3338 resultaten.
Ziekte
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.032 -
Haar vingers van plastic omsluiten haar schouders,
haar ogen staarden in het licht.
Haar mond was open,
-wou ze wat zeggen?-
geluid was er niet.
-stille vogels vlogen in het rond-
Haar benen, hoog opgetrokken,
-daar vloog ze-
Vol hoop en vol moed,
door naar haar tweede leven.…
Vertel.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
678 Laat nu de duinen
maar eens spreken
van die zomer
van onze onstuimige liefde
Laat nu het zand
maar verhalen
van ons heerlijke samen,
van ons hand in hand
Van jouw gulle lach,
onze vingers ineen,
van ons liefdesgekletter,
iedere zomerdag
Vertel maar gerust
van die altijd maar
zonnige stranden,
van je heerlijk ontblote tanden…
Ingeving
gedicht
2.2 met 8 stemmen
6.668 Je legt je valerianen vingers
op het trillen van mijn wimpers.
De belofte van voltooiing
klinkt in de diepblauwe wind.
----------------------------------
Uit: 'Deuren', 2004.…
Van Vlinders
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
869 Het zijn niet je ranke vingers
die prikken in mijn vlees.
Maar de zoete spanning
van de zinnen.
Spelend met het verleden
en gevoelens van tijd.
Het tegenwoordig beleven
van onbekende verlangens.
Ik heb je lief ,
Als je denkt wat je zei
En je weer gaat
fladderend als een vlinder.…
Borst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
732 Ik voel zijn vingers niet,
als hij me al aanraakt.
Haar plaats gewezen, daar was het,
weet je nog?
Vergeten naast elkaar.…
Snorkelen
gedicht
2.5 met 46 stemmen
11.652 Half in de zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten.…
Kom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
654 Sta daar niet te kwijnen
zo eenzaam in je vaas
laat je kleurige bloemen
liever heerlijk bloeien
in mijn geurige wilde tuin
Vlinder om je heen
geniet zolang we bloeien
kom in je tuin
en proef je
de zomer is zo kort
Pluk het rijpe fruit
met zachte vingers
en lik het zoete sap
kom in mijn tuin
en voel me
de winter is zo lang…
deïficatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 dan heerst een andere werkelijkheid hier
een werkelijkheid waarin ik een wonder ervaar :
dan strelen frêle vingers door Gods Haar -
Culemborgsche Veld, mei 1998…
riet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Het riet spriet
vertakt zich niet
loten tenger in de winden
sierlijke vingers
wijzen het oog van de blinde
op de schoonheid alom
verbinden het wonder
buigen gracieus
voor rimpels en vlonder
In het knisperende gefluister
beluister ik het applaus
terwijl het zuiden de wangen streelt
troostend met hoop in het verschiet
dragen zij
die…
uit tijden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 morgen zou ik geleefd hebben
indien ik je gevonden had
onder het licht van vandaag
sta me toe dat ik je hartstocht noem
liefde en een droom, een lichaam
en een danser in een ontroerend schaduwspel
dat als water over mij heen glijdt, ongehaast
langs schouderbandjes en die ene vlinder
bij zonsopgang
ik zou naar je kijken, één vinger leggen…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 Half in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Jij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.056 Jij legde woorden
op mijn ogen
blinddoekte mijn ziel
in zaligheid
wij lieten ons gaan
en waar de zee zich terugtrok
omarmden wij
de welving van de nacht
lepeltje lepeltje
jouw armen gevouwen
om de mijne
speelde je mijn vingers
een voor een
open en weer dicht
één sloop
waarin twee kussens
er was werkelijk
geen speld
tussen…
Een vleugje wind verwaaide
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
519 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor…
Nachtgedicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
470 Je bent tussen mijn vingers gekropen
daar zit je veilig en goed
's nachts kruip jij heel zoet
naar mijn kussenslopen
dan liggen we toch weer samen
gezicht naar gezicht
ik zoek je lippen
en zie ze duidelijk in het licht van de maan
jij baantje dan weer naar mijn hand
we schrijven dan,
als had de tijd stil gestaan,
het mooiste gedicht.…
Honger
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.142 Wanneer hij zoekend over haar buik wrijft
Zijn vingers vindend op zachte huid
Warm en teder in nodige honger blijft
Oorverdovend donker zonder geluid
Zij vormt zich naar zijn lustige lijf
Maakt hun geur zo erotisch gekruid
Zij eten tot zij op eigen water drijft
De ketel op het kookpunt fluit
Het ja dat zij stilletjes met haar ogen schrijft…
