3890 resultaten.
Gouden morgenstond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 zacht is
je ontwaken
vingers zijn al
bezig stukjes
van de dag
te maken
nog heeft tijd
niet dringend
op de deur
geklopt want
alle duister is
nog niet verstopt
waar licht al
jouw contouren
schuint vallen
kleuren op hun
plaats en praat de
klok wat luider
je kunt niet
meer verdwijnen
weg van de realiteit
die uit je handen…
Rust Haiku
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
505 Geen journaal kijken
Geen actualiteiten
Wat geeft dat een rust
Even geen Op1
Geen Jinek of Eenvandaag
Nieuwsuur overslaan
De nieuwskijker staakt
Neemt vakantie van het nieuws
Geen discussies meer
Ik wil geen debat
Ben polarisatie zat
Tijd voor groot verlof
De deur trek ik dicht
Blote voeten in het zand
Wind, zon, zee…
Raam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 De winter woekert en raast
en hij kijkt toe
Op zijn gesloten raam,
dat door de kou beslaat,
schrijft hij jouw naam
Een wandelaar daarnet
op straat had jouw silhouet
De wereld verworden
tot glazig beeld,
terwijl de werkelijkheid
achter hem staat
Je hoopt dat hij zich omdraait
en ziet dat de deur,
ook midden in de winter,
gewoon open gaat…
Wachtkamer (Bescherm ons)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
288 Het is geprobeerd:
goden, een god
boven de mens
en nooit kon men vertrouwen
op het goddelijke als men bad
en een wens deed:
een wens om gezondheid
een wens om gerechtigheid
een wens om vrede
En toen: de sprong
in de diepte
van de ziel
en die bracht geen soelaas
Ook de goddelijke ziel
was een wachtkamer
zonder deuren naar vrede…
Zeven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
275 Deze deur is dicht.
Ik voelde het gewicht —
de pijn in mijn borst,
van nergens anders kunnen zijn.
Groot en machtig was jij,
en boos op mij.
Bang en klein was ik,
niet alleen van de schrik.
Papa is boos,
en ik ben zeven,
en volledig aan het beven.…
doe eens vriendelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 zomaar een glimlach, spontaan
een vreemde groeten op straat
de deur voor anderen openhouden
gewoon een boodschappentas tillen
een klein gebaar is zo gemaakt
een kaartje sturen, voor de pret
koffie betalen voor wie het vergeet
een gevallen fietser ophelpen
het bieden van een luisterend oor
gewoon even vriendelijk zijn
buren een bosje bloemen…
Tussen het fietspad en het verleden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
208 Zijn naam, een sleutel
naar een deur die nooit dichtviel.
Ze groet,
woorden als dun ijs
onder voeten die niet weten
of ze willen breken of dragen.
Twee stemmen zoeken toon,
beleefd, gewapend met zinnen
die niet zeggen wat ze dragen.
Maar dan—
één zin, onverwacht, onbewapend:
“Ik zou er nog wel eens over willen praten.”…
Opgeruimd type
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.321 Wat doet de amateur
goed geluimd op zaterdag
anders dan ramen zemen
stofzuigen en opruimen
correspondentie opschuiven
uitgebreid een bad nemen
morgen is het zondag
Maar vandaag moet alles aan kant
misschien komen de Obama's langs
aan rommel heeft Michelle het land
ik maak ook ruimte voor een rondedans…
Ik laat je
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.136 Ik streelde je bleke wangen, de grauwe kleur
en heb je goedenacht gekust:
Toen sloot ik de deur.
Wat zo aarzelend eerst begon
tast nu je lieve lichaam aan.
Ik wou dat ik wat kon,
dan had ik dat allang gedaan.
Was dit ’t laatst dat wij zo spraken?
De gedachte doet verdriet.…
Wakker worden in de tijd
gedicht
3.5 met 54 stemmen
25.207 Er ligt een laken in de linnenkast
te wachten op een hand
die deuren opengooit, een shirt,
een broek, een handdoek zoekt,
daarbij terloops haar aanraakt,
even op haar liggen blijft.
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
Onzeker...
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
2.035 is je hart voor mij
gesloten,
of heb je de deur al iets
voor me
openstaan...?
Onzeker fluister ik zacht
jouw naam,
wil zó graag even
bij je zijn...
zo graag even
ván je zijn,
en zo graag even ín
je zijn...
en toch...
fluister ik steeds onzekerder
jouw naam,
Lisa, durf nog steeds niet even
binnen te gaan...…
Boswachter
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.649 En te voorschijn in wit schort,
uit een deur in het lover,
komt een zoon, een jager
die hem aan tafel vraagt.
Hij knikt en komt binnenkort.
