42172 resultaten.
ijsmeer
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
989 haar vuur kent geen uur
van sterven of een flakkering
geen doven onder naaktheid
hemel biddend smekend
geen koude taiga strekt zich
uit onder haar weemoed
het meer weerspiegelt slechts
sneeuwvlokken uit het hart
haar trillen is niet dat
van het riet aan de poel
waar bedorven water kleeft
aan de klauwen van de hebber
meer dat van de…
Mezelf
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.309 Bij collega's ben ik iemand
Die niet veel zegt
Bij vrienden ben ik iemand
Die voor een ander vecht
Bij jou ben ik mezelf
Je neemt me zoals ik ben
Want jezelf anders voordoen
Is alsof ik mezelf niet meer ken…
- De moeder van verlies -
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
592 een aarde, die niet lezen kan…
De overwinning van een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 klim ik
Euforisch verder
Ik nader het einde
Schat mijn kansen
En ga door
Er is meer
Ik weet het zeker
En dan, de laatste knoop
Mijn linkerhand voelt het bewijs
Langzaam dwaal ik af
En binnen enkele gedachten
Voel ik het applaus
Sluit mijn ogen
en schat mijn tocht op waarde:
Ik heb het gevoeld
Er is meer
Tussen de hemel
En de aarde…
tranendal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
878 onze aarde
tranendal
van pijn
en vreugde…
Onze vriend de wind
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
733 De dag dat hij het hoofd neerlegt
is dat voor moeder aarde geen goed teken.
Blijf genieten van hoe hij speelt,
hoe hij jouw haren, jouw huid, jouw gelaat dan streelt.…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen
dat zij er meer was dan het licht
dat zij er legde in ons ogen
waarmee wij een maan verdroomden
die zij stilletjes bescheen
Zij was een moeder - sterrenzaaier
baarde hemel en de aarde…
Plunje
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 deze aarde
behoort niet meer bij mij
alhoewel ik eraan geloven moet
alles draaft aan mij voorbij
zij overstromen doet
vroeg op neem ik in mijn mond
terug naar werkelijkheid
slapeloosheid kosteloos
put het uit bagage
draaiend door de ochtendstond…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 Ik ben een vonk die doelloos, richtingloos,
Geworpen in 't heelal mijn vaart begon,
Toen bond me aldra aan zich een andre zon
En wentlend leef ik ongemeten poos,
Een kern van leven, in zichzelve voos,
Vol van de kracht die in en rond mij spon.
O dat ik zonder weten eeuwig kon
Wentlen in de onbegrepen stralenroos.…
Zonder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
400 Maar zonder de zon
was alles hier op aarde
al lang naar de maan.…
Is er meer tussen hemel en aarde?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 Is er meer tussen hemel en aarde
Is dit leven dan alles wat er bestaat
Of is er nog iets dat boven alles uitgaat
Misschien iets van geestelijke waarde?
Niemand kan hier een antwoord op geven
Maar toch zijn er wonderlijke verhalen
Die wij eigenlijk niet kunnen vertalen
Iets dat ver boven ons verstand is verheven.…
Felle licht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Mijn woorden naar de zon gericht,
vertellen hoe men hemel sticht
en aarde laat verdorren
in een zon,
zo onmiskenbaar hemels fel
dat ijskonijn en magnum plus
er samen zijn als vader en als moeder,
in de naam van de zoon.
Waar ga ik heen?…
morgenplantjes
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
621 ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
alles dat groeit en bloeit
maakt de zon in haar wakker
ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
maar eerst snoei ik haar takken,
zet ik mijn spade in haar aarde,
morgen kust zij zijdezacht
een brekelijke ochtend
neemt het tere groen in haar handen…
De wereld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 Eens zal een nieuwe hemel en aarde komen
Volmaakt, zoals het eenmaal is geweest
Een hemel en aarde om van te dromen
Geen angst en pijn meer, maar altijd feest.…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
bont
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 licht en schaduw
valt er op bonte vacht
het witte vlekt
als het gras
droef het niet
het komt later
na het stromende water
zoekt het aarde vast
het vuur brandt binnen…
Jij
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.874 Je bent als de aarde, vol groei en leven.
