1813 resultaten.
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens
een kloppend hart vol jeugdig leven
een speelse creatieve ziel
Symbool van waanzin en destructie
de stempel van een zieke soort
wanhopig zoek ik een geweten
de duisternis…
Repetitieweekend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
757 Het
In taberna zingend
fietsend tien uur 's morgens met
ff blauwe lucht de
zon als hete douche die
duisternis
van
mijn
lichaam
veegt, geeft
hoop aan deze dag het
weekend en de weken die
spoedig traag doen volgen het
nu herbergt het mooiste wat
fluisterend
hier-
o
zingen
heet.…
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 vrijdag is eindelijk voorbij
eerste sterren fonkelen ver
de duisternis weet van niets
nu kun je knielen en huilen
de tranen vrij laten stromen
bij het donkere open graf
deze goede avond verdwijnt de haat
zwijgen we de verloochening dood
verdringen bespotting en geseling
denk alleen aan de liefdevolle vergeving
van onze man uit nazareth…
Een zielsverwant
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Opgebrand in de duisternis,
in een droevig gevecht met het einde,
maar net zo slecht met het begin,
als kind, toen je waardering zocht
en hardheid vond, geselingen
van de ziel, die voortduren,
verworden, terugslaan.…
huizen tussen kelder en zolder
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
815 het hout door mijn rug
mijn voeten schoten vol gaten
tussen alle andere dingen in
sprak de trap niets dan waarheid
en nam een loopje met mij
de achterstevoren gedachte
ook al de rest was te zwaar
om dragen, zoals het plafond
mij drukt in de tegenwoordigheid
alsof ik mij eeuwig op de vliering
bevind, mijn handen verstrengeld
in de duisternis…
Naar de Filistijnen op de Filipijnen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
835 De duisternis spoelt aan als een olievlek
op het strand vangen we wat
laatste bellen licht alvorens
onder te duiken in de smurrie van de nacht.
Het zout op onze lippen brandt,
maar de piña-colada en ook
de exotische vrouwen helpen ons
de afgelopen dag te doen vergeten.…
Sta op mijn lief...
hartenkreet
4.5 met 47 stemmen
1.550 Laat mij de verloren momenten opzoeken
in de stilte van de nacht
wanneer het licht de duisternis mijdt.
Laat mij tintelende golven gaan beroeren
wanneer de prikkeling der zinnen
vederlicht de dans der minnespelen laat beginnen.…
Advent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
989 Advent, licht zien in de duisternis
De blijde komst van onze Heiland
Redder der wereld, Gods afgezant
Advent, toe leven naar Kerstmis.
Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.…
voor Herman, verloren maan
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
647 ik sluit de nacht
en proost op duisternis
hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen
zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk
onder de huid van een volle maan
zachter proevend
en nog verder
ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt
zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou
gestoffeerd op het eerste gezicht,…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 In de duisternis
laat ik me langzaam dalen
tot op de bodem,
tot mijn diepste kern
waar wat niet wezenlijk is
oplost en vergaat,
waar ik gezuiverd
en herboren word uit de
modder van het meer;
Ik adem vrede
aan de oever van Bala
vol waterwijsheid.…
Het leven: Mijn Creatie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
725 Ja, ik heb mijn leven zelf gecreëerd,
Uit hoop, verlichting, uit duisternis, uit verdriet en en onrust...
Ja ik heb mijn leven zelf gecreëerd.
Ja, ik heb mijn dood zelf gecreëerd,
Uit het leven, genot, uit gele lente bloempjes, kijkend naar de jeugd van tulpen;
Ja ik heb muziek zelf gecreëerd...…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.
Zwart Afrika met bonte kleuren, zware geuren,
het werd je dood, waar jij het leven zocht en stilte.
Wij kennen niet, we hopen enkel en vermoeden.
De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden,
je brengen waar ’t bestaan heel helder is
en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.…
Mijn hart klopt hoorbaar...
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.353 Mijn hart klopt hoorbaar in de zwarte toren,
boven de straten en haar dof gerucht,
en 't hijgt in zwenkende en geknotte vlucht
en klaagt in klamme duisternis verloren...
Mijn harte weeklaagt in de zwarte toren,
al zijne smarten in de jammerlucht
uitwenend in een lange stervenszucht,
en weer tot nieuwe jammerklacht herboren.
Hoor!…
Advent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Advent, licht zien in de duisternis
De blijde komst van onze Heiland
Redder der wereld, Gods afgezant
Advent, toe leven naar Kerstmis.
Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.…
Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
611 Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de maan
hoe zij de
duisternis
van nacht met
haar glans verdrijft
Ik huiver
en zie het
ontelbare
heer der sterren
en vragen
dwarrelen
door mijn hoofd
Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de zon
Voel de
warme straling
die volstaat
voor het zaaien
van de dag die…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Ik heb mijn kleedren uitgetogen
Bij 't dwarlen van de lampeschijn ;
Nu balsemt duisternis mij de ogen,
Ik voel dat wij gescheiden zijn,
Ik en de dag, dat kind, die jongen,
Die vogel met gebroken wiek,
Dat hijgend hert der watersprongen,
Die speelman en zijn fluitmuziek.…
LICHT NA HET DUISTER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.511 ben
Zie ik je eeuwige schoon gezicht
zie ik dat ik jou van vroeger ken
Waar er stilte rust in eeuwigheid
en waar ‘t serene wordt gehoord
Daar woont ’t einde van de strijd
daar is op elke vraag ’t antwoord
Waar ’t teder licht immer straalt
en het geluid onmetelijk veraf is
Daar vind ik het gevoel vertaald
dat er tòch licht is..na duisternis…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 Toen duisternis mij in het hart gleed
zong de nacht mij naarstig zijn lied
De eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij…
STERVELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.430 Terwijl de laatste lucht verdwijnt
roert mijn stem zich nog eenmaal
Eenmaal kom ik nu nog overeind
wijl ik luister naar het eindsignaal
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
prevelt mijn stem het zacht gebed
Van de duisternis, die ondermijnt
wijl ik lig te sterven op mijn bed
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
zucht mijn stem bij ‘t einde…
De momenten van wanhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 De ziel bleef zichzelf, want ze had immer één reden:
verlichten van pijn en duisternis in haar grot.
De ziel blijft zichzelf met in het vooruitzicht:
licht voor andere lichten.
Zo simpel en zo moeilijk.
Aantrekkelijk en levensvatbaar.
Er was één maar..., en dat is:
het lichaam houdt eens op...…
het vale veld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Nog lang niet moegespeeld en niet tot
luisteren van zins:
Ach pap laat ons nou nog even
Trappen de schatjes tegen een bal
die van de weeromstuit weerom
stuitert en pas stilvalt in een kuil
Dan gaan ze pappa achterna
Hun speelplek dra de habitat van
twee konijntjes
Die zich pas laten verjagen door de
duisternis, zich voor de nacht
ontfermend…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Ik heb de weemoed verzameld en
weer opgetekend, vrijgave van
een sprakeloze duisternis op de
versleten treden van mijn verzen.…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik strelen, in het
grauwe boetekleed van verlangen
gaf je mij een laatste nacht, liet
je slagen beuken op het holle vat
van gegiste beloften, die snel waren
vermorst, ik zal met een sleutel van
de tijd de opening herwinnen voor de
toekomst verborgen in je moederborst.…
Als alles anders kon...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Dat links eens rechts kon zijn of andersom,
recht een keertje scheef, schuin of zomaar eens krom,
er nooit geen duisternis meer was, alleen maar licht.
Oh, stel je voor dat dat eens kon.…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Onmogelijk iets te zien in de grote brei van zwarte duisternis.
Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist.
De longblaasjes in mijn binnenste worden steeds nauwer dichtgedraaid en springen kapot.
Een letterlijk gevoel voor een pistoolschot.
Trillend als een naakthond in de sneeuw.…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 De grenzen tussen grond en lucht verdwijnen
In duisternis, totdat opeens een fel
Licht mijn ogen bijt. Een stem zegt “schiet!”.
En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…
Morgen Palmzondag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 De dorpen liggen in de lentezon te blinken
terwijl de kinderen met palmen zwaaien
en van een pure vreugde luidop kraaien
omdat ze zeker nog niet weten van ’t verzinken
in dood en pijn en duisternis, voor U bereid.
En zelfs uw leerlingen zijn nog niet klaar
de bittere beker ook met u te delen.…
Oorlog
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
627 De duisternis is groot en weg de zon
en 't lijkt wel op het eind der dagen.
Toch willen we de hoop bewaren
want zonder hoop kan toch geen mens bestaan.
En samen moeten we nog verder gaan
al blijven angst, onzekerheid ook groeien.…
Een mens te veel ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik, die in jouw
duisternis leef en mijn blik
weg draai, omdat ik niet wil
dat jij je afwendt voordat ik
hem met de jouwe deel.
Ben ik voor jou een mens te
veel? Ik, die naar jouw vriendschap
streef en jou alle lof toezwaai,
omdat ik niet wil dat jij mij
afwijst voordat ik jou verveel.
Ben ik voor jou een mens te veel?…
Eenheid scheppende werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Nog ben ik vol vertrouwen
dat er hoop zal gloren in
de duisternis. Dat er tussen
al die mensen, een reactie geeft
op hetgeen ik mis.
Nog ben ik vol vertrouwen,
dat die een mij vinden zal.
Die mij redding biedt, voordat
ik ten zonde val.
Nog ben ik vol vertrouwen
ten aanzien van mijn weerwerk
aan de schaduw van het tegenspel.…