2258 resultaten.
Advocaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
771 Slagroomspraakt de kindermoorden
Kakelt: Gevang in? Nee, nóg mooier
Roert en klopt zijn woorden
De dood overtreffend is toch de dooier?
En welke naam zou u willen geven
Aan ‘t borrelen op een bejaardenfeest?
Hoort en ziet u dáár dan in geen leven?
Wee de Zwartkiptrage geest!
Zwijg!…
De taal van kleuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 ik heb immense velden
met bloemen gezien
die fier hun kleuren dragen
zacht wiegen als zij in
opening mijn aandacht vragen
hun ranke stelen lichtjes draaien
maar de zon schijnt
feller op de kale rots waar
stenen regenbogen kaatsen
in kristallen werd
de tijd gevangen die daar
onder grote druk is blijven hangen
zij vertellen van…
Fictief?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
538 Onafhankelijkheid
ingebed en gewend
aan ruimtelijke
vrede, verlaat me
op de dictie van
de rede,wordt een
beoogde zekerheid
een louter relatief
begrip, één door angst
gevangen fictie,ver
van het beoogde doel
van zelfvertrouwen,geeft
een misplaatst gevoel
van verworvenheid in een
begrensde duurzaamheid.…
Vanuit nergens, met liefde
netgedicht
4.8 met 39 stemmen
1.312 naar een lichtheid
van dagen die wij
niet kennen
in het hier en nu
van later
moet je toch bekennen
dat ook daar
het licht vervaagd
wandelend door tuinen,
dor en verlaten
vallen er gaten
in een zwervend bestaan
vanuit nergens, schrijf jij
met liefde...naar huis
uit grenzeloos verlangen
in vrijheid gevangen
aan die overkant van…
onderweg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
480 zon, de snavels leken scherper
nu ze zacht met bomen spraken
het voorjaar had veel kou begraven, maar
op de grond viel nog een grauwe waas en
waar de autoweg voorbij kwam riepen raven
dat vandaag al over was
we reden sneller, toen een stormkraai
wind verwachtte
thuis
in de zachte overgang naar warmer licht
hielden we ons kind gevangen…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 ben overgegaan op dromen
van kobolden en gnomen
de wereld gaat toch naar de maan
de groene spirit
staat in bijna ieder huis
met engelenhaar behangen
maar hun wortels
blijven duurzaam thuis
in aardse grond gevangen
de mensen zingen
kerst en vrede
doen toch vaak heel andere dingen
ieder jaar wordt weer
het kind geboren
zijn boodschap…
Onvatbaar hoog
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
644 er is een weg
die geen ander kan horen, een weg
in het laatste licht van hun sterflijkheid
het houdt mij
in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek,
het gloeiend ijzer van de dood
buiten rouwt het wit
terwijl de dag huilt om de zware boodschap
van de boom
die mij in zijn treurlied omhoog werpt
naar de silhouetten van de wolken…
In eerste instantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Zolang als nu of nooit duren,
ergens tussen hemel en aarde,
gevangen tussen klamme muren
bewaart u strijdbaar al van waarde.
Het is voor woorden ook te gek,
een broeiend wenselijk verlangen,
doch waarneembaar in kort bestek
als wat uw ogen en oren vangen.
Gedreven door een waterval
van nevelende zinnenkracht.…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Innerlijk nabij in vrije vlucht,
zonder vaste grond of horizon in zicht,
in het strakgespannen lichaam gevangen
en tegen klankbare muren in weergalm
het verzoekende hart gelucht.
