1934 resultaten.
Libra
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Ze deed het
Tot ze een ons woog
Het zoog haar leeg
Het balanceren
Het doorslaan van
Haar schalen soms
Twijfelen, weifelen
Muggen, olifanten
Zout, zoet, liefde
Haat, leven, dood
Ja, nee, vasthouden
Loslaten, angst, moed
Aanvaarden, versmaden
Waarheid, leugen
Lichaam, geest, engel
Beest, hemel, aarde
Oorlog, vrede, ziekte
Gezondheid…
Oorlogswinter
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.022 Nog slaapdronken in de trage rij
Rantsoenbonnen op zak
De drilstem laat geen twijfel
Zieken en zotten verdienen de matrak
Rauw voer in een natte krant gewikkeld
Wachten tot honger zichzelf vergeet
Een moeder met een ketel pap
Een zoon zonder voornaam
Die in sukkeldraf zijn zolen versleet
Ingevallen wangen en af en toe een klap
Leeg uw…
eerlijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 enkel één ding is de moeite waard
niet het kletsen en het schreeuwen
van criticasters is voor mij belangrijk
noch de glimmende lach van cynici
die mijn doen en laten nu bespotten
enkel één ding is er dat voor mij telt
de glans van ongeveinsde waarheid
als repliek op de verleidelijke leugen
die de storm van twijfel waaien doet
in wat het geweten…
Lieve anne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.255 hier in Holland is er soms mist
zo van de noordzee
het maakt de harten kil
doet molens twijfelen
en stilaan wachten we
wachten tot jij
jij ontwaakt en in het prille gras
met blote voeten boe roept tot de koeien
en de natte neuzen zoent
zomaar de liefde rond strooit als
kruimels voor de mussen
je lach in de ochtend waar de
leeuwerik op…
Dichtdanseres
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.291 maar werd in drastisch tasten
afgehakt en meegenomen
in eb en vloed door zielsverwanten
ik kon kiezen
tussen de dood
en gezelschap
maar ik aarzelde
er zat een zware
zwart gevleugelde duif
op mijn geblesseerde schouder
met een uitzicht over het meer
droomde ik een minnaars kus
voor haar hunkerende hart
verbleef ik in mijn twijfel…
Groeizaam weer.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.813 Geen plaats voor twijfel, zeker weten.
Van zelfvertrouwen blaken.
Als boer niet alles eten.
Maar dit lijkt alles te verstoren:
"'T is groeizaam weer voor tumoren."
In juli kauwt hij op zoethout.
Het eerste teken goed beschouwd.
Toch wat klachten, iets benauwd.
En weten, dat hij van het leven houdt.…
Dit huis
gedicht
2.9 met 16 stemmen
9.093 Laat hier geen twijfel over bestaan, dit huis
zal bouwval worden met de grond gelijk
ook dit gedicht. Omdat ik stenen met een zin
en met cement elk voegwoord vergelijk,
de gangen met mezelf en daar dan in
verdwalen.…
Zelfexpressie (anorexia)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.552 Zie op de foto's, dat lachende gezicht
zie kracht, in de woorden van een gedicht
Zie in de spiegel mijn naakte lichaam
Zie daarin hetgeen waar ik me voor schaam
Hoor complimenten vanuit iemands hart
Hoor die afwijzende stem, heel hard
Hoor twijfel, maar ook kracht
Hoor niet alleen vervloeking maar ook macht
Zie opeens nogmaals mijn spiegelbeeld…
toen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.092 ik bewijs de mensheid een dienst door voor altijd binnen
te blijven en nooit meer praat
Alleen haat en vloek, het lezen van een zogenaamd
goed boek dat mij alles doet vergeten en
het verleden doen missen en mij in twijfel doet brengen
zoals het elke dag gaat gebeuren
ik ben niet langer op te beuren
Het leven is een grap(je)…
Voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.121 Voorbij
Het is voorbij
Voorbij is de pijn
De pijn die jouw leugens
en gedraai mij brachten
Voorbij mijn twijfels,
mijn onzekerheid,
mijn tranen,
tijdens al die
eenzame nachten
Het is voorbij.…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Zie jij die mooie duif
daar tussen twijfelende inkt
in die abstractie
van een glas whisky
zonder muren
trompettert
Miles Davis
onzichtbare kleuren
op blauwe vleugels
als door de late middag
traag de rode zon zakt
in rokerige woonkamers
waar het binnenste hart
van de oude vrijersstad
naar echte vrijheid zoekt
veel verder dan toen
en…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Ik twijfel geen seconde meer
maar voel het tellen wel
nu liefde verder gaat dan twee harten
en bloed al verder stroomt dan dat
het mozaïek van dit moment is machtig mooi
en plof ik neer in stilte.…
leeftijdsverschil
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
3.039 Maar tijdens die leuke tijd,
Die leuke tijd met jou,
Begon je te twijfelen.
Jij vond me te jong,
Jezelf te oud.
Dat was is voor jou het probleem,
Maar ik dacht
Wat is het precieze probleem?
De reacties? De contacten?
Maar dat was het niet.
Verduidelijking kreeg ik niet.
