3211 resultaten.
over de liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
707 Liefde was vaak te hooi en te gras
al wist ik al ras
dat ze net als de kat
op zomerse dagen
in velden noch wegen te vinden was.
We liepen door bossen maar draaiden verkeerd
verloren elkaar uit het oog,
doch,het waarlijke minnen raakt niemand verleerd
en al doolden we ooit rond als kattegespuis
we kwamen voor 't schemeren thuis…
Maaiveld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
923 te hooi en te gras
het hoofd onder het maaiveld.
vragen wagen zich:
waarom vroege vogels zo mooi zingen
als ze ’s avonds
toch door de kat worden gepakt?
waarom in talloze liedjes
ik wil je, ik heb je, ik ben je weer kwijt?
en wat doe je tegen spijt?
is dichterlijke vrijheid blijheid?…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
Overwinningslied
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.329 terwijl het mannetje langzaam
stram wordt en de boterhammen
de kinderen omhoogtrekken
compenseert de ongewenste
panoramablik de verliezen die
wij leden in de sectoren gras
en bloem.…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen de zon
hoor de bloemen zingen
in het zomerhoge gras…
daar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 voor hen die struweel bezoeken
takjes in het haar
en hij die denkt aan de vorige
waar de tijd bij stil blijft staan
en morgen wanneer alleen de afdruk
rest in plat gewalste laagjes gras
gestaag en staand soms nog buigend
als de wind er even langs heen
enkel de deur nog op een kier
licht scharnierend als jouw adem
mij schielijk toch bezoekt…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
Lied van de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 Langzaam zak ik weg, de diepzee in
de volzee: het duizelt me van scholen
visjes schieten weg en zijn er nog
In het licht boven mij glijdt het witte
schip van een zwaan over
de bellen uit mijn mond
Ik hoor krekelzang in het hoge gras
een meeuw vliegt over, waarschuwt
en wijkt, golven rollen zich op
tuimelen over elkaar heen
en breken…
Onooglijk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag je
dacht je
onooglijk
tussen het
droge gras
ontdekte je
vanmorgen pas
maar bij
nader inzien
besefte ik
dat jij het
mooiste
stukje van de
schepping was
nietig maar
zo schoon
geschapen
dat wind jou
wakker waaide
zon je liefjes
warm zwaaide
jij hebt echter
nooit op de
voorgrond
willen treden
bescheidenheid
is een…
mooi vooral
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 toen hij de blinden
wilde sluiten
zag hij drie kraaien
in het gras
iemand bracht een
onheilstijding de
trage tijd strekte zich
verder en verder uit
iemand werd een
ongeluksbode die een
mantra in Largo sprak dat
in tijden van leed verzacht
de lijkschouwer veegde zijn
voeten hij wist wat te doen
de dood blijft onder elke
andere…
Achterblijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
584 als ik laat in de avond
thuiskom, met in de verte
nog net het rood
van de ondergaande zon,
ruikt de tuin naar
vochtig gras en kruiden,
en voel ik verlangen
naar ’t verleden.
de klank van kinderstemmen,
zachte vogelgeluiden
van zwaluwen en grutto’s,
de jonge eenden die schuw langs
de rietkraag zwemmen.…
Laat mij maar struinen door de velden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 En als ik 's avonds moe gelopen
liggen ga in het zachte gras,
dan heeft het pad tenslotte mij gevonden
en me gemaakt tot wie ik was.…
Laat elegantie leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 je bewegen
laat subtiel
elegantie leven
in het licht
dansante dat
gras en planten
doet wiegen
op een warme
zomerse wind
in voorzichtig
raken lijken
vonkjes te
ontwaken die
overspringend
hun energie
ontladen om de
aantrekkingskracht
intenser te maken
er zijn natuurlijk
meer paren die
scharen om
jouw lach te
onderscheppen…
Wekker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
507 Tast met mij de zee af naar een vast punt aan land
Proef de smaken van zee en zout
Er zijn nog miljoenen zonnen te geef
Luier met mij in het gras weg van de koele stenen
Vertrouw op de gevleugelde liefde
Laat los in de maalstroom van de wind
Vlieg met mij de zomerhemel tegemoet
Tril mee met de toonladder-loze spotvogel
Word niet wakker…
Paarden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
509 We hinniken wanneer er niets te lachen valt
galopperen over de heuvels op zoek naar graslanden
kuddedier voor ons plezier, onze nachten hengstig
merries drachtig. veulens, zomer, gras
er hangt een geschiedenis aan onze hoeven
werkdier, sportdier, plezierdier, maar bovenal hoefdier
laat ons grazen zonder te vrezen, we doen het graag
in zomerse…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 met doffe huid gingen wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
LAAT WINTERVELDJE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Te midden van dof gras
staat een groep witte pijlpuntjes
om de strijd aan te binden
met gaande weer komende kou
doorboren soms een sneeuwlaagje
dat hen plotseling overvalt
de krijgshaftige spitsjes
worden gestreeld door vroege zon
zijn allemaal open kelken
spreken tot al wat hen omringt
over aanstaande bloei
hernieuwde levenskracht
de…
Wanneer het tijd is
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
475 Als de lucht niet meer drukt
en het gras niet meer zwijgt
zal ik gaan,
zonder om te kijken,
zonder lijstjes in mijn hoofd.