Het pad is bezaaid met loze gaten
als hindernis van denkbeeldige leegte.…
Uitgeschreven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.386 bliksemschicht na bliksemschicht
Je bent de eerste in mijn leven waar ik intens
veel en met heel mijn hart van heb gehouden
waar ik heel mijn ziel aan wou geven, minstens
nu besef ik pas, ik had alles moeten doen om je te behouden
want zonder jou is er niets meer over van mij
zonder jou voel ik geen leven meer in mijn leven
mijn hart gevangen…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 in zichzelf gekeerd vloeien dagen ineen,
net als nacht en waken
water lijkt van weinig gewicht zo
in een glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare…
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 gehuld in dauwsandalen op mijn pad
Haar prille onschuld heb ik liefgehad
maar bovenal haar wilde zomersproeten
En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten
Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven
De dauwsandalen zaten sleets en kaal
gevangen…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 ik zie hem lopen
langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Spichtige spreeuw,
Het graatmagere, kalende
Mannetje dat in zichzelf
Gevangen door de gangen
Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en…
In een afscheidsgroet
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
751 van niet meer weten
je blik verwees mij naar de verte
lichaam in een afscheidsgroet
je gezicht verzachtte in zijn trekken
je mompelde het gaat je goed
ik bouw een wereld met mijn eigen wegen
slecht horizonnen stuk voor stuk
ik zal bekrompen beelden wreken
arrogantie en verwaandheid gaan voor schut
aarde zal mijn grootheid vrezen
gevangen…
In zijn magisch ritueel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 terwijl zij naakt
zijn offertafel
al bereidt
wet hij kruislings
lange messen legt
ze binnen hun bereik
de rust van
wierook kringelt
langs het witte marmer
zij rilt gevangen
in zijn magisch ritueel
kaarslicht toont haar warmer
gemaskerd door
het eerste ochtendlicht
schrijdt hij nader
zij geboeid
verheft met luide stem
het oude…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke zinnen
vingers bevrijen snaren
tot noten gevangen…
Bevlogen vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De zucht te behouden houdt niet
gevangen hetgeen kiest voor een eigen avontuur.…
duik mijn slotgracht in
netgedicht
3.3 met 54 stemmen
44.733 mijn kasteel is gevallen
de slotgracht heeft gefaald
bandieten zijn weer binnen
hebben koppen van de romp gehaald
ik sprong, mijn schaduw heeft
me opgelapt toch word ik
weer gehangen in de grijns van
hen die mij hebben gevangen
de torenkamer was te groot
in uitzicht over leven en de dood
toch ga ik hen ontsnappen door met
een andere…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven…
In het zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 wonen in de schaduw
hoort bij mij, ik ben
dan niet schuw of dood
de ziel luistert naar de stem
of naar een verlangen in nood
gevangen als zij is tussen
vandaag en ongekende morgen
het is gaan in een laag
waar de wil zijn kracht mist
en ik mijzelf draag met
zorgen en dan weer
hoop dat de illusie
ooit wordt opgevist
door die kwetsbare…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 In je ongesnoeide takken
hangt nog voorbije zomer,
en -vochtbedauwd-
het wuivend spinrag,
dat in tijdloos ritme
winter nog gevangen houdt.
Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.…
Frédérique
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 een kleine denkfout verwoord
door een jonge nog onschuldige meid
die de harde wereld nog onvoldoende kent
tot hen die haar in elkaar hebben geslagen
voorwaar geen kleinigheid
lieve schat
wat zij blijken dat
kunnen we niet laten zijn
vroeger niet en ook niet heden ten dage
dat moet in de kiem worden gesmoord
zij die in wijze woorden
gevangen…
voelde hoe jij binnen kwam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
894 mijn liefde glijdt als
water door je handen
de lading van je huid
sluit het intieme raken uit
ik lees gevoelens in
je ogen, maar kan mijn
eigen woorden slechts geloven
omdat ik terugkaats in je geest
ben ik gevangen
in persoonlijke beelden
bemin en streel ik jou alleen
maar met mijn eigen lust
ik heb je vaak gekust
voelde hoe…
M’n kleinkind en de muis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
570 “Ik probeer de muis te vangen
die óns eten heeft als menu
En als ik hem gevangen heb,
mag hij weer vrij”
(weliswaar met gebroken nekje
maar dat vertel ik er niet bij)
Oh, dan is het goed, zei ze
zonder het helemaal te begrijpen
Want muisjes zijn haar lief
en waarom zou ik
in haar kinderzieltje nijpen?…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
Mystieke witte vlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
1.495 Als waarheid doorzichtig
beginnen eerste zonnestralen
aan het ontbijt op aardse gronden
mist stijgt van de ronde vijver
lijkt boven een spiegel te hangen
verstillend in een droom gevangen
Een mystieke witte vlinder
danst voorzichtig in het ochtendlicht
intensief om gedachten te vertederen
een vrolijke balletles in de ijle lucht
glimlach…