Geurde lente in verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
732 koele vingers
raken slechts de
sneeuw met koude hand
je keek weer
met kristallen ogen
waaruit warmte was vervlogen
nagelde ons
bloemen aan de ramen
die vorstelijk in zon opkwamen
in doorschijnend wit
kwamen we samen
jij smolt in warme handen
bloeide kleuren
na de kus op beide wangen
geurde lente in verlangen…
Geen magie en tover
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 jij bent niet
echt de heer die
over golven loopt
zijn vinger doopt
in water dat ooit
wijn had willen zijn
droogt langharig
warm mijn voeten in
je ogen mag ik zoeken
naar de vonk
van kennen in de
tweedeling van pijn
geen magie en tover
ik ken het lover
waarin jij bloeien zal
de appel en een slang
delen het paradijs
helaas…
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
Eeuwig verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Versluierd in saffierblauwe zijde
dwalend in schijnsel van halve maan
spelen broze vingers met licht
rapen droomgedachten bij elkaar
Een stilzwijgend
eeuwig verlangen brandt
diep binnenin haar getergde ziel
Zilveren tranen
verdwijnen in het maanmeer
dat al haar geheimen kent
Zij knielt in dit stil gevallen landschap
strooit rozenblaadjes…
haar nonchalante flirt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
638 handen zijn open
vingers smal toelopend
in hun lengte artistiek
het haar is uitgeplozen
haar nonchalance flirt
met stukjes dramatiek
tragisch is haar oogopslag
als zij de wereld vat in een
ultieme kus met armgebaar
het glaasje port waardoor zij
na een uur of twee haar hart
uitstort staat na de lunch al klaar
het leven is toneel…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
Het Jongetje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
617 als jongetje veegde
ik de snot
aan mijn sok of
onderkant schoen
zoals zo veel jongetjes
dat doen
en ook schreef ik
daar met m’n vinger
al de waaromvragen die ik
had voor God
waarop ik een antwoord
wilde toen
en toch en toch
ondanks al de vragen
waarop steeds geen antwoord
zou ik het precies
weer zo doen
want immers niemand…
zacht zal ik je woorden rapen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.035 ik streel je
in zacht raken praten
we van huid tot huid
vingers kunnen nooit
alleen de liefde maken
verweven met elkaar
verstaan het leven
voelen wat er is geweest
dansen lichtelijk ondeugend
over de gedachten in je geest
zacht zal ik de woorden rapen
van de bodem van je ziel
hoe je opstond en weer viel in
een nieuw begin zonder…
Woordeloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Jouw klanken weerklinken
woorden verdwalen
en zinnen verdrinken
Je ogen vertalen
vertellen verhalen
ik laat ze bezinken
Mijn vingers die strelen
over je wangen
met je krulletjes spelen
Je blik die blijft hangen
vervuld van verlangen
dat we woordeloos delen
Een stille affaire
is lang niet zo gek
geen taalbarrière
Ons lijf in…
Zeffe doen (Zelfstandige Zonder Personeel)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 'Zeffe doen', zei ik
en ik brandde mijn vingers
ik was een grote meid, ik wilde alles
wat mijn broer mocht
Als ik zin heb, rijd ik naar Parijs
op mijn Norton, in mijn leren jas
met toegedichte emblemen
de scheldgedachten
van bange mensen
die me mijden
ongeschikt verklaren
en mijn beurt overslaan
'Schaam je', zeggen ze
maar ik…
Zij fenikste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 de ogen wat
neergeslagen
handen vol
friemelende
vingers
struikelde zij
over haar
woorden
die nog moeilijk
te behappen
waren met
de onschuld
in haar lach
die haar een
licht bedeesde
houding gaven
haar alle krediet
bood in het bloot
geven van de
echte waarheid
die na gedegen
onderzoek haar
gelaagde geest
zichtbaar maakte…
Oneindig verlangen
netgedicht
5.0 met 257 stemmen
413 je staat
te lachen als ik
de hoek niet
durf om te gaan
ik jank als ik
door jou mijn
vingers zal branden
aan het liefste
dat mij ooit
is aangedaan
en nu bijna
voor mij staat
in separeren zijn
zinnen gevangen
is afstand praktisch
isoleren gebleken
mijn liefde zijn
de talloze stukjes
oneindig verlangen die
magisch rond je hangen…
Wonderlijk nieuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 haar blik
was niet zacht
een eerst touche
op de tast
wel onderzoekend
ik werd uitgepakt
wat ik had is
afgepeld tot de
naakte conclusie
nee geen held
ze heeft me
ontkleed met
vaardige vingers
geen gescheur
en getrek maar
professioneel
zo zonder gene
mij voor het
vallend licht
lief beschermend
wonderlijk nieuw
hoe droom en
werkelijkheid…