3326 resultaten.
Leedwezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
665 Maar mijn geamputeerde linkerbeen zonder nazorg
achterlaten op een bruin bankje in het doorzonpark
dat is pijnlijk en onnodig grievend tot op het bot.
Wat moet de bonte zwerm kokhalsmeeuwen wel niet denken
als zij in V-formatie lonken naar een avondmaal?…
Leedwezen
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
790 Maar mijn geamputeerde linkerbeen zonder nazorg
achterlaten op een bruin bankje in het doorzonpark
dat is pijnlijk en onnodig grievend tot op het bot.
Wat moet de bonte zwerm kokhalsmeeuwen wel niet denken
als zij in V-formatie lonken naar een avondmaal?…
blues
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 illusie van mijn gedachten
verder dan dromen kom ik niet
Zeg me niets onbevlogen
Over het beeld in de schemering
Duistere ogen
Liever de leegte
Sluit m'n ogen
Laat dit het dan maar zijn
Liever de leegte
Dan een stem in de fluistering
Woorden in de nacht
Liever de leegte
En ik weet wat ik heb gevoeld
Als de avond me hier achterlaat…
Mijn Lief (afscheid)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.560 De leegte die je achterlaat is groot en diep.
Maar je naam,
die blijft!
Verbonden met alles waaraan wij je herkenden.
Zoete herinneringen, en bittere pijn.
Zonder jou is het zo stil.
Gedachten aan jou zijn kostbaar en liefdevol.
Het gemis vult de wereld om mij heen met leegte.…
wacht even
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 als je weg wilt rennen
wacht dan even
als je denkt alles kwijt te zijn
dat er niets meer over is
wacht dan even
als je jezelf kwijtraakt
of al jouw dromen
wacht dan even
als je het gevoel hebt
dat je alles achterlaat
wacht dan even
als je het gevoel hebt
dat de zon niet opkomt
wacht dan even
als je iemand nodig hebt
om je tranen…
Krediet Crisis, dood en rood!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Als ik dood ben, ben ik uit de schulden,
schuldenvrij en vederlicht, het doorlopend krediet achterlatend
in een falend financieel systeem wat crisissen zal opleveren
ja met mijn familienaam “Krediet”: Krediet-crisissen!…
De Brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Overwegen is zoveel makkelijker dan achterlaten
.
Doch de rivier der tranen werd te breed
Ik kon niet langer verder
Bleef steken aan lager wal
Maar nooit gaf ik op
Ook niet in het diepste van het dal
Verdrinken was nooit een optie
Daarom begon ik te bouwen
aan de brug van vertrouwen
.…
Splinters in een ziel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 Het is het nu weten dat verlies fel kan inslaan
als een bom die splinters achterlaat in zielen.…
Laat ons dan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 op lopen
toch die kant op gaan
Dan kan het toch geen kwaad
om onderweg elkaar te dragen
elkaars tranen te verdragen
en kom geef me je hand
Want als we samen oversteken
samen naar de overkant
om nooit meer los te laten
later aan de overkant
Want als we toch die kant op lopen
nooit meer naast maar in de ander
nooit meer voor of achterlaten…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
639 Gaan verloren alle prachtige kleuren,
achterlatend een donker diep koud gewelf.
Echter als mens wordt men geboren,
om te baden in de warmte van het licht,
Blijf daarom vechten , ga niet zomaar verloren,
zorg dat jij je weer op jouw mooie dromen richt.
