13575 resultaten.
Wat die witte dan wel
gedicht
2.8 met 25 stemmen
11.774 Wat die witte dan wel
zeggen wou?
wat zegt vuurwerk
hoogtevrees
een hartaanval?
Als zaaier zaait ze
maanzaad
in u uit.
Als beker lest ze dorst
met ongewone wijn.
Als brandglas steekt ze
kaarsen aan die
onvoorzien
in andere gaan
ontbranden.
----------------------------------------------
Uit: 'Boze Wolven', 2002.…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 hij kwam in de nacht op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop…
de zee is wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 de zee is wit de zee is rood
likt en liefkoost duinen
en gedachten witte vloed
golft over me heen
schuim op de lippen
andersgeaard slijm
uit het slijk van haar bekken
ik begeef…
Witte vergezichten
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.515 laten we gaan slapen
de wind die langs de ramen raast
brengt witte vergezichten
in vroege uren zal het tuinpad
spoorloos zijn en moeten ogen
wennen aan een ander licht
een smetteloze droom
(gedempt)
ligt morgen voor het rapen…
Witte trots..
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.996 In sneeuwwit gekleed
Zweeft de koning over de aarde
Trots siert zijn koude gezicht
Zacht strelen zijn witte handen
Over de witte deken van sneeuw
In sneeuwwit gekleed
Strekt de koning zijn armen uit
Om zijn koude vuur van sneeuw te geven
Trots kijkt hij naar de witte aarde
Ondeugende pretlichtjes in zijn ogen
In sneeuwwit gekleed
Plaagt…
Zwart op wit
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.998 mag ik u mijn inkt aansmeren
hele luxe bovendien
het gaat gelukkig nooit uit de kleren
en je kunt er de mooiste patronen in zien
het spettert, vlekt en druipt
waar ze je maar raken kan
met als bonus: je verzuipt!
’t vreet papier en kraakt de hersenpan
ik gebruik het zelf al jaren
mijn verslaving is niet meer te stoppen
smeer het dagelijks…
wit satijn
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.558 in het diepst van haar hart
ligt ongrijpbaar verlangen
verdriet van een leven
tranen gehuild
geluk ontglipt
haar gesloten handen
dat ene moment
in liefde gekend
waar zacht gefluister
troostende woorden
haar nachten kleurden
in wit satijn…
de witte merrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.859 denken kan gaat dolen
hij is patroon en tredend paard en koldermolen
die malend wat nog heugt versmalt tot puur gemis
straalt door het trillend stof een gulden baan van licht
of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen
dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen
en hinnikt hij bekoord door wat verschilt van plicht
eens zal de witte…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant
in het schijnsel van de maan
strekken handen zich vertwijfeld uit
om de schone bloem te plukken
wat niet wil lukken want
de kleine witte…
zwart-wit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.028 als zwarte stippen
op witte landerijen
verzwijgen kraaien
een zomers verlangen
nog een poosje
gevangen in een
winters vergezicht…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
Zwart in wit
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
1.693 In zijn witte kamer
zit hij zwart te wezen
geest op slot
gordijnen dicht
Zonnebril spiegelend
in eenzame kaarsvlam
de sleutel is zoek
zoek het slot of
vind het einde…
Wit krijt
hartenkreet
3.5 met 51 stemmen
4.328 Op het zwarte schoolbord
krast de griffel van verwijt
blouse op onkreukbaar schort
omlijst gezicht als krijt
de mond zich opent en woorden
gedoopt in bitterheid
de kleurloosheid ten top
somberheid bleekt witter
beperkt zich niet tot de vingertop
een schoolse jufferfrik,
saai, sober en formeel, maakt
de eerste jaren top of strop
aangesteld…
Zwart wit
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
896 Een ekster
huppelde in het gras
alsof voor hem
zwart wit
niet enkel
outfit
maar ook
glamour was…
Witte licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Pijn voor wie nooit meer zal terugkeren,
Die hun weg zoeken naar ’t witte Licht.
En hoop dat ze ooit hiervan zullen leren.
