9511 resultaten.
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.302 Kan ik leven bij de dag
en niet reiken naar de dag van morgen
omdat ik kijkend naar vandaag
genoeg heb aan mijn zorgen ?
Mag ik uitzien naar de dag
tastend naar de dag van morgen
en verlangen naar een moment
zonder al mijn zorgen ?
Ik wil uitzien naar de dag
hunkerend naar morgen
om te mogen leven in een roes
van die verdwenen zorgen…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Een vliegende gezwerm der engelen verkoren
Ontving de kleine hoop gepletterd en doorwond,
En nam de witte ziel van hare rode mond
Die stellend' onbesmet Gods aangezicht te voren.
Hoe kort was hare tijd in droevig tranen-dal!
Hoe groot is hare vreugd die eeuwig duren zal!
Hoe loven zij de Heer haar gonstige weldader!…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…
Tulpen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.066 Hoop,
al wordt juist nu
een jonge vrouw begraven.
Aan tulpen durft mijn ziel
zich toch te laven.…
paradis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
852 paradijs
mijn gedachten zijn zo vaak
door verwachten bevangen
als of jij of jij nog zal komen
waarom toch blijft mijn ziel
zo aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil ik zo graag vergeten
aldoor dat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
Omgekeerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
692 Na de gloeiende hitte
een groene olijftak,
teken van hoop;
het begin en het einde:
de zon en de roos
kleuren de dag,
regendruppels...
Hoe kan het licht breken
eer de dag begon?
Hoe kan de roos geuren
zonder de zon?
Hoe kan iets eindigen
eer het begint?
Hoe kan iets er zijn
eer het er is?…
beschut licht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
779 als ik maar weet
dat als de avond valt
toch de dagen lengen
ook al voel ik
de zuchtende zon zakken
en de eindeloze regen plengen
licht zal doorgaans schijnen
ook al zal dat niet snel
mijn wachten doen zengen…
Gemist vaderschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.156 Ik voel mij toch zo ongelukkig
ook al lijk ik misschien een hele piet
met veel vrienden en vriendinnen
alleen mijn vader waardeert mij niet
Ik krijg van velen complimenten
toch doet mijn gevoel zo zeer
want ondanks mijn studie en mijn werk
kijkt mijn vader op mij neer
Ondanks dat mijn vader arm is
en zwaar invalide, maar dan van geest…
Voor Adrie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
11.141 Stralende, zomerse septemberdagen
ze lijken te vervagen
Donker is het door verdriet
Naderend onheil aan de einder
Het gouden licht verbleekt
Een ijzige mist lijkt op te doemen
De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar
En toch zal het worden doorstaan
En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd
In mijn glazen ei als harnas
Voor eeuwigheid zwevend door ´t heelal…
Hef het glas, mijn liefste
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
687 Hou de dageraad even
voor me vast, wil je
dan pluk ik de bloemen
fris van morgendauw
en door de ochtendnevel
zien we de zon weer klimmen
mijn lief, ik hou zoveel van jou
***
Hou de bloemen even
vast voor me, wil je
dan kus ik zacht
jouw volle lippen en je haar
en in de rode glooiing van de kim
zien we de nacht weer komen
mijn…
Karikatuur van geluk...
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.558 Bij het ontwaken van de dag
ontwaken ook bewuste gedachten
die tijdens slaap hun kans
af hebben lopen wachten
Zodat de werkelijkheid
meteen de ogen spert,
adem stokt in de keel
Het is teveel...
teveel dat doordringt tot
diep in het hart,
hoofd weer laat malen,
emoties gaat vertalen
in stromend tranendal
Pak ik mezelf vast
op het randje…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 de loodgrijze lucht voorspelt vliegende storm
een enkele meeuw laat zich drijven
de vogels vertrokken al vroeg dit jaar
en slingerden zwermend weg met elkaar
maar de meeuwen, zij willen hier blijven.