Maar nu nog heel even -
nu de stilte zo zacht is,
de drempel zo groot,
en de dag nog net
niet begonnen is.…
Dat...
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
185 Musk uitkomt
Dat ik mijn overbuurvrouw wil schilderen
die aan het schilderen is
en er een boedha uitkomt
Dat ik dan mijn schilderlerares
nateken die eruit komt als
een vertwijfelde vrouw
maar met mededogen
Dat ik droom blij te zijn
met een verblijf, maar dat er
tal van losse planken liggen
Dat ik dan wakker,
langs het gras…
Verloren kind
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.908 ik mis je
met je gulle glimlach op je toet
je had geen enkele weet van pijn
of idee wat zorgen zouden zijn
het leven deed jou enkel goed
Hoe heftig klopte niet je hart
als je een hoge boom in klom
of kikkers uit de beken viste
die spartelend het water misten
en jij guitig zei: je poten zijn krom
Waar zijn de fluitconcerten op breed gras…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.150 Op mijn rug lig ik in het gras, kijkend naar boven.
Een enorme sterrenhemel, adembenemend mooi.
Zo groot en eindeloos, een plek, los van de tijd.
Door het gras waait een aangenaam koel briesje.
Het stille schouwspel, geeft mij het gevoel een onmisbaar stukje te zijn, in een wereld van dromen en realiteit.…
Waar het zaad gedijt?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
456 zijn het alleen de bomen die blijven
ademen uit het zelfde gras geboren?
uitgespannen door een aardse
boog zijn pijlen richt op elk hart
waarin het zaad het meest gedijt?…
Op Texel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
501 Begroeid met gras en mos.
Zo bijzonder, want ze zijn er nog!
De schapen zijn er voor de slacht,
ze smaken goed, een beetje ziltig.
Er werd verteld waarom dat was.
Het zoute water dringt erin door.
Ze eten ziltig gras.
De leemkuilen in het weiland.
Gevuld met schoon en helder water.
Iets uit een hele andere tijd.…
Hemelboog kweeperen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
639 Hoe de wind door het foliagebladerte
de seizoenen doet geuren
en kleuren als leaves of grass
en grass of leaves
Om de ganse biodiversiteit
telkenmale een metamorfose
te laten ondergaan
Hoe het foliagebladerte
het ranonkelend struweel
van smaragdgroen scharlaken
tot saffraangeel
in nieuw licht zet en het
van zwaarte ontdoet…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Daar is de thee, geuren sterven op het gras
en de Clematis bolt zich op tegen de muur.
Er roepen nog meer kerkjes op terpen, Ezinge,
Breede, zij allen staan verweerd op
de wind, hoor het zingen op het land.
Het zilveren gras wat buigt, kop tegen staart.…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
241 Zachte ochtendlucht
twee vlinders cirkelen zacht
over het groene gras
In de zachte ochtendlucht
bewegen ze, twee vlinders die elkaar
voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem
over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering.…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Dauw rust in het gras
zonlicht trilt op één druppel
ochtend ademt stil
De vroege ochtend spreidt een deken van stilte uit,
terwijl glinsterende druppels rusten op het jonge gras.
Elke parel vangt het eerste, tere zonlicht op,
als een fluistering van een ongeschreven begin.…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Het gras houdt sporen
de wind draagt stille resten
groen wacht op herstel
Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam,
plastic en glas dat niet meer bij de takken past.
Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.…