2289 resultaten.
Huilende stenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
631 Allure met grandeur
Blok na blok na blok
In drie volle lagen
Reikend naar de hemel
Visie van de meester
Aangespoord verdriet
Voor de verre toekomst
Vastgelegd in heden
Terwijl de rivier stroomt
Lengte van eeuwen
Het verdriet zich koestert
In warmte van rotsen
Dragen offers 't verdriet
Onder traan-gewelf
Immer terugkerend
Door huilende…
conventies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 waarom zijn mensen zelden duidelijk
iedereen is gelijk
iedereen is meteen
meteen over de zeik
waar is broederschap gebleven
avontuur was verslavend
deed de mooiste vrouw verbleken
avonduur of schemering
herfst
vijf voor twaalf
de verslaving is gebleven
het casco is vergankelijk
maar de geest vermijdt het onvermijdbare
gaat op verre…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen:
De kering van het licht, de eb en vloed
Van oeverloze wateren en een dagen,
Een kim. een eiland door één ster behoed:
Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen
Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…
Ware gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Heisa trakteert een hoop vers bloed
Neen, serieus
Ik lach niet groot genoeg
Serie met bubbels
Geen nood, opgelost met je ogen
Waar we naar uitkijken
Ik kan slechts liegen tegen mezelf
Al gaat het sindsdien merkbaar beter
Deze keer hangen de groepen
Wel zeer goed aan elkaar en verder
Een mooie bloemlezing van over de plas
Dicht bij het verre…
Veel verhalen.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
753 De zee vertelt mij veel verhalen
van verre, mooie landen,
van avonturen en van liefde,
van oorlog, vrede en gevaren
van daar, ergens in de verte.
Het wrakhout zegt mij veel verhalen
van gevechten tegen stromen,
van eind'loos hunkerende nachten,
van noodweer, donderende stormen
van daar, ergens in de verte.…
In gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 genaderd
laten we praten nu het nog kan
woorden over oevers werpen
ons koolwit aanspreken
monden behoeden voor ogendonker
in thuisloze sporen treden
een jeneverbes verlaten op de hei
harde woorden sussen
voordat teelaarde onze smaak verkilt
laten we ons markeren
voordat rietkragen zich sluiten
het roomzachte licht zich ruimt
verre…
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 ik heb jouw
sterren niet geteld
zij stralen weergaloze pracht
jij bent mijn firmament
natuurlijk fonkel jij
minder bij het zwarte gat
verschiet je plots van kleur
als een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken
ogen tovenaars en
zwijgzame druïden
uit het verre…
Oude huizen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
983 De huizen stonden oud en stil....van verre
kwam dof gedreun: het ruchten van de stad,
dan was het, of de huizen
nóg groter stilte hield omvat....
Luid kwam, met hard gebel, een tram voorbij gereden....
Toen wisten d' oude huizen niet
wat zij daar deden....…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Onze horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Vanavond zal onze verre zon,
als een bol van laaiend vuur,
boven onze horizon staan.
Nabije troost.
Ver van onze angsten.
Ver van elk probleem.…
Dubbel herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 leeg waar we ’s zomers zaten
In de lucht meldt zich de gans als wintergast
Van de takken dwarrelen nu de bladeren
Als veel kleurige vlinders naar de grond
Of drijven op ’t water alsof ze badderen
Maar zwieren eerst nog op de wind in ’t rond
Stil zit ik nog te genieten in de late zon
In de late warme najaarsstralen
Van de rode gloed aan verre…
Presidentiële wensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Wat maakt het uit of in de verre landen
het broze evenwicht op wank'len staat,
of 't Midden-Oosten verder blijft ontbranden?
De wapenhandel is erbij gebaat.
Waarschijnlijk wast hij heel voldaan de handen
voordat hij naar zijn vredig bedje gaat...…
Heiligen Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Als het kerstavond is dan zullen we de kaarsen ontsteken,
gedenken het lichtende teken, de glans van hemelgloed
tot in verre streken
Bethlehem waar Gods Woord heeft geklonken
voor een duistere wereld in
zonde gezonken
de Koning van ‘t heelal geboren in een kribbe in
een schamele stal
de hemel openging
en herders kwamen toegesneld…
Pavljoetsjenkova
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 met haar rechter
forehand
die een eind
maakt aan
een tandentrillend
billenknijpend
zenuwslopend
zinderende
energie
verslindende
tiebreak
tegen miss
Anastasia
Pavljoetsjenkova
nog een geluk
dat onze Kiek
niet struikelde
over miss
Serena Osaka
Jelena Svitolina
Gabriena Muguruza
of Karolina
Pliskova
alias mijn
verre…
HOE SCHRIJF JE GEDICHTEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 met de aan hem gegeven
gedachten en flarden van woorden
moet hij iets zien te laten leven en
in een fraaie vorm gegoten
aan de mensheid door te geven
hij moet de juiste wolkjes poëzie
uit de lucht trachten te plukken
die aan hem voorbij drijven
gedichten zijn wat ze zijn
hebben slechts zichzelf te geven
en vervoeren ons soms
naar verre…
Niet even tussendoor
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 stad
de hogeschool in een andere stad
Toen paste mijn wereld niet meer
in een cirkel van een uur gaans
maar in Amsterdam was het weer
zoals in mijn kindertijd, alles
dichtbij, de wereld groot genoeg
om er op eigen kracht in te bewegen
Nieuwe vrienden binnen bereik
en af en toe nieuwe buren
maar familieleden versnipperd
over verre…
Natuur op het graf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
949 Het verre verleden heeft gewoekerd
over de muizenissen van het heden
dieptepunten, hoogtepunten, onmacht
argeloze probeersels, grote glorie.
