37665 resultaten.
Zij en ik
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
2.091 Dan zegt zij zacht, mijn armen om haar heen
Terwijl haar tranen druppen in mijn schoot
En zich de angst ontlaadt: papa is dood.
(pastiche op 'Impasse' van M. Nijhoff)…
ach.....
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.456 ach, ik weet het niet
geplukte bloemen worden niet mooier
maar sterven een trage dood
sterren zijn verleden
nog voor ze zichtbaar schijnen
en mensen
zo lief en goed geboren
en zie hoe ze geworden zijn…
Voorbij hemelbomen
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
2.226 koude handjes in de mijne
knijpen harder bij elke stap
dichter bij de rauwe waarheid
op het betraande laatste pad
verloren is het kleurenlicht
uit zijn zachte kinderogen
nu er alleen nog leegte wacht
groter dan de hemelbomen…
Je leeft verder in mij
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
6.218 niet dood
Je leeft verder in mij
Met mijn ogen zul je zien
Met mijn oren zul je horen
Met mijn mond zul je praten
Met mijn huid zul je voelen
Met mijn hart zul je leven
Nee, je bent niet dood
Je leeft verder in mij
Nooit eerder waren we zo één met elkaar
Nooit eerder was de verbondenheid zo groot
Nooit eerder was de liefde zo zoet en…
Angel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.728 De laatste sprong
was niet toereikend
om je leven te verlengen
toch sprong je hoger
dan ik dromen kon
daar zie ik je weer
van ster tot ster
voorbij leven en dood
leven, leven, leven
ik wens je
in vrijheid en in vrede.…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.
Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
Je hebt de dood
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.847 Je hebt de dood niet helemaal
Gewild, maar ook het leven niet.
Ik schik me in jouw eenzaamheid
Doordrongen van de innigheid
Van mijn bestaan...…
over de brug
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
1.721 na zijn dood
was hij alom aanwezig
onbereikbaar daar
ze haalde het huis leeg
verkocht het
maakte een nieuw leven
nu zit ze daar
laat de dagen verglijden
in een vroege slaap
neemt moeizaam afscheid
van verwarde dromen
droomt dagenlang van de nacht
en wacht
en wacht
en wacht…
sterfelijkheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.696 gezakt
door jaren van steun
zet ik me neder
terwijl ik tegen planken
achterwaarts leun
voorzichtig weliswaar
ik hoor immers
ouderdomsgekreun
een onvoorspelbaar gebaar
van dragende flanken
ik tuur voor me uit
zie de rustende aarde
waar graven met marmer
zijn aangeduid
in omvang , groots
of in nederigheid,
zo de dode…
Wat dacht je?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
950 En de koude dood je in zijn armen nam?
Mama, wat dacht je in die vroege uren,
Die minuten die eeuwig leken te duren?
Kinderen gingen naar school die morgen,
Net als werklui met de dagelijkse zorgen.…
Spoorweg blues
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.631 En de tijd stond eventjes stil,
En boog, en boog voor de dood.…
Drenkeling
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
2.003 Jezus wil nog wel roepen
maar God is al verdronken
in een kil wiel bij Leerdam
vlakbij mijn vaders dood.
Ik heb altijd het gevoel
dat ik toeschouwer ben
niet redden kan uit angst
hier zelf te zullen sterven.…
Eleanor
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.568 En de agent die haar gisteren nog zag,
Weet nog helemaal niets van haar dood.…
De notaris
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
962 In die doos,
bedekt met het rood
van anjers en rozen,
vermoedden wij de man
vergeeld en bedorven.