Want elke nieuwe dag,
begint met een schittering in de morgen.…
een droevig woorden-walsje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 het gekooide dier drentelt
van links naar rechts
danst getralied een schuwe
vergeefse rondedans
uit wantrouwen en wensdenken weven we
een lappendeken van mythe waarheden
en complotten wekt de mens
de Tasmaanse tijger copy-paste tot leven
we verstoren de levende wereld
planten vlaggen op oneigenlijke gronden
met achterlating van…
Magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 verplichtingren
Magie is er gewoon
in tintels van lijf en bloed
groepen hebben vaak
uiterlijke kenmerken in
herkenning zoals kleding
haardracht taalgebruik
maar toch ook allemaal
gerelateerd aan
magische referenties
zelfs ouderen voelen
regelmatig hoe een vreemde
spanning in hun lijf opkomt
alles even een update
geeft en dan rust
achterlatend…
Wat ik tegenkwam 8
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
460 Een zwaan op een steiger
een meerkoet spiegelt zich bij haar
Kaarsen in bomen
Bloeiend groot hoefblad
Een meerkoet met lange tak in bek
een V achterlatend
dwars in het kanaal
Vrouw die wit brood
over brugrand,
zonder liefhebbers
eindelijk komen er wat meeuwen
Gele bloesembloemen aan onderkant
van doornige heggetakken
Kersen-…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 Het wikkende hoofd
dat loslaten kan
en rollen over heuvels der fantasie;
gekanaliseerde dubbele ladingen
in nauwkeurig geplaatste,
tot in de puncties verzorgde, muzen:
worstelend in de modder,
rollend door verf en klodders
achterlatend in verzen.…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Voor mij ben je de perfect vrouw waar ik nu om rouw door de kilte die je in mij achterlaat in mijn hart die alleen maar nog klopt voor jou. Nu ben je onbereikbaar voor mij en zit ik met verdriet en gemis naar die armen waar ik in zou willen liggen.…
artistieke zinzoeker II (Danaë-studie)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
345 Op mijn schone wondersloffen
wervel ik gewoon door de stof,
bewust mijn verlangens voedend
met Danaë’s sensuele schoonheid,
‘t stof der schaduw achterlatend op
een lang geleden vergeten verleden.…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
Aangemeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
167 Misschien is zijn slechts wat men achterlaat
wanneer de schijn voorgoed naar buiten gaat
Men zegt kleren maken de vrouw, voor even
Maar wat, wanneer de vrouw haar vorm moet geven?
Dan blijkt voorbij het linnen en het satijn
niet iedere maat past om het ware zijn.…
Hoopvol...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
997 Moeilijk te verwerken
Woorden die versterken
Ogen vol emotie
'n traan die ik zie
Onrust in lijf en leden
Horizon verbreden
Zoekend naar iets
blijft over ... niets !…
Kippenvel
netgedicht
3.6 met 97 stemmen
19.733 De bas slaat diepe gaten
In de rust van mijn huis
Met die net niet irritante tik
En die heerlijk doorlopende ruis
De drum beweegt mijn voet
Onbewust, gehypnotiseerd
De nuances van het ritme
De gevoelens, niet verleerd
De gedachten aan de horizon
Niet te volgen zo èèn, twee, drie
Die vrouw, helder van stem
Die koude rilling melodie…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
Faalangst
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
5.807 een storm met windkracht negen
die door de hersenen woedt
laat het lichaam spannen
en ent zich vast in machteloosheid
van het denken, geblokkeerd als
een vastgelopen computercame
doemen negatieven aan de horizon
op het scherm van het bestaan
ordeloos wiebelen de gedachten
voortdurend onderbroken met
pijnen onzichtbaar door het
gekweld…
Verliefd
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.685 Soms maakt een lach mijn dag,
stelen ogen mijn nacht,
soms reikt mijn stem tot over de horizon
wanneer, met stomheid geslagen,
mijn hart het kloppen overwon,
het zachte, lieve plagen...
Mijn dag gemaakt,
mijn nacht gestolen,
zie ik terug op jou,
jij, heel veel malen jij,
in druppels ochtenddauw...…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
Een vogel
gedicht
3.2 met 62 stemmen
16.122 Een vogel moet landloos balanceren
op de horizon tussen verlangen en vlucht.
Een vogel is een vis die tegen de hemel
kleeft, een beest dat zijn lot lipleest.
Maar een vogel is en blijft een vis.
------------------------------
uit: 'Op het oog', 2005.…
schaduwbestaan
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.910 Was haar horizon verblind, haar levenswil
gedoofd, haar ziel vol melancholie?
Sprong ze daarom zo wanhopig haar dood
tegemoet?…
Een ronde dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 ik heb de cirkel
duizend maal gerond
nooit vond ik begin en eind
speelde strelend
met het oppervlak
op zoek naar de hoek
keek er langs
maar begreep niet
dat rond eindeloos was
tot ik de lijnen van
de weidse polder zag
rechte sloten en het gras
maar aan de horizon
die nauw de aard omsloot
kromde recht een ronde dood…
De verte nabij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.154 bodem
onder de voeten
het kan ook zijn dat
de geest kiest
bij het vallen der bladeren
voor een andere route
het lijkt of hakken
plakken aan de aarde
en schoonheid
het laat afweten in haar
oorspronkelijke waarde
het is een brug overgaan
zo zwaar als het beklimmen
van het rulle duinzand
om aan de blanke top te zien
dat de horizon…
Canvas
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
542 Samen wandelen we
Over dit lege canvas
En behandelen we
Alle uitzichten
Waar schoonheid schuilt
Je horizon mijn blik
Mijn uitzicht jouw ogen
De blik die je me geeft
Als je me aankijkt en weeft
Met woorden die klinken
Alsof ik ze ken
Toeval bestaat weer
Ik geniet, verdwaal
En meer, de pret
In je ogen het palet…