4425 resultaten.
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 Je tiara in chocolade gesmolten,
je voeten op mijn schoot gelegen.
En ik hoorde zacht de regen,
langs dat immens grote raam
wegsterven.
Een paleis groeide uit de horizon,
een eenhoorn uit de regenboog geboren.
Daar, tussen slag en stoot
en op Pasen en Pinksteren,
heb ik je gekust.
Wolkenkus in sterrenhemel.…
Asfalt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
725 kwinkeleert
ik zal je niet begrijpen
mijn moeder droogde mij
met het zand van de straat
bloed sijpelde in de goot
haar borsten smaakten
naar teer, versleten banden
ruwe mannenhanden
die ik likte als een kitten
het licht ging uit en aan
geen zon omtrent
geen wind verdreef de luchten
ik dronk haar jonge leven
en werd mezelf
ten voeten…
lenteluik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
682 alsof de aarde
zich deelt naar alle verten, lente nog luider klinkt
dan de oerknal
ogen vertellen: ik ben jouw geheel
in de ruimte van twee
gezichten
nemen wij het zwijgen
aan elkaars hand mee, nog verward door de kleur van de ochtend
de ongestoorde woorden tot aan onze voeten
totdat een van ons vraagt: was het gisteren of vandaag…
Lezen uit de bron
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Ik geniet van je woorden,
je lijvige bestaan
mijn vingers betreden
je broze huid
mijn aandacht
kriebelt je wezen
mijn adem blaast
als de wind
ik voel haast
je knisperend blad
zuchten
oude tijden herleven
de regen tikt een oerdans
de aarde omarmt onze voeten
ik voel me even verbonden
met de wijzen van de wereld.…
Verbeelding.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 het mag dans maar
de kastanje kijkt
naar de eik en terug
naar het gekleurde blad
gevallen voor je voeten
zacht...…
de boom die alles zag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 staat
aan de grond genageld als
een verwoestende vuurzee
haar inferno uitspuugt
de boom, de stille getuige
die niet vluchten kan
blijft zwijgend staan temidden
van een kolkende ontwrichting
de boom blijft alleen achter
weet hij misschien
hoeveel mensen stierven
tranen vloeien als
de achterblijvers
een bloemenzee aan
zijn voeten…
in onmin en euforie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 publiek, schraal is mijn oogst
ontheemd dien ik u van repliek
want mijn verzen zijn vervreemd
van bezigheden die een mens
van goede doen niet kan bevatten
mijn ingetogen wereld is groter
dan de buiging voor trots, het behoud
van inborst adelt mijn bloed naar
alle kleuren, het land van de wereld
ligt aan mijn gedragen voeten
wat u zegt…
Mare liberum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 in nabijheid van alsmaar
opnieuw, tegen beter weten
weerstandig, op vrije voet
met elk gericht vergeten
leunend tegen bevoogding
door slaafse uren, dagen
zodra tranen als einders
in malende vloed vervagen
waar ogen bewegen
langs de rand van aardse zee
en een gedachte schuimt,
kan ik nog met de schepen mee…
Waterparels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 We hechten aan fluwelen wanden
zodat voeten niet vertrappen kunnen
we vullen vaarten en kreken
op majesteitelijke wijze
kronen de waterwereld
met transparant adellijk bloed
betast ons met gesloten ogen
minzaam langs blinde kades
raap in gedachten ons weg van hier
als sleutels
voor de deur van de dagen
en de poort van het hart.…
Wandeling.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
701 Een halve cirkel
draaien op de bal van je voeten.
De deur blijft op een kier.
Dat het koud wordt, is niet erg :
hout is er genoeg en kilte
was er al.…
Alle remmen los
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
847 je balanceerde
op de top
wereld aan je voeten
alle remmen los
reikte verder
naar de hemel
maar het aardse
brak je op
verloor evenwicht
de tijd uit zicht
stortte als lawine
in het diepste dal
zag de hel
brandde vingers
aan het vuur tot
in het laatste uur
balancerend op de rand
krabbel je omhoog
op weg maar nu
naar de andere…
Een stukje oktober
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 het is de laatste zondag
van de windstilte
eikels ketsen met geweerschoten
op blikken daken, op holle voeten
tegen aangekoekte ego's
tot aan inwonend buitenleven
kikkers en spinnen schuilen in
warme huizen. De ramen
moeten dicht, hermetisch
de echo slaat een deuk in de nacht
iemand lacht, beent bij, aanwezig
vergeet te slapen…
Bij 'Trust yourself' van Iris le Rütte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Dus ik ben mijn eigen engel
en ik neem mijzelf onder
de arm
maar wat als ik struikel
of geen grond meer onder
de voeten heb?
Wat moet ik met mijn
zelfvertrouwen wanneer jij
mij verlaat?