Met zwarte pluimen
en dansende paarden
vertrok hij,
ons vol brandende vragen
achterlatend.…
zelfstandig ondernemer
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.328 hé dood
wie denk je wel dat je bent
arrogante hollegeest
jij bepaalt mijn tijd niet
ik ga optimaal leven en feesten
rot zélf op met je ogenblik
roken zal ik..vreten en zuipen
gewoon eigen baas…
Dat ongewisse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
712 Stokoude pannen
op de kerkhofmuur
je kunt er
zonder moeite
boven
binnen zien
de zerken
kijken je zelfs
vriendelijk aan
even blijven
staan
misschien
dat ongewisse
ondergaan
hier is de nood
geleden
en verstreken
van de dood
een deugd
gemaakt…
Dood (senryu)
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.195 Goed dat we de dood
niet beleven, we zouden
ons dood vervelen…
dag in, dag uit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
772 en dan is er de nacht
waarvan je niet dacht
dat het er eens van moest komen
afscheid, dag dromen
sterven
slapend zo vaak geoefend,
ik ga er wel voor
wakend voor de dood
en morgen ben ik er weer
misschien ook wel niet
neem het mij niet kwalijk…
Stoel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.842 bij etenstijd
hou ik me sterk
in doen alsof
ik zie nog steeds
het bord met barst
je mes en vork
wat water in een glas
met pil ernaast voor
rek-een-levenslast
pas met de leegte van
je stoel zit ik aan tafel
met een doodsgevoel…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…
Het is maar dat je het weet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
3.122 Lieve Julio
Het lijkt eeuwen terug
Dat we samen hebben kunnen praten
Ik wil je even laten weten dat het goed met ons gaat
Het is zo lang geleden dat we hier met zijn vieren zaten
We komen net terug van een weekje vakantie
Ramon en Raquel hebben genoten
Zon, zee, terrasjes en de vriendelijkheid
Turkije was een pijl in de roos geschoten…
Later
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.147 De tijd fluistert
zonder herhalingen
de woorden
die haar wiegen
als het kind
dat droomt wat
haar tijd
weer zal ontwaken
als ze in de cocon
van haar droom
haar dood weer
ontmoeten zal…
Alpinist
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.700 De manisch depressieve alpinist wist
Toen de dood hem plots kwam halen
Het noodlot had hem eindelijk gekist
Na een leven vol toppen en vol dalen…
Daedalos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
787 vallen is
zweven
in het landschap
aan draden geweven,
is hijgen
geperste longen
in de avondmist
spreken
in morse
met de onderkant
van de brug
de pijlers van
de laatste grap
voor de aftrap
vallen is
aarzelend
op zij gaan
voor het dode lijk
op het voetpad
spelen volgens
andere regels…
Hij blijft dood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
764 Maar mijn broer, hij blijft dood.…
brief uit de hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
767 het hemelraam staat open
terwijl het glas-in-lood
de nacht in staart
een wolkjesrand draagt
mijn gewicht, niet
zwaarder dan een ziel
onhoorbaar ben ik daar
omgeven door het
stille licht
beneden is het bijster koud
het wintert overal
in asemtocht
mijn dode blik richt zich
in orkaangeweld
het oog naar boven
een kille wolk
sluit…
Elke keer valt het tegen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.390 Nooit gaat het zoals je zo graag zou willen...
Nooit zit het een keer mee.
En alles kropt zich steeds meer op in mij.
M'n tranen lijken net een zee...
Altijd als ik denk dat het een keer goed gaat,
Gaat het net weer anders dan verwacht...
Verdwijnt de zon weer achter die donkere wolken.
Weg is weer dat gelukkige gevoel met al haar pracht…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 De duisternis van mijn gebroken gevoelens
vallen als een schaduw op jouw grafzerk.
Het maanlicht verlicht de dodennaam
die in mijn ziel als een pijnlijk litteken zal voortbestaan
Mijn bloedende tranen voeden de rozen
die met hun doornen jouw grafsteen beschermen
tegen het verdriet van onze verloren vriendschap
Ik reik mijn hand uit in…
Hoe je sliep
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.980 Zag je liggen.
Daar alleen.
Kil en ongeschonden.
Ik wilde je horen.
Meer dan ooit tevoren.
Zag je liggen.
Zal het nooit vergeten.
Hoe je toen zo diep sliep.…
De narcissen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.107 Toen werd het maart....en in hun volle pracht
ontluikten rond het huis, waar ze eens woonde,
de narcissen; het leek alsof ze hoonden
met de dood en diens betrekkelijke macht.
Alsof ze wezen naar het eind der tijd,
wanneer allen die herboren mochten sterven,
vanuit de dood een Land zullen beërven,
dat bloeien zal van God's gerechtigheid.…