Ik huiver even en ik, ik sla het boek dicht.…
wit licht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
648 bij het ter perse gaan
van de nachtvorst
huilde de moervos de
ochtend leeg
haar vacht viel uiteen
alle panorama's werden
gewist, de strik zweeg…
Mijn vleugels wit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
742 nog zijn
mijn vleugels wit
na negen maanden vouwen
spreid ik ze vol vertrouwen
de nieuwe wereld
zal ze kleuren
in mijn eerste lente
ontdek ik alle geuren
laat mij fladderen
geef wat ruimte
jullie zijn de mooiste bloemen
die ik zie daarbuiten…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
De witte blinkerd
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
794 Ongenaakbaar de witte
blinkerd in de zon.
ZONNELEEN 30
De sequenties van Amos…
Witte duiven
hartenkreet
3.8 met 62 stemmen
7.102 Als witte duiven eens
vlogen
overtuigt geïnspireerd
rond de aarde in grote bogen
in de vredesvlucht witte
veren lieten vallen
op ieder land en continent als
godenoffer
mensen flora fauna had
verbonden
met een gevlochten lint
van vredesveren…
Gebroken wit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.332 Voor Annemiek
Het kan alle kanten heen: soms
spoelt het aan op de kust, neemt
schelpen en wieren mee, soms
lacht het gelukzalig de hemel
stuk.
Hoe ondubbelzinnig het vertier
van meeuwen.
Ben jij dat die eigenzinnig je
initialen in het natte zand krast?
Spat jij spontaan de spetters
in het rond?
Kom, leer mij spelen, leer mij…
Witte zwaan
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.954 Witte zwaan
Goud omringt
En nog steeds in mijn dromen
klinkt een lied
iemand zingt
dat december zal komen
Geen verdriet alles blinkt
En nog steeds in mijn dromen
Klinkt een lied
iemand zingt
dat december zal komen..…
Ze droeg wit
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
1.874 Aan de dood ben ik
langzamerhand gewend
zolang het niet
te onverwacht
en te onbegrepen
zoals een mooie jonge vrouw
die behangen met springstof
een heiligdom binnengaat
zeven tellen aarzelt
knopje indrukt en afgaat…
Witte orchidee
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.799 Schalks water was er net zo diep
als dorst die ik begeerde
en ik zwom er naar je toe
met houten klompen aan
ik zonk
alleen mijn hart
dat steeds van jou was
en niet achter wilde blijven
zoog zich barstensvol met licht
dat jij in overgave schonk
zo helder dat het eenmaal klopte nog
waarna het zou verschijnen
als een witte orchidee
die stilaan…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
524 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
ik wil
het donker niet
de diepte zonder zucht
heb al te lang gerust
mijn…
Maagdelijk wit!
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
914 Een klokkentoren
priemt boven ’t maagdelijk wit
hypocritisch zicht…
Te wit voor pastel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
881 het doek
is te wit voor pastel
sneeuw danst en dwarrelt
ik krijg de contrasten niet fel
een dunner penseel
meer water dan sneeuw
maar in ontdooien
wordt alles te veel
het wintert van
zacht naar hard ijs
ik prilde het groen
helaas zonder zon eigenwijs…
over het witte bruggetje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
626 over het bruggetje
naar de duinen
van Klein Zwitserland
daar wist ik de
momenten van geluk...
ach ja mijn kinderjaren
die afreisden met de
snelheid van het licht
wat ik er nog van heb
is een tekening
van Willem Minderman
in een prentenboek uit 1952
Lejo van Kuijeren…
Witte Donderdag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.125 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.
Priester zijn is zo getuigen
van het Licht dwars…
haar witte dood
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
2.346 Nooit zou hij het zeggen
aan zijn leuke ruwe maten -
dat bij elke streek van zijn
ingedoopte witte kwast,
dat bij elke kier die hij
bedekken zou, nee hard
en grondig gronden moest,
hij ineenkromp onder eigen
handen die naast het witten
leed verspreidden zonder dat
hij ’t koos.…