Alle inzendingen over duisternis

1813 resultaten.

Sorteren op:

kindsoldaat

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.277
na een regenbui Een radertje in een machine niets op zichzelf, direct vervangbaar, een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief, niets te verliezen, radeloos, een hoopje mens een kloppend hart vol jeugdig leven een speelse creatieve ziel Symbool van waanzin en destructie de stempel van een zieke soort wanhopig zoek ik een geweten de duisternis…

Repetitieweekend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 757
Het In taberna zingend fietsend tien uur 's morgens met ff blauwe lucht de zon als hete douche die duisternis van mijn lichaam veegt, geeft hoop aan deze dag het weekend en de weken die spoedig traag doen volgen het nu herbergt het mooiste wat fluisterend hier- o zingen heet.…

sanfte ruh

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 731
vrijdag is eindelijk voorbij eerste sterren fonkelen ver de duisternis weet van niets nu kun je knielen en huilen de tranen vrij laten stromen bij het donkere open graf deze goede avond verdwijnt de haat zwijgen we de verloochening dood verdringen bespotting en geseling denk alleen aan de liefdevolle vergeving van onze man uit nazareth…

Een zielsverwant

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
Opgebrand in de duisternis, in een droevig gevecht met het einde, maar net zo slecht met het begin, als kind, toen je waardering zocht en hardheid vond, geselingen van de ziel, die voortduren, verworden, terugslaan.…

huizen tussen kelder en zolder

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 815
het hout door mijn rug mijn voeten schoten vol gaten tussen alle andere dingen in sprak de trap niets dan waarheid en nam een loopje met mij de achterstevoren gedachte ook al de rest was te zwaar om dragen, zoals het plafond mij drukt in de tegenwoordigheid alsof ik mij eeuwig op de vliering bevind, mijn handen verstrengeld in de duisternis…

Naar de Filistijnen op de Filipijnen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 835
De duisternis spoelt aan als een olievlek op het strand vangen we wat laatste bellen licht alvorens onder te duiken in de smurrie van de nacht. Het zout op onze lippen brandt, maar de piña-colada en ook de exotische vrouwen helpen ons de afgelopen dag te doen vergeten.…

Sta op mijn lief...

hartenkreet
4.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.550
Laat mij de verloren momenten opzoeken in de stilte van de nacht wanneer het licht de duisternis mijdt. Laat mij tintelende golven gaan beroeren wanneer de prikkeling der zinnen vederlicht de dans der minnespelen laat beginnen.…
Katty15 november 2009Lees meer >

Advent

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 989
Advent, licht zien in de duisternis De blijde komst van onze Heiland Redder der wereld, Gods afgezant Advent, toe leven naar Kerstmis. Advent, tijd van geloven en hopen Gods beloften zullen worden vervuld Aan een wereld, verloren in schuld De hemelpoort gaat wagenwijd open.…
Fedde Nicolai26 november 2009Lees meer >

voor Herman, verloren maan

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 647
ik sluit de nacht en proost op duisternis hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk onder de huid van een volle maan zachter proevend en nog verder ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou gestoffeerd op het eerste gezicht,…

Laguz

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
In de duisternis laat ik me langzaam dalen tot op de bodem, tot mijn diepste kern waar wat niet wezenlijk is oplost en vergaat, waar ik gezuiverd en herboren word uit de modder van het meer; Ik adem vrede aan de oever van Bala vol waterwijsheid.…
Jack Stoop2 februari 2024Lees meer >

Het leven: Mijn Creatie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Ja, ik heb mijn leven zelf gecreëerd, Uit hoop, verlichting, uit duisternis, uit verdriet en en onrust... Ja ik heb mijn leven zelf gecreëerd. Ja, ik heb mijn dood zelf gecreëerd, Uit het leven, genot, uit gele lente bloempjes, kijkend naar de jeugd van tulpen; Ja ik heb muziek zelf gecreëerd...…

De taal vergaan

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.878
Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren. Zwart Afrika met bonte kleuren, zware geuren, het werd je dood, waar jij het leven zocht en stilte. Wij kennen niet, we hopen enkel en vermoeden. De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden, je brengen waar ’t bestaan heel helder is en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.…
Adeleyd5 augustus 2010Lees meer >

Mijn hart klopt hoorbaar...

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Mijn hart klopt hoorbaar in de zwarte toren, boven de straten en haar dof gerucht, en 't hijgt in zwenkende en geknotte vlucht en klaagt in klamme duisternis verloren... Mijn harte weeklaagt in de zwarte toren, al zijne smarten in de jammerlucht uitwenend in een lange stervenszucht, en weer tot nieuwe jammerklacht herboren. Hoor!…

Advent

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 799
Advent, licht zien in de duisternis De blijde komst van onze Heiland Redder der wereld, Gods afgezant Advent, toe leven naar Kerstmis. Advent, tijd van geloven en hopen Gods beloften zullen worden vervuld Aan een wereld, verloren in schuld De hemelpoort gaat wagenwijd open.…
Fedde Nicolai20 december 2010Lees meer >

Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 611
Ik zie omhoog vanuit mijn raam en ondervraag de maan hoe zij de duisternis van nacht met haar glans verdrijft Ik huiver en zie het ontelbare heer der sterren en vragen dwarrelen door mijn hoofd Ik zie omhoog vanuit mijn raam en ondervraag de zon Voel de warme straling die volstaat voor het zaaien van de dag die…

