Alle inzendingen over gevangen

2258 resultaten.

Sorteren op:

Advocaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
Slagroomspraakt de kindermoorden Kakelt: Gevang in? Nee, nóg mooier Roert en klopt zijn woorden De dood overtreffend is toch de dooier? En welke naam zou u willen geven Aan ‘t borrelen op een bejaardenfeest? Hoort en ziet u dáár dan in geen leven? Wee de Zwartkiptrage geest! Zwijg!…
A. Thomas17 november 2008Lees meer >

De taal van kleuren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
ik heb immense velden met bloemen gezien die fier hun kleuren dragen zacht wiegen als zij in opening mijn aandacht vragen hun ranke stelen lichtjes draaien maar de zon schijnt feller op de kale rots waar stenen regenbogen kaatsen in kristallen werd de tijd gevangen die daar onder grote druk is blijven hangen zij vertellen van…

Fictief?

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
Onafhankelijkheid ingebed en gewend aan ruimtelijke vrede, verlaat me op de dictie van de rede,wordt een beoogde zekerheid een louter relatief begrip, één door angst gevangen fictie,ver van het beoogde doel van zelfvertrouwen,geeft een misplaatst gevoel van verworvenheid in een begrensde duurzaamheid.…
pama4 juli 2010Lees meer >

Vanuit nergens, met liefde

netgedicht
4.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.312
naar een lichtheid van dagen die wij niet kennen in het hier en nu van later moet je toch bekennen dat ook daar het licht vervaagd wandelend door tuinen, dor en verlaten vallen er gaten in een zwervend bestaan vanuit nergens, schrijf jij met liefde...naar huis uit grenzeloos verlangen in vrijheid gevangen aan die overkant van…

onderweg

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 480
zon, de snavels leken scherper nu ze zacht met bomen spraken het voorjaar had veel kou begraven, maar op de grond viel nog een grauwe waas en waar de autoweg voorbij kwam riepen raven dat vandaag al over was we reden sneller, toen een stormkraai wind verwachtte thuis in de zachte overgang naar warmer licht hielden we ons kind gevangen…

Mijn zwarte sprookje

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.063
ben overgegaan op dromen van kobolden en gnomen de wereld gaat toch naar de maan de groene spirit staat in bijna ieder huis met engelenhaar behangen maar hun wortels blijven duurzaam thuis in aardse grond gevangen de mensen zingen kerst en vrede doen toch vaak heel andere dingen ieder jaar wordt weer het kind geboren zijn boodschap…
wil melker24 december 2012Lees meer >

Onvatbaar hoog

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 644
er is een weg die geen ander kan horen, een weg in het laatste licht van hun sterflijkheid het houdt mij in mijn stilte gevangen; duister, de gele vlek, het gloeiend ijzer van de dood buiten rouwt het wit terwijl de dag huilt om de zware boodschap van de boom die mij in zijn treurlied omhoog werpt naar de silhouetten van de wolken…

In eerste instantie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
Zolang als nu of nooit duren, ergens tussen hemel en aarde, gevangen tussen klamme muren bewaart u strijdbaar al van waarde. Het is voor woorden ook te gek, een broeiend wenselijk verlangen, doch waarneembaar in kort bestek als wat uw ogen en oren vangen. Gedreven door een waterval van nevelende zinnenkracht.…
Iniduo19 juli 2012Lees meer >

Draagvleugels

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Innerlijk nabij in vrije vlucht, zonder vaste grond of horizon in zicht, in het strakgespannen lichaam gevangen en tegen klankbare muren in weergalm het verzoekende hart gelucht. Het pad is bezaaid met loze gaten als hindernis van denkbeeldige leegte.…
Iniduo24 augustus 2012Lees meer >

Uitgeschreven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.386
bliksemschicht na bliksemschicht Je bent de eerste in mijn leven waar ik intens veel en met heel mijn hart van heb gehouden waar ik heel mijn ziel aan wou geven, minstens nu besef ik pas, ik had alles moeten doen om je te behouden want zonder jou is er niets meer over van mij zonder jou voel ik geen leven meer in mijn leven mijn hart gevangen…