------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
a-mineur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
986 Er voltrekt zich op dit moment een vonnis voor mijn deur
Het lijdend voorwerp verschiet zijn gebedje, maar helaas voor hem in de verkeerde kleur
Hij smeekt de gratie om goden
Zowel de rechter als van linkerzijde volharden echter in hun milde oordeel
De haat krijgt nu een penetrante geur
Even leek het slecht te pleiten in zijn voordeel, uiteindelijk…
Kusten uiterst vals
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 hij koos voor vrij
ze zag dat zijn gedachten logen
voelde hoe zijn logica
in hysterie werd omgebogen
hij knarste woorden
uit een dunne streep
zijn armen namen furieus
haar lichaam in zijn greep
waanzin in zijn ogen
handen aan haar hals
lippen die haar adem kozen
kusten uiterst vals
hij sloot de deur
zijn woede was voorbij
miste…
Zilverlicht
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.309 Ik droom de dag
vol mooie geuren
Draag verlangens
door open deuren
Ik open mijn hart
voel en heb zo lief
Koester de liefde
zwevend soms naïef
Ik bloei en ik groei
vang zonnestralen
Glinster als zilverlicht
wil in warmte dwalen
Ik ben zwak en sterk
wil krijgen zal geven
Een ziel vol emoties
vervuld van......leven…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.897 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
doorploegd
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
751 (onuit)roeibaar langs
de gordel en de deur verderop
laat mij. wat moet ik nog
ik ben geen moordenaar, zegt hij
gerechtigheid is niet voor dochters
-mélangez-vous-…
Innsbruck
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.845 Zo heeft elke wonig zijn erkers en kleuren,
daken en deuren
die eeuwen verbergen
und alte Geschichten in jedem Haus.…
je woorden schreven vastbesloten
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.523 ik zwaai trieste
legehanden groeten
je kijkt me aan, maar
in je blik is geen ontmoeten
je laat je niet meer raken
door mijn woorden en gebaar
het omgaan met me
voel je blijkbaar als gevaar
ik liet je achter me
keek bij de hoek een laatste keer
je lach, de felle ogen
mijn thuis stond er niet meer
je deuren zijn gesloten
de gordijnen…
Heimwee van de Russische ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze sprak vol passie over pijn
het lijden van haar Russische ziel
over weemoedigheid
en het gemis der dingen
heimwee en verlangen van geur
van verf op doek haar woorden
raakten mijn hart dat in harmonie
met dat van haar begon te zingen
er vonkten lichtjes, ze dansten rond
tussen hoofd en hart en mens
daar in het duister bij de deur…
Maandagochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 de stad te zien ontwaken
bij Florencia voor de deur
terras wordt uitgezet
de wind verwaait iedere sleur
tram zeventien piept voorbij
daarachter kronkelt een sliert auto's
al in 'n lange rij
zo ontwaakt het schone Haagse
terwijl het zonnetje schijnt
met uitzicht op de Haagse toren
hopend dat deze schoonheid nooit verdwijnt…
Verloren vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.083 Geen arm of hand die mij beschutte
geen schouder om te rusten maar wel
de slaande deur, uw scherpe stem.
Wat bleef is het verdriet om 't gemis
van uw genegenheid , de kille sfeer.
De ontkenning van mijn kleine zijn
in een leven dat geen leven was maar
slechts een valse parodie daarop.…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…
het oog van de storm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 loodzwaar de stilte rondom
ergens zweeft de weergalm
van een dichtgeslagen deur
de storm lijkt voorbij
maar dreigend de lucht
in haar roerloosheid
gevangen in het vacuüm
van verwachting
gerommel in de verte
als snelle stappen op de trap
nadert de ontknoping
in natuurgeweld
met bonkend hart
gewapend voor de confrontatie
wars…
Opengemetselde vleugels...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Waar mensen woorden sabelen
met gezichten onheilig van
cynisch bedoelen
Waar mensen woorden vleien
met gezichten kwijlend van
kruipen en kroelen
Daar metsel ik deuren en ramen
met stenen keelbrokken dicht
waardoor het valse licht
en onoprecht geluid zich niet
meer nestelt onder de huid
Dans ik bevrijdend met
vederlichte vlindervleugels,…
Gedichten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
700 Als een oude zeur sluit ik achter mij de deur.
Niemand die het dan nog leest
Maar ach, ééns ben ik dichter geweest.…
De oorlog
gedicht
3.8 met 71 stemmen
21.653 Overal op straat en
achter deuren, onder stoelen
worden de vijanden gevonden.
De halfslachtende soldaten
slaan vreemde mannen op hun smoelen,
griezelen even van hun wonden
en door de gebroken ruiten
storten zij zich weer naar buiten.
-----------------------------------
uit: 'Het liegend konijn', 1, 2003.…
een woord
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.170 Haar handen laten een laatste teken
in schaduwen die zich speels
vlechten in klinkers muren,
het enige licht streelt
als tussen voegen
werpt een zin
zich binnen
loop door de dromen deur
nader tot je muzen
in het woordloos paradijs
maar schrik niet,
voel blijf
hoezeer je ook verlangt
te zijn
spreek slechts een woord
een woord van…
Eclips
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Wij spelen een verduistering, als
we elkaar bespelen, schoonheid
weggeschonken, resoneert na iedere
trommelslag, gordijn omfloerst
de leegte, doen de stemmen zwijgen,
opent deuren van de huizen die in
doorzichtigheid te bloeden staan in het
brekend licht, geslonken ruimte breekt
uit schoorstenen, rolt zingend van de daken,
we omarmen de…
Vaarwel
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
981 hoelang zal 't laatste lied duren
klanken der uitgeleidene
hoeveel engelen zullen nodig
zijn om het koor te vervullen
waardoor de hemelpoort gestaag
haar deur zal openen
op het juiste moment licht
zal schijnen ter begeleiding
om haar te brengen daar waar
wij nog niet klaar voor zijn
liefde de boventoon voert
klinkt 't vaarwel onherroepelijk…