Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

De kus

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
Je tiara in chocolade gesmolten, je voeten op mijn schoot gelegen. En ik hoorde zacht de regen, langs dat immens grote raam wegsterven. Een paleis groeide uit de horizon, een eenhoorn uit de regenboog geboren. Daar, tussen slag en stoot en op Pasen en Pinksteren, heb ik je gekust. Wolkenkus in sterrenhemel.…

Asfalt

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 725
kwinkeleert ik zal je niet begrijpen mijn moeder droogde mij met het zand van de straat bloed sijpelde in de goot haar borsten smaakten naar teer, versleten banden ruwe mannenhanden die ik likte als een kitten het licht ging uit en aan geen zon omtrent geen wind verdreef de luchten ik dronk haar jonge leven en werd mezelf ten voeten…
Stig Hansen11 september 2011Lees meer >

lenteluik

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 682
alsof de aarde zich deelt naar alle verten, lente nog luider klinkt dan de oerknal ogen vertellen: ik ben jouw geheel in de ruimte van twee gezichten nemen wij het zwijgen aan elkaars hand mee, nog verward door de kleur van de ochtend de ongestoorde woorden tot aan onze voeten totdat een van ons vraagt: was het gisteren of vandaag…

Lezen uit de bron

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik geniet van je woorden, je lijvige bestaan mijn vingers betreden je broze huid mijn aandacht kriebelt je wezen mijn adem blaast als de wind ik voel haast je knisperend blad zuchten oude tijden herleven de regen tikt een oerdans de aarde omarmt onze voeten ik voel me even verbonden met de wijzen van de wereld.…

Verbeelding.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
het mag dans maar de kastanje kijkt naar de eik en terug naar het gekleurde blad gevallen voor je voeten zacht...…
Sanne L27 september 2013Lees meer >

de boom die alles zag

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
staat aan de grond genageld als een verwoestende vuurzee haar inferno uitspuugt de boom, de stille getuige die niet vluchten kan blijft zwijgend staan temidden van een kolkende ontwrichting de boom blijft alleen achter weet hij misschien hoeveel mensen stierven tranen vloeien als de achterblijvers een bloemenzee aan zijn voeten…
J.Bakx16 oktober 2013Lees meer >

in onmin en euforie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
publiek, schraal is mijn oogst ontheemd dien ik u van repliek want mijn verzen zijn vervreemd van bezigheden die een mens van goede doen niet kan bevatten mijn ingetogen wereld is groter dan de buiging voor trots, het behoud van inborst adelt mijn bloed naar alle kleuren, het land van de wereld ligt aan mijn gedragen voeten wat u zegt…
elze3 januari 2014Lees meer >

Mare liberum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
in nabijheid van alsmaar opnieuw, tegen beter weten weerstandig, op vrije voet met elk gericht vergeten leunend tegen bevoogding door slaafse uren, dagen zodra tranen als einders in malende vloed vervagen waar ogen bewegen langs de rand van aardse zee en een gedachte schuimt, kan ik nog met de schepen mee…
Iniduo15 juli 2014Lees meer >

Waterparels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
We hechten aan fluwelen wanden zodat voeten niet vertrappen kunnen we vullen vaarten en kreken op majesteitelijke wijze kronen de waterwereld met transparant adellijk bloed betast ons met gesloten ogen minzaam langs blinde kades raap in gedachten ons weg van hier als sleutels voor de deur van de dagen en de poort van het hart.…

Wandeling.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Een halve cirkel draaien op de bal van je voeten. De deur blijft op een kier. Dat het koud wordt, is niet erg : hout is er genoeg en kilte was er al.…

Alle remmen los

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 847
je balanceerde op de top wereld aan je voeten alle remmen los reikte verder naar de hemel maar het aardse brak je op verloor evenwicht de tijd uit zicht stortte als lawine in het diepste dal zag de hel brandde vingers aan het vuur tot in het laatste uur balancerend op de rand krabbel je omhoog op weg maar nu naar de andere…

Een stukje oktober

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
het is de laatste zondag van de windstilte eikels ketsen met geweerschoten op blikken daken, op holle voeten tegen aangekoekte ego's tot aan inwonend buitenleven kikkers en spinnen schuilen in warme huizen. De ramen moeten dicht, hermetisch de echo slaat een deuk in de nacht iemand lacht, beent bij, aanwezig vergeet te slapen…
Iniduo10 oktober 2015Lees meer >

Bij 'Trust yourself' van Iris le Rütte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Dus ik ben mijn eigen engel en ik neem mijzelf onder de arm maar wat als ik struikel of geen grond meer onder de voeten heb? Wat moet ik met mijn zelfvertrouwen wanneer jij mij verlaat? Wat kan mijn territorium nog toevoegen als het hart eenzaam is?…

Polder & Dijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Wij zijn polders en dijken ...........rijk Wij nemen hals-over-kop de wijk als water opdringt tot over dijken het sjouwen van zand in zakken zonder zin of nut Wij zitten plotseling in de put met onze voeten in 't water Dit is de kater in De Lage Landen aan rivier en zee 'Luctor et emergo'.…

Sahara

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
achter schuilgewas weerklinkt soms 'n schaduw over hemeldiepe krochten is kaalslag begaanbaar, het oneindige verwantloos, zou dit haar gezicht zijn engel die over mij waakte, mij bewaarde, loodste langs boomloze bosgronden gaat dit pad naar denkbeeldig dolen zonder houvast aan touw of steen om niet te staan met voeten in land zonder…
Iniduo10 december 2016Lees meer >