De avond

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Ik heb mijn kleedren uitgetogen Bij 't dwarlen van de lampeschijn ; Nu balsemt duisternis mij de ogen, Ik voel dat wij gescheiden zijn, Ik en de dag, dat kind, die jongen, Die vogel met gebroken wiek, Dat hijgend hert der watersprongen, Die speelman en zijn fluitmuziek.…

LICHT NA HET DUISTER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.511
ben Zie ik je eeuwige schoon gezicht zie ik dat ik jou van vroeger ken Waar er stilte rust in eeuwigheid en waar ‘t serene wordt gehoord Daar woont ’t einde van de strijd daar is op elke vraag ’t antwoord Waar ’t teder licht immer straalt en het geluid onmetelijk veraf is Daar vind ik het gevoel vertaald dat er tòch licht is..na duisternis…

EENZAAM KLONK MIJN LIED

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.161
Toen duisternis mij in het hart gleed zong de nacht mij naarstig zijn lied De eenzaamheid voelde kil en wreed en in mijn hart schreide het verdriet Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep zat ‘t duister vol van met onbekend Van de nacht gloeide de wurggreep waaraan ’t verlaten mens nooit went Waar klokgeluid het stille verbrak restte mij…

STERVELING

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.430
Terwijl de laatste lucht verdwijnt roert mijn stem zich nog eenmaal Eenmaal kom ik nu nog overeind wijl ik luister naar het eindsignaal Terwijl de laatste lucht verdwijnt prevelt mijn stem het zacht gebed Van de duisternis, die ondermijnt wijl ik lig te sterven op mijn bed Terwijl de laatste lucht verdwijnt zucht mijn stem bij ‘t einde…
Ton Rijkers28 september 2012Lees meer >

De momenten van wanhoop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 789
De ziel bleef zichzelf, want ze had immer één reden: verlichten van pijn en duisternis in haar grot. De ziel blijft zichzelf met in het vooruitzicht: licht voor andere lichten. Zo simpel en zo moeilijk. Aantrekkelijk en levensvatbaar. Er was één maar..., en dat is: het lichaam houdt eens op...…

het vale veld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Nog lang niet moegespeeld en niet tot luisteren van zins: Ach pap laat ons nou nog even Trappen de schatjes tegen een bal die van de weeromstuit weerom stuitert en pas stilvalt in een kuil Dan gaan ze pappa achterna Hun speelplek dra de habitat van twee konijntjes Die zich pas laten verjagen door de duisternis, zich voor de nacht ontfermend…

Verveloos?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Ik heb de weemoed verzameld en weer opgetekend, vrijgave van een sprakeloze duisternis op de versleten treden van mijn verzen.…
Pama20 maart 2013Lees meer >

Voordat ik je weer ontmoet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.031
De duisternis gaf mij een hand, je zonden zal ik strelen, in het grauwe boetekleed van verlangen gaf je mij een laatste nacht, liet je slagen beuken op het holle vat van gegiste beloften, die snel waren vermorst, ik zal met een sleutel van de tijd de opening herwinnen voor de toekomst verborgen in je moederborst.…
Pama20 juni 2013Lees meer >

Als alles anders kon...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 699
Dat links eens rechts kon zijn of andersom, recht een keertje scheef, schuin of zomaar eens krom, er nooit geen duisternis meer was, alleen maar licht. Oh, stel je voor dat dat eens kon.…

"Cederen van het toegeven”

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Onmogelijk iets te zien in de grote brei van zwarte duisternis. Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist. De longblaasjes in mijn binnenste worden steeds nauwer dichtgedraaid en springen kapot. Een letterlijk gevoel voor een pistoolschot. Trillend als een naakthond in de sneeuw.…
Maria Gers13 februari 2015Lees meer >

In het park

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 723
De grenzen tussen grond en lucht verdwijnen In duisternis, totdat opeens een fel Licht mijn ogen bijt. Een stem zegt “schiet!”. En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…

Morgen Palmzondag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
De dorpen liggen in de lentezon te blinken terwijl de kinderen met palmen zwaaien en van een pure vreugde luidop kraaien omdat ze zeker nog niet weten van ’t verzinken in dood en pijn en duisternis, voor U bereid. En zelfs uw leerlingen zijn nog niet klaar de bittere beker ook met u te delen.…
Adeleyd28 maart 2015Lees meer >

Oorlog

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
De duisternis is groot en weg de zon en 't lijkt wel op het eind der dagen. Toch willen we de hoop bewaren want zonder hoop kan toch geen mens bestaan. En samen moeten we nog verder gaan al blijven angst, onzekerheid ook groeien.…
Adeleyd14 november 2015Lees meer >

Een mens te veel ?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Ik, die in jouw duisternis leef en mijn blik weg draai, omdat ik niet wil dat jij je afwendt voordat ik hem met de jouwe deel. Ben ik voor jou een mens te veel? Ik, die naar jouw vriendschap streef en jou alle lof toezwaai, omdat ik niet wil dat jij mij afwijst voordat ik jou verveel. Ben ik voor jou een mens te veel?…

Eenheid scheppende werkelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Nog ben ik vol vertrouwen dat er hoop zal gloren in de duisternis. Dat er tussen al die mensen, een reactie geeft op hetgeen ik mis. Nog ben ik vol vertrouwen, dat die een mij vinden zal. Die mij redding biedt, voordat ik ten zonde val. Nog ben ik vol vertrouwen ten aanzien van mijn weerwerk aan de schaduw van het tegenspel.…