Bathys

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
in zichzelf gekeerd vloeien dagen ineen, net als nacht en waken water lijkt van weinig gewicht zo in een glas verzameld van vette vingers en lippenstift verweesd echter, gevangen door drukkende angst eenparig af te zinken naar zandige bodems bovendien verwikkeld in onbeschreven toedracht van de vrije val in gapend grauw boezemt vloeibare…
Iniduo29 oktober 2012Lees meer >

Eenmalig

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
gehuld in dauwsandalen op mijn pad Haar prille onschuld heb ik liefgehad maar bovenal haar wilde zomersproeten En elke zomer kwam ik haar begroeten En elke zomer was het dat ik bad dat zij een restje liefde over had Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven De dauwsandalen zaten sleets en kaal gevangen…

de man en zijn accordeon

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.213
ik zie hem lopen langs de muren van de stad de man en zijn accordeon de ogen in zich zelf gekeerd Naar de diepte van zijn buik waar heimwee woont Het leven tekent ons denk ik terwijl mijn blik in hem gevangen blijft híj is het landschap van zijn innerlijke wereld waarin ook ík míjn diepte zie gevaarlijk en onvoorspelbaar dát is…

Spichtige spreeuw

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Spichtige spreeuw, Het graatmagere, kalende Mannetje dat in zichzelf Gevangen door de gangen Van het gebouw zwerft, Schichtig bewegend over Het kale, koude beton Waaruit alle leven verdwenen is, Maar waar hij geacht wordt Het zijne weer op te pakken - Op weg naar die ene deur Waar zijn Vriend de behandelaar Kantoor houdt, en…

In een afscheidsgroet

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 751
van niet meer weten je blik verwees mij naar de verte lichaam in een afscheidsgroet je gezicht verzachtte in zijn trekken je mompelde het gaat je goed ik bouw een wereld met mijn eigen wegen slecht horizonnen stuk voor stuk ik zal bekrompen beelden wreken arrogantie en verwaandheid gaan voor schut aarde zal mijn grootheid vrezen gevangen…
wil melker1 november 2009Lees meer >

In zijn magisch ritueel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
terwijl zij naakt zijn offertafel al bereidt wet hij kruislings lange messen legt ze binnen hun bereik de rust van wierook kringelt langs het witte marmer zij rilt gevangen in zijn magisch ritueel kaarslicht toont haar warmer gemaskerd door het eerste ochtendlicht schrijdt hij nader zij geboeid verheft met luide stem het oude…
wil melker30 september 2009Lees meer >

De toekomst is nu

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
laat ‘em niet meer los vlak de onnozelen uit en zij die niet deugen willen kleur de dageraad in de vorm van liefde overspoel de sjagerijnen waardoor vensters openvliegen gordijnen een ballet dansen op de maat van de wind bijna opgedroogde pennen weer vollopen met woorden voor dichterlijke zinnen vingers bevrijen snaren tot noten gevangen…
LadyLove2 februari 2020Lees meer >

Bevlogen vrijheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
De zucht te behouden houdt niet gevangen hetgeen kiest voor een eigen avontuur.…

duik mijn slotgracht in

netgedicht
3.3 met 54 stemmen aantal keer bekeken 44.733
mijn kasteel is gevallen de slotgracht heeft gefaald bandieten zijn weer binnen hebben koppen van de romp gehaald ik sprong, mijn schaduw heeft me opgelapt toch word ik weer gehangen in de grijns van hen die mij hebben gevangen de torenkamer was te groot in uitzicht over leven en de dood toch ga ik hen ontsnappen door met een andere…
wil melker6 januari 2006Lees meer >

waar woorden beten zonder tanden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 773
ramen dubbel glas de wereld was er pas toen jij haar binnen bracht de lucht in scherven stak wind in rinkelende stukken de vloer zijn bodem gaf het was de kooi waar ogen zonder mededogen je ontkleedden zonder handen woorden beten zonder tanden en de glimlach die nooit miste bij het spuien van vergiften gevangen in een lijf je geeft…
wil melker7 november 2005Lees meer >

strak langs de vloer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
dans je mijn scherven nog fijn kristallen tonen verwonden je voeten pijn is een maat vereist concentratie losheid gevangen in haar achterban de dans is voor twee strak langs de vloer door ontmoeting onrustig in het knarsen van zand de strepen het vuil kwamen later ruimte voor twee werd gevuld met obstakels al dansend verworven…
wil melker20 oktober 2005Lees meer >