De veelgestolene

gedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.106
Als zij loopt zoals ze loopt, zoveel benen en ik zie haar gaan en kijk hoe ze voet voor voetje werkelijk wordt, die schoenen die ze borstelt als ze recht voorover in het strooizout valt wil ze nooit meer uit, zo ben ik echter zegt ze, uit haar ene gang groeit haar volgende, zij doet maar raak (zomaar is ze werkelijk door mij heen en klaar…
Eva Gerlach28 februari 2017Lees meer >

Witte Donderdag

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
Priester zijn is zoals Jezus knielen voor de armste mens, voeten wassen, nooit vergeten wat Hij als zijn laatste wens meegaf aan wie Hem wil volgen: dat ze liefdevol en één dienen zouden, niet als heersers leven, zoals Hij verscheen in die laatste levensuren, brood en wijn als teken bood.…
Adeleyd13 april 2017Lees meer >

Schedelsoep

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
Op een draaistoel kijk ik rond de tijdcapsule van mijn hoofd vliegt en bedenkt verhalen van herinneringen en beelden die passeren, ik reis naar mijn geboorteland Het bestaat niet, nooit heeft het bestaan, het is soep van levenslang aan mijn voeten geplukte ingrediënten, gekookt in de pan van mijn schedel .....De verse soep van nu…
Zywa30 maart 2020Lees meer >

Dat was niets meer…

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 832
Dat was niets meer dan een even-wuiven van kleine handjes, zo blank als duiven, in ’t avondver; niets meer dan, plotseling, het opgeflonker van eêlgesteente in het wordend donker gelijk een ster; niets meer dan ’t kraken van kleine voeten op ’t weggegrint en, om mij te groeten, een licht gegil… – En tóch voldoende om, hoe vele dagen,…
Pol de Mont14 oktober 2017Lees meer >

Winter

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Winter (haiku) Besneeuwde velden wissen bevroren sporen geen voet aan de grond. Winterblues (tanka) De liefde duurt kort het vergeten gaat langzaam de nacht is inktzwart de tuin wordt alsmaar witter mascara loopt langs mijn wangen…

Vingers maken mij bang [1]

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Het was een schot in de roos Als doelwit mijn hart Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor Mijn onschuldigheid was weggenomen Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Lexa15 mei 2019Lees meer >

Wormvorm

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Ook voor een worm is vorm een heilig moeten maar toen na heel wat hopig wroeten hij op zijn handen en zijn voeten een wormin ontwaarde voelde hij naar onze norm zich God in aarde en raakte homp en hopeloos uit vorm.…
Guus Maris25 augustus 2022Lees meer >

glijdt slechts naar lege huizen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.068
mijn voeten zijn aan het ontsporen het rechte pad is te gebaand ze doen alsof ze niet meer bij me horen hun stappen zijn niet meer meegaand ze aarden in verschillende tijden één loopt achter de ander voor heden wringt zich tussen beiden maar dan gaat de snelheid weer teloor ik wil vooruit laat ze niet schuiven hun scheve…

landen

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 450
voeten zoeken aards houvast ze moeten zich wortelen van dag tot dag Helios maant tekent streepjes licht over je gezicht…
J.Bakx29 maart 2023Lees meer >

Stiltesyndromen

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Ik hoor zelfs de stilte in de ademtocht de wind die de blaren in indian summer crying sweet mary laat ruisen aan de voet van de Fuji witte wieven onhoorbaar doorschijnend kaleidoscopische geisha's die thee uit Basho's kommen drinken marionetten in een even levend als geruisloos geluidloos pantomime…
Maxim7 september 2025Lees meer >

Regenboog

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 263
Mijn voeten gaan stap voor stap nergens naartoe. Mijn tong proeft mijn zoute lippen van stille tranen. De zon verwarmt de regenboog in mijn tranen. Veelkleurige welving herinnert aan wat was, wil zijn.…

WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
een Wil was, was een weg Dus een echte Wil Van vlees en bloed Met een auto Een aardige Wil Een stoere Wil Een mooie Mooi dat ik dat geluk had Met haar Op die weg Met pech om de Heidelaan te vinden in Bussum "Stap maar in, ik breng je wel" Toen ging het goed Toen ging het beter Nog een extra kilometer En de Heidelaan lag aan mijn voeten…

Beeld van Marmer

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De klok drupt en het bloed tikt op de loden plaat dit kwijnende gezicht en de kromming van mijn voet. Het zal niet lang meer duren voordat ik in tweeën splijt.…

MADONNA

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.202
De stoffige Madonna bevroren in haar nis huilt met lede ogen om dat wat niet meer is De glorie van weleer zonder echo uitgedoofd oude kaarsen kromgebogen en niemand die gelooft Een wereld vol scherven ligt aan haar voeten voelt de waarheid bedrogen zal zij moeten boeten Kan dit kind op haar arm nog mensen bekeren?…
Doortje6 oktober 2003Lees meer >

Hagar Peeters

gedicht
3.5 met 81 stemmen aantal keer bekeken 17.119
Eerst tikt regenwater tentzeil wakker even later valt beheerste intonatie nieuwe kleuren in poëzie gespannen lijnen trekken haringen ritsende gedachten in jouw tent druppels breken in het hoornvlies verder malend stampt het oude bos de voeten - takken vinden fluisterend licht.…