Wat kan mijn territorium
nog toevoegen als het hart
eenzaam is?…
Polder & Dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Wij zijn
polders en dijken
...........rijk
Wij nemen
hals-over-kop de wijk
als water opdringt
tot over dijken
het sjouwen van zand
in zakken zonder zin of nut
Wij zitten
plotseling in de put
met onze voeten in 't water
Dit is de kater
in De Lage Landen
aan rivier en zee
'Luctor et emergo'.…
Sahara
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 achter schuilgewas weerklinkt soms
'n schaduw over hemeldiepe krochten
is kaalslag begaanbaar, het oneindige
verwantloos, zou dit haar gezicht zijn
engel die over mij waakte, mij bewaarde,
loodste langs boomloze bosgronden
gaat dit pad naar denkbeeldig dolen
zonder houvast aan touw of steen
om niet te staan met voeten in land
zonder…
De veelgestolene
gedicht
3.9 met 7 stemmen
2.106 Als zij loopt zoals ze loopt, zoveel
benen en ik zie haar gaan en kijk
hoe ze voet voor voetje werkelijk
wordt, die schoenen die ze borstelt als ze
recht voorover in het strooizout valt
wil ze nooit meer uit, zo ben ik echter
zegt ze, uit haar ene gang groeit haar
volgende, zij doet maar raak (zomaar
is ze werkelijk door mij heen en klaar…
Witte Donderdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
561 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Schedelsoep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Op een draaistoel kijk ik rond
de tijdcapsule van mijn hoofd
vliegt en bedenkt verhalen
van herinneringen en beelden
die passeren, ik reis
naar mijn geboorteland
Het bestaat niet, nooit
heeft het bestaan, het is soep
van levenslang aan mijn voeten
geplukte ingrediënten, gekookt
in de pan van mijn schedel
.....De verse soep van nu…
Dat was niets meer…
poëzie
4.0 met 1 stemmen
832 Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ’t avondver;
niets meer dan, plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente in het wordend donker
gelijk een ster;
niets meer dan ’t kraken van kleine voeten
op ’t weggegrint en, om mij te groeten,
een licht gegil… –
En tóch voldoende om, hoe vele dagen,…
Winter
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Winter (haiku)
Besneeuwde velden
wissen bevroren sporen
geen voet aan de grond.
Winterblues (tanka)
De liefde duurt kort
het vergeten gaat langzaam
de nacht is inktzwart
de tuin wordt alsmaar witter
mascara loopt langs mijn wangen…
Vingers maken mij bang [1]
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Het was een schot in de roos
Als doelwit mijn hart
Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond
De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd
Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor
Mijn onschuldigheid was weggenomen
Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was
Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Wormvorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Ook voor een worm
is vorm een heilig moeten
maar toen na heel wat hopig wroeten
hij op zijn handen en zijn voeten
een wormin ontwaarde
voelde hij naar onze norm
zich God in aarde
en raakte homp en hopeloos uit vorm.…
glijdt slechts naar lege huizen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
2.068 mijn voeten zijn
aan het ontsporen
het rechte pad
is te gebaand
ze doen alsof ze
niet meer bij me horen
hun stappen zijn
niet meer meegaand
ze aarden in
verschillende tijden
één loopt achter
de ander voor
heden wringt
zich tussen beiden
maar dan gaat de
snelheid weer teloor
ik wil vooruit
laat ze niet schuiven
hun scheve…
landen
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
450 voeten zoeken aards
houvast ze moeten zich
wortelen van dag tot dag
Helios maant
tekent streepjes licht
over je gezicht…
Stiltesyndromen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
571 Ik hoor zelfs de stilte
in de ademtocht
de wind die de blaren
in indian summer
crying sweet mary laat ruisen
aan de voet van de Fuji
witte wieven onhoorbaar
doorschijnend kaleidoscopische geisha's die thee uit Basho's kommen drinken
marionetten in een even
levend als geruisloos
geluidloos pantomime…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
263 Mijn voeten gaan
stap voor stap
nergens naartoe.
Mijn tong proeft
mijn zoute lippen
van stille tranen.
De zon verwarmt
de regenboog
in mijn tranen.
Veelkleurige welving
herinnert aan
wat was,
wil zijn.…
WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 een Wil was, was een weg
Dus een echte Wil
Van vlees en bloed
Met een auto
Een aardige Wil
Een stoere Wil
Een mooie
Mooi dat ik dat geluk had
Met haar
Op die weg
Met pech om de Heidelaan te vinden in Bussum
"Stap maar in, ik breng je wel"
Toen ging het goed
Toen ging het beter
Nog een extra kilometer
En de Heidelaan lag aan mijn voeten…
Beeld van Marmer
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.408 De klok drupt
en het bloed tikt op de loden plaat
dit kwijnende gezicht
en de kromming van mijn voet.
Het zal niet lang meer duren
voordat ik in tweeën splijt.…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 De stoffige Madonna
bevroren in haar nis
huilt met lede ogen
om dat wat niet meer is
De glorie van weleer
zonder echo uitgedoofd
oude kaarsen kromgebogen
en niemand die gelooft
Een wereld vol scherven
ligt aan haar voeten
voelt de waarheid bedrogen
zal zij moeten boeten
Kan dit kind op haar arm
nog mensen bekeren?…
Hagar Peeters
gedicht
3.5 met 81 stemmen
17.119 Eerst tikt regenwater
tentzeil wakker
even later
valt beheerste intonatie
nieuwe kleuren in poëzie
gespannen lijnen trekken haringen
ritsende gedachten in jouw tent
druppels breken in het hoornvlies
verder malend
stampt het oude bos de voeten -
takken vinden fluisterend licht.…