In het zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
wonen in de schaduw hoort bij mij, ik ben dan niet schuw of dood de ziel luistert naar de stem of naar een verlangen in nood gevangen als zij is tussen vandaag en ongekende morgen het is gaan in een laag waar de wil zijn kracht mist en ik mijzelf draag met zorgen en dan weer hoop dat de illusie ooit wordt opgevist door die kwetsbare…

loeide als vuur

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.001
zag de bui die zich wendde op het hoogst van het duin het strand dat de zee met zijn golven weer keerde ik raakte je huid de spanning ontlaadde wij die eeuwen versmaadden het verlangen uit eerdere levens bonkte er uit loeide als vuur in een droge savanne de rook trok niet op zelfs de tijd bleef stil hangen had ons in uren gevangen…
wil melker1 februari 2005Lees meer >

Boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
In je ongesnoeide takken hangt nog voorbije zomer, en -vochtbedauwd- het wuivend spinrag, dat in tijdloos ritme winter nog gevangen houdt. Wat blijft is naaktheid, wit kleed dat de wond bedekt, tot -door voorjaarswarmte afgelegd- de knop zich naar 't leven strekt, en een nieuwe tak het hemels hemels blauw omlijnt.…
Cees Sleven27 november 2020Lees meer >

Frédérique

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
een kleine denkfout verwoord door een jonge nog onschuldige meid die de harde wereld nog onvoldoende kent tot hen die haar in elkaar hebben geslagen voorwaar geen kleinigheid lieve schat wat zij blijken dat kunnen we niet laten zijn vroeger niet en ook niet heden ten dage dat moet in de kiem worden gesmoord zij die in wijze woorden gevangen…

voelde hoe jij binnen kwam

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 894
mijn liefde glijdt als water door je handen de lading van je huid sluit het intieme raken uit ik lees gevoelens in je ogen, maar kan mijn eigen woorden slechts geloven omdat ik terugkaats in je geest ben ik gevangen in persoonlijke beelden bemin en streel ik jou alleen maar met mijn eigen lust ik heb je vaak gekust voelde hoe…

M’n kleinkind en de muis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
“Ik probeer de muis te vangen die óns eten heeft als menu En als ik hem gevangen heb, mag hij weer vrij” (weliswaar met gebroken nekje maar dat vertel ik er niet bij) Oh, dan is het goed, zei ze zonder het helemaal te begrijpen Want muisjes zijn haar lief en waarom zou ik in haar kinderzieltje nijpen?…

ik streel de striemen

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.780
ik streel de striemen die ik maak trek toch de banden harder aan om pijn te kleuren gebonden aan verdwenen jeugd het ranke lijf dat boeide gloeide van besef van wat verboden was borsten die nooit iemand zag omdat ze in je eigen ogen niet hebben gemogen onraakbaar ingepakt ik streel ze tegen wil en dank met tederheid gevangen…
wil melker4 januari 2004Lees meer >

Schrille crescendo'S

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
In slinkend duister aan drempels van licht, de rossige gloed van Aurora In een roerloze spiegel van water door ijle dampen onttrokken aan 't zicht wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen Het dons van de mist houdt hen eendrachtig gevangen instinct is wat hen samenbindt: hun nog te voltooien gezangen Gesmoord…
Max28 september 2022Lees meer >

Mystieke witte vlinder

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Als waarheid doorzichtig beginnen eerste zonnestralen aan het ontbijt op aardse gronden mist stijgt van de ronde vijver lijkt boven een spiegel te hangen verstillend in een droom gevangen Een mystieke witte vlinder danst voorzichtig in het ochtendlicht intensief om gedachten te vertederen een vrolijke balletles in de ijle lucht glimlach…
mobar15 februari 2023Lees meer >