de schemering valt en brengt sterren dichtbij
de feestdagen gaan weer beginnen
als zand door een zeef zo vergleed het jaar
zoveel moet er nog…
Licht nadert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 Het licht nadert werkelijkheid
mijn liefste, je wordt steeds lichter
vrolijke vlinder van waarachtigheid
ik heb je lief in de straten naar het plein
vind het zo fijn in jouw zingend hart
jouw blonde haren, gordijnen, lachen
ogen alsof het werkelijk lantaarns zijn
zien de lichten in de verte, de kurk
is van de fles, ik schenk jou lente…
Mysterie van Kerstmis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.427 ook al zal ik de
schepper toebehoren
aards kort of
wellicht
hemels lang
en wanneer
de geest mij
als het waren
wil bekoren
is leven
niet gelijk
een hymne als
ongeschonden gezang
ik snap niet echt
diep in mijzelf
of kijkend om me heen
dat uit voortdurende
verwachting
toch hoop
wordt geboren…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…
Nachtbreker
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
959 dan breekt
de dag
de nacht
alsof het
nooit
te donker
is geweest
verwarmt
de zon
gevallen sterren
nieuwe maan
ontdooien
langzaam
koude
zielen
smaken
zilte
tranen
zoet…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 met vorst aan de grond
en de lentezon die
mijn ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 hoop legt een kleed
over adem van vandaag
waaronder verlangen
broeit naar alles;
in beelden,
in geuren en kleuren
of iets omgerijmds
dat nog vaag is omschreven
en in mijn grijze cellen
zoekt naar zin
het kan liefde zijn
of de wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit…
Droomzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 Waar lentezon, in zomerse warmte geladen
zorgt voor liedjes, fluitend over de paden
waar mannen, soms hun plicht verzaken
en mussen zwijgen op de zolderdaken
ontwaakt de stad in tussenpozen
voor hen, die slechts de droom verkiezen
tot nieuwe wegen, andere plichten
desnoods het schrijven, over verliezen
waar menigeen, hen op komt zoeken…
Pasen
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
854 morgen,
luttele uren
van heden
zal ik
nieuw licht
ontdekken
is hoop de kleur
van kwetsbare harten
in verwachting
waar eens alles gelijk liep
in evenwicht met de
seizoenen van struiken
en bladeren
en waar de koude dood
sluipend, ondergronds
op weg ging
naar een aardse
wedergeboorte
lijkt alles
omhuld met
de valse zucht…
Verwachtingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 verwachtingen
kun je ze realiseren
weet je wie je bent
of is het kennis
vergaard van de ander
ben je bang
om te kijken
naar je eigen
hartsverlangen
zijn het dromen
van je eigen utopie
zijn het wensen
van nabije realiteit
verwachtingen
staan voor
hoop
en desillusie
komen na
geleden verdriet
en kapot geluk
geef
elke verwachting…
Annabel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
947 Soms raakt de regen moe
en braakt dan boze woorden
die de pijn vergezellen
van waarom ik
ik kan jou dan niet troosten
door de sluier waardoor je ziet
ik kan alleen maar zeggen
dat het sterven gelijk het leven
slechts maar tijdelijk is
maar zolang de kim
zich elke morgen van het
duister keert beleef jij
als jonkvrouw telkens de
zomer…
O ja Zijn handen (hemelvaart)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Ik kon het nauwelijks
een feest noemen
verweesde verwarring
weemoed en verdriet
leegte door eenzaamheid
niet te verbloemen
waar is mijn doel
een huiverende kilte
nu ik niets meer voel
Hem niet meer zie
Ik bid om warme stilte
in mijn ontheemde hart
dat ik daarin Zijn Geest
als een zachte bries
mag horen fluisteren
steeds mag ontdekken…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Eens komt de tijd...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.101 in moeilijke dagen
en tijden van nood
denk je zo dikwijls
ik wil nog niet dood
een hang aan het leven
is mensen bekend
je wilt hier nog blijven
de weg vóór je nog zo onbekend
maar eens komt de tijd
dat je loslaten moet
dan zijn daar de eng'len
die melden: daar is het goed
daar is het zonlicht
daar is het licht
en dan zijn je ogen…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis zwicht
en over een verzwegen woord liegt
maar even zich gesteund te voelen
door een geste der natuur
ook al blijkt dat in een moment van hoop…
Gebogen kleuren
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
541 Je moet wel kijken
naar die overgangen
van geheimzinnig licht
die de zon strooit
met kleurrijke banen
in een ronde boog
de weergoden vieren feest
hebben weer vrede gesloten
tot aan de volgende storm
ik kijk tot hij diffuus
oplost in de horizon
roep hem nog net na:
hopelijk tot ziens…
HOOPVOL
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.069 ogen vol glinstering
gevuld met tranen
kijken in de verte
zoekend naar betere tijden…