Het geluid van stilte is dieper
in het armoedig gedolven graf
jaren van goede trouw en zwijgen
omgetoverd in broze onverschilligheid.…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Zijn geur voert me mee
naar vreemde verre kusten,
naar broeierige havenkroegen
vol zweet en verdrongen lusten;
voert me mee over zee
en ruig schuimende baren
naar een krappe klamme kooi
waarin anonieme lijven paren;
naar een scheepje op de oceaan,
drijvend boven de zwarte diepte
onder een kille maan;
naar windstille nachten
vol onvervuld…
De slag bij nacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 warrige tijden
ieders doel is het horen waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat de verbroken rust verhelpt
in het vinden van evenwicht
en het zielenbloed waarachtig stelpt
zo gaat onder de maan en sterren
het onbestuurbare,(dat lijkt zo verre…
SPEL DER JEUGD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Drieduizend jaren
terug blikken
het kind maakt geen gebruik
van allerlei speelgoed
maar houdt zich bezig
met wat stokken en stenen
die verbeelding en
daadkracht schappen
om zich voor te bereiden
op zijn verre toekomst
met werken en denken
van een volwassen mens
weer in het heden
gezamenlijk zand scheppen
al zingend en huppend
in…
Wat ik tegenkwam 3
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Veel wormen vanmorgen
Iemand met arm steunend in kruk
ik los,
een verre jogger
Zwaan, nek omdraaiend om zich van iets te ontdoen
Meerkoetjes
Van groot hoefblad de roze hoofdjes
De netelige brandnetel weer genesteld en
zurige zuring
springende knoppen aan takken
Geelgroen hing gewillig de wilg
De wind blies in mijn gezicht
Dichtgevouwen…
gerede tuchtigheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 gezwindheid was
haar beweegpatroon
voor de wind
was alles schoon
zij heerste met
gerede tuchtigheid
die oneerlijk vermeed
het harde werken
deed haar goed
als alles blonk
dan hoorde je
haar schommelstoel
zijn melodieen weven
en een tevreden
lach kreeg in
lieve trek weer
een jeugdig leven
als zij zacht
weg gleed naar
het verre…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 Dan komt er afstand, en hij glimlacht stil
een verre glimlach, of hij zeggen wil:
‘Ach, dàt juist kan ik je niet doen begrijpen,
omdat je daarvoor groeien moet, en rijpen’.…
GUNST DAALT NEER
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 Aartsvader Jacob
zegent bij zijn levenseinde
alle twaalf zonen
Rubens schanddaden
uit diens verleden
worden daarbij herdacht
zelfs als oudste nazaat wordt hem
een schrale wens toegekend
broer Juda
heeft een geschiedenis
waarin het slechte zegeviert
doch merkwaardig genoeg
ontvangt deze kerel
de schoonste belofte
voor de verre…
Wat je In je handen houdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
220 Wat je draagt in je handen
was ooit een verre ster
een fluistering achter de horizon
een naam zonder gezicht
je keek ernaar met honger
met ogen vol misschien
en noemde het geluk
nog voordat het bestond
nu rust het stil bij je
gewoon geworden bijna
alsof het nooit heeft gereisd
om hier te mogen zijn
pas op voor het zachte…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 De bruidegom die je nu draagt
behaagt je meer want in je glimlach
ligt verlangen naar zijn koele hand
Treur niet meer, fluistert je lach,
ik ben niet dit albasten kleed
ik ben de vlinder in het verre land
In elk woord, in elk gebaar blijf ik je zoeken
de vrouw die liefheeft met jouw ogen,
het kind dat schatert met jouw lach,
maar al wat rest…
Naar een lockdown kerst 2020
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
650 wensen, verre kussen, en verlate geschenken
de mooiste outfits blijven hangen in de kast, tot aan...…
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Ooit zal het mogelijk het reisdoel blijken:
dat verre land van vrede en geluk,
achter de kim, waarover ik mocht kijken.…