf je met je
winterse kou
je serene stilte
koning…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 De vogels zingen op de takken maar ik hoor ze niet. Kinderen spelen op straat maar ik zie ze niet.
Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.
Beloftes die je zo maar liet vallen, mijn handen die je zo maar loslieten, dit zijn de dingen die mijn ogen nog steeds zien...…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
Het vlammend rood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 krijt bij het
afscheid van de zomer
waar groen
al donker duistert
draden elkaar kruisen
tot herfstige huizen
heeft zij de zon gekeerd
op hete dagen hitte
geweerd en verwezen
naar trillende einders
zij was de poort
van het schaduwrijke bos
het veilige oord
voor schuilende dieren
nu kaalt de dood
als brekende wind
verbleekte takken…
oorlog
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
1.434 drie muggen zweven
zoemend rond het licht
een bloedplan voor hun leven
kranige krijgsdans: duik en drink
licht leidt af
mijn armen zwiepende takken
opdracht mislukt
ze zijn niet te pakken
boven bij de lamp
opnieuw het aanvalsplan
zoemende ramp
zo snel als je duiken kan
drie dikke beten
ontsieren en jeuken
drie zwijgende muggen…
De mooiste bellefleuren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
470 bloeien gekregen
met wat zon en milde regen
pas toen de kou
achterwege bleef kwamen
de zomerse tekens van leven
hij straalde het groen
tot volledige wasdom
bloesemde volop naar vrucht
in lange dagen
zindert hij warmte die
de oogst rijp zal maken
nog zijn er hindernissen
te nemen zoals onweer
storm en hagelstenen
maar de takken…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
het is winter
gedicht
3.4 met 17 stemmen
8.867 het is winter - je lichaam uit takken knettert.
ik zit met een boek over blijdschap in mijn hoofd,
een thema uit de middeleeuwen.
gebonk, geraas aan de poorten van het hart, maar ik blijf binnen.
anderen voor mij deden het helemaal anders, ik kan dus maar gewaarschuwd zijn.…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 De bladeren worden almaar schaarser
aan takken die getekend staan
als zwarte strepen soms heel dik
maar scherp in 't daglicht nu of schriel.
Plots bloeit het heimwee dan weer open
en vult mijn denken en mijn ziel.…
Honden uitlaten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
814 de regen striemt
dikke opgehitste strepen water
zoals de moesson
in het regenwoud
vandaag wil het
niet echt licht worden
de laatste bladeren verlaten
levensloos de bomen
gaan op hun rug liggen
in de zompige ondergrond
druppels kletteren onophoudend
op onze ingepakte lichamen
de takken en bladeren
ritselen, kraken en knakken
onder…
Ik lijm met slijm
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
960 vandaag plak ik al het loof
weer aan verlaten takken
ik hoor ze kraken, ben niet doof
ze zijn te stijf om ze op te pakken
de lijm is het slijm uit mijn mond
immers dat heeft zijn dienst bewezen
te samen met mijn charme als lont
zal het bos in wondervolle glorie herrijzen
de stramme stammen zeggen dank voor mijn geste
maar de bekommernis…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Nachtdonker zit in de wilgenboom
op stille takken, omklemd
door nagels als een vlijm
de jager; gekleurd als niets
op wacht, naar zijn prooi.
Onzichtbaar draaien de zoekers
langs de wallenkant, gespitst
op rusteloos leven daar benee
onhoorbaar glijdt als een spies
de dood over het leven.…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
strohalm
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
4.636 naar herinnering
een cynische opmerking
is zo gemaakt naar velen
wij geen schaamrood op kaken
boze tongen laat maar varen
zo hebben wijze dwazen
altijd nog wat laatste kaarten
zo ook de contaminatie van
het voegen van woorden en kaarten
geduldig lopen zij verder weg
wijze dwazen een strohalm
in een berg van spelden
geen geheime taak…
Soms denk je
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 De takken en bomen zijn weg,
Je mag leven!…
Driftig bewegend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 in het windstille weer
hoor je ineens de polsslag
van leven om je heen
komen kleine geluiden
op tal van plaatsen
onverwacht naar buiten
achter de knak
van een simpele tak
schuilt de muis
in bladergestuif
zoekt de merel
driftig bewegend naar buit
ieder vertelt hoe het gaat
in verhalen van klein
naar steeds groter formaat
als…
Wil jij dat ook ?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
668 Ik stel paal en perk
Begrens mijn hokjesgeest
Mijn leven bestaat
Niet alleen uit wat er al is geweest
Ik ga voor verandering
Verleg mijn grenzen
Kijk met andere ogen
Maar nog steeds door dezelfde lenzen
Heb jij dat ook
Datzelfde zicht op de zaak
Laat je alles op in rook
Kwijt jezelf van harte aan jouw taak
Alleen daar voor…
dagdieven onder de brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
844 het is fantastisch dromen
in de pijp van een brug
intrigerende takken
bevroede bomen op grasgroene bermen
ze leunen als een beschutting
op de schaduwwand
een schuilplaats, hol maar warm
waar ik stille dromen koester
in de schutting van beton
omsloten en onbeduidend
knieën onder mijn kin
gesteund in de rug
ik zou hier kunnen zingen
de…
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 Tijdens de grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts gemoedelijk zijn
schept verfijnde milde kracht
die…
Het tweede leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 je staat te pronken
in het landschap
dat je zelf geschapen hebt
tot hoog geschoond
van alle wilde takken
die het leven gaf
een volle bladerkroon
nog stevig in de wind
die lachend langs je zingt
maar aan de stam
ontspruit nog ongewild
een nieuwe loot
draagt bladeren
van verliefde jeugd
voorbij de harten op de bast
in afscheid…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Marjan Berk, ""Brief aan mijn jongere ik"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
627 Marjan Berk:
Een boom van een vrouw
een boom op leeftijd
maar ook leeftijdsloos
Prachtig bladerenblad
roodkleurige eeuwige herfst
maar de winter mag ook komen
Gaat nog vele vele jaren mee
als haar takken maar blijven hangen
met mooi vernieuwd groen in 't voorjaar
Haar boom is zelfvoorzienend genoeg
op elk terrein van groei, bloei…