Je bent als het water, groots en verheven.
Je bent als de lucht, zo helder en zacht.
Je bent voor mij de wereld,
dat had ik niet verwacht.…
Onder de zoden
gedicht
2.9 met 21 stemmen
6.879 ik siepel ik siepel ik holderdebol
verlegen vergetend de oude knol
ik rol over m'n kop
in het groene gras
'k hoor het weer zingen
het lage gewas
het vredige groeisel
dat een deken was:
een wolletje wei
vol zachtheid vol geur
groener dan groen in een ruimte
die blauw wordt van kleur.
ik rolper ik stolper
ga kop over kol
ik boor…
In de stilte van de zon
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
563 Loom wordt elke stap gezet
natte tong over gebarsten lippen
moeder aarde kreunt, krijgt het te verduren
verlangend naar de koelte van witte wolkenmuren.
Een druppel water verdampt op het tipje van m'n tong
De aarde verschroeit in de stilte van de zon.…
Terras Dorada
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
945 Aarde van goud
met heldere dagen
en zilveren nachten....…
Aardser dan hemels
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 wilde zo graag
een heilige zijn gedragen
worden met baldakijn
goedheid stralen uit
handen en ogen de voeten
gekust in deemoed gebogen
een kathedraal met
mijn naam missen en
wierook tot meerdere faam
maar het vlees
was zo zwak en
mijn zonden te groot
was aardser
dan hemels helaas
te klein voor die troon…
Meteoor
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
696 De traag rondwentelende aarde
brengt zijn wilde zonneval tot staan.
Een neertuimelende fakkel wordt ontstoken,
hij boort zich lichtend door luchtlagen.
IJle rooksporen verdampen in mistende vlagen.
Een blinde wesp, een speldeknop van licht
is eindelijk tegen de lamp gelopen.…
cyclus van nooit genoeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
749 Zo daar zijn we dan
Ja, we staan echt op de kaart
Vanuit het heelal
Zie je een brandhaard
En daar gaan we dan
Ja, we gaan echt van de kaart
Met valse ideeen
Weg van de aard
Ha daar zijn we nou
Ja, we hebben nieuw land vergaard
De eerste bewoners
Zijn niet gespaard
En dus zijn we dan weer
Terug op de kaart
En vanuit het heelal
Zie je…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 Strooi papavers
als korrels der vermetelheid
in het verblindend oog van de tijdloze muze
Op het moment dat de draak
zijn vuur verzengt en dwergen
in hun smidse zonniger goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning…
Sneeuw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
490 Voorbij de opstand van de sneeuw
Ze heulde met de wind
Die haar weldra vallen liet
Onbeweeglijk
Liggen kristallen op de aarde neer
Wie nu nog doorloopt
Maakt geen stap meer ongedaan…
bodemleven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
587 wurmend door aarde
doorluchten dikke pieren
grondig en diepgaand…
Niet alleen Japan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 De middag straalt
er spelen kinderen op straat
papa is vrij vandaag
en mama ook
de zee lokt
het is druk, druk, druk
de aarde werkt
ik niet en kijk tv
schrik op en dan
komt de vloed
als een dief in de nacht
de wereld en de mensheid
huilt, huilt, huilt
zeeën van tranen…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen klimmen
over steen en grafzerk heen
in alwetendheid
De wraak der Goden
zal als een heilige toorn
in hem ontsteken
Een zieke Aarde…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 er een tractor snort
de uiterwaarden zacht
vanaf de bosrand glooien
zich aan oevers vlijen
van de beken en de Nederrijn
beelden die aaneen geweven
mijn geschetste vrijheid vormen
die ik liefheb als het leven
op mijn Veluwse geboortegrond…
Vleugelloze dans
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
669 ( Wanneer de hemel buigt en de aarde schreit )
Een ontrollende traan spat uiteen
in een eeuwige glinstering
van zwijgende woorden
Ingehouden breekt de hemel uit zijn cocon
in een vleugelloze dans
en spreekt nimmer meer
over het verschepen van
zijn verloren geliefde
* * *
De aarde is als
een ontheiligd altaar
dat…