Vol met vragen liep ik rond.…
Drukte
gedicht
2.8 met 29 stemmen
11.238 Het is raar gesteld met de doden,
schuiven in je aan, zitten met hun
holtes in je knieën, hun kootjes
in je vingers een brief te schrijven,
even sloom als jezelf, even beperkt op de hoogte
van weerbericht en genade, twijfel en kostprijs
en als het etenstijd, bedtijd,
tijd is om de honden uit te laten,
tijd om een kind te krijgen, een man te…
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe vertel ik verhalend de vragen van twijfel,
de antwoorden over het hoe en waarom
over het leven en de dood,
over de bron waar alles begon?
Hoe vertaal ik de code van de ziel
aan het zielenkind
dat moeizaam zoekend
soms haar weg op d'aarde niet vindt?…
Om wie ik liefheb
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Je begon weer te twijfelen
of de afstand niet te groot
de treinen op tijd zouden rijden
de zon wel op zou komen en ondergaan
waarna de maan zich manifesteerde
de aarde daarin ook een rol speelde.
Dat je niet begreep waarom juist ik
jou geheel vervulde.…
als woorden niet meer van mezelf zijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 schipperen kan alleen
als twee kanten wal dragen, waar water botst
en verlegen lelies bloeien
langs het kroos verlaat de dag
de ongeboren zon
tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel
of de karekiet wel houvast vindt
hij zingt er wel
maar toch
laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed
de riemen slijten slechts voorzichtig…
Splitsing
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
625 Je op een splitsing staat even
de weg bent kwijt geraakt
niet meer weten welke kant je
moet kiezen of zal verder gaan
met een hart vol van twijfel,
of geluk nog voor jou bestaat.
Kom dan bij mij laat me je
helpen de goede weg te vinden.
Waar je weer het zonlicht en
ook het geluk zal hervinden.…
Te lopen in het jonge lentelicht
poëzie
2.8 met 6 stemmen
3.208 gezicht,
daarheen waar hoog, eenzaam een vogel roeit,
of maar naar de top van de populier,
waarin de merel zijn avondlied zingt, -
lied, waar al het geluksverlangen in klinkt,
dat nu rumoert door mens en dier, -
zo te lopen, vaak vol bekommering
over de wereld, het duistre gebeur
in haar; kleine, nietige enkeling
vol zwakheid en vol twijfel…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 Mijn dag en was niet oud genoeg,
mijn hart en was niet koud genoeg,
dat zwaar de vlijme twijfel-ploeg
mijn vree niet breke ...
Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd)
een vrouw, die, vreemder angst beklemd,
oneindig naait haar doden-hemd
steke bij steke.…
Ze kreeg haar zin niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 welke mijn baas hanteerde was een feit
als het mij niet lukte stal ik haar vraag
stelde voor de rollen om te draaien
in eigen- zelfreflectie te graaien
haar fermiteit kenterde ietwat traag
gaandeweg zochten haar ogen woorden
beet venijnig in haar rode lippen
slanke handen stonden op vermoorden
plots begon ze heen en weer te wippen
twijfel…
Matrix van de ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 gedempte dauwdruppels, beleving
in het perspectief van ons tijdsverschil,
beeltenissen die geen twijfel overlieten,
osmose van kwetsbaarheid, een weg
die zichzelf verder droomde in een
gedicht in de matrix van de ziel.
Liefde is kristal, het prisma breekt het licht
en vervalt tot breekbare kleuren.
Vergilius…
Een mythe?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 gesmoord in twijfel en
maakt subjectief, dat
pad alleen te gaan over
een naakte pagina van
het laatste hoofdstuk
waarin we werden getroost
steeds door een andere lief,
eeuwen geluk op perkament
wordt soms een mythe,
maar altijd cursief,
wat niet vergeelt.…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 op een dag zo licht en zo hoog
aan de hemel dat je denkt, er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren…
Opvaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Verder dan uw eeuwige twijfel.
Voorbij uw zure onverschilligheid.
Vaar dus maar een beetje op ten hemel:
dáár huist het Vuur dat ons de toekomst wijst!…
passie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
810 maar werkelijke liefde ken ik niet
waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend
haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend
daar twijfel ik en merk een licht verdriet
jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied
klaar wakker om met uitgestrekte armen
naar haar juweel te reiken, haar erbarmen
zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet
spaar…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 zomaar het gevoel ontvangen
van gemis, de uitkijktoren van vrede
het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte
het werkelijke leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk…
De kleine dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
686 Langzaam loop jij op mij af,
Knuffel van gemis,
Doet twijfel verdwijnen,
Argeloze aanraking,
Brengt onvergankelijke gevoel met zich mee.
Teder beroer jij mijn wang,
Liefdevolle kus,
Bezegelt de liefde,
Hartstocht verhit mijn aderen,
Als een onsterfelijk vuur.…
Dansen met Woorden
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
676 Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter
in de beslotenheid van zijn of haar
cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar
doordrongen is, als ware taalopzichter
is dat de stroom van zijn of haar gedachten
gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel
op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel
wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten…
Het lege nest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
672 is veel te ver geopend
Nog eenmaal fietsen wij naar zee
De lage zon legt heimwee op de wegen
De kinderen zijn gelukkig groot
Ons leven is voorbij gevlogen
Een trein die voortraast naar de dood
Straks mogen we het glas gaan heffen
En toasten op een rijke oogst
De nieuwe vrijheid die ons werd geschonken
Maar bij de zee wacht ons de twijfel…